Το απόγευμα της  Πέμπτης  5 Ιουνίου οι μαθητές και οι μαθήτριες των τριών μικρών τάξεων  του σχολείου μας, καθοδηγούμενοι από τη θεατρολόγο μας Μαίρη Στασινοπούλου, μας μάγεψαν με ένα δρώμενο που άφησε το αποτύπωμά του στην καρδιά μας.

Σε μια αυλή που παλλόταν από φως, ήχο και παιδικά σώματα σε κίνηση, η φύση έγινε πρωταγωνίστρια σε ένα μουσικοκινητικό ταξίδι –  ύμνο στην ευθραυστότητα και τη δύναμη του κόσμου μας.

Η ιστορία σχεδόν σιωπηλή, χωρίς παραμυθένια φίλτρα, ξεδιπλώνει τον κύκλο της ζωής,  της καταστροφής και  της ελπίδας μέσα από την εκτροπή και την ισορροπία των φυσικών στοιχείων. Ξεκινά με μια έκρηξη ηφαιστείου. Η γη σείεται και σκίζεται, ο αέρας γεμίζει στάχτες, η φωτιά θεριεύει και το νερό χάνεται. Τα παιδιά-στοιχεία καταρρέουν,  παγώνουν, σωριάζονται στο χώμα σαν κομμάτια ενός κόσμου που πονά. Ο ήλιος σβήνει και η  ζωή μοιάζει να τελειώνει.

Κι όμως ξαναβρίσκει τον δρόμο της.  Κάτω από τις στάχτες, μέσα στο άνυδρο χώμα, ετοιμάζει το επόμενο φύλλο. Τα δέντρα φυτρώνουν, βλασταίνουν και ψηλώνουν. Ο αέρας λυσσομανά, προσπαθεί να τα λυγίσει…  Εκείνα αντέχουν. Τρίζουν μα δεν πέφτουν…  Συνεχίζουν να στέκονται αγέρωχα σαν αρχαίοι ήρωες.

Και τότε έρχεται η φωτιά. Σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Φλόγες τυλίγουν κορμούς, φύλλα, καρδιές. Τα δέντρα καίγονται. Πάλι καταστροφή…  

Μα η ιστορία δεν τελειώνει εδώ… Το νερό στάζει απαλά στη γη, ξεπλένει τον πόνο και δροσίζει τις πληγές. Το χώμα ξεδιψάει, τα φύλλα ξαναβγαίνουν, τα δέντρα βλασταίνουν και ψηλώνουν. Μια πράσινη ανάσα, μια σιωπηλή υπόσχεση ότι η φύση δεν ξεχνά πώς να αρχίζει πάλι από την αρχή. Οι μαθητές κινούνται σαν ένα σώμα.  Μια χορογραφία ανάμεσα στην ελπίδα και την απώλεια, στην αντοχή και την προσφορά που καθηλώνει τους θεατές

Και τότε εμφανίζεται ο Γιάννης, ένα παιδί, ένας άνθρωπος, ένα σύμβολο. Κρατά ένα τσεκούρι. Μπροστά του στέκεται  το πεύκο ψηλό, δυνατό, αγέρωχο…  Η  ζωή ολόκληρη… Ο Γιάννης δεν διστάζει, το κόβει. Το πεύκο πέφτει και μαζί του χάνεται  η ισορροπία…

Δεν υπάρχει πια σκιά, δεν υπάρχει δροσιά. Ο αέρας καίει, το νερό στερεύει, η γη σκληραίνει, ο κόσμος ξεραίνεται… Ο Γιάννης μένει μόνος… Περπατά στην έρημο που δημιούργησε… Ψάχνει νερό,  ψάχνει σκιά, ψάχνει κάποιον… Δεν βρίσκει τίποτα και στο τέλος, σβήνει μόνος του, μέσα σε μια σιωπή που έφτιαξε με τα ίδια του τα χέρια.

