Και αφού φέτος η γιορτή της μητέρας μας πέτυχε την περίοδο που επεξεργαζόμασταν με τόσο ενθουσιασμό την άνοιξη και τα λουλούδια, δε γινόταν να μη φτιάξουμε για δωράκι κάτι σχετικό.
Αποφασίσαμε λοιπόν, να φτιάξουμε ένα λουλούδι αλλά όχι απλό λουλούδι…
Φτιάξαμε χαρτοπολτό, με κουπάτ, του δώσαμε το σχήμα της καρδιάς και έπειτα βάλαμε σπόρους λουλουδιού.
Αφού στέγνωσε καλά, το κολλήσαμε σε πράσινο γλωσσοπιεστρο που έβαψαν τα παιδιά, προσθέσαμε φύλλα και έτοιμο το λουλούδι.
Έπειτα, το τοποθετήσαμε σε χάρτινο ποτηράκι με χώμα, το οποίο προηγουμένως είχαν βάψει και είχαν κολλήσει μια καρδιά με το μήνυμα τους.
Στο σπίτι, το μόνο που είχαν να κάνουν, ήταν να ξεκολλήσουν την καρδιά, να τη φυτέψουν στο χώμα που είχε το ποτηράκι και να παρατηρούν μέρα με τη μέρα το λουλούδι να μεγαλώνει και να ανθίσει, όπως μεγαλώνουν και κάποια μέρα θα ανθίσουν και τα ίδια!!!
Ακροστιχίδα με τη λέξη ΜΗΤΕΡΑ.
Ψάξαμε και βρήκαμε λέξεις που να ταιριάζουν στη Μητέρα, τις καταγράψαμε και τις ζωγραφίσαμε!
Για το τέλος δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το πορτρέτο της μαμάς μας
Επιστρέφοντας από τις διακοπές του Πάσχα, τα παιδιά παρατήρησαν και κουβέντιαζαν στην τάξη για το πόσο πολύ μεγάλωσαν τα χορτάρια στην αυλή και για το χαμομήλι που εμφανίστηκε ενώ δεν υπήρχε πριν.
Αυτό ήταν η καλύτερη αφόρμηση για να μιλήσουμε σχετικά με τις αλλαγές που παρατηρούμε στη φύση την άνοιξη.
Τι πιστεύεται ότι θέλει να πει η φράση “Την άνοιξη η φύση ξαναγεννιέται”;
ανθίζουν τα λουλούδια
εμφανίζονται τα έντομα
ξυπνούν τα ζώα από τη χειμερία νάρκη.
Αρχίζοντας από τα λουλούδια, είδαμε φωτογραφίες με ανοιξιάτικα τοπία, σχολιάσαμε τα χρώματα που κυριαρχούν, είπαμε για λουλούδια που γνωρίζουμε και τα διακρίναμε σε αυτά που φυτρώνουν μόνα τους (άγρια) και αυτά που τα φυτεύει ο άνθρωπος.
Για την επόμενη ημέρα είχαν μια αποστολή.
Κάθε παιδάκι θα έφερνε ένα φυτό (χωρίς απαραίτητα να είναι λουλούδι) και θα μας έλεγε πληροφορίες για αυτό.
Και επειδή οι πληροφορίες μπορεί να ήταν πολλές και να μην τις θυμόντουσαν, ζητήσαμε από τους γονείς τους να τις γράψουν σε χαρτί, ώστε να βοηθήσουμε, εάν χρειαστεί.
Τα παιδιά παρουσίασαν με μεγάλη χαρά τα φυτά τους και στη συνέχεια αξιοποιήθηκαν για να φτιάξουμε μια γωνιά παρατήρησης, όπου εμπλουτίσαμε και με αντίστοιχα βιβλία και πλούσιο εποπτικό υλικό.
