6 Μαρτίου: Ημέρα ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που ταλαιπωρεί πολλά παιδιά, γονείς, το σχολείο, αλλά και την κοινωνία. Μπορεί να έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες που διαρκούν, κάποιες φορές και μη αναστρέψιμες, γι’ αυτό χρειάζεται έγκαιρη και συστηματική αντιμετώπιση.
μια διδακτική δραστηριότητα που ακολούθησα και το ανάρτησα και στο Δίκτυο εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης;
«Το χτυπημένο μήλο» (μια απλή αλλά ισχυρή μεταφορά για να «βλέπουν» οι μαθητές τις συνέπειες του bullying πέρα από τα λόγια και τις πράξεις).
Τα παιδιά μπορούν να γίνουν, άθελά τους, πολύ σκληρά. Αυτό προσπάθησε να εξηγήσει στην τάξη της η Rosie Dutton, μια δασκάλα από το Birmingham της Βρετανίας φτιάχνοντας για χάρη των μαθητών της μια «αλληγορία» με μήλα.
Το παράδειγμα της ακολούθησα σήμερα κι εγώ στην τάξη μου, για να καταλάβουν τα παιδιά τι συμβαίνει στον καθένα από εμάς όταν κάποιος του φέρεται άσχημα με τα λόγια ή τις πράξεις του.
Πριν παρουσιάσω τα δύο κόκκινα μήλα στα νήπια μου, έριξα το ένα από αυτά αρκετές φορές στο πάτωμα. Όταν τα έδειξα στα παιδιά όμως, τα μήλα ήταν όμοια και όπως τα περιέγραψαν τα παιδιά: ήταν κόκκινα και γυαλιστερά, είχαν παρόμοιο σχήμα και έμοιαζαν νόστιμα …για να φαγωθούν.
Πήρα στα χέρια μου το «χτυπημένο» μήλο και ξεκίνησα να λέω στα παιδιά πόσο το αντιπαθούσα, ότι πίστευα ότι είναι αηδιαστικό, το χρώμα του είναι απαίσιο, μυρίζει άσχημα και σίγουρα είναι άνοστο. Τους είπα πως δε μου αρέσει καθόλου αυτό το μήλο, για αυτό και μιλάω άσχημα σ΄αυτό και θα ήθελα να κάνουν και εκείνα το ίδιο.
Στην αρχή με κοίταξαν παγωμένα, νόμισαν πως έλεγα αστεία, αλλά όταν το μήλο άρχισε να περνάει από χέρι σε χέρι στην παρεούλα, όλα τα νήπια άρχισαν να το βρίζουν…κάποια μάλιστα το χτύπησαν.
Διαφοροποίησα λίγο το παράδειγμα της Rosie Dutton και πήρα το άλλο μήλο στα χέρια μου, το οποίο άρχισα να του ψιθυρίζω λόγια όμορφα και ζήτησα από τα νήπια μου να κάνουν το ίδιο. Και το δεύτερο μήλο πέρασε από χέρι σε χέρι και τα παιδιά το χάιδευαν του έλεγαν πόσο όμορφο είναι, κάποια το νανούρισαν ή και το φίλησαν.
Στη συνέχεια κράτησα ψηλά και τα δυο μήλα και παρατηρήσαμε όλοι μαζί πως δεν είχαν καμμιά διαφορά, έμοιαζαν ακόμη ίδια.
Έπειτα έκοψα τα μήλα στη μέση. Το μήλο που «βρίστηκε» ήταν μελανιασμένο και σαπισμένο στο εσωτερικό. Το άλλο ήταν καθαρό και ζουμερό.
Εξήγησα στα παιδιά πως οι μελανιές, τα χτυπήματα και τα «μαυρισμένα» σημεία είναι αυτό που συμβαίνει μέσα στον καθένα από εμάς όταν κάποιος του φέρεται άσχημα με τα λόγια ή τις πράξεις του. Όπως ένα μήλο μπορεί να δείχνει «εντάξει» εξωτερικά αλλά να είναι πληγωμένο μέσα, έτσι και οι άνθρωποι που δέχονται bullying μπορεί να μην δείχνουν πάντα τον πόνο τους. Τα αρνητικά λόγια και η κακή συμπεριφορά αφήνουν «εσωτερικά σημάδια» — συναισθηματικά και ψυχολογικά — που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Η ευγένεια, η καλοσύνη και η υποστήριξη μπορούν να έχουν θετική επίδραση και να αποτρέψουν το να πληγωθεί κάποιο παιδί.
Θεωρώ πως, αυτή η διδακτική ιδέα, βοήθησε τα παιδιά να καταλάβουν πόσο μπορεί να πληγώσει ο εκφοβισμός— ακόμα και όταν δε φαίνεται εξωτερικά.
Ξεχώρισα κάποια animation που μπορούμε να τα “δουλέψουμε” μαζί με τα παιδιά για την ευαισθητοποίησή τους:
https://www.youtube.com/watch?v=SbMVvUcMFZ0
http://youtube.com/watch?time_continue=6&v=kpvRS6nOp0I&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fenellys.gr%2F&source_ve_path=Mjg2NjY
https://youtu.be/BXyZW2hhAac
https://youtu.be/PGxmschhkNg
Όπως επίσης και παραμύθια:
επίσης το «Διαδραστικό Εκπαιδευτικό Εργαλείο για την Αντιµετώπιση της Ενδοσχολικής Βίας και του Εκφοβισµού» που δημιούργησε «Το Χαμόγελο του Παιδιού»:
https://antibullyingprevention.wordpress.com/
