Το σποράκι ταξιδεύει…..

Ο  κύκλος της “αναγέννησης της φύσης”, όπου τα φυτά γεννιούνται την άνοιξη, βγάζουν καρπούς το καλοκαίρι και έπειτα πεθαίνουν βρίσκει τον απόλυτο συσχετισμό με το μύθο της Περσεφόνης που βγαίνει στη γη κάθε άνοιξη και κρύβεται στα έγκατα της το φθινόπωρο. Ορμώμενοι από αυτό το μύθο αναφερθήκαμε στη σπορά και στην αξία της για την παροχή τροφής στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα.

Αγριολούλουδα, βότανα με ιδιαίτερες μυρωδιές βρήκαν τη θέση τους στο νηπιαγωγείο μας. Παρακολουθήσαμε ακόμα και τη γέννηση ενός βασιλικού, καθώς οι ρίζες του εμφανίστηκαν μπροστά μας μετά από κάποιες μέρες που ένα βλασταράκι ήταν μέσα στην τάξη μας.

   

Έπειτα παρακολουθήσαμε στον υπολογιστή βιντεάκια για τη γέννηση των φυτών

και διαβάσαμε το βιβλίο το σποράκι ταξιδεύει, το οποίο το παρακολουθήσαμε και στον υπολογιστή από το νηπιαγωγείο Βλαχάτων για να αντιληφθούμε ότι όσα μαθαίνουμε εμείς αποτελούν γνώση και για άλλα παιδιά που ζουν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας..

Τα παιδιά απεικόνισαν με τους μαρκαδόρους τους το ταξίδι δύο σπόρων και πόσο ο ήλιος και η βροχή τα βοηθάει σε αυτή τη διαδρομή…

 

Ωστόσο, αρκετοί άνθρωποι δεν έχουν οικολογική συνείδηση. Καταστρέφουν όσα η φύση μας προσφέρει τόσο απλόχερα. Οπότε;;;;;;; Για ποιο λόγο η Περσεφόνη να έρθει στο μπαλκόνι της γης; Προτιμότερο είναι να αποκοιμηθεί στην αγκαλιά της… (Μαρία Φαραντούρη:Ο εφιάλτης της Περσεφόνης” Μάνος Χατζιδάκις – Νίκος Γκάτσος)

Ο συγγραφέας Θοδωρής Παπαϊωάννου  στο βιβλίο του “Το μήνυμα του πελαργού”: Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Έδεσσας, 2009, αναφέρει….

“έλα εσύ ουράνιο τόξο,

με τα εφτά τα χρώματά σου,

βάψε πάλι τα λουλούδια,

παρ’ τα μες την αγκαλιά σου…

Και εσύ ήλιε δώσε φως,

άλλη μια φορά στον κόσμο,

δες που σκύβει ο ουρανός, να μυρίσει λίγο δυόσμο…..”

 

ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ

“Τι είναι η αποταμίευση; Αν κάθε μέρα προσπαθείς να βάζεις στον κουμπαρά σου από ένα κέρμα. Και τι γίνεται τότε; Τότε μαζεύεις ένα ποσό το οποίο αποφασίζεις να το διαθέσεις κάπου: να αγοράσεις κάτι, να βοηθήσεις κάποιον. Αυτό προϋποθέτει δύναμη, αυτοσυγκράτηση, αυτοπειθαρχία, συγκέντρωση σε έναν στόχο.” (www.elniplex.com)

 

 

“Πράγματα μικρά και μεγάλα για τον εαυτό μας και τους άλλους! Η αποταμίευση κρατάει από το χέρι τον χρόνο. Για να αποταμιεύσεις, χρειάζεται το ροδάνι του χρόνου να κυλά. Κι όσο κυλά, εσύ να κάνεις πράγματα μικρά και μεγάλα. Ποια είναι αυτά; Θα τα αποφασίσεις εσύ εκτός από κάποια που έχει αποφασίσει η ίδια η ζωή για σένα.”(www.elniplex.com)

 

“H αποταμίευση δεν είναι μόνο νομίσματα που κάνουν γκλίνγκι γκλίνγκι σε κουμπαράδες. Είναι η δύναμη που μας δίνει ο χρόνος να κάνουμε πράγματα μεγάλα και σημαντικά για τον εαυτό μας και για τους άλλους!”, λέει ο συγγραφέας του βιβλίου “Αν κάθε μέρα” Αντώνης Παπαθεοδούλου.