Έπειτα, προς διερεύνηση των προτέρων γνώσεων τους σχετικά με το τι χρειάζεται ένα φυτό για να μεγαλώσει, τους διαβάσαμε το βιβλίο “Το μικρό ροζ μπουμπούκι”.
Βαθιά μέσα στο χώμα βρίσκεται ένα σποράκι. Κάποια στιγμή το επισκέπτεται η βροχή και του ζητά να μπει μέσα στο σπίτι του. Εκείνο όμως δεν την αφήνει. Μετά το επισκέπτονται οι ακτίνες του ήλιου αλλά ούτε εκείνες αφήνει να μπουν μέσα.
Η βροχή και ο ήλιος όμως επιμένουν και του λένε πώς ήρθε η ώρα να βγει έξω. Αυτό πείθεται, βγαίνει έξω από το χώμα και βρίσκεται σε έναν κήπο, όπου μεγαλώνει και γίνεται ένα ροζ μπουμπούκι τριανταφυλλιάς.
Το βιβλίο μας επέτρεψε να μιλήσουμε για όσα είναι απαραίτητα και χρειάζεται ένα φυτό για να καταφέρει να αναπτυχθεί. Νερό, Ήλιο, Χώμα, Οξυγόνο. Χωρίς αυτά τα φυτά δεν μπορούν να μεγαλώσουν.
Προκειμένου να το διαπιστώσουν και μόνα τους κάναμε το παρακάτω πείραμα:
Πήραμε 5 βαζακια και ρίξαμε σπόρους. Στο 1ο βαζακι δε θα ρίχναμε νερό, το 2ο θα το κλείναμε σε σκοτεινό δωμάτιο, στο 3ο δε θα βάζαμε χώμα, το 4ο θα το κλείναμε με το καπάκι για να μην έχει οξυγόνο και το 5ο βαζακι θα τα είχε όλα.
Κάθε μέρα παρατηρούσαν τι θα συμβεί και διαπίστωσαν ότι τα σπορακια στο βάζο που τα είχε όλα μεγάλωσαν περισσότερο από όλα!!!
Αυτό χωρίς ήλιο, πολύ λιγότερο, χωρίς οξυγόνο ελάχιστα ενώ χωρίς χώμα, καθόλου.
Επίσης, για να δουν ότι το φυτό ρούφα το νερό (σαν καλαμάκι) και αυτό λιγοστεύει μέρα με τη μέρα, πήραμε τρεις κρίνους και τους βάλαμε σε τρία βάζα, καθένα με διαφορετικό χρώμα νερό.
Βλέποντας τους κρίνους να παίρνουν το χρώμα που είχε το νερό τους, διαπίστωσαν πάλι, ότι πράγματι τα φυτά ρουφούν νερό!!!
Άλλο ένα πείραμα που κάναμε με τα παιδιά ήταν τα μούφαρα στη λίμνη. Τα παιδιά παρατήρησαν το λουλούδι μέσα στο νερό.
Για να δούμε: θα ανοίξουν τα πέταλα μέσα στο νερό ή όχι;
Ο κύκλος ζωής της Πικραλίδας
Γνωρίσαμε την πικραλίδα ή το γνωστό σε όλους μας <<κλέφτη>> και διαπιστώσαμε πόσο χρήσιμο αγριόχορτο είναι για τον άνθρωπο αφού μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε από τα πέταλα μέχρι και τις ρίζες της.
