Η 15η Οκτωβρίου έχει παγκοσμίως καθιερωθεί ως η ημέρα εορτασμού του «Λευκού Μπαστουνιού», με στόχο τη διάδοση της μεγάλης σημασίας της χρήσης του και την ευαισθητοποίηση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με προβλήματα όρασης για μια πιο ανεξάρτητη διαβίωση, αλλά και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν στην καθημερινή μετακίνησή τους.
Η ιστορία του λευκού μπαστουνιού ξεκινά μετά τη λήξη του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου στην Αμερική, όπου αναπτύχθηκε ένα κίνημα αποκατάστασης και επανένταξης των ατόμων που τυφλώθηκαν από ατυχήματα κατά τη διάρκεια του πολέμου
Το 1930, στο Παρίσι, η Guilly d’Herbemont είχε την ιδέα να εξοπλιστούν οι άνθρωποι με αναπηρία όρασης με ένα λευκό μπαστούνι ως σύμβολο προστασίας και αναγνώρισης. Η ιδέα της έγινε πραγματικότητα στις 7 Φεβρουαρίου 1931, όταν και παραδόθηκαν από την ίδια τα πρώτα λευκά μπαστούνια σε οργανώσεις τυφλών. Έτσι καθιερώθηκε το λευκό μπαστούνι ως σύμβολο των τυφλών ατόμων.
Ο πιο εύκολος τρόπος για να εισάγεις τα παιδιά μέσα σε μια δύσκολη κοινωνική κατάσταση/ έννοια είναι μέσα από ένα παραμύθι….
έτσι παρακολουθήσαμε τον Ξουτ της Φωτεινής Τσάμπρα και της Ζωής Σκαλίδη
Πρόκειται για την ιστορία ενός μικρού σκυλάκου που περιπλανήθηκε αρκετά ώσπου στο τέλος έγινε οδηγός ενός τυφλού αγοριού και βρήκε την αγάπη και τη στοργή που λαχταρούσε. Μέσα απο τις εικόνες τις ιστορίας εμφανίστηκε και σε μας το Λευκό Μπαστούνι….
Με τη βοήθεια πλούσιου εποπτικού υλικού μάθαμε οτι οι άνθρωποι που δε μπορούν αν δουν μπορεί να χρειαστούν έναν άνθρωπο – συνοδό ή έναν εκπαιδευμένο σκύλο ή το άσπρο μπαστούνι που είδαμε στην ιστορία μας να κρατάει το αγόρι για να ξεπεράσουν τα εμπόδια στο δρόμο τους. Επίσης είδαμε πως κάποια πεζοδρόμια έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να μπορούν να περπατήσουν, χάρη στις ανάγλυφες γραμμές και πως στα φανάρια υπάρχουν ειδικά κουμπάκια για να σταματάει η κυκλοφορία των αυτοκινήτων και να μπορούν να διασχίσουν το δρόμο.
Στο τέλος παίξαμε το παιχνίδι “ΕΛΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ” προσπαθώντας να βιώσουμε την καθημερινότητα των ανθρώπων που δε βλέπουν
“Εύχομαι να πάω στη Disneyland Paris, Ιωάννα 6 ετών”
Η ευχή που μόλις υιοθέτησε το 5Ο Νηπιαγωγείο Αγίων Αναργύρων από το Αστέρι της Ευχής
για τη σχολική χρονιά 2025 – 2026
27 χρόνια μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς, όλοι μαζί, έχουμε καταφέρει να εκπληρώσουμε εκατοντάδες ευχές παιδιών και να τους δώσουμε τη δύναμη και την ελπίδα που έχουν ανάγκη, για να συνεχίσουν να αγωνίζονται.
Γνωρίζατε ότι η εκπλήρωση της ευχής ενός παιδιού που νοσεί από σοβαρή ασθένεια, έχει τη δύναμη να το κάνει να πιστέψει ότι όλα μπορούν να συμβούν, ακόμα και το πιο σπουδαίο, να γίνει καλά;
Δεν είναι απλά μια ευχή. Είναι πολλά παραπάνω.
Είναι φως στο σκοτάδι. Είναι δύναμη.
Είναι ελπίδα. Είναι ζωή.
Με μία συμβολική δωρεά των 2€, μπορείτε να μας βοηθήσετε για ακόμη μία χρονιά να εκπληρώσουμε κι άλλες ευχές με το αναμνηστικό σας χάρτινο Αστέρι της Ευχής να σας υπενθυμίζει την προσφορά σας. Μπορείτε να γράψετε τις δικές σας ευχές στο πίσω μέρος του διαφορετικού αστεριού και να μας το επιστρέψετε για να το στείλουμε στη μικρή μας φίλη.