Με λόγο μεστό, σωματική έκφραση, δυναμικές μουσικές εναλλαγές και συγκινητικές εικόνες, οι μικροί μαθητές, υπό την καθοδήγηση της θεατρολόγου, μίλησαν για την ανθρώπινη ευθύνη, την καταστροφή και τη δύναμη της φύσης να επιμένει,  να ξαναγεννιέται, να αντέχει και να διεκδικεί τη θέση της στον κόσμο, παρά τις πληγές που της αφήνουμε.

Ένα έργο που μας βύθισε στη σιωπή  αλλά άφησε μέσα μας  έναν σπόρο – έτοιμο να ριζώσει.

Ευχαριστούμε παιδιά… Ευχαριστούμε Μαίρη…

Δημιουργία του Οικο-Κώδικα στο Σχολείο μας

Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της καλλιέργειας οικολογικής συνείδησης, το σχολείο μας προχώρησε φέτος στη δημιουργία  του δικού του Οικο-Κώδικα, ενός συνοπτικού και ξεκάθαρου πλαισίου αρχών και συμπεριφορών με στόχο τη μείωση των απορριμμάτων, την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση υλικών στον σχολικό χώρο.

Η διαδικασία ξεκίνησε με την επιμόρφωση των μαθητών/τριών των τάξεων Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄ και Ε΄ από μαθητές/τριες της Στ΄ τάξης, οι οποίοι ανέλαβαν ρόλο εμψυχωτή και μεταδότη των περιβαλλοντικών μας αξιών, μέσα από διαδραστικές παρουσιάσεις και  συζητήσεις.  

Στη συνέχεια, η ενημέρωση εμπλουτίστηκε και εμβαθύνθηκε μέσα από τα εργαστήρια δεξιοτήτων, αλλά και με διάχυση σε όλα τα μαθήματα: από τη γλώσσα και τα εικαστικά μέχρι τη μουσική και τη μελέτη περιβάλλοντος. Οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως:

• η ανακύκλωση και οι σωστοί κάδοι διαλογής υλικών
• η επαναχρησιμοποίηση
• η μείωση των σκουπιδιών στο σχολικό περιβάλλον
• και η συλλογική ευθύνη απέναντι στη φύση και στον χώρο που μοιραζόμαστε

Αφού συγκεντρώθηκαν όλες οι ιδέες και οι προτάσεις, ο Οικο-Κώδικας διαμορφώθηκε και συμφωνήθηκε από όλους τους μαθητές του σχολείου. Περιλαμβάνει απλές, καθημερινές πρακτικές που ενισχύουν την περιβαλλοντική υπευθυνότητα και γίνονται κομμάτι της σχολικής ζωής.

Στη συνέχεια, οι μαθητές της Α΄ τάξης δημιούργησαν ομαδικά την αφίσα του Οικο-Κώδικα, αποτυπώνοντας με εικόνες και σύμβολα τα κύρια μηνύματα του.

Ταυτόχρονα, με τη συμβολή εκπαιδευτικού, οι αρχές του Οικο-Κώδικα μετατράπηκαν σε στιχουργημένο hip-hop τραγούδι, που τραγουδήθηκε με ενθουσιασμό από τα παιδιά.
Ο ρυθμός βοηθά τους μαθητές να θυμούνται εύκολα τους κανόνες και να τους ενσωματώσουν στην καθημερινότητά τους, με τρόπο βιωματικό και ευχάριστο.

Ο Οικο-Κώδικας δεν είναι απλώς ένα κείμενο στον τοίχο. Είναι ένας ζωντανός οδηγός στάσης και πράξης που συνοδεύει τις καθημερινές μας επιλογές και αντικατοπτρίζει τις αξίες και τη συλλογική ευθύνη που καλλιεργείται στο σχολείο μας.

Αργότερα και με την αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης μετατράπηκε σε αυθεντικό hip hop τραγούδι που μπορούμε να το ακούμε, να το τραγουδάμε και να το χορεύουμε στο σχολείο και σπίτι και να το μοιραζόμαστε με τους φίλους μας.

Την Πέμπτη 5 Ιουνίου,  Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος,  το προαύλιο του 90ού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών γέμισε ζωή, συναίσθημα και… οικολογικά μηνύματα. Παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί έγιναν μια μεγάλη παρέα με κοινό σκοπό: να γιορτάσουν τη φύση, την αλληλεγγύη και τη συμμετοχή.