Για πληροφορίες σχετικά με την πικραλίδα μπορείτε να δείτε στο παρακάτω λινκ:
Αφορμή για να ασχοληθούμε με αυτό το λουλούδι, στάθηκε το παρακάτω βιβλίο:
Μετά από μια μακρά χειμερία νάρκη, ο Μπρούνο η μαρμότα ξυπνάει και ανακαλύπτει έξω από τη φωλιά του το ομορφότερο Λουλούδι. Όλη την άνοιξη παίζουν και διασκεδάζουν μαζί. Πλησιάζοντας το καλοκαίρι το Λουλούδι ζητά μια χάρη από το φίλο του. “Πίστεψέ με όλα θα πάνε καλά” του λέει. Ο Μπρούνο δεν μπορεί ν” αρνηθεί τίποτα στο όμορφο λουλούδι. Το φύσηξε δυνατά κι αυτό πέταξε στον άνεμο. Ο Μπρούνο έμεινε μόνος του και λυπημένος. Κι ύστερα ήρθε ο χειμώνας και η βαθιά χειμερία νάρκη. Όταν όμως ξυπνήσει, θα τον περιμένει μια υπέροχη έκπληξη γιατί η υπόσχεση είναι πάντα υπόσχεση…
Στη συνέχεια είδαμε και τα παρακάτω βιντεάκια σχετικά με την πικραλίδα
Και αφού μάθαμε αρκετά, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα lapbook για τα λουλούδια, ώστε να έχουμε συγκεντρωμένες όλες τις πληροφορίες.
Χωρίστηκαν σε ομάδες και κάθε μια ομάδα ανέλαβε να βρει μόνη της τις πληροφορίες και να τις συμπληρώσει στα χαρτιά που τους έδωσα.
Στη συνέχεια, μιλήσαμε για τους σπόρους. Πού τους βρίσκουμε, πώς μεταφέρονται κ.α
Είδαμε διάφορα φρούτα και λαχανικά, τα ανοίξαμε, βρήκαμε τους σπόρους τους, τους βάλαμε σε βαζακια και προστέθηκαν στη γωνιά παρατήρησης.
Και ο θησαυρός της κυρίας Βαβαβάου που μας τον έφερε μέσα σε ένα σεντουκάκι
Επιπλέον, για να μην πάνε χαμένα τα φυτά που είχαν φέρει αρχικά τα παιδιά, τα αξιοποιήσαμε φτιάχνοντας το φυτολόγιο μας.
Η προσωποποιημένη Άνοιξη!
Δώσαμε στα παιδιά έναν κύκλο από χαρτόκουτο, ένα ρολό κουζίνας χοντρό, δύο ρολά λεπτότερα και μακρύτερα και ένα κομμάτι ύφασμα και τα ρωτήσαμε τι θα μπορούσαμε να τα κάνουμε. Πώς θα τα αξιοποιήσουμε όλα.
Ακούστηκαν διάφορες απόψεις, με τους περισσότερους να λένε άνθρωπο.
Και τι άνθρωπο;
Βασίλισσα, πολεμιστή, αστροναύτη κ.α.
Καταλήξαμε να φτιάξουμε τελικά την Άνοιξη.
Και την κάναμε πράσινη και λουλουδάτη!!!
Γνωριμία με τους ζωγράφους Vincent van Gogh και Frida Kahlo
Στη γωνιά της παρατήρησης τα παιδιά βρήκαν μία μέρα δύο βιβλία που μιλούσαν για δύο σπουδαίους ζωγράφους.
Ποιοι να είναι αυτοί οι ζωγράφοι που έχουν αποτυπώσει σε κάποιους από τους πίνακες τους τη φύση;
Πάμε να γνωρίσουμε τον Van Gogh και τη Frida Kahlo.
Το βιβλίο Συναντώντας τον καλλιτέχνη! Βίνσεντ βαν Γκογκ προσφέρει στους μικρούς αναγνώστες ένα πολύχρωμο, διαδραστικό ταξίδι στο έργο του σπουδαίου Ολλανδού ζωγράφου. Η έκδοση καλύπτει όλη την καλλιτεχνική του πορεία, εστιάζοντας στα χρόνια που έμεινε στην Αρλ (1888-1889), όταν και δημιούργησε τα περισσότερα από τα πιο διάσημα έργα του, όπως το Δωμάτιο του καλλιτέχνη στην Αρλ, το Βάζο με δώδεκα ηλιοτρόπια και η σειρά πορτρέτων της οικογένειας Ρουλέν.
Ποιος πίνακας μας εντυπωσίασε περισσότερο;
Μα φυσικά τα ηλιοτρόπια. Και αφού έχουμε γίνει φέτος άπειρες φορές μικροί ζωγράφοι, θα γίνουμε και τώρα μικροί Βαν Γκογκ και θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε τον πίνακα του με τα 12 ηλιοτρόπια μέσα στο βάζο.
Το βιβλίο που επεξεργαστήκαμε για τη ζωή και το έργο της Φρίντα Κάλο
Η ζωή της Φρίντα Κάλο ήταν τόσο φωτεινή και πολύχρωμη όσο οι πίνακές της. Υπέμεινε πολλές αρρώστιες στη διάρκεια της ζωής της, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει. Η επιμονή και το ταλέντο της την έκαναν γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάθε φορά που κάτι όμορφο ή δύσκολο της συνέβαινε, έβρισκε έναν ιδιαίτερο τρόπο για να αντλεί έμπνευση από αυτό στη ζωγραφική της.
Αφού χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, τα παιδιά μέσα απο τον υπολογιστή επέλεξαν δύο από τους πίνακες της Φρίντα Κάλο για να τους αποτυπώσουν σαν μικροί ζωγράφοι. Οι πίνακες που επέλεξαν τα παιδιά ήταν αυτοί:
Και μερικά παιχνίδια στον υπολογιστή:
Γνωρίσαμε το γαλάζιο σπίτι της που έγινε μουσείο μέσα από το παρακάτω βίντεο
Παίξαμε τροχό γνώσεων σχετικά με τη ζωή της ζωγράφου
Η ομάδα << Μικρή Ουτοπία>> μας επισκέφθηκε στο σχολείο και μαζί βάψαμε μερικές ρόδες για να τις κάνουμε γλάστρες και να ομορφήνουμε τον εξωτερικό χώρο του νηπιαγωγείου μας.
Μετα φυτέψαμε διάφορα βότανα και λουλούδια και μέσα στις ρόδες και έξω.
Και για το τέλος…
Μια δραματοποίηση για να δούμε αν τα παιδιά έχουν κατανοήσει τα στάδια εξέλιξης του φυτού καθώς και το τι χρειάζονται τα φυτά για να αναπτυχθούν.
Τους δόθηκαν λοιπόν μερικά υφάσματα:, καφέ, μπλε, κίτρινο, κόκκινο και μια γαλάζια μπάλα από τούλι.
Τι μας θυμίζουν αυτά τα χρώματα των υφασμάτων; Ιδέες πολλές. Στο τέλος ένα παιδί σηκώθηκε και μας έφτιαξε στο πάτωμα αυτό:
Τι είναι αυτό; Τον ρωτήσαμε.
Και η απάντηση του ήταν: Η Άνοιξη
Και τι συμβολίζουν τα χρώματα των υφασμάτων;
Το καφέ είναι το χώμα
Το μπλε το νερό
Το κίτρινο ο ήλιος
Το κόκκινο η φροντίδα- αγάπη
Δυσκολευτήκαν στην μπάλα από τούλι αλλά τελικά βρήκαν την απάντηση: ο αέρας- το οξυγόνο.
Πάμε λοιπόν να παίξουμε
Κάποια παιδιά έγιναν τα σποράκια μέσα στο χώμα. Πως θα μεγαλώσουν; Κάθε παιδί είχε και τον ρόλο του: οξυγόνο, νερό, ήλιος, αγάπη και κρατούσαν και τα ανάλογα υφάσματα. Για να μεγαλώσουν τα σποράκια και να εξελιχθούν σε φυτά κάθε παιδί- στοιχείο έπρεπε να τα ακουμπάει με το ύφασμα του και τα σποράκια τα οποία θα μεγάλωναν κάθε μέρα και από λίγο. Τα παιδιά το διασκέδασαν πολύ!
Όλα ξεκίνησαν από τις πασχαλινές αναζητήσεις της Νιάνιας…
Η Νιάνια με μια απίθανη παρέα από κότες, αρνάκια και κουνέλια τριγυρνά και ψάχνει από πού έρχεται το Πάσχα! Κι όταν έχει έρθει, πού το βρίσκει κανείς; Στα καταστήματα με τα τρόφιμα; Στις σούβλες για τα αρνιά; Στις λαμπάδες-παιχνίδια; Ή μήπως στις ατέλειωτες ουρές των εθνικών οδών; Ίσως κάπου αλλού, που δεν πάει το μυαλό μας κι ας είναι τόσο απλό: Εκεί όπου η αγάπη και η θυσία έδωσαν στη ζωή αληθινή ουσία… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Και η συζήτηση ξεκίνησε….
Τι γνωρίζουμε για το Πάσχα;;
Τι θα θέλαμε να κάνουμε στην τάξη μας με αφορμή το Πάσχα;
Τα παιδιά εστίασαν στη σταύρωση και τον σταυρό, στο βάψιμο των αυγών και στα σοκολατένια λαγουδάκια και τα αντίστοιχα αυγουλάκια. Έτσι, οι δράσεις που ακολουθούν έχουν στο επίκεντρο τους τις ιδέες των ίδιων των παιδιών .
Ο σταυρός, το σύμβολο της πίστης μας, έγινε η αφορμή για δημιουργία. Τα παιδιά, ζωγράφισαν γύρω από το σταυρό και δημιούργησαν το αποτύπωμα του. Έπειτα, πατώντας στις άκρες με λαδοπαστέλ, τράβηξαν τα χρώματα προς τα έξω για να μοιάζει με την αντανάκλαση του φωτός και στο τέλος έκοψαν και κόλλησαν χρωματιστά γκοφρέ μπαλάκια στα χρώματα της άνοιξης. Για το τέλος αφήσαμε την ευχή « Καλή Ανάσταση».
Ο πασχαλινός μας λαγός κρύβει σοκολατοαυγουλάκια λαχταριστά στην κοιλιά του…..
Κόψαμε, γεμίσαμε και διακοσμήσαμε…
Πιάνοντας το λαγό….
Τα παιδιά χρειαζόταν να τραβήξουν κοντά τους το λαγό τυλίγοντας την κορδέλα… Ποιος θα τον πιάσει πρώτος;;;
Ο Αυγούλης μας έφερε σε επαφή με την έννοια των αρετών. Της προσφοράς, της συγχώρεσης, της διακονίας και της ταπεινότητας. Με απλό και λιτό τρόπο, αναλύονται οι παραπάνω έννοιες, ώστε να γίνουν κατανοητές από τα παιδιά. Το συγκεκριμένο παραμύθι, στάθηκε η αφορμή για μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με το εάν και με πιο τρόπο επιδεικνύουμε εμείς στην ζωή μας αρετές όπως οι παραπάνω.
Ήθελα να είμαι το πιο όμορφο κόκκινο και δυνατό αυγό! Να βγω πρώτος στον διαγωνισμό στης Ανδρίτσαινας το πράσινο χωριό! Έτρεξα, κουράστηκα, προσπάθησα πολύ, για να καταλάβω πως η αγάπη, η συγγνώμη κι η ταπείνωση της ψυχής σε βραβεύουν με τη λάμψη της Αναστάσιμης ζωής! Φίλοι μου, δεν υπάρχει καλύτερο έπαθλο από αυτό. Σσσ… Θα σας πω το μυστικό! Πιστέψτε με, ξεκινά ταξίδι συναρπαστικό με πρωταγωνιστές μία κουτσούνα και ένα κόκκινο αυγό! Είστε έτοιμοι; Φύγαμε! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Η φωτογραφία του παραμυθιού που επικεντρώνεται στο Νυμφίο, τράβηξε το ενδιαφέρον των παιδιών. Συζητήσαμε αρκετά για την εικόνα και για όλα τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε αυτήν.
