“Τα πάντα μέσα μου γιορτάζουν ,

κι όλα Χριστός Ανέστη κράζουν”

Όλα έτοιμα για να υποδεχτούμε τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης…στολισμός των τάξεων απ’ έξω και από μέσα, βάψιμο αυγών, κατασκευές καλαθάκι κοτούλα, καρτούλες λαγουδάκια…στολίσαμε τον Λάζαρο με λουλούδια που έφεραν τα παιδιά και πήγαμε στη γειτονιά και τον είπαμε

“Σήμερα έρχεται ο Χριστός, ο Επουράνιος Θεός,

είς την πόλη Βηθανία ,κλαίει η Μάρθα και η Μαρία….”

Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία…

Όσο μπορούμε ας διατηρούμε τα έθιμά μας και την πίστη μας.

Καλή Ανάσταση…

200 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου…Κι εμείς τιμήσαμε τους Εξοδίτες του Μεσολογγίου με το θεατρικό «Η έξοδος του Μεσολογγίου – 10 Απριλίου 1826». Τα παιδιά παίξανε τόσο παραστατικά την έξοδο που μόνο ρίγος και συγκίνηση μας άφησε αυτή η γιορτούλα… Με τη φράση που φωνάξανε “Ελευθερία ή θάνατος” μας έδωσαν ένα μήνυμα, ότι και οι καινούριες γενιές θα παλεύουν για τα ιδανικά τους και για την πίστη τους….

Με αφορμή τα 200 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου, οι μικροί μας μαθητές ταξίδεψαν μέχρι το ιστορικό Μεσολόγγι και επισκέφτηκαν σημαντικά σημεία της πόλης, όπως τον Κήπο των Ηρώων και τη Δημοτική Πινακοθήκη(Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης).

Δραματοποιήσαμε την ιστορία με τα μήλα. Πήραμε δύο μήλα ίδια μεταξύ τους. Πήραμε το ένα μήλο, το πετάξαμε κάτω δυνατά και άρχισε ένας ένας να του μιλάει με άσχημα λόγια(είσαι χαζό, είσαι άσχημο, όλο μουντζούρες κάνεις κ.τ.λ.). Στο άλλο έλεγαν μόνο καλά λόγια (είσαι πολύ όμορφο, μπράβο τα καταφέρνεις μια χαρά, σ’ αγαπάω κ.τ.λ.). Αφού τελειώσαμε, κόψαμε τα μήλα στη μέση. Το μήλο που πετάξαμε κάτω και του μιλήσαμε άσχημα άρχισε να σαπίζει ενώ στο μήλο που του λέγαμε όμορφα λόγια παρέμεινε γερό. Πόσο άσχημα νιώθει κάποιος όταν του συμπεριφερόμαστε άσχημα (κλαίει ,δε μιλάει, δεν παίζει με κανέναν, δεν έχει φίλους κ.τ.λ), ενώ όταν του συμπεριφερόμαστε ωραία χαίρεται η ψυχή του και νιώθει υπέροχα…

Καλωσορίσαμε την Άνοιξη με τα χελιδονίσματα όπως παλιά. Ακούστε τα:

«Χελιδόνα  έρχεται απ’ τη μαύρη θάλασσα,

θάλασσα κι αν πέρασε έκατσε και λάλησε:

Μωρ’ καλή νοικοκυρά έβγα έμπα στο κελάρι,

φέρε αυγά σαρακοστιά και σχοινιά πεντηκοστά,

για να δέσουμε το Μάρτη και το τσιλιμπουρδάκι

κι αν δεν έχετε αυγά παίρνουμε την κλωσσαριά

να γεννάει, να κλωσάει και να σέρνει τα πουλιά….

Ας νηστεύουμε με τρόπο που αρέσει στο Χριστό.

Αληθινή νηστεία είναι να ξεχάσουμε το κακό.

Να κρατάμε τη γλώσσα μας, να μη θυμώνουμε,

να κόψουμε το “Εγώ” και το “Θέλω”,

την κακογλωσσιά, το ψέμα ,την αθέτηση των υποσχέσεων…

Όταν τα κόψουμε όλα αυτά,

τότε η νηστεία μας θα γίνει πραγματική και δεκτή από το Θεό…

Και τη ζυμώσαμε την Κυρά Σαρακοστή μας και την ζωγραφίσαμε για το σπίτι μας.

Καλή Σαρακοστή…

Καλώς το καρναβάλι με τους τρελούς χορούς ,που ντύνει μασκαράδες μεγάλους και μικρούς…

Ετοιμάζουμε τα δέντρα της αμυγδαλιάς μας…Φυσάμε διαλυμένη μπογιά πάνω στο χαρτί σιγά σιγά ώστε να πάρει τη μορφή του δέντρου..τα καταφέραμε και βγήκαν πολύ ωραία ..στη συνέχεια κόψαμε λουλουδάκια και τα στολίσαμε και είπαμε όλοι μαζί: Σαν νυφούλα στολισμένη, φουντωτή, καμαρωτή δεν φοβάται το χειμώνα και το κρύο το πολύ…

Όλοι μαζί οι πλανήτες μας κι ας είναι μακριά είναι  μια οικογένεια του ήλιου τα παιδιά….