Φέτος το σχολείο μας, μαζί με άλλα νηπιαγωγεία, διαμέσου της συμβούλου μας κ.Φώτη, συμμετέχει σε πρόγραμμα για την φιλαγνωσία και τη διαγενεακή αλληλεπίδραση στο πλαίσιο CIVIS από το ΤΕΑΠΗ του ΕΚΠΑ. Οι συμμετοχές από το σχολείο μας ήταν τέσσερις: “Το δέντρο που έδινε“, “Γιαγιάδες και παππούδες μαζί στα έθιμα του Πάσχα“, “Η Χύτρα που κελαηδούσε ιστορίες – Μαγειρεύουμε μαζί” και “Γιαγιάδες, παππούδες κι εγγόνια, παιχνίδια παίζουμε εδώ και χρόνια“
Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε τα παιχνίδια!!!
Όλα ξεκίνησαν απόμια σβούρα… μα ποια σβούρα; Ποίος ξέρει γι αυτήν;
Στείλαμε επιστολή στο σπίτι και ζητήσαμε την συνδρομή παππούδων και γιαγιάδων … ναμας πουν τι έπιαζαν όταν ήταν παιδιά!!
Κι έτσι ήρθαν στην τάξη μας συμπληρωμένα τα φύλλα εργασίας
Κάθε μέρα, η τάξη μας μεταμορφωνόταν σε ένα «ζωντανό μουσείο» παιχνιδιού. Τα παιδιά παρουσίασαν τις καταγραφές τους και η θεωρία έγινε πράξη:
- Στην Αυλή: Παίξαμε Μήλα, νιώσαμε την ένταση και την κίνηση – από τον ενθουσιασμό μας δεν βγάλαμε φωτογραφίες αλλά απεικονίσαμε την εμπειρία με ζωγραφική.
- Στην Τάξη: Η Τυφλόμυγα μας έμαθε να εμπιστευόμαστε τις αισθήσεις μας.
- Εργαστήρια Κατασκευών: Φτιάξαμε τις δικές μας σβούρες και πάνινες κούκλες, αποδεικνύοντας ότι η φαντασία δεν χρειάζεται ακριβά υλικά.
- Δεξιότητες: Με τα Πεντόβολα ή και τους Βόλους ή τις Μπίλιες εξασκήσαμε τη λεπτή κινητικότητα και τη συγκέντρωση.
Παππούδες και γιαγιάδες, επίτιμοι καλεσμένοι στην τάξη μας, παίζουν μαζί μας.
- Η γιαγιά του Μάριου μας τραγούδησε και μας έμαθε την «Πινακωτή- Πινακωτή». Μάθαμε ότι υπάρχουν παιχνίδια που δεν χρειάζεται να αγοράσουμε υλικά για να τα παίξουμε.
- Ο παππούς της Αναστασίας μας έδειξε τα μυστικά για τους βόλους. Το παιχνίδι με τους βόλους έχει πολλές παραλλαγές και πολλά ονόματα. Μπίλιες, βόλους, γκάζες και άλλα.
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν είναι ανενεργοί θεατές, αλλά ενεργοί φορείς πολιτισμού, γνώσης και χαράς.
- Δημιουργία υλικού με την σύμπραξη παράδοσης και τεχνολογίας
Τα παιδιά αποτύπωσαν τις εμπειρίες τους με ζωγραφική και χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία για κατασκευή καρτών αλλά και διαμοιρασμό του ψηφιακού μας βιβλίου. Με τον τρόπο αυτό η τεχνολογία έγινε εργαλείο ενίσχυσης της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και όχι απομόνωσης και το σημαντικότερο προώθησε την πρόωρη ανάγνωση κι φιλαγνωσία.
- Το Βιβλίο των Παιχνιδιών για όλους: Κάθε παιχνίδι εικονογραφήθηκε από τα παιδιά, τα οποία έφτιαξαν το δικό τους βιβλίο, έναν οδηγό για το καλοκαίρι, για να θυμούνται τα παιχνίδια ώστε να τα ξαναπαίξουν. Κάθε παιδί πήρε το δικό του βιβλίο, αλλά «εκδόθηκε» και η ψηφιακή του μορφή με δυνατότητα διαμοίρασης.
- Τράπουλα παιχνιδιών: Με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης οπτικοποιήσαμε τα παιχνίδια και δημιουργήσαμε μια «τράπουλα παιχνιδιών» με είκοσι κάρτες. Κάθε φορά που έχουμε ελεύθερο χρόνο ή στις μεταβάσεις από την μια οργανωμένη δραστηριότητα στην άλλη, χρησιμοποιούμε την τράπουλα. Τραβάμε μια κάρτα της τράπουλας, διαβάζουμε το παιχνίδι ή την εικόνα του, το θυμόμαστε και το παίζουμε ξανά και ξανά. Εμπλουτίσαμε την συλλογή μας με παιχνίδια που παίζαμε όλη τη σχολική χρονιά.
Και φυσικά δεν κρατήσαμε για τον εαυτό μας αλλά μοιραστήκαμε την τράπουλα με τα υπόλοιπα τμήματα του σχολείου μας. Γιατί αν ο καθένας μας έχει μια ιδέα και την μοιραστεί με τους άλλους όλοι θα γίνουμε πλουσιότεροι. Κι αν με κάποιο τρόπο διατηρήσουμε και τις ιδέες των παππούδων και των γιαγιάδων θα γίνουμε εκατομμυριούχοι!!
- Αποδείξαμε έμπρακτα ότι το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι δεν χρειάζεται μπαταρίες ή Wi-Fi, αλλά μόνο… παιδάκια και πρόθυμους ενήλικες.
Γιατί τελικά, το παιχνίδι είναι γέλιο, μοίρασμα, σύνδεση και αγάπη. Και πολλές φορές το μόνο που χρειάζεται ένα παιδί για να παίξει… είναι άλλοι άνθρωποι δίπλα του, είτε ένα άλλο παιδί είτε ένας ενήλικας πρόθυμος να ξαναγίνει παιδί μαζί του.
Καλά παιχνίδια!!!
