36ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ Καλώς ήρθατε στο blog του 36ου Νηπιαγωγείο Λάρισας.Το blog αυτό δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της εξ αποστάσεως εκπ/σης. 

Η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης θεσπίστηκε στις 31 Οκτωβρίου 1924, κατά τη διάρκεια του 1ου Διεθνούς Συνέδριου Ταμιευτηρίων στο Μιλάνο.

Ο ιταλός Καθηγητής Φιλίπο Ραβίτσα ανακήρυξε την ημέρα ως Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης στη τελευταία ημέρα του συνεδρίου.

Στα ψηφίσματα του Παγκόσμιου Συνεδρίου Αποταμίευσης ανακοινώθηκε ότι η Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης θα είναι μια ημέρα αφιερωμένη στην προώθηση της αποταμίευσης σε όλο το κόσμο.

ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΑΜΕ!

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΉΣΑΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ <<Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ>.

ΣΧΟΛΙΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ .

ΚΑΤΑΝΟΗΣΑΜΕ ΤΗ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ .

ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΣ!!

Στο τέλος πήραν στο σπίτι τους τα παιδιά από έναν κουμπαρά  που έφτιαξαν με διάφορα υλικά  για να θυμούνται την ημέρα της αποταμίευσης!

Σκάκι η ιστορία του ….

Το σκάκι έχει αποκτήσει τους σύγχρονους κανόνες του ήδη από τον 15ο αιώνα στην Ευρώπη. Από κεί εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρώπη το είχαν φέρει οι Άραβες (μια παλιότερη παραλλαγή του) στους οποίους το έδωσαν οι Πέρσες. Μια παλιότερη παραλλαγή του που παιζόταν στο Μεσαίωνα ονομαζόταν ζατρίκιον. Παραλλαγές του παιχνιδιού παίζονταν στην αρχαιότητα σε πολλές χώρες και πολλές διεκδικούν την καταγωγή του.
Το σκάκι, αν και ήδη πολύ διαδεδομένο, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τον 19ο αιώνα στον οποίο έχουμε διοργανώσεις επισήμων πρωταθλημάτων, οι εφημερίδες ασχολούνται ταχτικά με το παιχνίδι, γραμματόσημα τυπώνονται με θέμα το σκάκι, η σύγχρονη μορφή των σκακιστικών πεσσών προτείνεται
και βιβλία μελετούν σε βάθος την θεωρία του παιχνιδιού.
Τον 20ο αιώνα (1924) ιδρύεται η διεθνής σκακιστική ομοσπονδία. Με την εξέλιξη των υπολογιστών οι άνθρωποι δεν είναι οι μόνοι που μπορούν να παίξουν σκάκι. Οι μηχανές ήδη στα τέλη του αιώνα είναι πια υπολογίσιμοι αντίπαλοι ακόμα και για τους ισχυρότερους παίκτες.

Το σκάκι είναι επιτραπέζιο παιχνίδι και πνευματικό άθλημα για δύο παίκτες. Παίζεται σε μία τετράγωνη βάση, που λέγεται σκακιέρα, οκτώ οριζόντιων γραμμών και οκτώ στηλών συνολικά δηλαδή 64 τετραγώνων τα οποία μάλιστα χαρακτηρίζονται ως άσπρα και μαύρα εναλλάξ (είναι η ίδια βάση που χρησιμοποιείται και στο παιχνίδι της ντάμας).
Κάθε παίκτης ξεκινά την παρτίδα με 16 πεσσούς κάθε ένας των οποίων ανήκει σε κάποιο είδος που έχει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο κίνησης και αιχμαλώτισης αντιπάλων κομματιών. Συγκεκριμένα έχει οκτώ πιόνια, δύο πύργους, δύο ίππους, δύο αξιωματικούς, μία βασίλισσα και έναν βασιλιά. Ο ένας παίκτης κατέχει τα λευκά και ο άλλος τα μαύρα, όπως ονομάζονται οι αντιστοίχου χρώματος πεσσοί.
Ο σκοπός κάθε παίχτη είναι η επίτευξη ματ στον αντίπαλο βασιλιά. Αυτό συμβαίνει όταν ο βασιλιάς απειλείται (αυτό ονομάζεται σαχ) και δεν υπάρχει νόμιμη κίνηση διάσωσης. Ας σημειωθεί ότι το ματ καθιστά την αιχμαλώτιση του βασιλιά περιττή καθώς αποτελεί το τέλος του παιχνιδιού.

Το σκάκι θεωρείται άθλημα πνευματικής φύσεως, καθώς γυμνάζει το νου. Η παγκόσμια βιβλιογραφία αποτελείται από πάρα πολλούς τίτλους που αφορούν στη στρατηγική των κινήσεων κατά τη διάρκεια μιας παρτίδας. Η ένταξη στο ωρολόγιο πρόγραμμα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν αποσκοπεί στην ενδελεχή μάθηση ή την εντατική προπόνηση, αλλά στην εκμάθηση των βασικών κινήσεων και, κυρίως,  στην επαφή με τις βασικές αρχές.

