κα Σοφία
Ψιχάλισε σήμερα επιτέλους και μου δόθηκε η αφορμή να αναφερθώ στον Μύθο των Υάδων. Πρόκειται για θεότητες της μυθολογίας, που μεταφόρφωσε ο Δίας σε σμήνος αστεριών, επειδή τις λυπήθηκε, όταν έχασαν τον αγαπημένο αδερφό τους Υα. Τα δάκρυα από τα κλάματα των Υάδων είναι οι ψιχάλες της βροχής, σύμφωνα με τον μύθο.
Οι μαθητές/τριες κλήθηκαν να σχεδιάσουν με μπατονέτες και τέμπερες τις Υάδες στον ουρανό.
κα Σοφία – κα Κωνσταντίνα
Για το όργωμα και η σπορά, την βασική ενασχόληση των αγροτών του τόπου μας, αυτήν την περίοδο, είχαν την ευκαιρία να μάθουν, να δραματοποιήσουν και να παίξουν οι μαθητές μας.
Η κατασκευή τους, ένα μικρό χωράφι, το οποίο ανέλαβαν υπεύθυνα να τοποθετήσουν σε σημείο ευάερο και ευήλιο, μέσα στο σπίτι τους και να το ποτίζουν, μέχρι να φυτρώσουν οι σπόροι που έσπειραν.
Α τμήμα- κα Σοφία + κα Κωνσταντίνα
Προκειμένου να κατανοήσουν οι μαθητές τον “ομόκεντρο” κύκλο και να έχουμε το επιτυχημένο αυτό αποτέλεσμα, προηγήθηκαν συγκεκριμένες δραστηριότητες https://blogs.sch.gr/9nippera/quot-synergasia-sto-nipiagogeio-quot/
Α τμήμα – κα Σοφία
Παγκοσμια ημερα αποταμίευσης και γνωρίσαμε το αγαπημένο μας γουρουνάκι-κουμπαρά. Οι μαθητες/τρεις άκουσαν ενα ποιημα και στοχεύοντας στην μεγιστη ενεργητική ακρόαση το ξαναδιάβασα κι οποιος/α μου ελεγε κατι που άκουσε απο το ποίημα, κέρδιζε ενα γουρουνάκι κουμπαρα για να το ζωγραφίσει και να το κόψει.
Ομως το γουρουνάκι μας ήταν πεινασμένο γι αυτό ζωγράφισαν, έκοψαν και κόλλησαν τα νομίσματα του ευρώ στην κοιλιά του.
Αφηγήθηκα στους μαθητές/τρεις μου και τον μύθο του Αισώπου”Ο τζίτζικας και ο μέρμυγκας” και μετά από την συζήτηση μας καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι “Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι”. Για να θυμόμαστε την παροιμία που μάθαμε ετοιμάσαμε την παρακάτω κατασκευή, όπου νήπια και προνήπια ζωγράφισαν με νερομπογιές, έκοψαν, κόλλησαν, αντέγραψαν την λέξη.
Στα πλαίσια του δεύτερου εργαστηρίου δεξιοτήτων “Συνεργασία στο Νηπιαγωγείο” και με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης τους διάβασα το παραμύθι ” Η Τσεπούλα και ο Κουμπαράκος”. Στην συνέχεια οι μαθητές/τρεις κλήθηκαν να διαλέξουν τι ήθελαν να ζωγραφίσουν. Την Τσεπούλα ή τον Κουμπαράκο? Όταν ζωγράφισαν την επιλογή τους και αντέγραψαν τις λέξεις, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και μετα ανά ζεύγη. Έπρεπε κάθε Τσεπούλα να διαλέξει έναν Κουμπαράκο. Οι ζωγραφιές των παιδιών είχαν κολληθεί πάνω στην μπλούζα τους και κρατήθηκαν εκεί μέχρι να σχολάσουν για να θυμούνται τα ζευγάρια τους και για τις δραστηριότητες που ακολούθησαν.
Μια από τις δραστηριότητες ήταν αυτή του κυνηγητό. Βγήκαμε στην αυλή και με το σύνθημα μου οι Τσεπούλες έπρεπε να κυνηγήσουν και να πιάσουν τον Κουμπαράκο τους και το αντίστροφο.
