Στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης πραγματοποιήσαμε την τελευταία εξόρμηση της σχολικής χρονιάς στην Λίμνη Τριχωνίδα.

Και ναι λοιπόν!!!

Χαρούμενο, ευχάριστο, τρελούτσικο μας έφτασε παιδιά το καλοκαίρι!!!

 

💙

Ο Μύθος της Λίμνης Τριχωνίδας

Μια φορά κι έναν καιρό, εκεί που τώρα βρίσκεται η μεγάλη λίμνη Τριχωνίδα, υπήρχε ένα μικρό χωριό.

Οι άνθρωποι ήταν καλοί και αγαπούσαν πολύ τη φύση. Όμως… ξέχασαν να φροντίζουν το νερό. Έριχναν σκουπίδια στις πηγές, έκοβαν δέντρα και δεν άκουγαν τις συμβουλές του σοφού γερο-Πλάτανου, που τους φώναζε:

«Προστατέψτε το νερό… Είναι η ζωή σας!»

Κάθε βράδυ, μια νεράιδα του νερού, η όμορφη Τριχωνίδα, έβγαινε από μια κρυφή πηγή και έκλαιγε:

«Πονάει η γη… πονάει το νερό… κανείς δεν με ακούει!»

Ένα βράδυ, τα δάκρυά της έγιναν ποτάμι. Έτρεχαν και κυλούσαν μέχρι που κάλυψαν όλο το χωριό. Όμως, δεν το έκαναν από κακία. Το χωριό μεταμορφώθηκε σε μια λαμπερή λίμνη, γεμάτη ζωή: ψάρια, βατραχάκια, νούφαρα και πουλιά.

Οι άνθρωποι έμαθαν το μάθημά τους. Άρχισαν να προσέχουν τη φύση, να ποτίζουν με αγάπη και να καθαρίζουν τις όχθες.

Και κάθε φορά που περνούσε από εκεί ο ποταμός Αχελώος, τους χαιρετούσε:

«Καλά κάνετε και φροντίζετε τη φίλη μου, τη λίμνη Τριχωνίδα!»

Και από τότε, λένε, αν σταθείς ήσυχα κοντά στη λίμνη, μπορεί να ακούσεις την Τριχωνίδα να σου ψιθυρίζει:

«Σ’ ευχαριστώ που με προσέχεις…»