Θα είναι μεγάλη μας χαρά να μπορέσετε να διαδώσετε το μήνυμα και την πράξη αγάπης σε όσο περισσότερο κόσμο γνωρίζετε και να μπορέσουμε να δώσουμε όσα περισσότερα βραχιολάκια μπορούμε. Η σχολική μονάδα έχει στη διάθεση της ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΒΡΑΧΙΟΛΑΚΙΑ και μπορεί να προμηθευτεί και άλλα αν χρειαστεί για να καταφέρουμε να εκπληρώσουμε τον στόχο μας.
Ελπίζουμε να στηρίξετε τη δράση αγάπης που λαμβάνει μέρος η σχολική μας μονάδα…
Για περισσότερες πληροφορίες και παραγγελίες μπορείτε να καλέσετε στο τηλέφωνο της σχολικής μονάδας ή μέσω e mail. Επίσης μπορείτε να ενημερώνετε τις εκπαιδευτικούς των τμημάτων σας.
“Μία βροχερή μέρα” ξημέρωσε σήμερα στο σχολείο μας….
αλλά εμείς ήμασταν έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε …..όπως και ο μικρός ήρωας της ιστορίας μας….
“Ο μικρός σκαντζόχοιρος ενθουσιάστηκε μια μέρα που ξύπνησε και συνειδητοποίησε ότι βρέχει. Γρήγορα όμως η βροχή και ο αέρας δυνάμωσαν και η βροχερή μέρα του μικρού σκαντζόχοιρου έγινε μια σπουδαία μεγάλη περιπέτεια!”
Τι χρειαζόμαστε όμως για να προστατευθούμε μια βροχερή φθινοπωρινή μέρα;
Φορέσαμε τα απαραίτητα αξεσουάρ, παίξαμε και τραγουδήσαμε…
Η μεγάλη μέρα έφτασε….η εκδήλωση της Αστερομέρας είναι γεγονός,
μία εκδήλωση αφιερωμένη στο πρόγραμμα Αστέρι της Ευχής.
Στην εκδήλωση τιμήθηκαν οι μαθητές/τριες και τα σχολεία που με τα έργα τους ξεχώρισαν στον δημιουργικό διαγωνισμό 2024-2025 . Ανάμεσα στα σχολεία που βραβέυτηκαν είναι και το δικό μας σχολείο, 5ο Νηπιαγωγείο Αγίων Αναργύρων, που την περσινή χρονιά κατέκτησε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ στην κατηγορία δημιουργική γραφή.
Μια μέρα αξέχαστη, μια μέρα μοιράσματος, που η αγάπη ξεχείλισε, που τα μάτια δε σταμάτησαν να τρέχουν δάκρυα…
Η μέρα που ήρθαμε κοντά στους αστερουληδές μας, που νιώσαμε την υπέροχη αύρα τους… που ήμαστε δίπλα δίπλα και οι οικογένειές τους κοιτώντας μας στα μάτια είπαν το πιο εγκάρδιο και ειλικρινές ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ…
το ευχαριστώ το οφείλουμε εμείς σε σας, που μας επιτρέπετε να γίνουμε ένα πολύ μικρό κομμάτι στη ζωή του αστεριού σας
Όλοι μαζί δώσαμε και το σύνθημα για την έναρξη του προγράμματος Αστέρι της Ευχής για 27η χρονιά.
Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για όλα τα ζώα του πλανήτη μας….
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώωνείναι διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου, η ημέρα γιορτής του Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτης άγιος των ζώων.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1931 σ’ ένα συνέδριο για το περιβάλλον στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.
Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που νιώθουν τα ζώα ανάλογα με την συμπεριφορά των ανθρώπων προς αυτά!!!
Μιλήσαμε για τα δικαιώματα που έχουν τα ζώα….και τις υποχρεώσεις μας απέναντι τους….
Στη συνέχεια επικεντρωθήκαμε στα αγαπημένα ζωάκια των παιδιών… τα σκυλάκια… παρακολουθήσαμε διάφορα βίντεο όπως τα παρακάτω και μιλήσαμε για τις ανάγκες των μικρών αδέσποτων φίλων μας…
Xρειάζονται τροφή φαγητό σπίτι και ζεστασιά…. έτσι και εμείς ετοιμάσαμε τα μπολάκια με τη τροφή και το νερό και τα βγάλαμε έξω απο το σχολείο μας ….
