Μια ξεχωριστή εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας μέσα από την εκπαιδευτική μας επίσκεψη στο Βασιλικό Θέατρο, όπου παρακολούθησαν τη θεατρική παράσταση «Πολυξένη».

Η εκδρομή μας ξεκίνησε με μεγάλο ενθουσιασμό, καθώς τα παιδιά απόλαυσαν τη διαδρομή με το λεωφορείο, παρατηρώντας την πόλη και τα αξιοθέατά της. Ιδιαίτερη χαρά και εντύπωση τους προκάλεσε όταν αντίκρισαν τον Λευκό Πύργο, ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της πόλης μας.

Φτάνοντας στο θέατρο, τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από τον χώρο, τη σκηνή και τη συνολική ατμόσφαιρα, ενώ η παρακολούθηση της παράστασης τα γέμισε ενθουσιασμό, συγκίνηση και ποικίλα συναισθήματα.

Η «Πολυξένη», το τρυφερό και συγκινητικό έργο της Στέλλα Μιχαηλίδου, που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους θεατές, παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στην Παιδική Σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου. Πρόκειται για μια παράσταση με βαθιά παιδαγωγικά μηνύματα, που αναδεικνύει την ανάγκη αποδοχής του διαφορετικού, τη σημασία της μοναδικότητας, καθώς και τη δύναμη του ατόμου να αγωνίζεται χωρίς να χάνει τον εαυτό του.

Μέσα από την ιστορία της ηρωίδας, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως η αυτοεκτίμηση, η ενσυναίσθηση, η αποδοχή της διαφορετικότητας. Η εμπειρία αυτή αποτέλεσε μια πολύτιμη ευκαιρία μάθησης και ψυχαγωγίας, αφήνοντας στα παιδιά όμορφες εικόνες και συναισθήματα.

Σήμερα στο νηπιαγωγείο μας αναβιώσαμε το όμορφο έθιμο της κυρά-Σαρακοστής. Τα παιδιά γνώρισαν ένα παλιό ελληνικό έθιμο που συνδέεται με την περίοδο της Σαρακοστής και την προετοιμασία για το Πάσχα.

Αρχικά, συζητήσαμε για τον λόγο που οι άνθρωποι τα παλαιότερα χρόνια έφτιαχναν την κυρά-Σαρακοστή. Η «κυρά-Σαρακοστή» λειτουργούσε ως ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο, το οποίο βοηθούσε τους ανθρώπους να μετρούν τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Συνήθως ήταν η ζωγραφιά μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι, με σταυρωμένα χέρια επειδή προσευχόταν και χωρίς στόμα, καθώς νήστευε όλη αυτή την περίοδο. Είχε επτά πόδια — ένα για κάθε εβδομάδα της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο, ξεκινώντας από το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, «έχανε» ένα πόδι, μετρώντας έτσι αντίστροφα τον χρόνο μέχρι το Πάσχα.

Το τελευταίο πόδι, που κοβόταν το Μεγάλο Σάββατο, σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας το τοποθετούσαν μέσα στο ψωμί της Ανάστασης. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός για όλη τη χρονιά — κάτι σαν το φλουρί της βασιλόπιτας!

Στη συνέχεια, τα παιδιά έφτιαξαν τη δική τους κυρά-Σαρακοστή με αλεύρι, αλάτι και νερό (ζυμαράκι), δίνοντάς της μορφή με πολλή φαντασία και δημιουργικότητα. Μέσα από τη βιωματική αυτή δραστηριότητα γνώρισαν την παράδοση, συνεργάστηκαν και χάρηκαν τη διαδικασία της δημιουργίας.

Φυσικά, δεν έλειψε και το παραδοσιακό τραγούδι της κυρά-Σαρακοστής, το οποίο τραγουδήσαμε όλοι μαζί, διατηρώντας ζωντανό το έθιμο!

Και του χρόνου με υγεία!