Η γιορτή ξεκίνησε με μια συμβολική μαθητική διαδήλωση διαμαρτυρίας για την προστασία του περιβάλλοντος, συνοδευόμενη από την ορχήστρα κρουστών Μαθητών – Γονέων και Εκπαιδευτικών, υπό την καθοδήγηση του μαέστρου κ. Νίκου Χριστοδουλή. Η συμμετοχή της ορχήστρας προσέδωσε στη δράση δυναμισμό αλλά και έντονο συμβολισμό, αναδεικνύοντας το πνεύμα συνεργασίας και κοινής ευθύνης που διαπερνούσε όλη την εκδήλωση.Τα παιδιά, κρατώντας πλακάτ και πανό με συνθήματα, έστειλαν ένα καθαρό και επίκαιρο μήνυμα: η προστασία του περιβάλλοντος είναι υπόθεση όλων και δεν μπορεί να περιμένει.

Στον χαιρετισμό της, η Διευθύντρια του σχολείου υπογράμμισε πως η γιορτή δεν ήταν απλώς μια ανασκόπηση της χρονιάς, αλλά το αποτύπωμα μιας εσωτερικής και συλλογικής αλλαγής, στο πλαίσιο της ένταξης του σχολείου στο διεθνές δίκτυο των Οικολογικών Σχολείων

Το κύριο μέρος της εκδήλωσης περιλάμβανε θεατρικά, μουσικά και μουσικοκινητικά δρώμενα από μαθητές και μαθήτριες όλων των τάξεων με θεματολογία που αφορούσε την ανακύκλωση, τη δύναμη της ενσυναίσθησης, την ατομική και συλλογική ευθύνη και την ανάγκη για αλλαγή στάσης απέναντι στο περιβάλλον. Σημαντικό ρόλο είχε η χορωδία Γονέων – Εκπαιδευτικών – Μαθητών, η οποία συνόδευσε αρκετά σημεία της εκδήλωσης.

Παράλληλα, στον ισόγειο χώρο του σχολείου παρουσιάστηκαν:

• Λαογραφική έκθεση, με αντικείμενα και υλικό που ανέδειξαν πτυχές της ελληνικής παράδοσης και καθημερινότητας περασμένων δεκαετιών
• Έκθεση έργων τέχνης από επαναχρησιμοποιούμενα υλικά, που σε άλλη περίπτωση θα κατέληγαν στα σκουπίδια, με στόχο την προβολή της δημιουργικής επαναχρησιμοποίησης μέσα από την παιδική φαντασία και έκφραση.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν: Η Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της 2ης Δημοτικής Κοινότητας και μέλος της Περιβαλλοντικής Επιτροπής του σχολείου, κ. Τζούλια Τσαλίκη, ο Σύμβουλος Εκπαίδευσης κ. Προκόπης Μανωλάκος, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτικοί,  γονείς, συγγενείς και φίλοι μαθητών μας,  καθώς και παλαιότεροι μαθητές του σχολείου μας. Ο  Αντιδήμαρχος Παιδείας  κ. Πάρης Χαρλαύτης  εκπροσωπήθηκε από τον στενό συνεργάτη του  κ. Παπαρίζο.

Η Διευθύντρια του σχολείου, κατά το αποχαιρετισμό της στο τέλος της εκδήλωσης, αναφέρθηκε στη σημασία της συλλογικής προσπάθειας και στην ανάγκη να μετατρέψουμε την περιβαλλοντική γνώση σε στάση ζωής.   Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: “Η Γη μας δεν ζητά μεγάλα λόγια. Ζητά φροντίδα. Και απόψε, τα παιδιά μας —με τον πιο αυθεντικό τρόπο— μας θύμισαν πως η αλλαγή ξεκινά από το σχολείο, από κάθε μικρή πράξη που γίνεται σπουδαία όταν την κάνουμε πολλοί μαζί“.

Στη συνέχεια εξέφρασε τις θερμές της  ευχαριστίες στους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και  τον Σύλλογο Γονέων του σχολείου,   τους τεχνικούς, τις καθαρίστριες  και όλους τους συντελεστές της γιορτής. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον μαέστρο κ. Νίκο Χριστοδουλή, που επιμελήθηκε την χορωδία Γονέων -Εκπαιδευτικών και την  ορχήστρα κρουστών και συνέβαλε καθοριστικά στην καλλιτεχνική αρτιότητα της εκδήλωσης.

Η βραδιά έκλεισε με ένα ηχηρό μήνυμα: το πιο σημαντικό στοιχείο του οικοσυστήματος είναι ο Άνθρωπος που νοιάζεται.

Η φετινή γιορτή δεν αποτέλεσε απλά  μια αποχαιρετιστήρια εκδήλωση ενόψει των καλοκαιρινών διακοπών, αλλά και μια πρόταση παιδαγωγικού περιεχομένου, που συνδέει τη σχολική κοινότητα με την κοινωνία και προβάλλει την ανάγκη για ενεργό περιβαλλοντική στάση στην πράξη.

Στις 15 Μαΐου 2025, στο Πολιτιστικό Κέντρο «ΜΕΛΙΝΑ» του Δήμου Αθηναίων, και στις 5 Ιουνίου στη γιορτή λήξης του σχολείου μας , οι μαθητές και οι μαθήτριες της τετάρτης  τάξης παρουσίασαν ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο με τίτλο “Μια πόλη…”. Ένα έργο με λίγα λόγια, αλλά δυνατά μηνύματα – ένα θεατρικό δρώμενο  που μιλά μέσα από το σώμα, την έκφραση και την αλήθεια των παιδιών.

Το δρώμενο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Μαθητικής Δράσης για την Προαγωγή της Αισθητικής Αγωγής στο Δημοτικό Σχολείο, που διοργανώθηκε από την Επόπτρια Ποιότητας  Εκπαίδευσης της ΔΙ.Π.Ε. Α΄ Αθήνας και τους Συμβούλους Εκπαίδευσης Εικαστικών, Μουσικής και Θεατρικής Αγωγής.

Αρχικά, το κοινό μεταφέρθηκε σε μια πόλη χαοτική. Το άγχος, η βιασύνη, οι φωνές και η σύγκρουση «μιλούσαν» με ελάχιστα λόγια: μέσα από γρήγορες κινήσεις, σφιγμένα σώματα, βλέμματα που απέφευγαν το ένα το άλλο. Η καθημερινότητα παρουσιαζόταν με εντάσεις, προστριβές και ψυχρότητα. Μια πόλη που δεν προλάβαινε να νιώσει.

Και ξαφνικά,  μικρές πράξεις  καλοσύνης – ένα άγγιγμα, μια χειρονομία, μια ματιά γεμάτη αποδοχή – άλλαξε τον ρυθμό. Οι κινήσεις μαλάκωσαν, τα σώματα πλησίασαν, οι καρδιές φάνηκαν να ανοίγουν. Η «πόλη» μεταμορφώθηκε σιγά-σιγά. Η ευγένεια, η ενσυναίσθηση, η φροντίδα πήραν τη θέση της σκληρότητας.

Με απλότητα, καθαρότητα και αφοσίωση, τα παιδιά αφηγήθηκαν μια ιστορία που όλοι μας γνωρίζουμε, γιατί την ζούμε καθημερινά. Και αυτό ήταν που άγγιξε βαθιά κάθε θεατή: η αναγνώριση, η ταύτιση, η ελπίδα για κάτι καλύτερο. Η παράσταση καταχειροκροτήθηκε τόσο στο Πολιτιστικό Κέντρο όσο και στο σχολείο. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές έφυγαν από τους χώρους της παρουσίασης  λίγο πιο σκεπτικοί, λίγο πιο ζεστοί, λίγο πιο συνδεδεμένοι.

Θερμά συγχαρητήρια στη θεατρολόγο Στασινοπούλου Μαρία και στους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ΄τάξης, που μέσα από αυτό το δρώμενο κατάφεραν όχι απλώς να παρουσιάσουν ένα θεατρικό έργο, αλλά να καθρεφτίσουν τον κόσμο μας και να προτείνουν μια διαφορετική οπτική: πώς με λίγη ευγένεια, λίγη καλοσύνη, μπορούμε να αλλάξουμε ολόκληρη την πόλη.

