5lykkall's blog

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥΣ

Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας διατίθεται η σχετική εγκύκλιος που αφορά σε οδηγίες για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλοδαπών-αλλογενών καθώς και το μηχανογραφικό τους. περισσότερα ….http://ypepth.gr

Από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνεται ότι ορίστηκε ο αριθμός εισακτέων στα Πανεπιστήμια, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) Αθήνας και στα τμήματα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσ/νικης και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στην Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης και στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Τ.Ε.) για το ακαδ. έτος 2008-09. www.alfavita.gr

Εδώ στην Καλλιθέα όλοι συνειδητοποιούμε τι σημαίνει να ζεις σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Το βιώνουμε καθημερινά ζώντας, σπουδάζοντας κοντά σε ανθρώπους από άλλες χώρες, με άλλες κουλτούρες που άφησαν την πατρίδα τους κυνηγώντας το όραμα μιας καλύτερης ζωής, θέλοντας να αποφύγουν τα δεινά του πολέμου ή της οικονομικής εξαθλίωσης. Και μοιραία αυτές οι αντιθέσεις μαλακώνουν σιγά-σιγά, διαπιστώνουμε ότι είναι άνθρωποι σαν κι εμάς, χαίρονται το ίδιο, πονούν το ίδιο, αγαπούν και μισούν το ίδιο. Και γίνονται συνοδοιπόροι στον αγώνα για το μεροκάματο, συνεργάτες και συμμαθητές στις σπουδές και κάποτε και αγαπημένοι…Αυτό συνέβη στα παιδιά της ταινίας. Ο Σέργιος από τη Σερβία και η Άννα από την Ελλάδα είναι συμμαθητές στο ίδιο σχολείο, γνωρίζονται και αγαπιούνται..Όμως ο κοινωνικός περίγυρος δεν είναι ώριμος να δεχτεί τη σχέση τους, την πολεμάει και τη διαλύει. Θα ήταν μάλλον ουτοπικό να δώσω μια άλλη εκδοχή, αφού τα κοινωνικά στεγανά εξακολουθούν να λειτουργούν πάντα. Το σενάριο έμεινε στο συρτάρι μου δυο-τρία χρόνια. Ώσπου ήρθε η ώρα να υλοποιηθεί: Το 2ο διαδημοτικό φεστιβάλ μαθητικής έκφρασης και δημιουργίας ήταν η αφορμή.Έτσι, με την πολύτιμη συμβολή των μαθητών μου που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και ξεδίπλωσαν άγνωστες πτυχές καλλιτεχνικής ευαισθησίας και έκφρασης και γι’ αυτούς τους ίδιους ακόμη,αλλά και των συναδέλφων, της κας Κολοβού, του κου Πανταζή, πολύ πειστικών στο ρόλο των γονέων και του κου Λαρεντζάκη στο ρόλο του λυκειάρχη, το είδαμε το φιλμάκι μας να προβάλλεται στις 5 Φεβρουαρίου 2008 αποσπώντας ευνοϊκά σχόλια….

το φαινόμενο το βιώσαμε έντονα το περυσινό καλοκαίρι, με τις ημέρες του καύσωνα να αυξάνονται κατά πολύ και με τις τροπικές θερμοκρασίες. όμως το κακό έχει ξεκινήσει πολύ πριν να γίνει αισθητό σε μας. Το λυώσιμο των πάγων στους πόλους, τα έντονα καιρικά φαινόμενα, οι περίοδοι ξηρασίας που ακολουθούνται από κατακλυσμιαίες νεροποντές, η άνοδος της θερμοκρασίας και η συνακόλουθη ερημοποίηση είναι λίγα από τα συμπτώματα της νόσου του πλανήτη μας. Η Greenpeace έχει, εδώ και καιρό, αναλάβει εκστρατεία  για να ενημερωθεί ο κόσμος με σποτάκια στην τηλεόραση και αφίσες στους δρόμους. Έτσι ,όταν ήρθε στο σχολείο στις 5/11/2007 ένα επείγον έγγραφο, που ζητούσε να παρουσιαστεί στους μαθητές το πρόβλημα την άλλη μέρα κιόλας, στραφήκαμε στο υλικό που κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο και με αυτό πλάστηκε μια ιστοριούλα…αυτή που προβλήθηκε στο σχολείο

