Μέσα από την ιδέα των «αόρατων ανθρώπων” γύρω μας, αυτών που όλοι μας συχνά επιλέγουμε να αγνοούμε, η ταινία προσπαθεί να δείξει ότι η αποδοχή της διαφορετικότητας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της στάσης ενός ενεργού πολίτη.
Οκτ 04 2014
Τα γυαλιά της διαφορετικότητας…
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα γυαλιά της διαφορετικότητας…
Οκτ 04 2014
Τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμα χωριστεί…
Ήταν πριν πολλά χρόνια, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμα χωριστεί σε πλούσιους και φτωχούς κι όλα πάνω στη γη ήταν μικρά, στενά και λίγα.
Τα σπίτια μας ήταν μικρά, τα μαγαζιά ήταν μικρά, η οδός Μουσών ήταν στενή, το κρεβάτι μου ήταν στενό, οι εκκλησίες ήταν μικρές, οι φίλοι μου ήταν μικροί. Και τα ρούχα μας ήταν στενά και λίγα, αφού ο παπα-Γιώργης που μας τα ‘δινε δε μας μετρούσε με τη μεζούρα.
Ο κόσμος ήταν κι αυτός μικρός κι έπιανε από το δάσος του Σέιχ Σου μέχρι τη θάλασσα του Λευκού Πύργου. Η ίδια η γη ήταν τόσο μικρή, που όταν πήγα σχολείο την είδα πάνω στο τραπέζι του δάσκαλου και μπόρεσα να την αγκαλιάσω.
Τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα ήταν τόσο λίγα, που όταν έβλεπες ένα χειροκροτούσες και το κοίταζες ώσπου να χαθεί, γιατί θ’ αργούσες πολύ να ξαναδείς άλλο.
Τηλέφωνο ούτε ακούγαμε ούτε βλέπαμε.
Για να το δει κανείς έπρεπε να φάει ξύλο. Αν ήταν μικρός, στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου αν ήταν μεγάλος, στο γραφείο του διευθυντή της αστυνομίας.
Το φαΐ ήταν τόσο λίγο, που όταν το είχαν οι άνθρωποι μπροστά τους κάνανε το σταυρό τους σαν μπροστά σε εικόνισμα.
Κλέφτες δεν υπήρχαν, γιατί οι άνθρωποι δεν είχαν τίποτα να τους κλέψεις.
Το μόνο που έκλεβαν κάθε τόσο τα παλικάρια ήταν καμιά όμορφη κοπέλα, κι αυτό γιατί ο μπαμπάς της τσιγκουνευόταν να τους τη δώσει κι αφού εκείνη προηγουμένους τους είχε κλέψει την καρδιά….Το μονοπάτι στη θάλασσα, Αντώνη Σουρούνη
Πηγή:afigisizois.wordpress.com
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμα χωριστεί…
Οκτ 03 2014
CASUS BELLI, η πολυβραβευμένη Ελληνική ταινία μικρού μήκους
Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές, δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά.
Η μία άκρη της αποτελείται από εικόνες υπερ-καταναλωτισμού, ενώ η άλλη από φτώχεια και συσσίτια.
Casus Belli σημαίνει Αφορμή Πολέμου. Στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Το Casus Belli έκανε την πρεμιέρα στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα ταινιών μικρού μήκους στο 67ο Φεστιβάλ της Βενετίας, πήρε έξι βραβεία στο Φεστιβάλ Δράμας 2011 και το βραβείο καλύτερης μικρού μήκους ταινίας της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο CASUS BELLI, η πολυβραβευμένη Ελληνική ταινία μικρού μήκους
Οκτ 01 2014
Καλό μήνα!
…Μαλακτικό το φως του Οκτωβρίου.
Το πίνω. Αργά αργά.
Ανακατεύοντας το συνεχώς/ προσεκτικά κι αργά.
Μη και χυθεί σταγόνα/ από την αίσθηση που ζω...Κική Δημουλά
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καλό μήνα!
Οκτ 01 2014
Φιλμάκι κατά του bullying μικραίνει με κάθε μοίρασμα
“Τα παιδιά μπορεί να πέφτουν θύματα εκφοβισμού χωρίς οι γονείς να το γνωρίζουν καθόλου”, λέει ο Twemlow. “Πρέπει να συνεχίσουμε να μιλάμε για τον εκφοβισμό, ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν ότι είναι αποδεκτό να μιλάμε γι ‘αυτό, ότι επιτρέπεται να κλαίνε αν πέσουν θύματα εκφοβισμού και ότι είναι επιτρεπτό να μην τους αρέσει και να θέλουν να το αλλάξουν”.
Κάθε φορά που μιλάς για ένα φαινόμενο και ενημερώνεις τον κόσμο, αυτό αρχίζει να εξαλείφεται.
Σε αυτή τη λογική βασίστηκε η οργάνωση Singapore’s Coalition Against Bullying for Children and Youth, η οποία δρα κατά του bullying ενάντια στα παιδιά και τους νέους.
Το ασπρόμαυρο φιλμάκι δείχνει ένα αγόρι που το κοροϊδεύουν στο σχολείο. «Δε νιώθω ασφαλής πουθενά», δηλώνει με παράπονο το μικρό αγόρι. «Νιώθω ολομόναχος».