Στις 5 Ιουνίου 2025, ημέρα της γιορτής λήξης, η αίθουσα Πληροφορικής του σχολείου μας μεταμορφώθηκε σε έναν μικρό λαογραφικό μουσείο. Παλιά αντικείμενα, υφαντά, παραδοσιακά σκεύη και εργαλεία «ζωντάνεψαν» μέσα από τη λαογραφική έκθεση που διοργανώθηκε με αγάπη και μεράκι από τη  δασκάλα τους μαθητές και τους γονείς της Β΄ τάξης.

Η έκθεση ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια απλή παρουσίαση εκθεμάτων. Ήταν ένα ζωντανό μάθημα πολιτισμού. Οι επισκέπτες – μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς – είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά αντικείμενα που συνόδευαν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων σε παλιότερες εποχές: ξύλινα και μπρούτζινα γουδιά, παραδοσιακές ζυγαριές, χειροκίνητα εργαλεία, στόφες, σεμεδάκια, μπακιρένια σκεύη, παλιά ραδιόφωνα, τηλέφωνα και φωτογραφικές μηχανές κ. ά.

Τα εκθέματα ήταν προσεκτικά τοποθετημένα πάνω σε καλαίσθητα τραπεζομάντιλα και δαντελωτά υφαντά, ενώ κάθε αντικείμενο συνοδευόταν από καρτελάκια με πληροφορίες. Ο συνδυασμός της παράδοσης με το σχολικό περιβάλλον – με φόντο τις οθόνες των υπολογιστών και τα σύγχρονα γραφεία – δημιουργούσε ένα συγκινητικό κοντράστ ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Η έκθεση αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της γιορτής λήξης, προσφέροντας στιγμές αναστοχασμού, συγκίνησης και θαυμασμού. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ιστορία και ο πολιτισμός μας ζουν μέσα από τις μικρές, καθημερινές μνήμες και πως το σχολείο έχει τη δύναμη να τις αναδείξει με σύγχρονους τρόπους.

Θερμά συγχαρητήρια στη δασκάλα της Β΄ τάξης, στους μικρούς μαθητές και στους γονείς τους για την εξαιρετική πρωτοβουλία.
Μια πρωτοβουλία που απέδειξε πως η λαογραφία δεν είναι κάτι ξεχασμένο σε βιβλία — είναι ζωντανή, όταν τη διδάσκεις με καρδιά.

Στις 28 Μαΐου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Δ΄ και Στ΄ τάξεων του σχολείου μας συμμετείχαν στην περιβαλλοντική έκθεση Attica Green Expo 2025. Ήταν μια μέρα γεμάτη δράση, έμπνευση και ουσιαστική μάθηση!

Τα παιδιά περιηγήθηκαν σε εκθέματα με σύγχρονες πράσινες τεχνολογίες, συμμετείχαν σε βιωματικά εργαστήρια, ανακύκλωσαν, πειραματίστηκαν, δημιούργησαν και  προβληματίστηκαν. Μίλησαν για τη βιωσιμότητα, την ενέργεια, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα  και έμαθαν πώς μικρές, καθημερινές επιλογές μπορούν να έχουν μεγάλο θετικό αντίκτυπο.   Το μήνυμα ήταν παντού ξεκάθαρο: η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Και τα παιδιά το κατάλαβαν.

Η μεταφορά και η συμμετοχή τους  στην έκθεση οργανώθηκαν και υποστηρίχθηκαν από τον Δήμο Αθηναίων και την κ. Τζούλια Τσαλίκη, Πρόεδρο της Σχολικής μας Επιτροπής  και μέλος της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου μας.

Η υποστήριξη βιωματικών μαθητικών δράσεων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση αναδεικνύει ξεκάθαρα τη σημασία που αποδίδει στο μέλλον των παιδιών και στη σύνδεση της εκπαίδευσης με τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας.

Τους ευχαριστούμε θερμά.