 

Κάποιος είπε κάποτε…’τα λεφτά θα σου αγοράσουν έναν σκύλο, αλλά όχι το κούνημα της ουράς του.’ Η αξία της αποταμίευσης είναι σημαντική! Είναι όμως χρήσιμο να προσεγγίσουμε την έννοια της μέσα κι από άλλες πλευρές….Εδώ θα βρείτε ότι χρειάζεστε για να μάθετε και να περπατήσετε λίγο μακρύτερα από την στενή της έννοια.

 

 

Ο ταξιδευτής της αγάπης και της ειρήνης μας μιλά για την “28η Οκτωβρίου 1940”

Καλό θα ήταν ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και ως μέρος ενός συνόλου  να έστελνε ένα σύμβολο- περιστέρι να ταξιδέψει ως τα πέρατα της γης, προκειμένου να διαδώσει το μήνυμα της αγάπης και της ειρήνης ανάμεσα στους λαούς, έχοντας ως βασική προϋπόθεση την αίσθηση της ελευθερίας…. Η σημαία μας κυματίζει και τονίζει αυτή την αξία…ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ. Για την ελευθερία πολεμήσαμε στις κορφές της Πίνδου….

  

Μόνο με την αγάπη και την ειρήνη οι άνθρωποι θα καταφέρουν να έρθουν πιο κοντά, θα ενωθούν, θα δώσουν τα χέρια και θα πορευτούν προς την πρόοδο και τον πολιτισμό. Μόνο όταν σωπάσουν τα κανόνια και σκουριάσουν από την αχρηστία….

Αν μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τη ζωγραφική των παιδιών…. Γιατί τα παιδιά στέκονται πάνω από τις διαφορές και τα μίση που χωρίζουν τους μεγάλους. Παίρνουν τις χρωματιστές μπογιές τους και εκφράζουν με τους μαρκαδόρους και τα πινέλα τους και με όλη την ευαισθησία που τα διακρίνει την άδολη ψυχή τους…

 

  

Και αν ο πόλεμος και η ειρήνη είχαν πρόσωπο πως θα ήταν; Πάλι μέσα από τα μάτια των παιδιών… Επίσης, πόσο καίρια και ταυτόχρονα απλά μπορούν να αποτυπώσουν τη βιαιότητα του πολέμου, όπως ο Πικάσο στο έργο του Γκουέρνικα…

  

Ενώνουμε με τους μικρούς μας μαθητές τη θέλησή μας για ένα καλύτερο κόσμο. Αγαπάμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα. Είμαστε όλοι μαζί ο ουρανός και η γη. Αξίζει να υπάρξουμε για να συναντηθούμε

  

 

Αξίζει να προσπαθήσουμε για έναν καλύτερο κόσμο, όπου θα απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο, θα τραγουδάμε και το φως θα κελαηδάει στις φλέβες του χόρτου (Εαρινή συμφωνία, Μαρκόπουλος, Ρίτσος)

 

 

Από το σταφύλι στο κρασί

Ένα όμορφο ταξίδι ξεκινά από το φρούτο των θεών , το σταφύλι και καταλήγει στο ποτό που ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου, το κρασί. Πατήστε εδώ και θα βρείτε ότι χρειάζεστε για να γνωρίσετε με τα παιδιά, την γλύκα του σταφυλιού και όλες τις πληροφορίες  μέχρι τη μεγάλη γιορτή του τρύγου. Καλά να περάσετε!

 

                               

 

 

Φθινοπωρινά φρούτα

Μέσα φθινοπώρου κι εμείς αυτήν την εβδομάδα μάθαμε και γευτήκαμε τους καρπούς της εποχής!!