Το σχολείο μας κοσμείται με μουσικά ταλέντα, όπως είναι η Καλλιόπη και ο Γιώργος Ζαβρίδης.
Τα δύο παιδιά ασχολούνται με φωνητικά,βιολί, κιθάρα και αρμόνιο και το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό, όπως είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε στις πολλές συναυλίες τους που δόθηκαν με την ευκαιρία εκδηλώσεων του σχολείου!
Ο δε Γιώργος μετείχε χθες (27-5-2008) σε μια μουσική πανδαισία που μάγεψε το κοινό, σύμφωνα με όσους τον παρακολούθησαν.

Στις φωτογραφίες μαζί τους ο Αγγελής Φίλης με την ηλεκτρική κιθάρα.

 Σπουδαία  παιδαγωγός. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές της στη Γαλλία και στη Γερμανία. Το 1924, καθηγήτρια στη Μαράσλειο, κατηγορήθηκε ότι διδάσκει ?υλιστικά την ιστορία?. Το επεισόδιο αυτό ήταν η αφορμή να ξεσπάσουν τα Μαρασλειακά, που είχαν ως κύριο στόχο τη διδασκαλία της δημοτικής γλώσσας στα σχολεία.Η Ρόζα Ιμβριώτη υπήρξε η πρώτη γυναίκα γυμνασιάρχης (1934). Το 1936 ίδρυσε το ?Πρότυπον Σχολείον Ανωμάλων Παίδων?. Κατά τη κατοχή, συμμετέσχε ενεργά στην ομάδα που συνέταξε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), ανέλαβε τη διεύθυνση του Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου της Τύρνας (1944) στην Ελεύθερη Ελλάδα και συνέβαλε στη συγγραφή του αναγνωστικού ?Τα Αετόπουλα?. Η ?ευγνωμονούσα πατρίς? την αντάμειψε με φυλάκιση και εκτόπιση από το 1948 μέχρι το 1951.Ως στέλεχος της ΕΔΑ, η Ρόζα Ιμβριώτη αντιτάχθηκε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των Παπανδρέου – Παπανούτσου (1964), υποστηρίζοντας ένα ?δημιουργικό δυναμικό ανθρωπισμό που πρέπει να καθορίζει τους εθνικούς παιδαγωγικούς σκοπούς?. Το 1967, έγινε μέλος του ΚΚΕ.Εκτός από το πρακτικό παιδαγωγικό της έργο, άφησε και σημαντικό συγγραφικό, σχετιζόμενο με εκπαιδευτικά ζητήματα και με ζητήματα που αφορούν τη νεολαία. Ηταν παντρεμένη με το μαρξιστή φιλόσοφο και αγωνιστή Γιάννη Ιμβριώτη.Αποσπάσματα από τις αναμνήσεις της Ρόζας Ιμβριώτη από το στρατόπεδο της Λάρισας και τα κρατητήρια του στρατηγείου Κεντρικής ΕλλάδαςΠυκνά και πικρά έρχονται τα μηνύματα αυτούς τους μήνες στο γυναικείο στρατόπεδο. Το αίσθημα του κινδύνου γίνεται πια κοινός θησαυρός. Στο στρατόπεδο σήμερα μοιάζουν με κυνηγημένο κοπάδι οι εξόριστες που στριμώχνονται με ορθάνοιχτα μάτια σε μια σκηνή. Αλλες κάθονται κατάχαμα κι άλλες ορθές και κοιτάζουν αμίλητες.Μια κοπέλα σωριασμένη, παραζαλισμένη, αναμαλλιασμένη κρατάει και στριφογυρίζει στα χέρια της ένα γράμμα και μουρμουρίζει ??