Πλησιάζοντας στην λήξη του προγράμματος, όλα τα συνεργαζόμερνα σχολεία δημιούργησαν ένα παραμύθι με ήρωες τα ρομπότ που έμαθαν τα συναισθήματα μέσα από την τέχνη και μέσα από την φαντασία των μαθητών και των μαθητριών.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι συμμαθητές μας από τη Ρουμανία μας έδειξαν τον τρόπο με τον οποίο εκφράζουν το συναίσθημα του φόβου μέσα από τα ζωγραφισμένα τους χέρια και παλάμες, καθώς και με τον όμορφο χορό τους. Εμείς τους παρουσιάσαμε το βάζο του φόβου και μιλήσαμε για τους φόβους που κρύβονται μέσα σε αυτό.
Οι μαθητές μας άκουσαν τη μουσική και τις μελωδίες του Μανουέλ ντε Φάγια και εξέφρασαν τα συναισθήματά τους μέσα από το χορό.
Οι μαθητές γνωρίστηκαν με το συναίσθημα του φόβου, όχι μέσα από εξηγήσεις, αλλά μέσω του ήχου, του ρυθμού και της κίνησης. Άκουγαν προσεκτικά, αφήνοντας τα συναισθήματα να κατασταλάξουν μέσα τους. Έπειτα ήρθε η στιγμή που τα σώματά τους ανταποκρίθηκαν: ένα διστακτικό βήμα, ένας τρεμούλιασμα στα δάχτυλα, ένας ξαφνικός στρόβιλος, κάθε κίνηση έδινε μορφή στο αόρατο.
Η μουσική και ο χορός βοήθησαν να μετατραπεί ο φόβος από κάτι κρυφό σε κάτι κοινό. Σε αυτόν τον χώρο εμπιστοσύνης, τα συναισθήματα βρήκαν έκφραση και ο φόβος έγινε σύνδεση.
Τι είναι αυτό που με φοβίζει; Ποια πράγματα ή καταστάσεις με γεμίζουν ανησυχία και αμφιβολία; Αυτά τα ερωτήματα έφεραν τα παιδιά αντιμέτωπα με τα δικά τους συναισθήματα μέσα από μια ξεχωριστή και δημιουργική δραστηριότητα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας, οι μαθητές μας κλήθηκαν να σκεφτούν και να ζωγραφίσουν όλα όσα τους προκαλούν φόβο — μικρά ή μεγάλα, γνωστά ή άγνωστα. Έπειτα, τα έργα τους τοποθετήθηκαν προσεκτικά μέσα σε ένα μεγάλο βάζο, το οποίο ονομάσαμε «Το βάζο του φόβου».
Αυτή η διαδικασία αποτέλεσε έναν υπέροχο και ασφαλή τρόπο για τα παιδιά να εκφράσουν τους προσωπικούς τους φόβους, να τα βγάλουν προς τα έξω με χρώματα και εικόνες, αλλά και να συνειδητοποιήσουν πως δεν είναι μόνα τους σε αυτά τα συναισθήματα. Μέσα από το μοίρασμα και την αλληλεπίδραση, κατάφεραν να νιώσουν μια αίσθηση ανακούφισης και αποδοχής, ανακαλύπτοντας ότι ο φόβος είναι κάτι κοινό και ανθρώπινο, που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί.
Το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε και φέτος στο Παιδικό Φεστιβάλ που διοργανώνει το Τμήμα Επιστημών Της Εκπαίδευσης & Της Αγωγής Στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών (https://childrenfestival.gr/el/ ). Το Παιδικό Φεστιβάλ οργανώνεται από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές του Τ.Ε.Ε.Α.Π.Η. του Πανεπιστημίου Πατρών σε συνεργασία με τους διδάσκοντες και τις διδάσκουσες του Τμήματος. Κάθε χρόνο, στο τέλος της άνοιξης και για μία εβδομάδα, περίπου 2000 παιδιά προσχολικής ηλικίας επισκέπτονται το Παιδικό Φεστιβάλ, μαζί με τους εκπαιδευτικούς ή τους γονείς τους, προκειμένου να συμμετέχουν σε δημιουργικές δραστηριότητες και εργαστήρια εκπαιδευτικού προσανατολισμού, που πραγματοποιούνται στους χώρους του Τμήματος.
Όλοι μαζί εμείς θα φτιάξουμε έναν κόσμο γεμάτο από αγάπη και ελπίδα…ελπίδα για το αύριο! Θα “σπείρουμε αγάπη κι ας μην θερίσουμε τίποτα … έτσι για να μοσχοβολήσει ο τόπος “και που ξέρεις “κάπου , κάποτε καθενός η φωνή θ’ ακουστεί“! Να είσαι εκεί…
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας στα πλαίσια του σχεδίου δράσης “Μικροί Αναγνώστες μαθαίνουν να αγαπούν, να συνεργάζονται και να αποδέχονται” δημιούργησαν ένα παραμύθι για την αποδοχή της διαφορετικότητας, τη φιλία και τη σημασία της συμπερίληψης. Μέσα από τις σελίδες αυτού του παραμυθιού, ζωντανεύουν μηνύματα αγάπης, σεβασμού και ενότητας.
https://www.storyjumper.com/book/read/182896531/53o—-2024-25
Στο πλαίσιο της Δράσης του Ενεργού Πολίτη, τα παιδιά του νηπιαγωγείου, μαζί με τις εκπαιδευτικούς, ανέλαβαν μια ξεχωριστή αποστολή: να προετοιμάσουν την παιδική χαρά για τη μεγάλη τελική γιορτή του σχολείου! Με ενθουσιασμό και ομαδικό πνεύμα, τα παιδιά εργάζονται με στόχο να μεταμορφώσουν την αυλή του σχολείου σε έναν χώρο χαράς, δημιουργίας και συμμετοχής. Στη γιορτή μας, μικροί και μεγάλοι θα ενώσουν τις δυνάμεις τους και ο καθένας θα βάλει το δικό του “λιθαράκι” για να ομορφύνουμε όλοι μαζί τον χώρο που μας φιλοξενεί, παίζουμε και μαθαίνουμε καθημερινά.