Εποπτικό υλικό σε φυσική μορφή, παιχνίδια και εικόνες!!

Ξεκινήσαμε από το αγαπημένο μας σταφύλι και μάθαμε πως γίνεται ο τρύγος, πώς γίνεται το κρασί κι άλλα πολλά!!

Ζωγραφίζω την λύση του αινίγματος από το 1ο τμήμα

Οπτικοποίηση αινίγματος από το 3ο τμήμα

Ομαδική κατασκευή από το 2ο τμήμα

και… παραγωγή κρασιού από το 1ο τμήμα!

Γνωρίσαμε το θεό του κρασιού και εμπνευστήκαμε από τον τρόπο με τον οποίο τον ζωγράφισε ο Θεόφιλος!

Παίξαμε και δραματοποιήσαμε με αφορμή τον “Γλεντζέ”

Στη συνέχεια μάθαμε και για τα υπόλοιπα φρούτα και τους καρπούς του Φθινοπώρου …κι όχι μόνο!!

Ομαδοποίηση φρούτων με κριτήριο το χρώμα

Ζωγραφίσαμε φρούτα και μάθαμε τραγούδια !!

και στο τέλος τα γευτήκαμε σε ένα νόστιμο σουβλάκι το οποίο φτιάξαμε με τα χεράκια μας!!

Φρουτο-σουβλάκια από το 3ο τμήμα!!

 

Τα φθινοπωρινά φρούτα μέσα από την τέχνη

Καντίνσκι………

Ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα που όρισε την αφηρημένη τέχνη με το έργο του

Σεζάν…………..

σημαντικός Γάλλος ζωγράφος. Το έργο του αντιπροσωπεύει την μετάβαση από τον ιμπρεσιονισμό στο κίνημα του κυβισμού.

       Nature morte à la soupière, par Paul Cézanne.jpg

Ορμώμενοι από τις καλλιτεχνικές τους δημιουργίες γίναμε μικροί ζωγράφοι και εμείς.. Φτιάξαμε το δέντρο μας το φθινοπωρινό με τους ομόκεντρους κύκλους του Καντίνσκι και ατομικές εργασίες και επιπλέον ζωγραφίσαμε “νεκρά φύση”, όπως και ο Σεζάν.

 

 

 

Παγκόσμια ημέρα ζώων! Μέρος 2

Η χαρά μας είναι μεγάλη! Όλη την εβδομάδα το νηπιαγωγείο μας γέμισε από τις φωνούλες, τις εικόνες και τα συναισθήματα που μας χάρισαν οι φίλοι μας τα ζώα! Κάθε τμήμα αφιέρωσε την αγάπη του, την προσοχή του και την δημιουργικότητα του σε αυτά!

 

Προσπαθώντας να συμπληρώσουμε το άλλο μισό της καμηλοπάρδαλης συμμετρικά!     Τμήμα 1

 

Τη ζωγραφίσαμε χρησιμοποιώντας τα χαρακτηριστικά χρώματά της!

Ας θυμόμαστε πάντα πως τα ζώα έχουν δικαιώματα, όπως έχουμε όλοι μας! Οφείλουμε να τα φροντίζουμε, να τα αγαπάμε και να ανταποδίδουμε όλα τα καλά που μας προσφέρουν!

 

Αν κάποιος θέλει να ασχοληθεί περισσότερο με τα αγαπημένα μας ζώα ,μπορεί να βρει πολλές πληροφορίες, παιχνίδια, παραμύθια, τραγούδια και άλλα για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του και να περάσει ευχάριστα την ώρα του μαθαίνοντας. Πατήστε  εδώ!

Παγκόσμια ημέρα ζώων – Μέρος 1

Παγκόσμια ημέρα ζώων την Δευτέρα που μας πέρασε και βρήκαμε αφορμή να μιλήσουμε για τους τετράποδους – και όχι μόνο – φίλους μας !!

Ομαδική ζωγραφική από το 2ο τμήμα

Μιλήσαμε για τα αγαπημένα μας ζώα!! Πολλοί από εμάς έχουμε κατοικίδια και με μεγάλη χαρά τα περιγράψαμε στην ομάδα!