Ακόμα και το πάρτι αποχαιρετισμου του Οκτώβρη και υποδοχής του Νοέμβρη έγινε με τα ίδια χορευτικά ζευγάρια.
Β τμήμα -κα Χριστινα
Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι!!! Διαβάσαμε την παροιμία, συζητήσαμε τι σημαίνει και φτιάξαμε το δικό μας σακούλι κολλώντας τα φασόλια μας.Μεσα από εποπτικό υλικό μάθαμε την σκοπιμότητα των χρημάτων και πως τα αποκτάμε.Τι είναι έσοδα – έξοδα.Πιο είναι το δικό μας νόμισμα.Πως θα ήταν η ζωή των ανθρώπων χωρίς χρήματα;
Πως γινόταν οι συναλλαγές των ανθρώπων στα παλιά;
Τι αγοράζουμε και τι όχι με τα χρήματα;Τι είναι ο κουμπαράς
Πως τον χρησιμοποιούμε
Τι βάζουμε μέσα σε αυτόν και πότε τον ανοίγουμε
Τι είναι το χαρτζιλίκι;
Διαβάσαμε το παραμύθι: Η Τσεπούλα και ο Κουμπαράκος, και…
Το κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του πορτοφόλι
Ζωγράφισε το δικό του όνειρο και το φύλαξε με την υπόσχεση να το πραγματοποιήσει κάνοντας Αποταμίευση.Προσεγγίσαμε την έννοια της αποταμίευσης, συζητώντας, τα παρακάτω….
-Οικονομία στα χρήματα
-Οικονομία στο νερό, στο ρεύμα, στο χαρτί
-Κάνουμε ανακύκλωση, για οικονομία στους φυσικούς πόρους της γης
-Χαρίζουμε τα ρούχα μας και δεν τα πετάμε, όταν δεν μας χωράνε πια……
Και για να κατανοήσουν καλύτερα την έννοια της αποταμίευσης…….
-Διαβάσαμε: Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας ……
γιατί και τα ζώα κάνουν αποταμίευση σε τρόφιμα, για μην πεινάσουν το χειμώνα.Τελος, φτιάξαμε μια ομαδική κατασκευή της αποταμίευσης: Στιγμών καλοσύνης και προσφοράς.
Νήπια και προνήπια ντυθήκαν στα χρώματα της σημαίας μας και όλοι μαζί ακούσαμε τα ποιηματάκια και τα τραγούδια που είχαν μάθει. Έγινε κατάθεση στεφάνου προς τιμή των ηρώων του 1940, τραγουδήσαμε τον εθνικό μας ύμνο και εν συνεχεία οι μαθητές με καμάρι παρέλασαν και χειροκροτήθηκαν από τους γονείς τους, κρατώντας τα σημαιάκια τους, που μονοι τους είχαν φτιάξει.
Για το σκηνικό μας το Α τμήμα ετοίμασε κατασκευή για τους ήρωωες του ΄40 και το Β τμήμα απέδωσε με τον δικό του τρόπο, το περιστέρι της ειρήνης, από πίνακα του Πικάσο.
Β τμήμα – κα Φανή
Με αφορμή τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου επεξεργαστήκαμε τον Πίνακα “Γκουέρνικα” που δημιούργησε ο ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο κατά τη διάρκεια του δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας μαύρο μαρκαδόρο κάθε παιδί έφτιαξε μια δική του ζωγραφιά για τον πόλεμο. Ενώσαμε όλες τις ζωγραφιές μας και έτσι δημιουργήσαμε “τη δική μας Γκουέρνικα”!
“Τo Κανόνι της Ειρήνης”, μια αντιπολεμική ιστορία της Φρόσως Χάτογλου, ζωντάνεψε μπρος στα μάτια των μαθητών/τριών του Α και Β τμήματος του νηπιαγωγείου μας, μέσω κουκλοθεατρικής παράστασης.
Στην συνέχεια στο Α τμήμα ετοίμασαν και τις αντίστοιχες κατασκευές.
