Ο παππούς, η γιαγιά…

Οφείλουμε ,τουλάχιστον, σεβασμό στους ανθρώπους αυτούς που για τόσα χρόνια μας συμπαραστέκονται και, παρά τα τυχόν λάθη και τις αδυναμίες τους, πρέπει να φροντίζουμε να διατηρούν την αξιοπρέπειά τους.Η συμπεριφορά τους μπορεί να είναι σαν των μικρών παιδιών. Θα μας διακόψουν για να μας πουν κάτι που θυμήθηκαν. Μια ιστορία …Εμείς πρέπει να είμαστε κοντά τους όταν μας έχουν ανάγκη, να συγχωρούμε (γιατί «όλα είναι ανθρώπινα και τίποτα από τα ανθρώπινα δεν μας είναι ξένα») και να εκδηλώνουμε την αγάπη μας προς αυτούς τώρα που μπορούμε και είναι ακόμη εδώ…. Εμείς τα παιδιά του Β 2

φτιάξαμε όμορφες κατασκευούλες για να χαρίσουμε σε όλους τους παππούδες και τις γιαγιάδες που είναι εκεί, αντέχουν τις ζαβολιές μας, αγαπούν άδολα και ανεξάντλητα και μας συμπαραστέκονται σε όλες τις δυσκολίες μας!!!!! Σας αγαπάμε πολύ παππού  και γιαγιά!!