«Ακούω και ζωγραφίζω»

Οι δυάδες των μαθητών/τριών καθοδηγούνται να καθίσουν στο ίδιο θρανίο και στο ένα μέλος της ανατίθεται ο ρόλος του ομιλητή (ο οποίος φορώντας μάσκα κλείνει τα μάτια του) και η υποχρέωση να περιγράψει πώς θα σχεδίαζε ένα συγκεκριμένο θέμα (π.χ. μια ανοιξιάτικη εικόνα), κοινό για όλες τις ομάδες. Το άλλο μέλος του ζευγαριού αναλαμβάνει το ρόλο του ζωγράφου. Δεν μπορεί να μιλήσει, να κάνει ερωτήσεις ούτε να δείξει το σχέδιό του όσο ακόμη ο ομιλητής του περιγράφει.

Έχοντας στη διάθεσή του χαρτί και μαρκαδόρους καθοδηγείται να εκτελέσει προσεκτικά τις οδηγίες του ομιλητή.

Ο τελευταίος θα αναζητήσει τη ζωγραφιά που δημιουργήθηκε με τις υποδείξεις του στον πίνακα της τάξης, όπου θα αναρτηθούν όλα τα έργα των ομάδων. Από εκεί θα επιχειρηθεί η αντιστοίχιση των δημιουργιών με τα ζευγάρια των καλλιτεχνών. Σχολιάζεται τι ήταν αυτό που βοήθησε ή εμπόδισε τον εντοπισμό τους. Οι μαθητές/τριες καταθέτουν την εμπειρία τους για τα εμπόδια και τη βοήθεια στην επικοινωνία κατά την ολοκλήρωση της ζωγραφιάς.

Στη διάρκεια της συζήτησης οι μαθητές/τριες αναφέρονται σε συμπεριφορές που εμποδίζουν την επικοινωνία, στα συναισθήματά τους όταν καταλαβαίνουν ότι «οι άλλοι» δεν τους ακούν, καταθέτοντας επίσης τη γνώμη τους για τα χαρακτηριστικά του «καλού» ακροατή.

Πηγή: https://elearning.iep.edu.gr/study/course/view.php?id=2002&section=2