Στο ολοήμερο, χρησιμοποιήσαμε και τα δύο μας χεράκια προκειμένου να φτιάξουμε χιονάνθρωπους σε χαρτί Α3. Δυσκολευτήκαμε αλλά το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό!
Από την προσπάθεια…
Στο εξαιρετικό αποτέλεσμα…
Στο ολοήμερο, με αφορμή το βιβλίο “Να σε κάνω μια αγκαλιά; ” της Φρόσως Φωτεινάκη, είχαμε την ευκαιρία στο πλαίσιο του προγράμματος της συναισθηματικής νοημοσύνης και της ενσυναίσθησης, να μιλήσουμε για τις αγκαλιές που μας κάνουν χαρούμενους αλλά και για αυτές που ίσως δεν μας αρέσουν οπότε και πρέπει να μην τις επιτρέπουμε. Μάθαμε πως είναι σωστό να ρωτάμε κάποιον πριν τον αγκαλιάσουμε και να το κάνουμε μόνο με τη συναίνεσή του. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για εμάς. Δεν επιτρέπουμε αγκαλιές που δεν μας κάνουν να νιώθουμε άνετα. Προκειμένου να γίνει αντιληπτό, βιωματικά χωριστήκαμε σε ζευγάρια και υποδυθήκαμε ρόλους. Ναι σε αγκαλιές και όχι σε αγκαλιές!
Λέγοντας “όχι”…
Λέγοντας “ναι”…
Φέραμε τα …χειμωνιάτικά μας και μάθαμε να τα απλώνουμε εξασκώντας τη λεπτή κινητικότητα παίζοντας! Το διασκεδάσαμε, γελάσαμε και πλέον μάθαμε πώς να βοηθάμε στο άπλωμα της μπουγάδας!
Μιας και ο χειμώνας είναι εδώ για τα καλά και αφού χιόνι δυστυχώς δεν είδαμε, κάναμε μια απλή κατασκευή με τα παιδιά στο ολοήμερο προκειμένου να ενισχυθεί η αυτονομία τους. Ζωγράφισαν, έκοψαν, διακόσμησαν …
Εδώ φαίνεται η προσπάθεια…
και εδώ το αποτέλεσμα…
Ιανουάριος και κρύο πάνε μαζί! Με αφορμή το τραγούδι “Στου χιονάνθρωπου τη μύτη”, τα παιδιά του ολοήμερου ζωγράφισαν και αποτύπωσαν ότι τους άρεσε από αυτό.
