Στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματος που αναλάβαμε εμείς τα Πεμπτάκια του σχολείου μας, ένα ερώτημα μας απασχόλησε το οποίο αποτέλεσε και το τίτλο του προγράμματός μας.

Η ζωή είναι Τέχνη ή η τέχνη είναι Ζωή;

Ξεκινώντας από την έννοια της ζωής, καλούμαστε να ζούμε μέσα σε οργανωμένες κοινότητες, όπως είναι και ένα σχολείο. Εκεί οι απόψεις μας,  οι πεποιθήσεις μας, οι πράξεις μας θα βρεθούν δίπλα σε άλλες οπτικές και τότε το ατομικό καλό γίνεται συλλογικό. Η συσχέτιση αυτή υπακούει σε κανόνες, έχει όρια. Έτσι, το να ζεις καλά που σημαίνει πως πέρα από τη συνείδηση του εαυτού σου πρέπει να αποδεχτείς, να καταλάβεις, να σεβαστείς και τους άλλους, είναι τέχνη. Άρα η ζωή είναι Τέχνη!

Η τέχνη από την άλλη, όπως εμείς την ορίσαμε με όλες τις μορφές της, ζωγραφική, μουσική, χορός… είναι έκφραση, δημιούργημα ανθρώπων που βιώνουν την εμπειρία της ζωής.  Συμβάλλει στην ανάπτυξη της φαντασίας, αναπτύσσει τον κριτικό στοχασμό, αποτελεί έναυσμα για συναισθηματική ωρίμαση, ώστε να είμαστε δεκτικοί σε αλλαγές. Άρα και η τέχνη είναι Ζωή!

Μέσα από το μάθημα της Ιστορίας, που παραθέτει γεγονότα ζωής και τη χρήση της  μουσικής τέχνης  προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε το νόημα της ζωής στη γιορτή που παρουσιάσαμε, ξεδιπλώνοντας ένα μουσικό ταξίδι από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας…

Ευχαριστούμε παιδιά που μοιραστήκαμε αυτό το ταξίδι ζωής μέσα από την τέχνη!

Οι δασκάλες σας: Γαστεράτου Σοφία, Φιλιππούση Φραγκίσκα, Mακρίδη Ρίκα

Οι μαθητές της Δ’ Τάξης παρουσίασαν την αρχαία κωμωδία του Αριστοφάνη “Πλούτος”, ως επιστέγασμα των αναζητήσεων, των προβληματισμών και των συμπερασμάτων τους από το Πολιτιστικό Πρόγραμμα που εκπόνησαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς με τίτλο: “Η παράσταση αρχίζει…”.

Ο “Πλούτος” είναι η τελευταία σωζόμενη  κωμωδία του Αριστοφάνη που γράφτηκε το 388 π.Χ. Πρόκειται για ένα επίκαιρο έργο με πολλά διαχρονικά μηνύματα. Μέσα απ’ αυτό τα παιδιά προβληματίστηκαν για τον τρόπο διανομής του πλούτου και προσέγγισαν βιωματικά την έννοια των κοινωνικών τάξεων. Έτσι, μέσα από τους ρόλους τους ήρθαν σε επαφή με χαρακτήρες και έννοιες, όπως αυτή της “Πενίας”. Η “Πενία” αντιπροσωπεύει το πνεύμα της οικονομίας, το πνεύμα του μέτρου, ένα στοιχείο του ελληνικού πολιτισμού που τείνει να χαθεί στις μέρες μας. Αντιλήφθηκαν, επίσης, ότι η έννοια του πλούτου αγγίζει και άλλα επίπεδα ζωής. Ο πνευματικός πλούτος, ο ψυχικός πλούτος και ο φυσικός πλούτος αξίζουν περισσότερο τον αγώνα τους στο ταξίδι της ζωής.

Μερικές φωτογραφίες από την παράσταση…