Εμπλοκή των γονέων στη μαθησιασκή-διδακτική διαδικασία
δείτε την παρουσίαση Αποστολή στο φεγγάρι-F
Η συνεργασία μεταξύ σχολείου και οικογένειας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες ως προς την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας αναφορικά με την πρόοδο και τη σχολική επιτυχία του παιδιού.
Πλήθος ερευνητικών ευρημάτων τεκμηριώνουν τη θετική επίδραση του σχολείου-οικογένειας στην εξελικτική πορεία του παιδιού αναφορικά με την ακαδημαϊκή επίδοση, την αυτοεκτίμηση και την αύξηση των κινήτρων για μάθηση γενικότερα
Όταν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έχουν συνεργατικές σχέσεις και δραστηριοποιούνται για την επίτευξη στόχων που θέτουν από κοινού, οι μαθητές/μαθήτριες επιτυγχάνουν τόσο ακαδημαϊκά όσο και κοινωνικά
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ακριβέστεροι παράγοντες πρόβλεψης των επιδόσεων των μαθητών/τριών στο σχολείο δεν είναι το οικογενειακό εισόδημα ή το κοινωνικό υπόβαθρο, αλλά ο βαθμός στον οποίο η οικογένεια δημιουργεί ένα περιβάλλον
- που ενθαρρύνει τη μάθηση,
- θέτει υψηλές και ταυτόχρονα εύλογες προσδοκίες για τα επιτεύγματα του παιδιού
- και εμπλέκεται στην εκπαίδευση του παιδιού στο σχολείο. (Dixon, (1993), Eccles & Harold, (1993), Henderson & Berla, (1994), Jeynes, (2005), Jeynes, (2007)
H επίλυση πολλών προβλημάτων συμπεριφοράς, προσαρμογής στον σχολικό χώρο, διαχείρισης του Προγράμματος Σπουδών από τους/τις μαθητές/-ήτριες, επιλύονται κατά τον βέλτιστο τρόπο όταν υπάρχουν καλές σχέσεις και ουσιαστική συνεργασία του σχολείου με την οικογένεια
Σκοπός του Σχεδίου Δράσης
Η παραδοχή της σημαντικότητας της αποτελεσματικής συνεργασίας και της ουσιαστικής επικοινωνίαςεκπ/κών-γονέων θέτει ως αναγκαιότητα τον υφιστάμενο σχεδιασμό δράσης που αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των σχέσεων του σχολείου-οικογένειας μέσω δημιουργίας πρακτικών «γονεϊκής εμπλοκής» , που αφορά δραστηριότητες των γονέων τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο και οι οποίες στοχεύουν στην υποστήριξη των παιδιών στην εκπ/κή διαδικασία
Η γονεϊκή εμπλοκή αναφέρεται στη συμμετοχή των γονέων στην εκπαιδευτική διαδικασία του παιδιού τους, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, μέσω της παροχής υποστήριξης, της διαμόρφωσης θετικών στάσεων προς τη μάθηση και της ενίσχυσης των προσδοκιών για την ακαδημαϊκή επιτυχία.
Συνοψίζοντας, η εμπλοκή των γονέων σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τη σχολική ζωή του παιδιού κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική ενώ μπορεί να λάβει ποικίλες μορφές.
Στην κατεύθυνση αυτή, σας προσκαλούμε να συμμετέχετε στο εργαστήριο «Κατασκευής παιχνιδιών με απλά υλικά» από το «Εκπαιδευτικό Λογισμικό Προσχολικής Εκπαίδευσης – ΕΛΠεΙΔΑ» https://elpeida.github.io/ που θα υλοποιηθεί την Πέμπτη 14-5-2026 στις 9.00
Γιατί επιλέξαμε το συγκεκριμένο εργαστήριο;
Η έννοια της «Δημιουργίας» (Making) (Sang, Simpson, 2019) αναφέρεται στην παραγωγή καινοτομιών όπου οι άνθρωποι συναρμολογούν, αποσυναρμολογούν ή και συνδυάζουν απτά «τεχνουργήματα» (artifacts). Το κίνημα Maker Movement θέλει τον άνθρωπο να κατασκευάζει ο ίδιος πράγματα που χρησιμοποιεί να αλληλεπιδρά και να μοιράζεται τις ιδέες τους, με φυσικό ή ψηφιακό τρόπο (Halverson & Sheridan, 2014). Στην κουλτούρα αυτή προωθείται η συλλογική δημιουργία και μάθηση, ενώ γίνεται ξεκάθαρο ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει την δυνατότητα να πειραματίζεται με το φυσικό κόσμο, να καινοτομεί και κυρίως να «λαθεύει» Το «λάθος» για τους “κατασκευαστές”, είναι το κλειδί της επιτυχίας όπου μέσω αυτού δημιουργείται γνώση και εμπειρία που αργότερα θα φέρει μεγάλα επιτεύγματα.
Επιπλέον και εντελώς επιγραμματικά, σύμφωνα με τη θεωρία της βιωματικής μάθησης, η μάθηση βασίζεται σε ένα διαλεκτικό μοντέλο στο οποίο συνυπάρχει δράση/αναστοχασμός και εμπειρία/αφαίρεση μέσω της αλληλεπίδρασης με αντικείμενα («learning by doing»)και όχι μέσω διδακτικισμού, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τις νευροεπιστήμες.
Τα παιδιά λόγω της έμφυτης ροπής τους να αποσυνθέτουν πράγματα για να καταλάβουν πώς λειτουργούν και να τα ανασκευάσουν με τον δικό τους τρόπο, έχουν ανεπτυγμένη μια προσέγγιση κατασκευαστή και σχεδιαστή στη συμπεριφορά τους που μπορεί να εξελιχθεί σε σχεδιαστική και κατασκευαστική ικανότητα μέσα από ένα δημιουργικό πλαίσιο τεχνολογικών δράσεων.
Η σχεδιαστική σκέψη πέραν της ανθρωποκεντρικής της διάστασης στη διαδικασία σχεδιασμού επιφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα στο πεδίο της εκπαίδευσης και πιο συγκεκριμένα συμβάλλει στην ανάπτυξη της ικανότητας των παιδιών να αναλαμβάνουν ρίσκο και να διατυπώνουν πρωτότυπες ιδέες, ώστε να ανταποκρίνονται με ευελιξία σε πολύπλοκες μαθησιακές καταστάσεις, για το λόγο αυτό έχει χαρακτηριστεί ως μια «αξιόπιστη πυξίδα πλοήγησης», που βοηθά τα παιδιά να βρουν τον δρόμο τους σε έναν άγνωστο και ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο (Ν.Π.Σ/ Πεντέρη κ.ά., 2021).
Το «λογισμικό των κατασκευών» υποστηρίζει τον πειραματισμό την δημιουργία, την εκμάθηση των επιστημών αλλά και την ανταλλαγή απόψεων, ιδεών και γνώσεων που έχουν σαν στόχο την ανάπτυξη της καινοτομίας. Δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να λύσουν προβλήματα μέσω της κατασκευής αλλά και της δημιουργίας γενικότερα.
Οι προτεινόμενες κατασκευές
- ενισχύουν τη φαντασία και την ανάπτυξη σχεδιαστικής και κατασκευαστικής σκέψης αλλά και την πρακτική βιωματική επεξεργασία επιστημονικών εννοιών
- βοηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν μια πρώτη εμπειρία με την «κατασκευή από το μηδέν», ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζουν την γνώση και την επαφή με τις επιστήμες της τεχνολογίας, της μηχανικής, της φυσικής γενικότερα.