Τη Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου, όλα τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας συγκεντρώθηκαν  για να τιμήσουμε μαζί την Επέτειο του Πολυτεχνείου. Σε ένα κλίμα σεβασμού και συγκίνησης, τα παιδιά παρακολούθησαν μικρά αφιερώματα και συζητήσαμε όλοι μαζί για τα γεγονότα εκείνης της εποχής, για τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και για τις αξίες που υπερασπίστηκαν.

Μιλήσαμε για τη δημοκρατία και την ελευθερία, για το πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να εκφραζόμαστε, να συνεργαζόμαστε και να ζούμε όλοι με σεβασμό. Διαβάσαμε το βιβλίο «Η Σοφία Ελιά» και το συνδέσαμε με τα πρόσωπα και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βοηθώντας τα παιδιά να κατανοήσουν, μέσα από μια τρυφερή ιστορία, τι σημαίνει αγώνας, θάρρος και δικαιοσύνη.

Στο τέλος της εκδήλωσης, κάθε παιδί ζωγράφισε το δικό του γαρίφαλο – ένα σύμβολο μνήμης και τιμής – και το τοποθέτησε στην ομαδική κατασκευή «Η Πόρτα του Πολυτεχνείου». Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά απέδωσαν τον δικό τους φόρο τιμής στους φοιτητές που πάλεψαν για ένα καλύτερο μέλλον.

Και τότε ήρθαν οι γονείς. Οι πόρτες του Νηπιαγωγείου άνοιξαν διάπλατα και οι οικογένειες μπήκαν στον χώρο, γεμίζοντάς τον με χαμόγελα και συγκίνηση. Τα παιδιά τραγούδησαν δύο τραγούδια: «Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο» και «Ο δρόμος». Στο δεύτερο μάλιστα, ζήτησαν από τους γονείς να τραγουδήσουν όλοι μαζί. Η στιγμή αυτή ήταν ξεχωριστή—ένας μικρός κύκλος ενότητας, όπου παιδιά και γονείς μοιράστηκαν ένα κοινό μήνυμα: ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι αξίες που μας συνδέουν όλους και που περνούν από γενιά σε γενιά.

Όλα αυτά ήταν σημαντικά, γιατί τα παιδιά μέσα από απλές αλλά ουσιαστικές δράσεις μαθαίνουν να τιμούν το παρελθόν και να κατανοούν βαθιές έννοιες, όπως η ελευθερία, η συλλογικότητα και ο σεβασμός. Γιατί μέσα από την τέχνη, τη συζήτηση, τη μουσική και τη συνεργασία καλλιεργούν την ενσυναίσθηση, τη σκέψη και τη δημιουργικότητά τους. Γιατί, όταν οι γονείς συμμετέχουν και γίνονται μέρος της γιορτής, χτίζονται γέφυρες ανάμεσα στο σχολείο και στην οικογένεια, γεμάτες εμπιστοσύνη και κοινές αξίες. Και, κυρίως, γιατί αυτές οι στιγμές μένουν στα παιδιά· γίνονται μνήμες, εμπειρίες και θεμέλια για να μεγαλώσουν ως άνθρωποι που σέβονται, αγαπούν και συμμετέχουν.