Όταν η αλληλογραφία ενώνει δυο σχολεία …
Όλα ξεκίνησαν στο μάθημα της Γλώσσας, με αφορμή την ενότητα «Οι φίλοι μας, οι φίλες μας». Η επιθυμία των μαθητών και μαθητριών της Ε’ τάξης να επικοινωνήσουν με παιδιά από άλλο μέρος, δεν άργησε να γίνει πράξη. Στο Συμβούλιο της Τάξης καταστρώσαμε το σχέδιό μας και η αλληλογραφία —μία ακόμα από τις τεχνικές της παιδαγωγικής Φρενέ— πήρε τον δρόμο για την Περιστερά.
Μετά από πολλούς φακέλους γεμάτους γράμματα και μικρές εκπλήξεις, η 27η Απριλίου έγινε η μέρα που η προσμονή έδωσε τη θέση της στη γνωριμία. Μαζί μας, οι μικροί/ές φίλοι και οι φίλες της Γ’ τάξης. Μια κρυφή σκέψη σε όλη τη διαδρομή: «Μακάρι να μην λείπει κανείς από τα παιδιά σήμερα!»
Η υποδοχή στην είσοδο του χωριού ήταν μοναδική: ήταν η στιγμή που οι λέξεις στο χαρτί απέκτησαν ξαφνικά πρόσωπο, φωνή και ζωντάνια. Στο φιλόξενο σχολείο τους, οι εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη — με τα γίδια του μπαρμπα-Μανώλη να κλέβουν την παράσταση! Στην καταπράσινη αυλή, γίναμε μια παρέα. Ανταλλάξαμε δώρα, μοιραστήκαμε τα κεράσματα που ετοίμασαν οι γονείς και από τα δύο σχολεία, παίξαμε στα γηπεδάκια και περπατήσαμε στο μονοπάτι για να δούμε το χωριό από ψηλά.
Η μέρα πέρασε δίχως να το καταλάβουμε. «Δεν προλάβαμε να παίξουμε τέσσερα τετράγωνα», «να πούμε περισσότερα», «να τους μιλήσουμε για τη ζωή στην πόλη», «να δούμε κι άλλα ζώα», «να γνωρίσουμε καλύτερα το χωριό». Όπως πάντα, ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός όταν περνάς όμορφα! Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υπέροχη μέρα που περάσαμε μαζί!
