Στις 5 Ιουνίου 2025, ημέρα της γιορτής λήξης, η αίθουσα Πληροφορικής του σχολείου μας μεταμορφώθηκε σε έναν μικρό λαογραφικό μουσείο. Παλιά αντικείμενα, υφαντά, παραδοσιακά σκεύη και εργαλεία «ζωντάνεψαν» μέσα από τη λαογραφική έκθεση που διοργανώθηκε με αγάπη και μεράκι από τη δασκάλα τους μαθητές και τους γονείς της Β΄ τάξης.
Η έκθεση ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια απλή παρουσίαση εκθεμάτων. Ήταν ένα ζωντανό μάθημα πολιτισμού. Οι επισκέπτες – μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς – είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά αντικείμενα που συνόδευαν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων σε παλιότερες εποχές: ξύλινα και μπρούτζινα γουδιά, παραδοσιακές ζυγαριές, χειροκίνητα εργαλεία, στόφες, σεμεδάκια, μπακιρένια σκεύη, παλιά ραδιόφωνα, τηλέφωνα και φωτογραφικές μηχανές κ. ά.
Τα εκθέματα ήταν προσεκτικά τοποθετημένα πάνω σε καλαίσθητα τραπεζομάντιλα και δαντελωτά υφαντά, ενώ κάθε αντικείμενο συνοδευόταν από καρτελάκια με πληροφορίες. Ο συνδυασμός της παράδοσης με το σχολικό περιβάλλον – με φόντο τις οθόνες των υπολογιστών και τα σύγχρονα γραφεία – δημιουργούσε ένα συγκινητικό κοντράστ ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Η έκθεση αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της γιορτής λήξης, προσφέροντας στιγμές αναστοχασμού, συγκίνησης και θαυμασμού. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ιστορία και ο πολιτισμός μας ζουν μέσα από τις μικρές, καθημερινές μνήμες και πως το σχολείο έχει τη δύναμη να τις αναδείξει με σύγχρονους τρόπους.
Θερμά συγχαρητήρια στη δασκάλα της Β΄ τάξης, στους μικρούς μαθητές και στους γονείς τους για την εξαιρετική πρωτοβουλία.
Μια πρωτοβουλία που απέδειξε πως η λαογραφία δεν είναι κάτι ξεχασμένο σε βιβλία — είναι ζωντανή, όταν τη διδάσκεις με καρδιά.




























































