( ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΟΝΕΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΜΑΣ)

Σήμερα πολλοί από τους νέους γονείς της πόλης μας είχαμε την τύχη να ζήσουμε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της χρόνιας που φεύγει, τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή του 2ου νηπιαγωγείου Τυρνάβου, μια γιορτή που δημιούργησαν με πολύ μεράκι, αλλά και απεριόριστη αγάπη οι δασκάλες μας κ.κ. Lela Magou, Έλσυ Ζιώγα και Βάσω Τζαφέρη… Η συγκίνηση ήταν μεγάλη και το ευχαριστώ πολύ μικρό για να εκφράσει αυτό που μας πρόσφεραν απλόχερα μαζί με τα παιδιά μας… Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, εκτός από υγεία και ψυχική ηρεμία (που όλοι τόσο έχουμε ανάγκη), να σταθούμε αρκετά τυχεροί στη ζωή και ο Θεός να μας αξιώσει να βρισκόμαστε πάντα δίπλα σε ανθρώπους που θα κάνουν την καρδιά μας να χτυπάει όπως τη σημερινή μέρα!!! Καλά Χριστούγεννα σε όλους! Το «Δώρο της Αγάπης» έκανε και πάλι το θαύμα του…!

(Τα λόγια των γονιών είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για μας…σαν αντίδωρο αγάπης στην αγάπη που προσφέρουμε στους μαθητές μας.  ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ)

Για τα παιδιά που δε γιόρτασαν ποτέ…

Η Παγκόσμια ημέρα παιδιού στις 11 Δεκεμβρίου μας φέρνει αντιμέτωπους με τα όνειρα των παιδιών για ένα καλύτερο κόσμο, με ίσες συνθήκες διαβίωσης και ευημερίας σ’ όλα τα στάδια ανάπτυξής τους.

Σαν πολίτες έχουμε μεγάλο χρέος και καθήκον να υπερασπίσουμε και να προάγουμε ουσιαστικά τα δικαιώματα των παιδιών σ’ όλη την έκταση και ένταση. Αυτό σημαίνει ότι τα δικαιώματα τους πρέπει να ‘ναι κατοχυρωμένα όχι μόνο συνταγματικά – νομικά, αλλά και στην καθημερινή πράξη. Κι αυτό δυστυχώς δε συμβαίνει ούτε στις πιο δημοκρατικές πολιτείες.

Οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων του παιδιού που πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές και κατανοήσιμες, έχουν σαν αποτέλεσμα η «διαδρομή» για την εφαρμογή της Σύμβασης των δικαιωμάτων του παιδιού να μοιάζει δύσκολη και ατελείωτη.

Τα παιδιά του αναλφαβητισμού και της πείνας, τα παιδιά των φαναριών, τα παιδιά που δουλεύουν από την πιο τρυφερή τους ηλικία, τα παιδιά που πεθαίνουν πριν νιώσουν τη ζωή από ασθένειες πείνα και κακουχίες, τα παιδιά που στερούνται στοιχειώδους εκπαίδευσης, τα εκατομμύρια παιδιά χωρίς χαμόγελο και ελπίδα, είναι κομμάτι ενός εφιαλτικού κόσμου -του κόσμου μας, ενός κόσμου που μας ντροπιάζει όλους.

Νόμοι που δεν έχουν τεθεί σε ισχύ, καθυστερήσεις σε υποβολές αναφορών, απουσία σε υποδομές – ιδρύματα παιδικής προστασίας, μη σωστή παρακολούθηση από παγκόσμιους οργανισμούς σε θέματα παιδικής κακοποίησης, εμπορίας και διακίνησης, παραβιάσεις σε θέματα εκπαίδευσης, ελλιπής στήριξη και βοήθεια της διεθνής κοινότητας προς τα αναπτυσσόμενα κράτη, είναι βασικά ζητήματα που παραμένουν προς επίλυση και μας υποχρεώνουν, ειδικά μια μέρα σαν κι αυτήν σε προβληματισμό για το αυτονόητο…ότι τα παιδιά έχουν δικαιώματα και ότι η παιδική ηλικία η πιο ξεχωριστή ηλικία στη ζωή του κάθε ανθρώπου, πρέπει επιτέλους να προστατευτεί.

Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας όλοι, κυβερνήσεις, «πολιτισμένες κοινωνίες»,  φορείς, ευαίσθητοι πολίτες. Την ώρα που ο παραγόμενος πλούτος αυξάνεται, η επιστήμη και η τεχνολογία εξελίσσονται, την ίδια ώρα οι εκθέσεις διεθνών οργανισμών συνεχίζουν να πιστοποιούν μια σκληρή πραγματικότητα: τα παιδιά αποτελούν τα πλέον εύκολα θύματα μιας άδικης κοινωνίας εξαιτίας της αδιαφορίας του κράτους και των ελλιπών κοινωνικών δομών.

Η απαρχή λοιπόν, για μια ενεργή δραστηριοποίηση, για ένα γόνιμο και ουσιαστικό προβληματισμό και άμεσες αποφάσεις πρέπει να γίνει σήμερα …με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδιού. Γιατί η προστασία των παιδικών ψυχών είναι υπόθεση και ευθύνη όλων μας.