Αναζητώντας το Φθινόπωρο
Δε μ’ακούς;
Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.
Έλα, έλα κοριτσάκι,
Μυρίζω νοτισμένο χώμα και γομολάστιχα.
Έλα, έλα αγοράκι,
Κάτσε σ’ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,
Φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.
Γέμισαν πάλι τ’ ανθοπωλεία πολύχρωμα χρυσάνθεμα.
Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά των σταφυλιών του τρύγου.
Δε μ’ακούς;
Είμαι το φθινόπωρο. (Μάρω Λοίζου).
Φθινόπωρο ! Μα τι είναι τέλος πάντων αυτό το Φθινόπωρο, που βρίσκεται, μήπως μπορούμε να το δούμε, να το πιάσουμε, να το μυρίσουμε, να το γευθούμε?
Με πολλές τέτοιες απορίες αφού ετοιμαστήκαμε, ξεκινήσαμε να βρούμε το Φθινόπωρο στη γειτονιά μας και να το φέρουμε στο Νηπιαγωγείο μας !!!!
