Εντάσσεται στις δράσεις του Ενεργού πολίτη και εξυπηρετεί τον τρίτο στόχο την καλή υγεία και ευημερία

Συγκεκριμένα θέλουμε τα παιδιά να αναπτύξουν την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν, να κατανοούν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους αλλά και των άλλων, και να μπορούν να ελέγξουν και να ρυθμίσουν αυτά τα συναισθήματα ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται μέσα από δραστηριότητες βιωματικού χαρακτήρα.

Χρησιμοποιήθηκε υλικό από τον οδηγό Βιωματικού Προγράμματος   

καθώς  και ελεύθερες εικόνες από το pinterest

Δραστηριότητα 1. Για εισαγωγή στο θέμα πετάμε το μπαλάκι στον κύκλο και το κάθε παιδί λέει το όνομά του και σε δεύτερη φάση τί είναι συναίσθημα και ποια είναι αυτά

Δραστηριότητα 2.Βάζουμε μουσική για να εξερευνήσουν τα συναισθήματα, στην αρχή χορεύουν ελεύθερα, στη συνέχεια ζητάμε να δείξουν το συναίσθημα με το πρόσωπο και το σώμα τους

Xαρά: https://www.youtube.com/watch?v=MOWDb2TBYDg
Λύπη: https://www.youtube.com/watch?v=aWIE0PX1uXk
Θυμός: https://www.youtube.com/watch?v=Dn4F42bG9Dg
Ενθουσιασμός: https://www.youtube.com/watch?v=mGx_FATyasQ

Δραστηριότητα 3.Παρουσιάζουμε στα παιδιά εικόνες με φάτσες και τους ζητάμε να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα και να κάνουν την γκριμάτσα που δείχνει η κάθε εικόνα. Συζητάμε με τα παιδιά πιθανές αιτίες για τις οποίες μπορεί να νιώθουν έτσι. Τοποθετούμε στις καρδιές τα θετικά και τα αρνητικά συναισθήματα.
Περπατάμε στο χώρο και με το παλαμάκι μας κάνουμε όλοι το συναίσθημα που ζητάμε. Όποιον αντικρίζουμε, του δείχνουμε το συναίσθημα αυτό. Μετά, παίρνουμε τον τροχό και το ζάρι των συναισθημάτων και σε όποια φάτσα σταματήσει, κάνουμε το συναίσθημα που δείχνει.

Δραστηριότητα 4. Θεατρικό παιχνίδι. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι θα μιμηθούμε έναν αγαπημένο μας ήρωα και πως αυτός θα ένιωθε σε συγκεκριμένες καταστάσεις της ζωής του.

Εμείς έχουμε αγαπημένο ήρωα μας έναν σκίουρο. Τις παρακάτω οδηγίες τις κάνουμε σε μορφή παντομίμας.

1.O Σκίουρος, έχασε τον δρόμο του στο δάσος την νύχτα, άκουγε λύκους να φωνάζουν, κρύφτηκε πίσω από ένα θάμνο αλλά μια αρκούδα τον έπιασε στο κυνήγι.

2.Ο Σκίουρος γλίτωσε από την αρκούδα και γύρισε σπίτι του, μόλις ηρέμησε η πόρτα χτύπησε! Ήταν η παρέα του που του έφερε μια μεγάλη τούρτα να φάει. Ήταν ενθουσιασμένος.

3.Ο Σκίουρος, έφαγε και η κοιλιά του χόρτασε με βελανίδια. Οι φίλοι του τον επισκέφτηκαν με αστεία και παιχνίδια. Η χαρά του ήταν μεγάλη!

4.Το άλλο πρωί, ο Σκίουρος είδε πως  η φωλιά του στο δέντρο χάλασε από τις βροχές, στεναχωρήθηκε πολύ . Όλη τη μέρα σκεφτόταν πόσο όμορφα είχε περάσει στο σπιτάκι του.

Παίζουμε και μια παραλλαγή του παιχνιδιού, περπατάμε ελεύθερα με μουσική, στο σύνθημα μένουμε ακίνητα και εκφράζουμε το συναίσθημα ανάλογα με τις οδηγίες.