Στις αίθουσές μας αντηχούν γέλια και χειροκροτήματα! Στο πλαίσιο του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ’ τάξης, με την καθοδήγηση της θεατρολόγου κ. Μαίρης Στασινοπούλου, πραγματοποίησαν ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο, δημιουργώντας μάσκες με την παραδοσιακή τεχνική της Commedia dell’arte.

Ένα Θέατρο Γεννημένο στους Δρόμους της Ιταλίας

Η Commedia dell’arte αποτελεί έναν από τους πιο ζωντανούς και δημιουργικούς κλάδους του παγκόσμιου θεάτρου. Αυτό το λαϊκό, κωμικό και αυτοσχέδιο είδος θεάτρου άνθισε στην Ιταλία μεταξύ του 16ου και 18ου αιώνα, φέρνοντας την τέχνη κοντά στον κόσμο με έναν τρόπο πρωτοφανή για την εποχή του.Οι ρίζες αυτής της θεατρικής παράδοσης βυθίζονται βαθιά στην αρχαία ελληνική κουλτούρα, αντλώντας έμπνευση από τη Μέση και Νέα Αττική Κωμωδία των αρχαίων χρόνων, καθώς και από τους μίμους των ελληνιστικών χρόνων. Αυτή η σύνδεση με την αρχαία ελληνική παράδοση κάνει το έργο των μαθητών μας ακόμη πιο σημαντικό και συμβολικό.

Καλλιτέχνες και Δημιουργοί

Οι λαϊκοί θεατρίνοι της Commedia dell’arte ήταν πραγματικοί πολυτεχνίτες της τέχνης. Δημιουργούσαν μόνοι τους το κοστούμι, τη μάσκα, τις ιδιαιτερότητες της φωνής τους και τη στάση του σώματός τους. Κυριολεκτικά έπλαθαν τους χαρακτήρες από το μηδέν, δίνοντάς τους ζωή με τη δική τους φαντασία και δεξιοτεχνία. Ένα επαναστατικό χαρακτηριστικό των θιάσων της Commedia dell’arte ήταν η συμμετοχή γυναικών ηθοποιών – ένα γεγονός σπάνιο και τολμηρό για την εποχή εκείνη, που έδινε στις γυναίκες φωνή και παρουσία στη σκηνή.

Οι Αξέχαστοι Χαρακτήρες

Στον κόσμο της Commedia dell’arte ζουν κάποιοι από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της παγκόσμιας θεατρικής παράδοσης. Ο παιχνιδιάρης και πονηρός Αρλεκίνος, η χαριτωμένη και έξυπνη Κολομπίνα, και ο μελαγχολικός αλλά τρυφερός Πιερότος έχουν κατακτήσει τις καρδιές του κοινού σε όλο τον κόσμο.    Υπάρχουν όμως και άλλοι, λιγότερο γνωστοί αλλά εξίσου ενδιαφέροντες χαρακτήρες: ο γκρινιάρης και τσιγκούνης Πανταλόνε, ο σοφός αλλά αστείος Ντοτόρε, και ο καυχησιάρης Καπιτάνο, που μαζί συγκροτούν μια πολύχρωμη γκάμα προσωπικοτήτων.

Η Δημιουργική μας Διαδρομή

Οι μαθητές μας, με τα χέρια τους γεμάτα χρώματα και τη φαντασία τους ελεύθερη, δημιούργησαν τις δικές τους μάσκες, ακολουθώντας την αυθεντική τεχνική που χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί καλλιτέχνες πριν από αιώνες. Κάθε μάσκα είναι μοναδική, φέρει τη σφραγίδα του δημιουργού της και αντανακλά την προσωπικότητα και τη δημιουργικότητα του κάθε παιδιού.

Αυτή η εμπειρία δεν ήταν απλά μια καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ήταν μια γέφυρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, μια ευκαιρία για τα παιδιά μας να κατανοήσουν τη δύναμη του θεάτρου ως μέσου έκφρασης και επικοινωνίας, και μια πρόσκληση να ανακαλύψουν τον καλλιτέχνη που κρύβεται μέσα τους.

