Μήνας: Μάρτιος 2020

Ενημερωθείτε σχετικά εδώ. Όσον αφορά στη Σύγχρονη εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση, οι οδηγίες θα αποστέλλονται ανά νομό.

Ενημερωθείτε για τις Οδηγίες του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας με θέμα: «Οδηγίες για παραμονή παιδιών και εφήβων στο σπίτι, στο πλαίσιο της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για την πρόληψη της διασποράς του νέου κορωνοϊού SARS-CoV-2 στις σχολικές μονάδες και την κοινότητα» εδώ.

 

Την Κυριακή 8 Μάρτη είναι η  Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Η ημέρα αυτή έχει ένα μεγάλο ιστορικό βάρος. Η αφορμή για την επιλογή της ημέρας θεωρείται ότι ήταν η 8 Μάρτη 1857, 163 χρόνια πριν, όταν οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, σήκωσαν το ανάστημά τους, διεκδικώντας μείωση των ωρών εργασίας στις 10 (από 16 που δούλευαν τότε), ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους. Οι αστυνομικές δυνάμεις αιματοκύλησαν τις μαχητικές τους διαδηλώσεις. Η θυσία τους έγινε διαχρονικό σύμβολο αγώνα για την ισότητα και την απελευθέρωση της γυναίκας. Πρωτογιορτάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1909 στην Νέα Υόρκη, με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ. Στις 19 Μαρτίου 1911 ο εορτασμός της«Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας»απλώθηκε και στην Αυστρία, την Γερμανία, την Ελβετία και την Δανία. Το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη.

Σήμερα η θέση της γυναίκας σε όλο τον κόσμο, απέχει από το επιθυμητό που είναι η ισότητα των δύο φύλλων. Οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών παίρνουν διάφορες μορφές. Πρώτα απ’ όλα ο σεξισμός και οι μισογυνιστικές συμπεριφορές απέναντί τους, η υποτίμηση τους ως επιστήμονες, η αντίληψη ότι ο αποκλειστικός χώρος της γυναίκας είναι το σπίτι και το μεγάλωμα των παιδιών, η αντικειμενοποίησή τους από τη διαφήμιση αλλά και εκπομπές στα ΜΜΕ, τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης είναι καθημερινά φαινόμενα. Ο σεξισμός, η ιδεολογία δηλαδή που δικαιολογεί τις διακρίσεις με βάση το φύλλο και θεωρεί τις γυναίκες κατώτερες,  μπορεί να οδηγήσει σε βία ενάντια στα κορίτσια και τις γυναίκες. Πίσω από την κλειστή πόρτα ενός σπιτιού, σε κάποια γωνία ενός μπαρ ή σε πλήρως δημόσια θέα στο δρόμο, στο χώρο εργασίας, στη σχολή, ακόμα και στο σχολείο,τα κορίτσια και οι γυναίκες βιώνουν καθημερινά τη βία σε βάρος τους – ψυχολογική, λεκτική, σωματική. Βία που – συχνότερα από όσο νομίζουμε – φτάνει στην ίδια την αφαίρεση της ζωής του θύματος. Οι γυναίκες άλλωστε είναι θύματα βιασμών και ακροτήτων σε κάθε πόλεμο που γίνεται στη γη, ενώ η γυναίκα πρόσφυγας είναι από τα πιο ευάλωτα τμήματα των προσφυγικών πληθυσμών.

Οι γυναίκες επιπλέον, είναι οι πρώτες που επηρεάστηκαν από την κρίση. Τόσο στο ζήτημα της ανεργίας, της μείωσης των μισθών, αλλά και στη διάλυση του κοινωνικού κράτους που οδήγησε πολλές από αυτές να επωμιστούν ξανά το βάρος της φροντίδας των μικρών παιδιών και των ηλικιωμένων μετά το κλείσιμο ή την υποστελέχωση παιδικών σταθμών και ΚΑΠΗ, ενώ είναι αυτές που κινδυνεύουν με απόλυση σε περίπτωση εγκυμοσύνης. Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, στις γυναίκες το ποσοστό ανεργίας παραμένει σημαντικά υψηλότερο από εκείνο στους άνδρες. Και η ανεργία αποτελεί μόνο μία διάσταση της πολυεπίπεδης καταπίεσης που δέχονται οι γυναίκες (λιγότερες απολαβές, χειρότερες εργασιακές συνθήκες, διπλή δουλειά σε εργασία και σπίτι, εκτεταμένα φαινόμενα έμφυλης βίας σε χώρους εργασίας). Και στην Ελλάδα λοιπόν, υπάρχουν πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν, μια που η χώρα μας κατέχει την τελευταία θέση ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα ζητήματα ισότητας των δύο φύλλων σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα Φύλλου.

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν αλλά και για χιλιάδες άλλους ακόμα, την Κυριακή 8 Μάρτη, σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια γυναίκες, μαζί με πολλούς άντρες, θα διαδηλώσουν διεκδικώντας ίσα δικαιώματα, σεβασμό και ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλλα. Και σε αυτές τις διαδηλώσεις δε θα είναι μόνες. Θα είναι μαζί τους και οι άντρες που αντιλαμβάνονται ότι μόνο με την ισότητα ανάμεσα σε δύο φύλα, τα οποία συνεργάζονται ισότιμα, μπορεί να προοδεύσει μια κοινωνία. Άλλωστε οι γυναίκες, που είναι οι μητέρες, οι αδελφές, οι φίλες, οι συντρόφισσές στη ζωή, οι κόρες των αντρών, είναι το μισό του ουρανού. Και δε μπορεί, όταν το μισό του ουρανού είναι συννεφιασμένο, το άλλο μισό να είναι ανέφελο.