Τους φτιάξαμε και σπιτάκια…
Δεχτήκαμε και μια απρόσμενη επίσκεψη στο σχολείο μας…. μας επισκέφθηκε η Ζιζέλ…. την γνωρίσαμε .. της δώσαμε τροφή και νεράκι… (κανένα παιδάκι μας δεν την ακούμπησε και δεν πλησίασε κοντά )
Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα γιορτής για τους ανθρώπους που στα περισσότερα παιδάκια μένουν ως ορόσημο όταν θυμούνται την παιδική τους ηλικία, τους ανθρώπους που έχουν τον ρόλο του παππού και της γιαγιάς. Είναι τα πρόσωπα με τα όποια χτίζονται αξέχαστες και γλυκές αναμνήσεις……
Η γλυκιά τρίτη ηλικία είχε την τιμητική της σήμερα και το νηπιαγωγείο μας δεν θα μπορούσε να απέχει απο τον εορτασμό μιας τόσο ξεχωριστείς ημέρας…..
Η ώρα πέρασε….. τα παιδιά μπήκαν στην τάξη τους….. και η έκπληξη που τους ετοιμάσαμε … μας χτύπησε το κουδούνι… οι γιαγιάδες μας στο σχολείο μας….. πρόσωπα γεμάτα χαμόγελα, αγάπη και ανυπομονησία να δουν τις αντιδράσεις των μικρών τους εγγονών…..
Εμείς τους είχαμε ετοιμάσει το δικό μας καλωσόρισμα στην αυλή μας…..
Ήρθαν στις τάξεις και ο ενθουσιασμός των παιδιών ήταν απίστευτος….
Οι γιαγιάδες μας αφού πήραν αγκαλιά όλα τα παιδάκια καθίσανε μαζί μας στην παρεούλα και μας συστήθηκαν !!!
Μας διηγήθηκαν τις δικές τους ιστορίες απο τα παιδικά τους χρόνια, τις δικές τους ασχολίες, μοιράστηκαν μαζί μας τα αγαπημένα τους παιχνίδια, τι παίζουν με τα εγγονάκια τους, αν μένουν μαζί τους και φυσικά απάντησαν στις ερωτήσεις μας και, χωρίς να το καταλάβουμε, ο χρόνος πάγωσε στην ιδιαίτερη αυτή σχέση μεταξύ της παιδικής και της τρίτης ηλικίας… η χαρά όλων μεγάλη και η εμπειρία ξεχωριστή!!!
Μοιράστηκαν μαζί μας αγαπημένα τους αντικείμενα αλλά και αντικείμενα των παππούδων, φωτογραφίες απο οικογενειακές στιγμές και μας διάβασαν παραμύθια με τόσο παραστατικό τρόπο που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών που με προσοχή την κοιτούσαν στα μάτια!!!
Στολίσαμε τις πόρτες μας με τις φωτογραφίες που ήρθαν στην τάξη μας…..
Στο τέλος μας βοήθησαν να φτιάξουμε τις κάρτες μας και να τις μοιράσουμε
Ο Σεπτέμβριος μας αποχαιρετά και καθώς είναι ο μήνας του τρύγου και των σταφυλιών δεν θα μπορούσαμε και εμείς στο νηπιαγωγείο μας να μην μιλήσουμε για το σπουδαίο αυτό αγαθό που παράγει ο τόπος μας!!
Σεπτέμβρης ο Τρυγητής! Γιατί όμως λέγεται έτσι?
Γιατί τον Σεπτέμβρη οι άνθρωποι τρυγάνε τα σταφύλια και φτιάχνουν το μούστο και το κρασί.
Μιλήσαμε για τα σταφύλια και τον τρύγο
και με αγωνία και πολλή ανυπομονησία περιμέναμε την ημέρα που θα επισκεφθεί το σχολείο μας η ομάδα ΠΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΜΑΤΑπου θα μας μάθαινε νέα πράγματα!!!
Η μέρα έφτασε και τους υποδεχτήκαμε με χαρά και έτοιμοι να μάθουμε, να δοκιμάσουμε και να παίξουμε…..
Η φίλη μας η κύρια Άσπα με την εξαιρετική ομάδα της μας παρουσίασε ένα εξαιρετικό βιωματικό – διαδραστικό πρόγραμμα που μας ενθουσίασε και ανυπομονούσαμε για την επόμενη δραστηριότητα….
Ο Ρόι το μικρό μυρμηγκάκι ήρθε στο σχολείο μας και μέσα απο την ιστορία του μας βοήθησε να γνωρίσουμε καλύτερα το σταφύλι και τα δώρα που μας προσφέρει, αλλά και την αξία της φιλίας.
Είδαμε τις ποικιλίες του σταφυλιού και τα προϊόντα που μπορούμε να πάρουμε απο το σταφύλι ….
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου γιορτάστηκε σε όλα τα σχολεία της χώρας η 12η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2025.