Τρελλάθηκε, ακούτε; Τρελλάθηκε πάνω στα βασανιστήρια. Αχ! αδερφέ μου ? Ετσι, λένε, τρελλαίνονται!! Η κοπέλα θρηνολογάει και γύρω οι γυναίκες κάθονται βουβές και τρομαγμένες. (?)(?) ?Τούτο τον τελευταίο καιρό κάπου δέκα γυναίκες πήρανε το μαύρο μαντάτο. Ο άντρας της μιανής, τ΄ αδέρφι της άλλης, ο γιός της τρίτης εκτελέστηκαν, αφού πρώτα βασανίστηκαν ανείπωτα. (?)(?) ?Κι είναι κι άλλα γράμματα τούτα από ζωντανούς νεκρούς. Και σαστίζεις και τα κρύβεις, γιατί πια δε γνωρίζεις τον άνθρωπό σου. Και το διαβάζεις στα κρυφά, μουλωχτά και τρεμουλιάζει η καρδιά σου. Και η ψυχή σου ανταριάζεται. Τα γράμματα με το χειρότερο μήνυμα: ο άνθρωπός σου δεν είναι πια άνθρωπος. Διαβάζεις το γράμμα του και παγώνεις. Αυτό το γράμμα το σαστισμένο, το παραλογισμένο που μιλάει για άλλους ανθρωπιστικούς δρόμους, για κάποιες αμφιβολίες για τη ζωή και το νόημά της, για αποτραβηγμό στον εαυτό σου, για ανάνηψη. Και τρέμεις, γιατί συλλογιέσαι πως τούτη η ψυχή που γράφει, έχει μαρτυρήσει κι απάνω στο μαρτύριο ξέχασε τον άνθρωπο κι έμεινε το τρομαγμένο ζώο?.(?) ?ο φρουρός, ένα παιδί ως 25 χρονών, φαινόταν απορεμένος:– Το ξέρετε πως πάτε στη Μακρόνησο;Πως, δεν τόξερα; Τούτο με γέμιζε με ευτυχία. Θα γυρνούσα πια στο περιβάλλον μου, στους δικούς μου. Πόσο τώνοιωσα βαθειά τούτο ?τους δικούς μου?. Αυτή τη στιγμή, μ΄ ένωνε μ΄ αυτό τον κόσμο ένας βαθύτερος δεσμός, η ηθική συνείδηση. Είμαστε οι άνθρωποι που μείναμε ελεύθεροι και πιστοί στη δική μας πεποίθηση, ακόμα κι όταν ολόκληρος ο κόσμος στάθηκε εναντίον μας. Μπορεί να μην είχα πια σπίτι, να μην είχα πια φίλους, να μην είχα πια που να πατήσω το πόδι μου, χωρίς να φέρω τον κατατρεγμό. Μπορεί να μην έχω θέση ανάμεσα σε τούτους τους ανθρώπους που μιλάνε και γελάνε και πράττουνε κατά πώς τους αρέσει – έτσι νομίζουνε ? Ομως εκεί στη Μακρόνησο είναι πια το σπιτικό μου είναι οι δικοί μου. Εκεί δε νιώθεις μόνη, ολότελα μόνη, έστω και την ώρα του μαρτυρίου. Κάποιος άλλος θα είναι κοντά σου, θα βασανίζεται, μπορεί κιεκείνος, όμως θα πεις μια κουβέντα την ώρα της ανάπαυλας, θα νοιώσεις τη ζέστα και τη συμπόνια, η κοινή συνείδηση σου παραστέκει και σε λυτρώνει. (?)?.(?)?Πάλι με καταγράφουνε, πάλι με αριθμούνε, πάλι μου κάνουν χίλιες δυό ερωτήσεις και διαπιστώσεις στο γραφείο. Μα όλες τούτες τις ταπεινώσεις τις ξεπερνάω εύκολα πια, βάζουν σφραγίδες και παραδίνουν το
φάκελλό μου. Ολα μου φαίνονται τώρα μικροπράγματα