Με προσοχή οι μαθητές/τριες των δυο τμημάτων μοιράστηκαν τη δουλειά και συνεργάστηκαν προκειμένου να ετοιμάσουν το δάφνινο στεφάνι που θα καταθέσουν στα πλαίσια της εθνικής επετείου, προς τιμήν των ηρώων του 1940.
Με την κα Κωνσταντίνα έβαψαν με πινέλα το στεφάνι-βάση και με τις κα Σοφία και κα Φανή ετοίμασαν, έκοψαν και κόλλησαν τα φύλλα δάφνης.
Α τμήμα – κα Σοφία
Τα νέα της ημέρας ένα πρωινό στάθηκαν αφορμή να εκφράσει ένα προνήπιο τον φόβο που του προκάλεσε μια ταινία και είδε εφιάλτη. Προσπάθησα να τους καθησυχάσω λέγοντας χαρακτηριστικά οτι οι ταινίες είναι δημιουργήματα της φαντασίας κάποιων ανθρώπων, δεν είναι πραγματικότητα για να φοβόμαστε. Τους πρότεινα τότε να δημιουργήσουμε μαζί μια ταινία για να καταλάβουν την διαδικασία.
Μια μέρα πριν τους παρουσίασα το ακόλουθο βιντεο. Τους ρώτησα αν αναγνωρίζουν ποιος μιλάει και εννοείται πως αναγνώρισαν τη φωνή μου. Τους εξήγησα πως το δημιούργησα και τους πρότεινα να συμμετέχουν κι αυτά και ετοιμάσουμε το δικό μας βιντεο-ταινια, βοηθώντας το δεντράκι να βρει παρέα και να μην είναι μόνο του.
Τα παιδια κλήθηκαν να μου πουν την ιδέα τους, τι ήθελαν να ζωγραφίσουν για να κάνει παρέα στο δεντράκι. Στην συνέχεια το σχεδίασαν και το ζωγράφισαν μόνοι τους, αυτό που είχαν επιλέξει. Φθάσαμε στο σημείο των ηχογραφήσεων. Στις ταινίες οι ήρωες μιλάνε. Ήρθαν λοιπόν με τη σειρά, έλεγαν το όνομα τους και τι ζωγράφισαν για το δεντράκι.
Ηχογραφώντας με το κινητό αναφερθήκαμε και στην ένταση της φωνής και ακούσαμε ξανά και παρατηρήσαμε τα κύματα της δικής μας φωνής. Το υλικό για την ταινία μας είχε συγκεντρωθεί.
Μάθαμε να αναγνωρίζουμε, να εντοπίζουμε και να αποτυπώνουμε με πολλούς τρόπους το αρχικό γράμμα του ονόματός μας, μέσα από παιχνίδια φωνολογικής επίγνωσης και εικαστικής δημιουργίας. Στη συνέχεια προχωρήσαμε στη σύνθεση – ανασύνθεση ολόκληρου του ονόματός μας με καπάκια, ένα όμορφο παιχνίδι όπου οι ίδιοι οι μαθητές είχαν την επιθυμία να το παίξουν και στο σπίτι με τους γονείς τους.
Η μαξιλαροθήκη που ετοίμασε η κα Κωνσταντίνα με τα νήπια και τα προνήπια του ολοήμερου τμήματος έχει κατενθουσιάσει τα παιδιά. Οι μαθητές την ώρα της χαλάρωσης ακουμπούν τα κεφαλάκια τους στο μαξιλαράκι τους και στην συνέχεια βάζουν για ύπνο τα μαξιλάρια, στο κουτί που μόνοι τους ζωγράφισαν και διακόσμησαν.
κα Σοφία
Παίζοντας με τις φωνές μας και επιδιώκοντας να κατακτήσουν οι μαθητές την φωνολογική επίγνωση των γραμματων, σήμερα πρώτη φορά έγινε αναφορά στα φωνακλάδικα γραμματάκια (φωνήεντα), που μπορούν να φωνάζουν και τα παραπονιάρικα (σύμφωνα), που για να ακουστούν χρειάζονται ένα φωνακλάδικο γραμματάκι δίπλα τους. Όλα τα γράμματα των ονομάτων των μαθητών/τριώ μας τα είχε γράψει η κα Λαζαρία σε πλαστικά καπάκια.
