Στις 4 Απριλίου γιορτάζεται παγκοσμίως η ημέρα αδέσποτων .
Αδέσποτες γάτες και σκυλάκια που γεννήθηκαν ή εγκαταλείφθηκαν στον δρόμο δίχως να τους παρέχεται η απαραίτητη προστασία και φροντίδα για την επιβίωση τους, περιπλανιούνται στους δρόμους και είναι δυστυχώς ένα φαινόμενο που λαμβάνει κάθε χρόνο όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.
Στη χώρα μας ο αριθμός των αδέσποτων υπολογίζεται σε 1,8 εκατομμύρια αδέσποτους σκύλους και περίπου 2 εκατομμύρια αδέσποτες γάτες. Ποια άραγε μέτρα πρέπει να πάρουμε, ως κράτος και ως κοινωνία, για να λυθεί αυτό το τεράστιο πρόβλημα;
1.Αύξηση των στειρώσεων αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων.
2.Αύξηση των υιοθεσιών αδέσποτων ζώων από καταφύγια, όπου βρίσκοντα σε αναμονή χιλιάδες μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους, κουτάβια, ενήλικα ή υπερήλικα, «καθαρόαιαμα» ή «ημίαιμα».
3.Εξάλειψη περιστατικών κακοποίησης ζώων, υλοποιώντας αυστηρά την υπάρχουσα νομοθεσία, καθώς μεγάλος αριθμός ζώων ζει σε αντίξοες συνθήκες και είναι θύματα κακοποίησης, τραυματισμού ή και θανάτωσης από ανθρώπους.
4.Ίσως το πιο σημαντικό όμως είναι η καλλιέργεια ζωοφιλικής παιδείας των παιδιών, γιατί αυτά είναι η ελπίδα μας στο μέλλον. Εάν καταφέρουμε λοιπόν να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά να αγαπάνε όλα τα ζώα, να μάθουν τα δικαιώματα τους και να γνωρίσουν την ορθή προσέγγιση τους, τότε ίσως οδεύουμε σε ένα πιο αισιόδοξο μέλλον.
Στα πλαίσια της καλλιέργειας ζωοφιλικής παιδείας διοργανώσαμε και φέτος διάφορες δραστηριότητες με θέμα τα αδέσποτα. Ιδιαίτερα για τους μαθητές της Α΄Τάξης, στα πλαίσια του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων και της υποενότητας «Προστατεύω τα ζώα» και των δράσεων ενεργού πολίτη διοργανώσαμε πολλές δράσεις με θέμα τα αδέσποτα, οι οποίες συνέβαλαν ουσιαστικά στην ευαισθητοποίηση των παιδιών. Αποτέλεσμα αυτών των δράσεων είναι ότι τα παιδιά αγαπάνε πολύ τα αδέσποτα, είναι εξαιρετικά ευαίσθητα και το απέδειξαν με τις πράξεις τους.
Πριν μερικές μέρες, ακολουθώντας μια μαθήτρια μέσα στη βροχή, βρέθηκαν στην αυλή του σχολείου μας τέσσερα μικρά σκυλάκια ενός μηνός περίπου. Αμέσως κινητοποιήθηκαν οι μαθητές, τα μαζέψαμε μέσα στο σχολείο και τα ταΐσαμε, με τροφή που είχαμε από προηγούμενη δράση μας. Οι μαθητές τα περιέβαλαν με πολλή αγάπη και ενώ είχαμε αποφασίσει να τηλεφωνήσουμε στο Δήμο να έρθουν να τα παραλάβουν, τρεις μαθήτριες και ένας μαθητής αποφάσισαν, μετά από συνεννόηση με τους γονείς τους, να τα υιοθετήσουν. Ήταν μια πολύ συγκινητική εμπειρία, που μας έκανε να πιστέψουμε ότι υπάρχει ελπίδα και μέλλον για τα αδεσποτάκια….
