3dimkouf'sblog

Οι τάξεις Δ’, Ε’ και Στ’ του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια συναρπαστική εκπαιδευτική επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Δεν ήταν όμως μια απλή ξενάγηση, αλλά μια αληθινή περιπέτεια ανακάλυψης!

Με τη βοήθεια ειδικών καρτών και φωτογραφιών, οι μαθητές μας έγιναν «πρωταγωνιστές» της ιστορίας. Χρησιμοποιώντας ως «όχημα» ένα αρχαίο νόμισμα που άλλαζε χέρια, συμμετείχαν σε ένα παιχνίδι ρόλων που ξετυλίχθηκε στις μόνιμες εκθέσεις του Μουσείου:

• «Στη Μακεδονία από τον 7ο αι. π.Χ. ως την Ύστερη Αρχαιότητα»
• «Θεσσαλονίκη, Μακεδονίας Μητρόπολις»

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την καθημερινή ζωή στη Θεσσαλονίκη των ρωμαϊκών χρόνων. Παράλληλα, είχαν την ευκαιρία να προβληματιστούν για πολύ σύγχρονα θέματα, όπως η ατομική ευθύνη και ο ορθολογισμός που χρειάζεται για να αντιμετωπίζουμε τις κρίσεις σε κάθε εποχή.

Η εμπειρία μας δεν σταμάτησε στην περιήγηση! Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος στις αίθουσες, σειρά είχε η δημιουργία.

Σε ένα ειδικά διαμορφωμένο βιωματικό εργαστήριο, κάθε παιδί μεταμορφώθηκε σε έναν μικρό «τεχνίτη». Με πολλή φαντασία και μεράκι, οι μαθητές κατασκεύασαν το δικό τους μοναδικό αντίγραφο αρχαίου νομίσματος, το οποίο πήραν μαζί τους ως αναμνηστικό αυτού του υπέροχου ταξιδιού στο παρελθόν.

«Η ιστορία δεν είναι μόνο ημερομηνίες και ονόματα• είναι οι άνθρωποι, οι συνήθειές τους και τα αντικείμενα που άφησαν πίσω τους για να μας διηγηθούν τη ζωή τους.»

Ευχαριστούμε θερμά τους υπεύθυνους του Μουσείου για την άψογη φιλοξενία και την τόσο ενδιαφέρουσα προσέγγιση!

Ο Μάιος και ο Σεπτέμβριος και ο Απρίλιος, είναι μήνες βαθιάς μνήμης για τον ελληνισμό. Είναι ημέρες αφιερωμένες στους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες στον Πόντο, στη Μικρά Ασία και στη Θράκη, κουβαλώντας μαζί τους μόνο ό,τι χωρούσε στην καρδιά και στη μνήμη τους: τη γλώσσα, την πίστη, τα τραγούδια, τα ήθη και τις παραδόσεις τους.

Η 19η Μαΐου έχει αναγνωριστεί ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν μέσα από διωγμούς, πορείες θανάτου και βίαιους εκτοπισμούς. Αντίστοιχα, ο ξεριζωμός των Μικρασιατών και των Θρακιωτών σημάδεψε βαθιά την ιστορία του ελληνισμού στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο πόνος της απώλειας, της προσφυγιάς και της αναγκαστικής φυγής έγινε κοινό βίωμα για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Οι πρόσφυγες που έφτασαν στην Ελλάδα βρέθηκαν αντιμέτωποι με δύσκολες συνθήκες: φτώχεια, ανασφάλεια, νοσταλγία για τις χαμένες πατρίδες. Παρ’ όλα αυτά, με δύναμη ψυχής και εργατικότητα κατάφεραν να ριζώσουν ξανά και να προσφέρουν σημαντικά στην ανάπτυξη της χώρας. Η μουσική, οι γεύσεις, οι χοροί, οι παραδόσεις και ο πολιτισμός τους αποτελούν σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας.

Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Είναι ένα μάθημα ανθρωπιάς, ειρήνης και σεβασμού προς όλους τους λαούς. Οι ιστορίες των προσφύγων μάς θυμίζουν την αξία της πατρίδας, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μας διδάσκουν επίσης πόσο σημαντικό είναι να αγωνιζόμαστε ενάντια στον πόλεμο, στον φανατισμό και στη βία.

Στο σχολείο μας μέσα από αφιερώματα, μαρτυρίες, τραγούδια, φωτογραφίες και εκπαιδευτικές δράσεις, έγινε διαφοροποιημένη ενημέρωση των μαθητών/τριων της κάθε τάξης από τον/την εκπαιδευτικό τους, έτσι ώστε να  γνωρίσουν την ιστορία και να κατανοήσουν ότι πίσω από κάθε ιστορικό γεγονός υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες και ζωές που άλλαξαν για πάντα.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, άσβεστη τη μνήμη των Ποντίων, των Μικρασιατών και των Θρακιωτών. Όχι μόνο για να τιμούμε τους προγόνους μας, αλλά και για να χτίζουμε ένα μέλλον με περισσότερη ειρήνη, αλληλεγγύη και σεβασμό στον άνθρωπο.