Δεν υπάρχει τίποτα, χαμηλές θερμοκρασίες, έντονη βροχόπτωση και ύπνος έξω στην ύπαιθρο σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες… Ερείπια και θάνατος..

Οι δύσκολες ώρες πόνου δημιουργούν έντονα συναισθήματα, ιδίως σε ανθρώπους ευαίσθητους.

Ευαίσθητος άνθρωπος ο ποιητής, πιάνει την πένα κι ανοίγει την καρδιά να ζωγραφίσει με τις λέξεις…

ΣΕΙΣΜΟΣ

Ξύπνησα και το χώμα των ονείρων έλειπε κάτω απ’ το κρεβάτι μου.
Μια τυφλή στήλη στάχτης ταλαντευόταν στη μέση της νύχτας,
και σε ρωτάω: πέθανα;
Δώσ’ μου το χέρι σου σε τούτη τη ρωγμή του πλανήτη
καθώς τώρα του μενεξεδένιου ουρανού η ουλή γίνεται άστρο.
Αχ! Θυμάμαι όμως, πού είναι; πού είναι όλοι;
Γιατί βράζει η γη και γεμίζει με θάνατο;

Ω προσωπεία μες στα γκρεμισμένα καταλύματα, χαμόγελα
που δεν πρόλαβαν τη φρίκη, όντα κομματιασμένα
κάτω από τα δοκάρια, σκεπασμένα από τη νύχτα.

Και σήμερα χαράζεις, ω γαλάζια μέρα, και είσαι ντυμένη
για χορό, με τη χρυσή ουρά σου
πάνω από τη σβησμένη θάλασσα των μπάζων, είσαι πύρινη,
και των άταφων νεκρών να βρεις τη χαμένη όψη γυρεύεις.

Πάμπλο Νερούδα

[Από την ποιητική συλλογή Canto General (1950).]

Εικόνες εμπνευσμένες από τον καταστροφικό σεισμό της Λισαβόνα το 1755.  Εκείνο το πρωινό της 1^ης Νοεμβρίου,  όλα επρόκειτο να γίνουν συντρίμμια. Λίγο πριν τις 10, μια ισχυρότατη σεισμική δόνηση συντάραξε την πόλη. Ο σεισμός σήμερα εκτιμάται πως ήταν γύρω στους 8 με 9 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ.  Τα αποτελέσματά του, πάντως, ήταν καταστροφικά.

Απολυτίκιο των Τριών Ιεραρχών

Τους τρεις μεγίστους φωστήρας, της Τρισηλίου Θεότητος, τους την οικουμένην ακτίσι, δογμάτων θείων πυρσεύσαντας· τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας, τους την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας· Βασίλειον τον μέγα, και τον θεολόγον Γρηγόριον, συν τω κλεινώ Ιωάννη, τω την γλώτταν χρυσορρήμονι· πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί, συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν· αυτοί γαρ τη Τριάδι, υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσιν.

στα νέα ελληνικά:

Όλοι όσοι θαυμάζουμε τους λόγους των τριών μεγάλων Φωστήρων της τρισυπόστατης θεότητας, δηλαδή το Μέγα Βασίλειο, το Γρηγόριο το θεολόγο και τον ξακουστό Ιωάννη που το στόμα του έβγαζε χρυσάφι, ας τους τιμήσουμε με ύμνους. Γιατί αυτοί φώτισαν την οικουμένη με θείες διδασκαλίες. Γιατί σαν ποταμοί σοφίας πότισαν όλη την κτίση με τα άγια νερά της θεογνωσίας, και γιατί αυτοί μεσολαβούν και παρακαλούν πάντα την Αγία Τριάδα για μας.