Αρχικά νήπια και προνήπια κλήθηκαν να βρουν όλα τα γράμματα του ονόματος τους και να τα πάρουν στο τραπέζι τους. Έπρεπε να γράψουν το όνομα τους με καπάκια. Είχαν πάρει το μπολ τους στο τραπέζι, οπότε μπορούσαν εκεί να βλέπουν πως γράφεται το όνομα τους. Ήταν μια αντιγραφή διαφορετική αλλα πολύ διασκεδαστική. Όταν μου ανακοίνωσαν ότι έγραψαν όλοι τα ονόματα τους, πέρασα από όλα τα τραπέζια και διαβαζα με “χιούμορ” τους αναγραμματισμούς, δείχνοντας τη σωστή σειρά των γραμματων στο μπολ. Μας ενδιαφέρει να κατανοήσουν τα παιδιά την διαδικασία της αντιγραφής και όχι να τονιστεί το λάθος. Τα λάθη στη τάξη μας είναι καλοδεχούμενα και μας βοηθούν να μάθουμε.
Σε αυτό το σημείο ξεκίνησαν οι “δύσκολες” αποστολές και στη γλωσσική δραστηριότητα προστέθηκε η κίνηση. Τους ζήτησα να ανακατέψουν τα καπάκια τους ο καθένας και μετα να βγουν και να κάνουν δυο γυρους τρέξιμο στην αυλή, με την ελπίδα ότι θα τους μπερδέψω και θα δυσκολευτούν να τα καταφέρουν. Κι όμως τα μικρά μου με γέλια, μπήκαν μέσα και αντεγραψαν το όνομα τους σωστότατα. Προσπάθησα πάλι να τους μπερδέψω και αυτη τη φορά ζήτησα να γυρίζουν αναποδα τα καπάκια τους και να τα ανακατέψουν. Τα κατάφεραν και αυτή τη φορά. Τα κατάφεραν ακόμα κι όταν επιστρέφοντας από το τρέξιμο της αυλής τους ζήτησα να καθήσουν στην θέση ενός φίλους τους και να αντιγράψουν το όνομα του/της.
Τα καπακο-ονόματα τους τα πήραν στο σπίτι για να συνεχίσουν τα παιχνίδια εκεί!
Β τμήμα -κα Χριστίνα
Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα
μην τάχα σαν εμένα,
κι εκείνα δεν πονούν;
Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.
(Ιωάννης Πολέμης)
Γιορτάσαμε αυτή τη μέρα με ποιήματα, παραμύθια και παρουσιάσεις για τα ζώα. Τα παιδιά κατέγραψαν σε πίνακα διπλής εισόδου τα κατοικίδια που έχουν ή θα ήθελαν να αποκτήσουν. Μιλήσαμε και καταγράψαμε τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ζώων και δουλέψαμε συνεργατικά για την κατασκευή ενός ομαδικού κολάζ. Στη συνέχεια, φτιάξαμε και την δική μας αλεπου και μιμηθήκαμε ήχους και κινήσεις ζώων.
Έχουμε από την χθεσινή ημέρα που ξεκινήσαμε να μιλάμε για τα ζωάκια. Τα παιδιά λοιπόν ζωγράφισαν με τέμπερα και ξυλομπογιές από μια μαϊμού και την έκοψαν και κλήθηκαν να βρούνε στο σπίτι πληροφορίες, με τους γονείς τους, για το χαριτωμένο ζωάκι και να μας τις φέρουν για να δημιουργήσουμε συνεργατικά “Το βιβλίο της Μαϊμούς”.
Δεν μείναμε όμως εκεί, δημιουργήσαμε όλοι μαζί και μια ιστορία με πρωταγωνιστές μαϊμουδάκια, που θα μπει κι αυτή στο βιβλίο μας.
“Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσαν στη ζούγκλα μαιμουδάκια (Φάνης). Χοροπηδούσαν στα δέντρα (Μαρίλια) κι έτρωγαν μπανάνες (Γλυκερία). Όταν θέλανε να κοιμηθούν, ξαπλώναν στα φύλλα (Ίριδα).
