Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Σχολικού Εκφοβισμού.
Με αφορμή την ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση για τον σχολικό εκφοβισμό, στο νηπιαγωγείο μας πραγματοποιήσαμε μια όμορφη και ουσιαστική συζήτηση με τα παιδιά για το τι σημαίνει να φερόμαστε με καλοσύνη και σεβασμό στους άλλους.
Αρχικά μιλήσαμε για τον σχολικό εκφοβισμό και τις μορφές που μπορεί να πάρει η βία μέσα στο σχολείο. Τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις και εμπειρίες και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να καταλάβουμε πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί όταν κάποιος το στενοχωρεί, το κοροϊδεύει ή το αποκλείει από το παιχνίδι.
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες μπήκαμε στη θέση του «θύματος». Με παιχνίδια ρόλων τα παιδιά προσπάθησαν να φανταστούν πώς αισθάνεται κάποιος όταν δέχεται άσχημα λόγια και πώς μπορούμε να τον βοηθήσουμε ως φίλοι και συμμαθητές. Έτσι κατανοήσαμε καλύτερα τη σημασία της αλληλεγγύης, της φιλίας, της ομαδικότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό ήταν το πείραμα με τα δύο μήλα. Δείξαμε στα παιδιά δύο φαινομενικά ίδια μήλα. Στο ένα μήλο είπαμε όμορφα και ευγενικά λόγια, ενώ στο άλλο είπαμε άσχημες και στενάχωρες κουβέντες. Εξωτερικά τα μήλα έμοιαζαν ίδια, όμως όταν τα ανοίξαμε είδαμε πως το μήλο που «δέχτηκε» τα άσχημα λόγια ήταν χτυπημένο στο εσωτερικό του. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά κατάλαβαν πως τα λόγια μπορεί να πληγώνουν, ακόμη κι αν η πληγή δεν φαίνεται απ’ έξω.
Η δραστηριότητα αυτή μας βοήθησε να μιλήσουμε για την αξία του σεβασμού, της καλοσύνης και της ενσυναίσθησης. Συμφωνήσαμε όλοι πως στο σχολείο μας θέλουμε να υπάρχουν φίλοι που βοηθούν ο ένας τον άλλον, που παίζουν μαζί και που φροντίζουν να μην πληγώνουν κανέναν.
Γιατί πάνω απ’ όλα, αυτό που κάνει τον κόσμο μας πιο όμορφο είναι η αγάπη.
Στη συνέχεια, τα παιδιά χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες. Κάθε ομάδα πήρε μια εικόνα που απεικόνιζε ένα περιστατικό σχολικού εκφοβισμού. Τα παιδιά παρατήρησαν προσεκτικά την εικόνα και συζήτησαν μεταξύ τους τι συμβαίνει, πώς μπορεί να νιώθει το παιδί που δέχεται την άσχημη συμπεριφορά και τι θα μπορούσαν να κάνουν οι ίδιοι για να βοηθήσουν.
Αφού ολοκληρώθηκε η συζήτηση, κάθε ομάδα παρουσίασε τη δική της εικόνα στην ολομέλεια της τάξης μέσα από μια μικρή αναπαράσταση. Τα παιδιά δραματοποίησαν τη σκηνή, δίνοντας φωνή στα συναισθήματα των ηρώων και προτείνοντας τρόπους με τους οποίους η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει προς το καλύτερο.
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων μας δημιουργήσαμε και μια ομαδική αφίσα. Σε αυτήν απεικονίζονταν δύο καρδιές: μία λεία και όμορφη, γεμάτη καλά λόγια και θετικά συναισθήματα, και μία τσαλακωμένη, που συμβόλιζε τα άσχημα λόγια και τη στεναχώρια που μπορεί να προκαλέσει ο εκφοβισμός.
Παράλληλα, κάθε παιδί είχε τη δική του χάρτινη καρδιά. Κάθε φορά που άκουγε ένα άσχημο ή στενάχωρο σχόλιο μέσα από το παιχνίδι της δραστηριότητας, τσαλάκωνε λίγο την καρδιά του. Στο τέλος προσπαθήσαμε όλοι μαζί να την ισιώσουμε ξανά. Τότε τα παιδιά παρατήρησαν ότι, παρόλο που προσπαθήσαμε να τη φτιάξουμε, τα σημάδια παρέμεναν.
Εμπνευστήκαμε από τον καλλιτέχνη Κιθ Χάρινγκ και το έργο του ¨Οι δύο φίλοι¨ και φτιάξαμε την κατασκευή μας με το σύνθημα:
ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ
ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ
