17η Νοεμβρίου 1974

………..σαν σήμερα πριν αρκετά χρόνια..

Όλα ξεκίνησαν με τη «Ντενεκεδούπολη»
-καλύτερη αφόρμηση δε θα μπορούσε να υπάρξει. Με χάρτινες κούκλες, που μιλούσαν , παρακολουθήσαμε με αμείωτο ενδιαφέρον ως το τέλος το κουκλοθέατρο,

….θυμώσαμε πολύ με το Λαδένιο, που ήθελε να κάνει τα ντενεκεδάκια ό,τι ήθελε και τα ανάγκαζε να τον υπηρετούν με το ζόρι…και συμφωνήσαμε απόλυτα με τη Μηλίτσα ότι θα πρεπε να τον «λιώσει και να τον κάνει πιτα», φωνάζοντας όλοι μαζι «πίτα,πίτα!»

Μάθαμε και ακούσαμε τραγούδια λυπημένα, αλλά και πιο χαρούμενα και δείξαμε μεγάλη προτίμηση να τραγουδάμε και να ακούμε για κάποια «παιδιά» που «ζωγραφίζουν στον τοίχο» και σκεφτήκαμε να τα μιμηθούμε κιόλας:

………με αναπάντεχα καλό αποτέλεσμα :

………..μπράβο παιδιά!