Μια μέρα εμφανίστηκε μια χελώνα (Χρήστος) και ξύπνησε τα μαιμουδάκια (Γωγώ). Η χελώνα τους είπε ¨Ελάτε να δείτε πώς κολυμπάω” (Γιώργος Κ.). Η χελώνα ήθελε να κολυμπήσει στα νερά της λίμνης (Τάσος). Η χελώνα προσπάθησε να κολυμπήσει (Αριστέα) αλλά παραλίγο να πνιγεί γιατί ήταν χελώνα της στεριάς (Παναγιώτης). Άρχισε να φωνάζει “Βοήθεια, βοήθεια” (Μελίνα). Τα μαιμουδάκια βοήθησαν κι έβγαλαν τη χελώνα από το νερό (Γιώργος Π.). Μετά την πήγαν σπίτι της (Κύνθια). Η χελώνα στο σπίτι έφαγε μπανάνες (Φελίσια). Μετά κάλεσε τα μαιμουδάκια να παίξουν όλοι μαζί (Γιάννης) κι έκαναν και τσουλήθρα (Μαρία).
Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”.
Νωρίτερα αναφερθήκαμε στα κατοικίδια ζωάκια μας αλλα και στα αδέσποτα και συζητήσαμε για την φροντίδα που χρειάζονται όλα τους αλλά και τα δικαιώματα τους. Νήπια και προνήπια, ψήφισαν τι ζωάκι θα ήθελαν να είχαν ή έχουν τώρα.
Από την επομένη του Αγιασμού, μέσα στην καθημερινότητα που βιώνουμε, αναφερόμαστε και συμφωνούμε με επιχειρήματα στους κανόνες της τάξης. Πρόκειται για ένα άτυπο συμβόλαιο, που είμαστε υποχρεωμένοι να τηρήσουμε εκπαιδευτικοί και μαθητές/τριες, προκειμένου να λειτουργήσουμε όλη την χρονιά με ασφάλεια και πάντα με το μεγαλύτερο όφελος για τα μικράκια μας αλλα και τις νηπιαγωγούς.
Αφού λοιπόν έχουμε αναφερθεί αρκετά και έχουμε προσεγγίσει τα σημεία που θέλουμε να τονιστούν, ήρθε η στιγμή να αποτυπώσουμε τους κανόνες με μέσο που να μπορούν να ανακαλέσουν και τα παιδιά, ανα πάσα στιγμή στην μνήμη τους. Τι καλύτερο από εικόνες και μάλιστα με πρωταγωνιστές ζωάκια. Νήπια και προνήπια διάβασαν τις εικόνες και αποφασίσαμε στην ολομέλεια τι θα γράψουμε σε κάθε κανόνα. Την ανατιγραφή ανέλαβαν τα νήπια κυρίως, που ήταν πιο εύκολο, μιας που το έχουν ξανακάνει πέρυσι.
Μιλήσαμε για τους κανόνες καλής και κακής συμπεριφοράς, τους κατηγοριοποιήσαμε, θεσπίσαμε τους δικούς μας κανόνες για την ομαλή λειτουργία της τάξης, υπογράψαμε όλοι το συμβόλαιο και δεσμευτήκαμε ότι θα τους τηρούμε πιστά!
Μιλήσαμε για τον εαυτό, ζωγραφίσαμε και περιγράψαμε τους εαυτούς μας και δημιουργήσαμε ένα ομαδικό παζλ, όπου ο καθένας μας αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι όλης της ομάδας!!!
Ένας μικρός, κοντινός περίπατος, μια ευκαιρία για να βρεθούν οι συμμαθητές κι εκτός σχολείου, στον ίδιο χώρο για να παίξουν και να απολαύσουν τον χώρο μαζί με τις νηπιαγωγούς τους. Μια ευκαιρία για να “δέσει” η ομάδα!
Ευχαριστούμε πολύ τους γονείς που εθελοντικά μας συνόδευσαν και βοήθησαν στην μετακίνηση μας.
Γίναμε μικροί δημοσιογράφοι και πήραμε συνεντεύξεις, χωρισμένοι σε ζευγάρια, εναλάσσοντας τους ρόλους μας. Άλλη μια δραστηριότητα για να πάρουν θάρρος νήπια και πορνήπια και να αρχίζουν να εκφράζονται ελεύθερα στο σχολείο τους και κυρίως να έχουν επικοινωνιακό λόγο.