Μιλήσαμε για τα πάθη του Χριστού μας, για την Παναγία μας και το πώς πιστεύουμε ότι ένιωθε σαν μανούλα.
Στο τέλος, ζωγραφίσαμε το χιτώνα του Χριστού καθώς και το φωτοστέφανο. Αρκετά παιδιά πρόσθεσαν και κόκκινη μπογιά στο πρόσωπο προκειμένου να παραστήσουν το αίμα εξαιτίας του αγκάθινου στεφανιού.
Στο ελεύθερο παιχνίδι τους τα παιδιά αρκετές φορές έθεσαν στο επίκεντρο τους το Χριστό
Ο Χριστός στον σταυρό.
Ο Χριστός στον τάφο.
Στη ζωγραφική τους
Επόμενη δράση το βάψιμο των αυγών μας…
Αρχικά, ζωγραφίσαμε με λαδοπαστέλ τα αυγά, κάνοντας ο καθένας το σχέδιο που ήθελε. Στη συνέχεια
ετοιμάσαμε τη μπογιά μας και…..
τα βάλαμε μέσα στις αυγοθήκες- κοτοπουλάκια που ετοιμάσαμε.
Και επειδή παιδιά είμαστε, δε γίνεται να μην παίξουμε …
κυνήγι πασχαλινού αυγού
Ομαδικό παζλ…
Ποια ομάδα θα φτιάξει πρώτη τον λαγό με τα σοκολατένια αυγά…;
Δεν παραλείψαμε να καταγράφουμε τους πόντους. Το Α για την ομάδα της αστραπής και το Η για την ομάδα των ηρώων ( στην εικόνα το παιδί γράφει την πρώτη φωνή της ομάδας του).
Για το τέλος αφήσαμε τα κάλαντα του Λαζάρου που μας είπαν τα παιδιά από τη διπλανή τάξη. Η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη, γι’ αυτό και δεν παραλείψαμε να τους ευχαριστήσουμε με ένα κέρασμα, όπως ταιριάζει τις μέρες αυτές!!!!! Τους ευχαριστούμε πολύ!!!
Μιλώντας για την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και τα γεγονότα που ακολούθησαν, αναφερθήκαμε και στο πλύσιμο των ποδιών των μαθητών του Χριστού από τον ίδιο.
Για κάποιο λόγο φάνηκε αστείο στα παιδιά και συζητήσαμε για το μήνυμα που ήθελε να περάσει ο Χριστός μέσα από αυτή την πράξη.
Εξηγήσαμε πως ήταν ένα έθιμο της εποχής εκείνης, όπου συνήθως ένας υπηρέτης έπλενε τα πόδια των φιλοξενούμενων ενός σπιτιού, και ο Χριστός μέσα από αυτή την πράξη ήθελε να δείξει ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι, δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι και είναι σημαντικό να μας διακρίνει η αξία της ταπεινοφροσύνης.
Αφού αποσαφηνίσαμε τη σημασία της λέξης και είπαμε σχετικά παραδείγματα, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τον ιερό νιπτήρα (όπως συνηθίζεται να αποκαλείται).
Οι κάρτες μας!!!
Σχεδιάσαμε τα λαγουδάκια μας, βάψαμε με πομ πον για να έχει το εφέ τριχώματος, με τύπωμα κάναμε το εσωτερικό των αυτιών και τη μουσούδα και τέλος τα χαρακτηριστικά τους.
Φυσικά ζωγραφίσαμε κάτι πασχαλινό και γράψαμε τις ευχές μας.
Τα καλαθάκια μας!!!
Έβαψαν δύο πιάτα από την έξω πλευρά, έκαναν πιτσιλιές με το δάχτυλο τους, έκοψαν και συναρμολόγησαν την κοτούλα με τα χαρακτηριστικά της, σχεδίασαν και έκοψαν την παλάμη τους χωρίς τον αντίχειρα και έτοιμα να γεμίσουν αυγουλάκια, κουλουράκια και λιχουδιές!!!
Τα κουλουράκια μας!!
Ολοκληρώνοντας τις πασχαλινές μας δράσεις, δε γινόταν να μην μπούμε στην κουζίνα.
Μετρήσαμε τα υλικά και ξεκινήσαμε την εκτέλεση. Κάποιο χτύπαγε με το μίξερ, κάποιο έριχνε τα υλικά, ενίοτε σταματούσαμε, παρατηρούσαμε, κάναμε προβλέψεις και φτιάξαμε τη ζύμη μας.
Καθίσαμε στα τραπέζια και πιάσαμε δουλειά. Κοτσιδουλες, σαλιγκάρια, κυκλάκια και ο,τι ήθελε το κάθε παιδί. Μετά από αρκετή ώρα (κάναμε διπλή δόση), ήταν έτοιμα να μπουν στον φούρνο.
Και αφού μας βγήκαν πολλά, κεράσαμε τους γονείς από την παραγωγή μας.
Το βάψιμο των αυγών μας!!!
Αν και δεν κάναμε κάτι πρωτότυπο ή “μπελαλίδικο”, (δεν είχαμε το χρόνο), η διαδικασία στάθηκε η αφορμή να συζητήσουμε για το συμβολισμό του βαψίματος των αυγών, τους τρόπους που έβαφαν παλαιότερα τα αυγά τους οι οικογένειες (κρεμμύδια, παντζάρια κ.α), αλλά και πώς βάφουν τα αυγά σε άλλες χώρες.
Τα λαζαράκια μας!!!
Κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του λαζαράκι και μάθαμε τα κάλαντα του Λαζάρου, τα οποία είπαμε στους γονείς, προσφέροντας τους ένα λουλούδι και λαμβάνοντας από εκείνους λιχουδιές.
ΠΑΣΧΑ- ΠΑΣΧΑΛΙΑ- ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ
Τι είναι Πάσχα; Ποιες εικόνες μας έρχονται στο μυαλό μας;
Ποια είναι η πασχαλιά; Τι χρώμα έχει;
Τι είναι η πασχαλίτσα;
Τι κοινό έχουν αυτές οι τρείς λέξεις;
Αφορμή για όλες αυτές τις απορίες μας έδωσε το παρακάτω βιβλίο της Λότη Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου
Ένα ζουζουνάκι κόκκινο με μαύρες βούλες μένει ολομόναχο έπειτα από μια καταιγίδα. Ο άνεμος το ρίχνει πάνω σε μια Πασχαλιά, που το φροντίζει με αγάπη και του λέει ότι το θέλει για παιδί της. Το ζουζουνάκι δέχεται, γιατί περνάει καλά μαζί της κι αρχίζει να την αγαπάει κι αυτό. Μα το σαλιγκάρι, το σκουλήκι και η κερασιά του λένε πως η Πασχαλιά δεν κάνει για μαμά του, επειδή δε μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους. Θα τους πιστέψει το μικρό ζουζούνι; Ή θα μείνει με την Πασχαλιά, που το λατρεύει και θέλει να το βαφτίσει Πασχαλίτσα, για να μοιάζουν τα ονόματά τους; (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Στη συνέχεια χωριστήκαμε σε 3 ομάδες και η κάθε ομάδα πήρε μία από αυτές τις λέξεις. Σκοπός μας ήταν η κάθε ομάδα να ζωγραφίσει κάτι σχετικό με τη λέξη που επέλεξε. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργήσουμε το παρακάτω τρίπτυχο:
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
Και ο θησαυρός της κυρίας Βαβαβάου που μας τον έφερε μέσα σε ένα σεντουκάκι