Στόχος της ημέρας αυτής είναι οι μικροί/ες μας μαθητές/τριες μέσα από παιγνιώδης αθλητικές δραστηριότητες να αγαπήσουν την άσκηση και να την ενσωματώσουν στην καθημερινή ζωή τους.
ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ
«Κινούμαι, Ενεργώ, Δημιουργώ»
Τις προηγούμενες μέρες ασχοληθήκαμε με το τι είναι αθλητισμός, ποια είναι τα αθλήματα και πως μας βοηθάει η άσκηση στη ζωή μας….
Μέσα απο ένα εντυπωσιακό βίντεο που κέντρισε το ενδιαφέρον των παιδιών!!
Μιλήσαμε για την ευγενή άμιλλα και το ευ αγωνίζεσαι και μάθαμε πως δεν έχει σημασία η νίκη αλλά η προσπάθεια!!!
Φτιάξαμε και τους δικούς μας δρομείς να τερματίζουν….
Καλεσμένοι μας στο σχολείο να μας μυήσουν σε ένα ξεχωριστό άθλημα, ο προπονητής κύριος Αντωνιάδης Χρήστος και οι αθλητές του Αθλητικού Συλλόγου Χειροσφαίρισης “ΑΣΠΙΔΑ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΤΥΡΩΝ”
Οι μικροί μας μαθητές πριν την επίσκεψη είχαν ήδη μάθει για αυτό το άθλημα απο τις κυρίες τους ώστε να είμαστε έτοιμοι να καταπλήξουμε τους καλεσμένους μας με τις γνώσεις και τις ικανότητές μας!!
Μέσα από το επίσημο κανάλι της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης παρακολουθήσαμε βιντεάκια εκμάθησης του αθλήματος!! (μπορείτε να τα δείτε πατώντας πάνω στο σύνδεσμο)
Είδαμε και στιγμιότυπα απο διάφορους αγώνες….
Ο κύριος Χρήστος με τους αθλητές του Συλλόγου μας έμαθαν και άλλα κρυφά μυστικά του αθλήματος… και μας βοήθησαν να γίνουμε και εμείς μικροί χαντμπολίστες!!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε πολύ τον Αθλητικό Σύλλογο “Ασπίδα Αγίων Αναργύρων” που ήρθε στο σχολείο μας!!!
Και φυσικά όπως όλοι οι μεγάλοι αθλητές πήραμε και εμείς μετάλλια και επαινούς
Οι πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο πέρασαν… Kάποια παιδάκια προσαρμόστηκαν εύκολα κάποια χρειάστηκαν λίγο χρόνο παραπάνω… Ο καλύτερος τρόπος να νιώσουν λοιπόν περισσότερη ασφάλεια ήταν να έρθει στην τάξη μας ένας φίλος μας καλός ο Τσέστερ, το μικρό ρακούν, για να τους πει πως ένιωθε και εκείνος την πρώτη μέρα στο σχολείο και να τα βοηθήσει να βρουν τρόπους να νιώθουν όμορφα και ασφαλή στη μεγάλη αγκαλιά του σχολείου μας και να τους λείπει λιγότερο η αγκαλιά της μανούλας….
Ο Τσέστερ, ο ήρωας της ιστορίας μας , είναι ένα μικρό ρακούν, μας είπε οτι και αυτός όταν ξεκίνησε το σχολείο δεν ήθελε να πάει. Ήθελε τη μαμά του και φοβόταν να μείνει μόνος του στο σχολείο. Αλλά η μαμά του είχε ένα μυστικό να του πει για να τον βοηθήσει ….. θέλετε να το μάθετε??
Αφού ακούσαμε την ιστορία του Τσέστερ συζητήσαμε με το νέο μας φίλο για το πως νιώσαμε εμείς την πρώτη μέρα στο σχολείο, αν ήμασταν χαρούμενοι, λυπημένοι ή και λίγο φοβισμένοι…και ποιος ή τι μας βοήθησε να νιώσουμε καλύτερα!!!
Ένα φιλάκι στο χεράκι… ένα μήνυμα… και μία ζωγραφιά …. να μας κρατάνε συντροφιά…όταν θα νιώθουμε λιγάκι μοναξιά…
Το μυστικό μας!!!
(ιδέα που βρήκαμε στο διαδίκτυο απο εξαιρετικούς συναδέλφους)
Ναι αλλά και οι μαμάδες μας νιώθουν μοναξιά στο σπίτι και τους λείπουμε κυρία…όταν είμαστε στο σχολείο….να τους στείλουμε και εμείς ένα φιλάκι για να το βλέπουν και να μην στεναχωριούνται!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