Σήμερα στο νηπιαγωγείο μας γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας. Αφού ακούσαμε το παραμύθι “η καρδιά του παππού”, μιλήσαμε για τις αγαπημένες δραστηριότητες που μοιραζόμαστε με τον παππού και την γιαγιά μας,μάθαμε τραγούδια που μιλούν για εκείνους και στη συνέχεια ζωγραφισαμε τον δικό μας παππού και γιαγιά. Την μέρα μας κλείσαμε, φτιάχνοντάς τους ένα δωράκι για να τους δείξουμε την αγάπη μας.
ΓΙΑΓΙΑ, ΠΑΠΠΟΥ
ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΟΛΥ
ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!!
Την προηγούμενη εβδομάδα οι γονείς ενημερώθηκαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και κλήθηκαν, χωρίς να είναι κάτι υποχρεωτικό, να συμμετέχουν με τα παιδιά τους στην δράση, την οποία αποφασίσαμε με τις συναδέλφους, προκειμένου να “λυθεί” η γλώσσα των πιο διστακτικών μαθητών μας αλλα και για εκφραστούν ελεύθερα και να μας δείξουν όλα τα παιδιά προσωπικά τους αντικείμενα, που φανερώνουν πόσο έχουν μεγαλώσει. Η δράση όσον αφορά τους γονείς ήταν να βρουν ένα κουτί από παπούτσια και να το διακοσμήσουν μαζί με το παιδί τους, να συζητήσουν με το παιδί και να του δώσουν το περιθώριο να εκφραστεί και να διαλέξει ποια προσωπικά αντικείμενα του, ακόμα και από τη βρεφική του ηλικία, θα ήθελε να βάλει μέσα στο κουτί του για να τα μοιραστεί και να τα παρουσιάσει στην υπόλοιπη τάξη.
Τα κουτιά καταφθάνουν καθημερινά, το καθένα ξεχωριστό και πανέμορφο και κρύβουν μέσα πραγματικούς θησαυρούς, που με περηφάνια περιγράφουν και δείχνουν στους φίλους τους, οι ιδιοκτήτες τους.
Ολοκληρώνοντας την αφήγηση του συγκεκριμένου κλιμακωτού μύθου, θελήσαμε να το δραματοποιήσουμε προκαλώντας έτσι τους μικρούς μας ακροατές να προσπαθήσουν να ανακαλέσουν στην μνήμη τους τη διαδοχική σειρά των γεγονότων του παραμυθιού. Εκτός από την εξάσκηση της μνήμης και την καλλιέργεια του προφορικού τους λόγου, πειραματίστηκαν με νέα υλικά όπως είναι η χρήση του πινέλου, η χρήση του ψαλιδιού, η ζωγραφική σε έτοιμα περιγράμματα και σε ελεύθερο σχέδιο και η αντιγραφή λέξεων.
Με χαμόγελα και γεμάτοι ενθουσιασμό οι μικροί μας μαθητές και μαθήτριες συμμετείχαν στις κινητικές δραστηριότητες που οργανώθηκαν από κοινού και στα δύο πρωινά τμήματα, στην αυλή του νηπιαγωγείου. Νήπια και προνήπια άκουσαν πληροφορίες για τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες, επανέλαβαν και έμαθαν τι σημαίνει “Νους υγιής, εν σώματι υγιεί”, παρακολούθησαν βιντεο με τους φετινούς ολυμπιονίκες μας και κλήθηκαν, σεβόμενοι ο ένας τον άλλο, να περιμένουν τη σειρά τους για να κάνουν την προσπάθεια τους. Αυτό που καταλήξαμε και πάντοτε λέμε στο σχολείο μας είναι ότι όποιος προσπαθεί τα καταφέρνει και κάθε μας προσπάθεια είναι πάντα αξιέπαινη.
Οι μαθητές μας, σαν μικροί αθλητές, βραβεύτηκαν με τα μετάλια τους, που έκοψαν μόνοι τους, σαν μια ευκαιρία εκμάθησης της χρήσης του ψαλιδιού.
Δωράκια έναρξης της σχολικής χρονιάς!!!
