Οι μαθητές του Γ΄2 γνώρισαν με κάθε δυνατή λεπτομέρεια τις εργασίες του
θερισμού και του αλωνίσματος. Συγκέντρωσαν τα έθιμα που τηρούν οι
αγρότες αυτή την περίοδο και έφτιαξαν το δεύτερο κατά σειρά βιβλίο τους.

Έθιμα του θερισμού και του αλωνίσματος
Πρώτος στο χωράφι για το θερισμό έμπαινε ο ιδιοκτήτης. Έκανε τον σταυρό του και με το δρεπάνι του έκοβε τα χερόβολα και τα άφηνε σταυρωτά κατά γης. Ύστερα ευχόταν «καλή σοδειά!».
Φίλιππος – Κωνσταντίνος Π. – Παναγιώτης
Σε κάποια μέρη, όταν τελειώσει το αλώνισμα και είναι έτοιμο το σιτάρι να μεταφερθεί στο σπίτι, ο γεωργός το σταυρώνει με το κορπολόι και το κλείνει σε έναν κύκλο που χαράζει πάλι με το κορπολόι. Η πρώτη πράξη είναι ευχαριστίας στη θεία δύναμη και η δεύτερη μαγική – φυλακτική, αφού ο κύκλος προστατεύει, περικλείει και αφήνει απ΄έξω κάθε αρνητική ενέργεια.
Χριστίνα – Χρύσα
Στο τέλος του θερισμού αφήνουν στη μέση του χωραφιού ένα δεμάτι για καλή τύχη.
Γιάννης Μπ.
Στα παλιά χρόνια οι γεωργοί, όταν τελείωναν το θέρισμα, πήγαιναν να βοηθήσουν και τις άλλες οικογένειες.
Ραφαήλ

Στη Σκύρο αφήνουν δύο λημάρια από ένα θεριστό χωράφι άθερα για χαρά του χωραφιού και για να φάνε τα πουλιά και τα αγρίμια.
Γιάννης Ντ.
Στα χωριά της Άμφισσας τον Ιούλη, υπήρχαν αλώνια και έπαιρναν το όνομα του γείτονα. Άλειφαν με το σάρωμα τον πολτό από σβουνιά των βοδιών όλο το αλώνι και περίμεναν να έρθει ο Βαλμάς με τα άλογα για το αλώνισμα.
Ανδρέας
Στα πιο παλιά χρόνια, ο πρωτεργάτης άρχιζε και θέριζε μέχρι να φτιάξει ένα δεμάτι. Το στόλιζαν με παπαρούνες και αγριολούλουδα. Ύστερα το έβαζαν να στέκεται όρθιο κατά τη διάρκεια του θερισμού σαν προσφορά και θυσία του γεωργού προς τον Θεό, όπως έκαναν και οι αρχαίοι, ικετεύοντας τη Γη να είναι πάντα καλή και απλόχερη μαζί τους.
Σταματίνα
Οι θεριστές συνήθως, άφηναν για το καλό μια σπιθαμή γης αθέριστη και άφηναν ένα δεμάτι, το οποίο το έστηναν στο κέντρο του χωραφιού.
Σοφία

Ο γεωργός την ώρα της συγκομιδής πρέπει να ευχαριστήσει τη δύναμη που τον βοήθησε να πάει καλά η σπορά του. Γι΄ αυτό δε θερίζει τελείως το χωράφι του. Αφήνει κάτι για αυτή τη δύναμη, ώστε του χρόνου να τον βοηθήσει ξανά.
Ειρήνη
Στον Δρυμό Θεσσαλονίκης και αλλού, το πρώτο δεμάτι στάχυα που δένουν, το στήνουν όρθιο και το προσκυνούν, ενώ ο νοικοκύρης ρίχνει νομίσματα.
Γιώργος
Υπάρχει η συνήθεια από το τελευταίο δεμάτι στάχυα, όταν θερίζουν, να πλέκουν μια ωραία δέσμη που ονομάζεται «χτένι» ή «σταυρός». Την κρεμούν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Όταν έρθει ο καιρός της σποράς, τότε τους κόκκους αυτούς που έχουν ευλογηθεί, τους ανακατεύουν με τον σπόρο.
Κατερίνα
Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, πριν αρχίσει ο θερισμός, σφάζουν έναν κόκορα, γιατί αρχίζει κάτι καινούριο. Σε άλλες περιοχές, όταν αλωνίζουν στο αλώνι, βάζουν πολύ δυνατά άλογα για να έχουν δύναμη οι εργάτες όπως τα άλογα και στο τέλος γιορτάζουν με χορούς και τραγούδια.
Κωνσταντίνος Μπ.

Οι γεωργοί θέριζαν από το πρωί ως το βράδυ. Στο αθέριστο χωράφι έβαζαν έναν ξύλινο σταυρό.
Μαργαρίτα
Όταν τελείωνε ο θερισμός, έπαιρναν μια δέσμη σιταριού και με αυτή έπλεκαν έναν σταυρό, τον οποίο τοποθετούσαν για ευλογία στη θύρα του σπιτιού ή στο εικονοστάσι, δηλωτικό του τέλους του θέρους.
Σεβαστή
Στον θερισμό οι θεριστές τραγουδούν και λένε αστεία. Όταν τελειώσουν, αφήνουν λίγα στάχυα στο χωράφι για να ρίξουν τον «δράκο». Το τελευταίο φαγητό το έλεγαν καρπόθεμα.
Κωνσταντίνος Ξ.
Ο μήνας Ιούνιος λέγεται και «θεριστής», γιατί οι γεωργοί θερίζουν αυτό τον μήνα τα σιτηρά τους. Όταν τελειώσει ο θερισμός, παίρνουν μια δέσμη σιταριού και αυτή πλέκουν έναν σταυρό και τον βάζουν για ευλογία στην πόρτα του σπιτιού.
Αλέξης

Στο Βαλτετσίνο, κάθε Αύγουστο γίνεται γιορτή που είναι γνωστή ως «το παραδοσιακό αλώνισμα». Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του χωριού συγκεντρώνονται στο αλώνι, δίπλα στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η εκδήλωση συνοδεύεται με φαγητό, χορό και τραγούδι.
Άγγελος
Οι αγρότες στο χωριό μου, μετά το θέρος, καίνε τα ομοιώματα από τα σκιάχτρα για να διώξουν την κακή σοδειά του επόμενου χρόνου.
Στέλιος
Όταν τελειώνει ο θερισμός, οι νοικοκυρές ετοιμάζουν στο σπίτι ένα γλύκισμα που το έτρωγαν και έδιναν ευχές για τον επόμενο χρόνο.
Τζένη
Επιμέλεια: κα Μουζούρη Άννα