ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΖΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ – ΕΥ ΖΗΝ
2. ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ-ΠΡΟΛΗΨΗ
«Βλέπω με τα μάτια της καρδιάς μου»
« Βλέπω με τα μάτια της καρδιάς μου»
Στην κοινωνία μας επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ να «βγούμε από τηγυάλα της μονοπολιτισμικότητας» και να συναισθανθούμε τον/τηνοποιοδήποτε/οποιαδήποτε «άλλον». Έχει δημιουργηθεί- λανθασμένα- η αντίληψηότι όλοι/ες τριγύρω μας πρέπει να είναι σαν κι εμάς και μας ξενίζει, όταν η εικόνα
του/της άλλου/ης διαφέρει από τη δική μας, πολύ περισσότερο, όταν αυτός/ή ο/ηάλλος/η είναι άτομο με αναπηρία. Συνήθως προβαίνουμε σε αντιδράσεις οίκτου ήσυμπόνοιας και δεν αντιλαμβανόμαστε ότι τα άτομα με αναπηρία είναι άτομα ποέχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς και ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται με ισοτιμία και
κοινωνική δικαιοσύνη.
Γνωρίζοντας το σημαντικό ρόλο που μπορεί να παίξει το σχολείο για τηνανατροπή αυτής αντίληψης και επιδιώκοντας να νιώθουν όλοι/ες καλά μέσα σε ένα
κλίμα αποδοχής και σεβασμού, κατανοούμε την αναγκαιότητα υλοποίησης προγραμμάτων κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης για την καλύτερη
διαχείριση αυτών των ζητημάτωνΣτόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η ευαισθητοποίηση σε θέματααναπηρίας μέσα από την καλλιέργεια της συναισθηματικής ανάπτυξης με έμφασηστα άτομα με προβλήματα όρασης. Μέσα από μία σειρά δραστηριοτήτων και με την
καλλιέργεια των κατάλληλων δεξιοτήτων θα επιχειρήσουμε να εξοικειωθούμε με την εικόνα του τυφλού παιδιού, να «μπούμε» στον κόσμο των ατόμων με προβλήματα
όρασης, να αντιληφθούμε-στο βαθμό που μας επιτρέπεται- την καθημερινότητά τους, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Θα προβληματιστούμε για το ρόλο και τη
στάση που έχουμε οι υπόλοιποι/ες απέναντι στα ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης και θα επιχειρήσουμε να αναλάβουμε δράση. Δεν
είναι όμως μόνο τα παιδιά της ευρύτερης ομάδας που χρειάζεται να αποδεχτούν την εικόνα του παιδιού με αναπηρία, αλλά και τα ίδια τα παιδιά με αναπηρία να αρχίζουν
να εξοικειώνονται και να αποδέχονται την αυτοεικόνα τους. Η εξοικείωση αυτή θα περιορίσει τις περιπτώσεις κοινωνικού αποκλεισμού.
Με απώτερο σκοπό την απόκτηση συμπεριληπτικής κουλτούρας, είναι προφανές ότι θα πρέπει να καλλιεργούμε διαρκώς τις κατάλληλες δεξιότητες στα
παιδιά, ώστε να αποκτήσουν τη διαπολιτισμική ετοιμότητα και να αποδεχτούν τη διαφορετικότητα. Ο σχεδιασμός του συγκεκριμένου προγράμματος αποτελεί μία
πρόταση- ένα βήμα- προς αυτή την κατεύθυνση









































































