Μετά τον αγιασμό θα ακολουθήσει η πρώτη ενημερωτική συνάντηση γονέων στην κεντρική αίθουσα του νηπιαγωγείου.
Κα Σοφία
Μια ομαδική ζωγραφιά από όλα τα παιδιά (την φωτοτυπήσαμε) και ευχές γραμμένες από τα παιδιά μας επίσης.
Στα πλαίσια της ομαλής μετάβασης από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό επισκεφτήκαμε το γραφείο του διευθυντή και των δασκάλων, το κυλικείο της κας Σοφίας, τους συμμαθητές μας στο τμήμα της κας Φωτεινής, το τμήμα του κου Γιώργου και της κας Χρύσας, το ειδικό δημοτικό Περάματος, τις κυρίες Βίκυ, Δέσποινα και Κούλα που προσέχουν και καθαρίζουν το σχολείο μας. Παντού μοιράσαμε ευχές και δώσαμε την ομαδική ζωγραφιά/κάρτα που ετοιμάσαμε.
Στο τμήμα της Στ2 σταθήκαμε τυχεροί γιατί μας προσκάλεσαν να παίξουμε ενα παιχνίδι στον διαδραστικό πίνακα μαζί με τους μαθητές της έκτης. Το χαρήκαν όλα τα παιδιά πάρα πολύ. Στην συνέχεια ζήτησα να μας επιτρέψουν να γράψουμε το αρχικό γράμμα του ονόματος μας στον διαδραστικό πίνακα, δοκιμάζοντας μια νέα εμπειρία, αφού όλοι γράψαμε με το δάχτυλο μας. Όταν τα νήπια έγραφαν το πρώτο γράμμα του ονόματος τους, τα εκτάκια προσπαθούσαν να μαντέψουν ποιο όνομα είναι. Σε μια όμορφη ατμόσφαιρα, γεματη γέλια και χαρές, μικροί και μεγάλοι διασκεδάσαμε και ανταλλάξαμε πασχαλινές ευχές.
Το πόσο ζήλεψα τον διαδραστικό πίνακα……δεν διανοούμαι να το αφήσω ασχολίαστο!!!
Κα Σοφία, κα Χαρά, κα Βασιλική και κα Βούλα
Α τμήμα
Εχουμε μιλήσει αρκετά και αυτή τη χρονιά για την διαφορετικότητα, το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου σε αυτήν αλλα και την υποχρέωση όλων των υπολοίπων στην αποδοχή της. Πόσο δύσκολο όμως είναι στην πραγματικότητα να συμβεί αυτό, να την αποδεχτούμε, αν δεν νιώσουμε έστω και λίγο, πώς αισθάνεται ένας διαφορετικός άνθρωπος, αν δεν μπούμε για λίγο στη θέση του;
Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε και μετα να συζητήσουμε. Οι μαθητές/τριες του Α τμήματος ετοίμασαν μάσκες “τυφλότητας”. Διάλεγαν παιχνίδι για τις ελεύθερες δραστηριότητες και οι εκπαιδευτικοί γίναμε οι οδηγοί τους. Οι “μη βλέποντες” μαθητές μας κρατησαν απο το μπρατσο, τους οδηγήσαμε στο σημείο που ήταν το παιχνίδι που επέλεξαν, τους βοηθήσαμε να αγγίξουν με τα χέρια τους τον περιβάλλοντα χώρο και το παιχνίδι τους και τους αφήσαμε να παίξουν. Επιτέλους και λίγο ησυχία μέσα στην τάξη 🙂 . Επρεπε να ακούν τους ήχους της τάξης. Τα περισσότερα παιδιά βέβαια, χωρίς να το παραδεχτούν μετά, εβλεπαν από το κενό που δημιουργούσε η μάσκα στο πρόσωπο τους, όμως το σίγουρο είναι ότι συνειδητοποίησαν την δυσκολία του να είσαι τυφλός και το σημαντικότερο, την δύναμη που διακρίνει τα τυφλά ατομα να προσπαθούν και να εκπαιδευονται τελικά τόσο καλά, που να συμμετέχουν στην καθημερινή τους ζωή, σε παρα πολλές δραστηριότητες.
Α τμήμα -κα Σοφία