• Εκεί που έμπαινα στο σπίτι, βλέπω ένα τεράστιο κουτί. Τι να είναι; Εεεκπληξη!!! Για μένα! (κάνουμε πως ανοίγουμε το κουτί) Τι φαντάζεστε ότι είναι; (απαντούν τα παιδιά- μια μπάλα, μια κούκλα κλπ). Πώς νιώθουμε;
• Κάποιος μας είπε για τον κακό το λύκο και για ένα φάντασμα. Πώς νιώθουμε;
• Μπαίνουμε στο λεωφορείο και είναι γεμάτο με κόσμο. Ο ένας σπρώχνει τον άλλον και ξαφνικά χύνεται μια κατσαρόλα μια φασολάδα… Πώς νιώθουμε;
• Ένα παιδάκι κρατάει στα χέρια του ένα παγωτό… Εμείς όμως δεν έχουμε. Πώς νιώθουμε;
• Πάμε μια βόλτα στο βουνό με ποδήλατο. Και εκεί που προχωράμε, σκάει το λάστιχο…. Πώς νιώθουμε;
• Η μαμά μας έβαλε για λίγο στην γωνίτσα για να σκεφτούμε τι κάναμε. Εμείς πώς νιώθουμε;
• Παίζουμε ποδόσφαιρο και κατά λάθος ένα παιδί μας έσπρωξε και πέσαμε κάτω. Πώς νιώθουμε;
Αρχίζουμε με συνθήκες με θετικά συναισθήματα και προχωράμε προς το θυμό, λύπη κλπ για να ενταχθούμε ομαλά στην επόμενη δραστηριότητα.

Δραστηριότητα 5. Το πιάτο των συναισθημάτων. Κόβουμε πλαστικά πιάτα στο μισό, τους κολλάμε γλωσσοπίεστρο και στην συνέχεια με έναν μαρκαδόρο ζωγραφίζουμε στόμα, μύτη και γλώσσα ανάλογα με τα συναισθήματα. Στη συνέχεια τα κρατάμε μπροστά από το πρόσωπο μας και προσπαθούμε με τα φρύδια και τα μάτια μας να υποκριθούμε το συναίσθημα που έχει το πιάτο! Αντιστοιχήσαμε το πιάτο με το συναίσθημα

Δραστηριότητα 6.Ελέγχουμε τα συναισθήματά μας. Εκτυπώνουμε το θερμόμετρο εδώ

Ο αστερίας μας θυμίζει πως είμαστε ήρεμοι, δεν έχουμε νεύρα και θυμό και βρίσκεται στην χαμηλή θερμοκρασία. Αντίθετα ο ανεμοστρόβιλος βρίσκεται ψηλά, έχει μεγάλη θερμότητα και είναι “έτοιμος να εκραγεί”! Με αυτό το παιχνίδι μπορούμε να βλέπουμε ανά πάσα ώρα ή δύσκολη στιγμή του παιδιού τι συναισθήματα έχει και να το βοηθήσουμε να τα κατανοήσει.

Βάζουμε χαλαρωτική μουσική

Σε συνέχεια της προηγούμενης δραστηριότητας, εξηγούμε στα παιδιά πως όταν θυμώνουμε μπορεί να κάνουμε κακό σε κάποιον ή να τον στεναχωρήσουμε. Γι’ αυτό όμως υπάρχει λύση:
Α) Μετράμε αργά: κλείνουμε τα μάτια και σιγά σιγά κατεβαίνουμε προς το πάτωμα μετρώντας αργά-αργά μέχρι το δέκα.
Β) Κάνουμε διαφραγματικές αναπνοές: ξαπλώνουμε στο πάτωμα και πιάνουμε την κοιλιά μας. Κάθε φορά που αναπνέουμε η κοιλιά μας πρέπει να φουσκώνει σαν να είναι ένα μπαλόνι.
Γ) Βοηθάμε τους άλλους να αναπνεύσουν σωστά: σιγά-σιγά σηκωνόμαστε και κάνουμε ζευγάρια. Πιάνουμε την κοιλιά του απέναντί μας και εκείνος τη δική μας. Αναπνέουμε φουσκώνοντας την κοιλιά.
Δ) Πετάμε το θυμό: Καθόμαστε σε κύκλο και φανταζόμαστε ότι στον κέντρο υπάρχει μία λίμνη και γύρω-γύρω πέτρες. Οι πέτρες είναι κάτι που μας θυμώνει, μας στεναχωρεί, μας φοβίζει… Για να τις πετάξουμε… Πρώτα πρέπει να πούμε όμως τι μας θυμώνει… Ένας-ένας λέει τι τον θυμώνει και πετάει το θυμό του (πέτρα) μέσα στη λίμνη. Μόλις πετάξουν όλοι το θυμό τους, πιάνουμε από τον ουρανό ένα αστέρι. Είναι κάτι που μας ηρεμεί και μας κάνει χαρούμενους. Στόχος είναι να μείνουν στο τέλος τα παιδιά με θετικό συναίσθημα. Το ίδιο τώρα μπορούμε να κάνουμε και με το φόβο (σε περίπτωση χρόνου και με τη λύπη).