Ο Μπράιαν Σάικς, καθηγητής της Ανθρώπινης Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είχε μια σημαντική επιστημονική σταδιοδρομία. Αφού ασχολήθηκε πρώτα με την έρευνα για τα αίτια των κληρονομικών ασθενειών των οστών, βάλθηκε ν? ανακαλύψει αν το DNA, το γενετικό υλικό, μπορούσε να επιβιώσει στα αρχαία οστά. Απέδειξε ότι πράγματι μπορούσε. Η πρώτη αναφορά για εξαγωγή αρχαίου DNA από ανθρώπινα οστά ήταν δική του και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature το 1989. Από τότε ο καθηγητής Σάικς έχει κατ? επανάληψη κληθεί, ως διεθνής αυθεντία, να εξετάσει διάφορες σημαντικές υποθέσεις, όπως ο Άνθρωπος των Πάγων, ο Άνθρωπος του Τσένταρ, καθώς και πολλά άτομα που ισχυρίζονταν πως ήταν απόγονοι της ρωσικής βασιλικής οικογένειας. Παράλληλα, αυτός και η ερευνητική του ομάδα συνέθεσαν την τελευταία δεκαετία το αναμφισβήτητα πληρέστερο οικογενειακό δέντρο DNA του είδους μας. Ο καθηγητής Σάικς έδινε πάντα έμφαση στη συμβολή του ατόμου στη διαμόρφωση του γενετικού μας κόσμου. Η ιστοσελίδα www.oxfordancestors.com δίνει σε όποιον το επιθυμεί την ευκαιρία ν? ανακαλύψει, μέσω ενός δείγματος του DNA του, πού ανήκει γενετικά. Εκτός από επιστήμονας, ο Μπράιαν Σάικς διετέλεσε δημοσιογράφος στον τομέα ειδήσεων της τηλεόρασης και επιστημονικός σύμβουλος της Βουλής

Ο Πάολο Τσεζαρέτι (Μιλάνο 1957) διδάσκει Βυζαντινή Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Gabriele D?Annunzio στο Κιέτικαι Βυζαντινό Πολιτισμό στη Fondazione Cardinale Giovanni Colombo στο Μιλάνο. Είναι διπλωματούχος Βυζαντινής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και εκπόνησε μία διδακτορική διατριβή στη Φλωρεντία και μία μεταδιδακτορική μελέτη στο Μιλάνο. Έκανε επίσης μελέτες στο εξωτερικό και ιδίως στην Ελλάδα (στη Μονή της Πάτμου) και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία, όπου και ολοκλήρωσε τον διδακτορικό κύκλο στις Βυζαντινές σπουδές. Είναι συγγραφέας πολυάριθμων άρθρων και βιβλίων ιστορικού και φιλολογικού περιεχομένου και έχει επιμεληθεί τις ιταλικές εκδόσεις διαφόρων έργων αναφοράς (E. Kitzinger, L?arte bizantina, Μιλάνο 1989? C. Mango, La civilit? bizantina, Ρώμη-Μπάρι 1991). Ανάμεσα στα βυζαντινά κείμενα που έχει μεταφράσει συγκαταλέγονται η ιστορία των Βαρλαάμ και Ιωάσαφ (Vita bizantina di Barlaam e Ioasaf, Μιλάνο 1980), οι Βίοι των Συμεών και Ανδρέα (I santi folli di Bisanzio, Μιλάνο 1990), και η Απόκρυφη ιστορία του Προκόπιου (Storie Segrete, Μιλάνο 1996). Aρθρογραφεί σε εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά, όπως επίσης έχει δημοσιεύσει λογοτεχνικά κείμενα και έχει συνεργαστεί επί μακρόν με διάφορους εκδοτικούς οίκους.