
Αφού είδαμε πολλές φωτογραφίες από χώρες στις οποίες γίνεται πόλεμος, μιλήσαμε τι συμβαίνει σ’ αυτές τις χώρες (γκρεμισμένα σπίτια, τα παιδιά να κλαίνε ανάμεσα στα χαλάσματα, πεινασμένα, ξυπόλυτα…).Από τη συζήτηση μας αυτή κάναμε μια πολύ ωραία εργασία με τίτλο “Ζωγραφίζω ένα δικαίωμα…”. Άλλο παιδί ζωγράφισε το δικαίωμα της ιατρικής περίθαλψης, άλλο του φαγητού, άλλο του νερού….πραγματικά υπέροχες…
Μετά μιλήσαμε και είπαμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι αδύνατον να ζήσουν στη χώρα που γίνεται πόλεμος, γι’ αυτό και φεύγουν πρόσφυγες για άλλες χώρες…μια ωραία εργασία που κάναμε “πως δείχνω καλοσύνη και φιλικότητα στους ανθρώπους που έρχονται από μια χώρα πολέμου”. Άλλος ζωγράφισε ότι θα τους έδινε φαγητό, άλλος ρούχα, σπίτι, αγάπη, νερό…” υπέροχες σκέψεις…μπράβο στα παιδάκια μας..
Διαβάσαμε την πολύ ωραία ιστορία “Η βαλίτσα” και κάναμε μια πολύ ωραία εργασία.. “Αν ήμουν πρόσφυγας τι θα έπαιρνα μαζί μου φεύγοντας…” . Άλλος ζωγράφισε μια μπάλα, άλλος ρούχα, φωτογραφία του σπιτιού του, λεφτά, κούκλα….και όλοι είπαμε με μια φωνή : όχι πια πόλεμος ,μόνο ειρήνη. Κανείς να μην αναγκαστεί να αφήσει την πατρίδα του….