Αυτό το βιντεάκι, που η αρχική εκδοχή του διαρκεί κάτι λιγότερο από 2 λεπτά, έχει σχεδιαστεί ώστε να μπορούν να το μοιράζονται με share οι χρήστες του Facebook. Αφού ένας χρήστης κάνει share, ο επόμενος βλέπει μία εκδοχή που είναι κατά ένα μιλιδευτερόλεπτο (0,001 δευτερόλεπτα) μικρότερο.
Εδώ φαίνεται πόσο έχει συρρικνωθεί το φιλμάκι:shareittoendit.com
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φιλμάκι κατά του bullying μικραίνει με κάθε μοίρασμα
Σεπ 29 2014
Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο…
“… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο”.
Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.
Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
-Να μοιράζεσαι τα πάντα.
-Να παίζεις τίμια.
-Να μη χτυπάς τους άλλους.
-Να βάζεις τα πράγματα εκεί που τα βρήκες.
-Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
-Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
-Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
-Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
-Να κοκκινίζεις. -Διαβάστε περισσότερα->
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο…
Σεπ 29 2014
Φωτογραφίες από τα σχολεία της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου
Φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου και του Δημήτρη Χαρισιάδη που αποτυπώνουν σκηνές κυρίως από ελληνικά σχολεία της υπαίθρου κατά τη μεταπολεμική περίοδο.
Μαθήτριες σε σχολείο της Μεταπολεμικής Ελλάδας
Μαθητές σε σχολείο της Μεταπολεμικής Ελλάδας.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φωτογραφίες από τα σχολεία της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου
Σεπ 27 2014
Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς-Δωρεάν είσοδος σε μουσεία
…και οι μέρες άρχισαν να περπατούν.
Και μας δημιούργησαν.
Και γεννηθήκαμε εμείς, τα παιδιά τους,
είμαστε παιδιά των ημερών
που πορευόμαστε
εξερευνώντας τη ζωή…
E. Galeano, Οι μέρες αφηγούνται
Κάθε χρόνο, ένα Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη μνημεία και μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι και ιστορικοί τόποι ανοίγουν τις πόρτες τους στο κοινό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Συναυλίες, γιορτές, εκθέσεις, εκπαιδευτικές δράσεις, δημιουργικά εργαστήρια και παραστάσεις με αφετηρία ένα θέμα, φέρνουν τους επισκέπτες σε επαφή με την πολιτιστική τους κληρονομιά, με τρόπους πιο άμεσους, ευχάριστους και διασκεδαστικούς.
Το Σαββατοκύριακο του εορτασμού (27-28 Σεπτεμβρίου) η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία είναι ελεύθερη.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς-Δωρεάν είσοδος σε μουσεία
Σεπ 20 2014
Κλειστή ζώνη
Ένα νεαρό αγόρι προσπαθεί να ακολουθήσει ένα πουλί σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας, βρίσκοντας την έξοδο πάντα μπλοκαρισμένη.
Μια εξαιρετική ταινία κινουμένων σχεδίων από τον Yonni Goodman που συνοψίζει το αίσθημα αποκλεισμού των Παλαιστινίων και γενικότερα της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κλειστή ζώνη
Σεπ 19 2014
Το σκασιαρχείο του Jean-Paul Le Chanois
Το σχολείο δεν δίνει μόνο βαθμούς. Σχεδιάζει επίσης δρομολόγια για τη σκέψη… Pierre Bourdieu
«Το Σκασιαρχείο» (L’ Ecole Buissonniere) είναι μία ταινία μυθοπλασίας βασισμένη στη ζωή του του γάλλου μεταρρυθμιστή της παιδείας Σελεστέν Φρενέ, του εκπαιδευτικού που έθεσε τις βάσεις για μια νέα εκπαιδευτική αντίληψη.
Η ιστορία διαδραματίζεται στη Γαλλία λίγο μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας δάσκαλος, ο κ. Πασκάλ φτάνει σε ένα μικρό χωριό για να αντικαταστήσει τον προηγούμενο δάσκαλο που βγαίνει σε σύνταξη. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό χωριό με πατριαρχική δομή. Ο δάσκαλος, έχει στο μυαλό του νέες παιδαγωγικές μεθόδους που επιθυμεί να εφαρμόσει. Είναι αντίθετος με την αυστηρή πειθαρχία και την αποστήθιση.
Στο δικό του σύστημα, οι μαθητές είναι αυτόνομες προσωπικότητες κι ο δάσκαλος έχει καθήκον να τους οδηγήσει στη γνώση μέσα από την ανακάλυψη της φύσης και της κοινωνίας. Οι χωρικοί αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τις νέες μεθόδους. Ανάμεσα στα παιδιά υπάρχει ένα «μαύρο πρόβατο»: ο Αλμπέρ, που έχει αποτύχει τρεις φορές στις εξετάσεις για το απολυτήριο του δημοτικού. Όταν η σύγκρουση του δασκάλου με τους συντηρητικούς προύχοντες του χωριού κορυφώνεται κι αυτοί ζητούν την απομάκρυνσή του, το δημοτικό συμβούλιο τον βάζει μπροστά στην εξής πρόκληση: θα διατηρήσει τη θέση του μόνο αν ο Αλμπέρ περάσει τις εξετάσεις.
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το σκασιαρχείο του Jean-Paul Le Chanois