Αν είχαμε ένα σπίτι με κήπο τότε όλοι μας θα είχαμε κατοικίδια!! Το ίδιο μας λέει κι ο μεγάλος μας ποιητής ο Κωνσταντίνος Καβάφης:

Σπίτι με Κήπον

Ήθελα νάχω ένα σπίτι εξοχικό
μ’ έναν πολύ μεγάλο κήπο – όχι τόσο
για τα λουλούδια, για τα δένδρα, και τες πρασινάδες
(βέβαια να βρίσκονται κι αυτά· είν’ ευμορφότατα)
αλλά για νάχω ζώα. Α νάχω ζώα!
Τουλάχιστον επτά γάτες – η δυο κατάμαυρες,
και δυο σαν χιόνι κάτασπρες, για την αντίθεσι.
Έναν σπουδαίο παπαγάλλο, να τον αγροικώ
να λέγει πράγματα μ’ έμφασι και πεποίθησιν.
Από σκυλιά, πιστεύω τρία θα μ’ έφθαναν.
Θάθελα και δυο άλογα (καλά είναι τ’ αλογάκια).
Κ’ εξ άπαντος τρία, τέσσαρα απ’ τ’ αξιόλογα
τα συμπαθητικά εκείνα ζώα, τα γαϊδούρια,
να κάθονται οκνά, να χαίροντ’ η κεφαλές των.

Ακρόαση ποιήματος και εντοπισμός των ζώων τα οποία ήθελε να είχε ο ποιητής στον κήπο του – 3ο τμήμα

Ακούσαμε το ποίημα και στη συνέχεια περιγράψαμε τα ζώα χωρίς να το καταλάβουμε παίζοντας το παιχνίδι “Στο κεφάλι μου το έχω”.

Ιδέα από παιχνίδι του εμπορίου

Ένα παιδί φοράει ένα στέμμα με ένα ζώο χωρίς να το δει. Ο σκοπός είναι να βρει ποιο ζώο έχει … στο κεφάλι του γι’ αυτό κάνει ερωτήσεις στην ομάδα για να το καταλάβει: πόσα πόδια έχει; τι χρώμα έχει; που ζει και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις.

Είδατε πως μαθαίνουμε εμείς!! Σίγουρα δεν είμαστε παπαγάλοι αλλά μπορούμε να φτιάξουμε παπαγάλους!!

Ζωγραφίσαμε με κηρομπογιές, κόψαμε για δεύτερη φορά, η κυρία πρόσθεσε φτερά κι έτοιμοι οι παπαγάλοι μας στο 3ο τμήμα

Τελικά τα ζώα είναι πολύ καλοί φίλοι μας και πρέπει να τα σεβόμαστε περισσότερο κι από τον εαυτό μας. Πολλές φορές το ξεχνάμε. Έτσι έγινε και με τον Ξουτ στο ομότιτλο παραμύθι.

Ζωγραφική με αφορμή το παραμύθι – 2ο τμήμα

Υποσχόμαστε να μην κάνουμε ποτέ κακό στα ζώα και να τα αγαπάμε!! Θα ακολουθήσει και δεύτερη ανάρτηση για το ίδιο θέμα από το 1ο τμήμα!

Τα βασικά χρώματα

Το ταξίδι μας στη γνώση ξεκίνησε!!

Το θέμα της εβδομάδας που πέρασε ήταν τα χρώματα. Ποια είναι τα βασικά χρώματα και πώς προκύπτουν τα υπόλοιπα?

Βασικά χρώματα και μίξεις χρωμάτων από τη διδασκαλία στο 1ο τμήμα

Ο Έλμερ και οι ιστορίες του όπου είναι πρωταγωνιστής μας βοήθησαν πολύ!! Εξάλλου αυτός ξέρει από χρώματα … αφού είναι ένας αλλιώτικος ελέφαντας! Είναι ο παρδαλός ελέφαντας που όλοι τον αγαπούν για την προσωπικότητά του!! Αν δεν τον ξέρετε μπορείτε να τον γνωρίσετε από το παρακάτω βίντεο !!

