Το 6ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων Ψυχικής Υγείας έχει τίτλο «Οι συμμαθητές /τριές μου ως συνεργάτες » και αποτελείται από τρεις δραστηριότητες.
Στην 1η δραστηριότητα οι μαθητές επεξεργάζονται και αναλύουν το κείμενο « Ξ… όπως ξιφίας» που δείχνει η εκπαιδευτικός στον πίνακα με τη χρήση του βιντεοπροβολέα.

Οι μαθητές απαντούν σε ερωτήσεις σχετικές με το κείμενο όπως … « Τι συνέβη στην ιστορία που διαβάσαμε;» , «Πώς ένιωθε ο ξιφίας στην αρχή;», «Τι τον συμβούλευσε η μαμά του;», «Πώς ένιωσε ο ξιφίας στο τέλος;», «Έχει συμβεί κάτι παρόμοιο σε εσάς;», «Τι τίτλο θα δίνατε εσείς στην ιστορία που διαβάσαμε και γιατί;», «Ο τίτλος που δώσατε μοιάζει με τον τίτλο που έδωσε κάποιος/α άλλος/η συμμαθητής/τριά σας ή όχι και γιατί; Σε τι διαφέρει και σε τι μοιάζει;». Τα παιδιά επίσης συζητούν με την εκπαιδευτικό για το θέμα της διαφορετικότητας με στόχο να αναγνωρίσουν την ύπαρξη και τη σημαντικότητα της διαφορετικότητας στους ίδιους και τους συμμαθητές τους.
Έπειτα οι μαθητές συμπληρώνουν φύλλο εργασίας σχετικό με το κείμενο που διάβασαν και σε συνέχεια των ερωτήσεων που κλήθηκαν να απαντήσουν. Φύλλο εργασίας
Στη 2η δραστηριότητα, η εκπαιδευτικός με τη μέθοδο της κλήρωσης χωρίζει τα παιδιά σε ζευγαράκια και ζητά από κάθε ζευγαράκι να καθίσει σε καρέκλες έτσι ώστε να είναι αντικριστές μεταξύ τους. Η εκπαιδευτικός ανακοινώνει στα παιδιά πως θα παίξουν το παιχνίδι του καθρέφτη. Τους εξηγεί πως το ένα μέλος (Α) από κάθε ζευγαράκι θα κάνει όποιες κινήσεις θέλει, ενώ ταυτόχρονα το άλλο μέλος(Β) θα κοιτάει και θα αντιγράφει τις κινήσεις του μέλους (Α) σαν να είναι ο καθρέφτης του.Αυτό γίνεται για 2 λεπτά και έπειτα τα μέλη των ζευγαριών αλλάζουν ρόλους. Μετά το πέρας της δραστηριότητας η εκπαιδευτικός ρωτάει τους μαθητές αν το παιχνίδι τους φάνηκε εύκολο ή δύσκολο και γιατί, καθώς επίσης και τι έμαθαν για τον εαυτό τους.
Κατά τη διάρκεια της 3ης δραστηριότητας η εκπαιδευτικός ανακοινώνει στους μαθητές πως θα παίξουν ακόμη ένα παιχνίδι με σκοπό να συνεργαστούν μεταξύ τους μόνο με νοήματα, χωρίς τη βοήθεια της ομιλίας. Η εκπαιδευτικός κολλάει στην πλάτη των μαθητών, με τυχαίο τρόπο, χαρτάκια κίτρινα-ροζ-κόκκινα χωρίς να βλέπουν οι μαθητές τι χρώμα τους έχει κολλήσει. Έπειτα ζητάει από τους μαθητές να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον να βρει την ομάδα του χρώματος που έχει στην πλάτη του μόνο με κινήσεις ή νοήματα.
Μέσα από αυτό το εργαστήριο τα παιδιά βρίσκουν δημιουργικούς τρόπους επικοινωνίας ανάμεσα σε άτομα, προβαίνουν σε συγκρίσεις του τρόπου σκέψης τους, αναγνωρίζουν την αξία της διαφορετικότητας, μαθαίνουν να παρατηρούν προσεκτικά, εκφράζονται και βλέπουν τον εαυτό τους ως πολύτιμο και εκτιμώμενο μέλος της τάξης τους.