Συγχαρητήρια στους μικρούς μας καλλιτέχνες και στην κ. Μαίρη Στασινοπούλου για αυτό το εξαιρετικό έργο που έφεραν σε πέρας!

Την Παρασκευή 9 Μαΐου, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ και της Στ΄ τάξης του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία στο ιστορικό Μεσολόγγι. Ξυπνήσαμε πολύ νωρίς και αναχωρήσαμε στις 7:30, με προορισμό μια πόλη που αποτελεί ζωντανό σύμβολο της ελληνικής ιστορίας και παράδοσης.

Πρώτος σταθμός της ημέρας ήταν ο Κήπος των Ηρώων, όπου ξεναγηθήκαμε στον χώρο. Οι μαθητές περιηγήθηκαν στο μνημειακό πάρκο και ήρθαν σε επαφή με σημαντικά γεγονότα της Επανάστασης του 1821 και τη θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Ήταν μια εμπειρία που προκάλεσε συγκίνηση και ενίσχυσε τον σεβασμό όλων προς την ιστορική μας κληρονομιά.

Στη συνέχεια, η ομάδα μας κατευθύνθηκε προς τη Λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας, όπου πραγματοποιήθηκε βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό οργανισμό Messolonghi by Locals. Οι μαθητές γνώρισαν από κοντά το μοναδικό οικοσύστημα της περιοχής, παρατήρησαν πουλιά και άλλα ζώα του υδροβιότοπου, ενώ ενημερώθηκαν για τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας.

Μετά το τέλος των δραστηριοτήτων, απολαύσαμε το μεσημεριανό μας σε τοπικό εστιατόριο και ακολούθησε ελεύθερη περιήγηση στο κέντρο της πόλης. Πολλά παιδιά αγόρασαν αναμνηστικά, κρατώντας έτσι ένα κομμάτι αυτής της όμορφης εμπειρίας μαζί τους.

Η επιστροφή μας έγινε στις 8:00 το βράδυ, με τις βαλίτσες γεμάτες εικόνες, γνώσεις και χαμόγελα. Ήταν μια εκδρομή που συνδύασε τη μάθηση με τη διασκέδαση, και θα μείνει αξέχαστη σε όλους μας!

Την Τρίτη 6 Μαΐου 2025, οι μαθητές και οι μαθήτριες των Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ τάξεων του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια εμπειρία… με άρωμα μελιού! Στο πλαίσιο ενός ξεχωριστού εκπαιδευτικού προγράμματος με τίτλο «Το μέλι», συνεργαστήκαμε με τον εκπαιδευτικό οργανισμό «Real Kid» και επισκεφθήκαμε το «Forty Love Sports Club» στη Βάρη.

Όχι, δεν ήταν απλώς ένα «μάθημα». Ήταν ένα ταξίδι στον κόσμο των μελισσών! Μέσα από  βιωματικά, διαδραστικά και ομαδικά παιχνίδια, τα παιδιά:

• φόρεσαν (με τη φαντασία τους) τη στολή της εργάτριας μέλισσας και ανακάλυψαν τους ρόλους μέσα στην κυψέλη
• έμαθαν πώς παράγεται το μέλι, και γνώρισαν τα διάφορα προϊόντα που φτιάχνονται από αυτό

Η ενέργεια, η χαρά και ο ενθουσιασμός τους ήταν  διάχυτα – κι αυτό ήταν το πιο γλυκό από όλα (εντάξει, μετά το μελεκούνι).

Ναι, σωστά διαβάσατε! Φεύγοντας, μας έδωσαν δώρο για κάθε παιδί ένα παραδοσιακό μελεκούνι – μια μπουκιά γεμάτη γεύση, ιστορία και… πολύτιμη τροφή, όπως ακριβώς και η εμπειρία τους σε αυτήν την υπέροχη δράση. Βέβαια, το γευτήκαμε την επόμενη ημέρα και παρατείναμε λίγο τη διάρκεια της γλυκιάς εμπειρίας.

Γιατί όταν η μάθηση συνδυάζεται με το παιχνίδι, τη φύση και τη φαντασία, το αποτέλεσμα είναι πάντα χρυσό και γλυκό,  όπως και το μέλι