Ευκαιρία να ξαναδούμε την ιστορία του και εμείς από το σπίτι!!

Εργασία με τον Έλμερ από το 1ο τμήμα

Μάθαμε λοιπόν ότι τα βασικά χρώματα είναι 3: το κίτρινο, το κόκκινο και το μπλε. Τα υπόλοιπα προκύπτουν από τις μεταξύ τους μίξεις.

Για να δούμε αν είναι αλήθεια κάναμε πειράματα και ζωγραφίσαμε με πινέλα, καλαμάκια αλλά και με τα μικρά μας χεράκια (παλάμη).

Τα πορτοκάλια από το 2ο τμήμα

Μέχρι και μπουγάδα βάλαμε με χρωματιστά μπλουζάκια!!!

Η χρωματιστή μπουγάδα από το 3ο τμήμα

Στολίσαμε τις τάξεις μας και βάλαμε χρώμα στη ζωή μας!!

Το δέντρο του Φθινοπώρου με χρωματιστά φύλλα που κόψαμε μόνοι μας στο 3ο τμήμα

Η αλήθεια είναι ότι μας έμειναν απορίες…. Δεν μιλήσαμε για το άσπρο και το γκρι ούτε για τις αποχρώσεις των χρωμάτων! Έχουμε καιρό … άλλωστε σειρά έχουν τα τραγούδια και τα παιχνίδια! Οι δασκάλες μας λένε ότι μαθαίνουμε καλύτερα από αυτά χωρίς να κουραζόμαστε και χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε.

https://www.youtube.com/watch?v=YaHOCOHFOxg

Τελικά διαπιστώσαμε ότι έχουμε τα χρώματα και τα πινέλα και με αυτά θα φτιάξουμε το δικό μας χρωματιστό παράδεισο!! Δεν το λέμε εμείς αλλά κάπως έτσι το είπε κι ο Καζαντζάκης!

 

 

Πορτρέτο ή προσωπογραφία?

Πορτρέτο ή προσωπογραφία? Συνήθως οι μεγάλοι μπερδεύονται και θέλουν να είναι ακριβείς γι’ αυτό ψάχνουν λεξικά και ορισμούς!!

Εμάς όμως στο νηπιαγωγείο μας αρκεί να γνωρίσουμε το πρόσωπό μας και να δούμε από τι αποτελείται…

Για να το πετύχουμε αυτό μπορεί να διαβάσουμε το λεξικό και να μάθουμε ότι πορτρέτο είναι η ζωγραφική ή η φωτογραφική απεικόνιση ενός ανθρώπου, ιδιαίτερα του προσώπου αλλά κυρίως το πετυχαίνουμε ζωγραφίζοντας! Κι αν δεν έχουμε έμπνευση μας βοηθούν οι μεγάλοι ζωγράφοι!

Γνωρίζουμε και μιμούμαστε τα πορτρέτα του Πικάσο

Ατομικές εργασίες στο 1ο τμήμα

Ξέρετε πολλοί θα ήθελαν να ζωγραφίζουν όπως εμείς! Μάλιστα ο Πικάσο είχε πει ότι πάντα ήθελε να ζωγραφίζει σαν κι εμάς και λέει ότι πέρασαν πολλά χρόνια ώσπου να τα καταφέρει!!! Εμείς όμως δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου! Κάθε τμήμα με διαφορετική τεχνική έφτιαξε πορτρέτα στη στιγμή!!

Με κηρομπογιές σε κάνσον χαρτόνι από το 1ο τμήμα

Με τέμπερα και πινέλα από το 2ο τμήμα

Με τέμπερες και την τεχνική του φυσήματος από το 3ο τμήμα

Είμαστε ή δεν είμαστε δημιουργοί? Σκεφτείτε μόνο ότι πολλοί από εμάς δεν έχουμε κλείσει ούτε τα 4 μας χρόνια!! Μα όλοι μας είμαστε περήφανοι για τα έργα μας και περισσότερο οι δασκάλες!!