Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου – «Είμαι ένα βιβλίο. Διάβασέ με»
«Είμαι ένα βιβλίο. Διάβασέ με» είναι το μήνυμα του φετινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, που έχει χρώμα ελληνικό και θα ταξιδέψει στον κόσμο όλο. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, σήμερα, Κυριακή 2 Απριλίου, ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Καθιερώθηκε πριν από 57 χρόνια (1966), από τη Διεθνή Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, με σκοπό να τονώσει την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία, σε μια προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας. Φέτος, η αφίσα και το μήνυμα είναι αποτέλεσμα συνεργασίας δυο διακεκριμένων Ελλήνων δημιουργών· του συγγραφέα Βαγγέλη Ηλιόπουλου και της εικονογράφου Φωτεινής Στεφανίδη. Μαζί, ήθελαν να γιορτάσουν τη δύναμη των παιδικών βιβλίων στην προώθηση των αξιών της ισότητας, της διαφορετικότητας και της ένταξης, καθώς και στη σύνδεση των ανθρώπων μέσω της ανοχής και της κατανόησης.
Το μεστό, λυρικό, συγκινητικό μήνυμα του Βαγγέλη Ηλιόπουλου θα ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο:
«Είμαι ένα βιβλίο. Είσαι ένα βιβλίο. Όλοι είμαστε βιβλία. Η ψυχή μου είναι η ιστορία που αφηγούμαι. Κάθε βιβλίο έχει τη δική του ιστορία να πει. Μπορεί να φαινόμαστε εντελώς διαφορετικά –άλλα μεγάλα, άλλα μικρά, άλλα πολύχρωμα, άλλα μαυρόασπρα, άλλα με λίγες σελίδες κι άλλα με πολλές.
Μπορεί να συμφωνούμε ή να λέμε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όμως αυτή είναι η ομορφιά μας. Θα ήταν πολύ βαρετό να ήμασταν όλα ίδια. Καθένα μας είναι μοναδικό.
Και καθένα από εμάς έχει το δικαίωμα να το σέβεσαι, να το διαβάζεις χωρίς προκαταλήψεις, να έχει τη θέση του στη βιβλιοθήκη σου.
Μπορείς να έχεις τις απόψεις σου για εμένα. Μπορείς να ερευνάς, να κρίνεις και να σχολιάζεις ό,τι διαβάζεις.
Μπορείς να με βάλεις πίσω στο ράφι ή να με κρατήσεις σφιχτά στην αγκαλιά σου και να ταξιδέψουμε μαζί πολύ μακριά.
Αλλά ποτέ μην αφήσεις κάποιον να με πετάξει ή να με διώξει σε άλλο ράφι. Ποτέ μη ζητήσεις την καταστροφή μου ή μην επιτρέψεις σε κάποιον να με καταστρέψει.
Κι αν έρθει κάποιο βιβλίο από άλλο ράφι στο δικό σου, γιατί κάποιος ή κάτι το έδιωξε μακριά, κάνε χώρο. Αν πας λίγο πιο κει, χωράει δίπλα σου.
Προσπάθησε να νιώσεις όπως νιώθει. Κατάλαβέ το. Προστάτεψέ το. Μπορεί να βρεθείς εσύ στη θέση του αύριο.
Γιατί κι εσύ είσαι ένα βιβλίο. Όλοι είμαστε βιβλία.
Έλα, φώναξέ το δυνατά, ώστε να το ακούσουν όλοι: “Είμαι ένα βιβλίο, διάβασέ με”».