«Τα παιδιά μέσα από την ενασχόληση με το σκάκι αναπτύσσουν την υπομονή τους, μαθαίνουν ότι δεν χρειάζεται να βιάζεται κανείς να παίρνει αποφάσεις, και ότι για να παίρνει αποφάσεις θα πρέπει να μελετά καλά τα δεδομένα. Δεδομένα, μάλιστα, που στο σκάκι είναι όλα επί τάπητος. Επίσης, το σκάκι μαθαίνει στα παιδιά ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του: εάν χάσεις, αυτό οφείλεται στις αποφάσεις που πήρες. Επιπλέον, τους μαθαίνει ότι για να κερδίσεις πρέπει να δουλέψεις, να προπονηθείς. Η επιτυχία σου, στηρίζεται στη δουλειά σου και σε εσένα. 

Παρουσιάσαμε στα παιδιά τα πιόνια και τις κινήσεις τους και στη συνέχεια χρωματίσαμε τα δικά μας πιόνια .

Στη συνέχεια οι μικροί μαθητές μιμήθηκαν τις κινήσεις που κάνει το πιόνι που χρωμάτισαν!

Η 10η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας επί σχετικών θεμάτων.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ψυχική υγεία ορίζεται ως μία κατάσταση ευεξίας κατά την οποία το άτομο συνειδητοποιεί τις ικανότητές του, μπορεί να αντιμετωπίσει τις πιέσεις της ζωής και να συνεισφέρει στην κοινωνία.

Το σχολείο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προάσπιση, βελτίωση και προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας των παιδιών και των εφήβων. Έχει διαπιστωθεί ότι η συστηματική υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων που στοχεύουν στην προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας και εμπλέκουν όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας έχει πολύπλευρα οφέλη, όπως:

(α) θετική επίδραση στη σχολική επίδοση,

(β) ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας,

(γ) καλλιέργεια γνωστικών, κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων αναγκαίων για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του παρόντος και του μέλλοντος και

(δ) μείωση των πιθανοτήτων εμφάνισης μελλοντικών προβλημάτων και συμπεριφορών υψηλού κινδύνου.

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΤΙΤΛΟ <<ΜΙΛΑ ΜΟΥ>>

Η ΑΝ ήταν πάντα ένα κορίτσι χαμογελαστό.

Μια μέρα βρήκε ένα πετραδάκι στον δρόμο και το πήρε μαζί της. Όσο περνούσε ο καιρός το πετραδάκι άρχισε να γίνεται ασήκωτο, την κούραζε πολύ, αλλά δεν ήξερε πώς να το πει στους γονείς της. Τότε όμως γνώρισε έναν υπέροχο καινούριο φίλο, που τη βοήθησε να… μιλήσει για όσα τη βάραιναν.

Ένα βιβλίο για τα συναισθήματα που κλείνουμε μέσα μας και με τον καιρό μάς επιβαρύνουν –όπως το άγχος, η θλίψη, ο φόβος– αλλά και για τη διαχείρισή τους.

«Το πρώτο βήμα ανθεκτικότητας
στην ψυχική υγεία είναι να μπορείς
να μιλάς γι’ αυτήν».

Παροτρύνουμε τα παιδιά ένα ένα να βρεθούν στη θέση της ΑΝ και να εξωτερικεύσουν τις δικές
τους σκέψεις, αγωνίες, προβληματισμούς, συναισθήματα που πιθανό να
κουβαλούν στην καθημερινότητά τους.

 Τυπώνουμε το περίγραμμα του ζαριού και
σε κάθε πλευρά του είναι γραμμένα:

Τρία θετικά πράγματα που μπορεί το παιδί
να εκφράσει για τον εαυτό του:
< Μίλα για κάτι που σε κάνει περήφανο για τον εαυτό σου,
< Μίλα για κάτι που σε κάνει ξεχωριστό,
< Μίλα για κάτι που νομίζεις ότι αρέσει στους άλλους σ΄ εσένα.

Τρία πράγματα που το  «προβληματίζουν», π.χ.:
< Μίλα για κάτι που σε δυσκολεύει να κάνεις,
< Μίλα για κάτι που σε κάνει να νιώθεις ανήσυχος,
< Μίλα για κάτι που νομίζεις ότι οι άλλοι θα ήθελαν να μην κάνεις.

Το κάθε παιδί ρίχνει το ζάρι και απαντά στη αντίστοιχη φράση.

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ 

ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.

 ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΜΑΔΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΜΙΑ ΑΦΙΣΑ ΜΕ  ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.

ΕΝΩ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΜΑΔΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΚΟΥΦΟΥΛΗ ΑΣΗΜΙΝΑΣ,  ΦΤΙΑΧΝΕΙ  ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΙΣ   ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.