Το Νησί των Συναισθημάτων!
“Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».
- Αφήγηση του παραμυθιού. Ένα μαγικό κουτί εμφανίζεται στην ολομέλεια. Έπειτα από υποθέσεις των παιδιών για το περιεχόμενο του, ξεκινάει η αφήγηση με μουσική υπόκρουση «Το χαμόγελο της Τζοκόντα». Από το κουτί ξεπηδούν ένα νησί σε σχήμα καρδιάς και οι ήρωες του παραμυθιού. Μετά το τέλος του παραμυθιού, ακολούθησαν ερωτήσεις κατανόησης και έκφρασης σκέψεων και συναισθημάτων για τους πρωταγωνιστές της ιστορίας.
- Είδαμε το παραμύθι στο youtube
Δραματοποίησαμε το παραμύθι. Τα παιδιά πρότειναν:
- Η Αγάπη να κρατάει μια καρδιά, πρότεινε ο Ματέο
- Ο Πλούτος ένα σακούλι με λεφτά, είπε Η Μαριέττα
- Η Ευτυχία μία ζωγραφιά(Ματέο) με χαμόγελο, συμπλήρωσε η Ευαγγελία
- Η Αλαζονεία να φοράει κοσμήματα, πρότεινε η κ. Μόρφω που ανήκει και αυτή στην ομάδα
- Η Γνώση να κρατάει ένα βιβλίο, είπε ο Ντέμης
- Ο Χρόνος, ένα μπαστούνι και να σκύβει, ο Νίκος
- Η Λύπη μια ζωγραφιά με έναν λυπημένο, Στεφανία
Η Αγάπη συζητάει με τη Λύπη!
Στη συνέχεια, τα παιδιά οριοθέτησαν το νησί και την ξηρά, μοιράστηκαν οι ρόλοι και αποδόθηκε το παραμύθι. Για να πάρουν μέρος όλα τα παιδιά κάποια από αυτά παρίσταναν τα καράβια των συναισθημάτων.
- Τα παιδιά έγιναν ζευγάρια και ζωγράφισαν από κοινού το Νησί των Συναισθημάτων σε φύλλο εργασίας
- Ζωγραφίζω με την ομάδα μου τα καράβια της Αγάπης, της Ευτυχίας, της Λύπης, της Αλαζονείας και της Γνώσης!
Σε ένα κουτί υπάρχουν 3 Αγάπες, 3 Ευτυχίες, 3 Λύπες. 3 Αλαζονείες, 3 Λύπες και 3 Γνώσεις. Το κάθε παιδί τραβάει στην τύχη μία κάρτα. Ξεκινάει το μουσικό θέμα του Μ. Χατζιδάκι «Όταν έρχονται τα σύννεφα» και τα παιδιά περπατούν και απαγγέλουν: «Βούλιαξε το νησάκι μου και μόνο περπατώ! Ψάχνω φίλο που μου μοιάζει μαζί του να ενωθώ!». Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν ομάδες των 3 παιδιών και ζωγράφισαν συνεργατικά τα καράβια των συναισθημάτων.
Τα παιδιά εργάζονται σε ομάδες τριών ατόμων
Οι ομάδες έδωσαν τίτλο στα έργα τους:
« Οι λυπημένοι άνθρωποι κλαίνε»
«Το αγαπόπλοιο»
«Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι κάνουν παρέα»
«Το πλοίο της Αλαζονείας ταξιδεύει» και
«Η Γνώση με τα πολλά βιβλία»
- 28η Οκτωβρίου. Λόγω της επετείου του 1940, επεκτείναμε την παραπάνω δραστηριότητα και αποφασίσαμε να φτιάξουμε καράβια για την Ειρήνη και για τον Πόλεμο. Προετοιμάζοντας αυτή τη δράση επεξεργαστήκαμε αυτές τις έννοιες.
Ποια συναισθήματα νιώθουμε στον Πόλεμο;
- Λύπη, είπε ο Κωνσταντίνος
- Φόβο, Ευαγγελία
- Μοναξιά, Μαριέττα
- Στενοχώρια, Έλενα
- Άγχος, Στεφανία
- Αγωνία, Γιάννης
Ποια είναι τα συναισθήματα της Ειρήνης;
- Χαρά, Γκαμπριέλ
- Ευτυχία, Θεοδώρα
- Αγάπη, Νίκος
- Ηρεμία, Ματέο
- Ασφάλεια, Ευαγγελία
Τι θα μπορούσαμε να ζωγραφίσουμε στον Πόλεμο;
- Όπλα, Μπριάν
- Σπαθιά, Έλενα
- Βόμβες, Θεοδώρα
- Τανκς, Ματέο
- Θυμωμένους ανθρώπους, Γιάννης
- Σκοτωμένους ανθρώπους, Κωνσταντίνος
- Λυπημένους ανθρώπους, Γκαμπριέλ
- Γυμνά δέντρα, κυρία Μόρφω
- Φωτιά, Νίκος
Τι θα μπορούσαμε να ζωγραφίσουμε στο καράβι της Ειρήνης;
- Χαρούμενους ανθρώπους, Έλενα
- Δέντρα, Ντέμης
- Καρδούλες, Θεοδώρα
- Λουλούδια, Γκαμπριέλ
- Ήλιο, Μικαέλα
- Μέλισσες, Έλενα
- Πεταλούδες, Θεοδώρα
- Μπαλόνια, Θεοδώρα
- Χαρταετούς, Ευαγγελία
- Αστέρια, Θεοδώρα
Στη συνέχεια, κατηγοριοποιήσαμε τα χρώματα σε χρώματα του πολέμου και σε χρώματα της ειρήνης, φτιάξαμε ομάδες, ετοιμάσαμε τα καράβια του Πολέμου και της Ειρήνης και τα αναρτήσαμε στο σκηνικό μας για τη γιορτή!
Ειρήνη!
Πόλεμος!
- Ζωγραφίζω όποιον ήρωα θέλω από « Το Νησί των Συναισθημάτων» και γράφω το όνομά του, Φύλλο Εργασίας
- Μια πατρίδα για τους πρόσφυγες
Οι ήρωες του παραμυθιού έμειναν χωρίς πατρίδα. Έγιναν πρόσφυγες. Οι λόγοι που αναγκάζονται οι άνθρωποι να εγκαταλείψουν βίαια την πατρίδα τους είναι ο σεισμός, ο πόλεμος(Στεφανία), η φωτιά(Γκαμπριέλ), η πλημμύρα(Ευαγγελία).
2 εικόνες από το διαδίκτυο που απεικόνιζαν ένα όμορφο χωριό η πρώτη και μία πόλη η δεύτερη έθεσαν τον προβληματισμό της επιλογής στην ολομέλεια. Σκεπτόμενοι ορθολογικά, προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε τα θετικά και των δύο.
Έτσι, βρήκαμε πως το χωριό διαθέτει:
- Περισσότερα λουλούδια, Κωνσταντίνος
- Δέντρα, Μπριάν
- Λαχανόκηπους και κοτούλες, κ. Μόρφω
- Αυλές για παιχνίδι, Κωνσταντίνος
Από την άλλη, η πόλη έχει:
- Θέατρα, Κωνσταντίνος
- Πάρκα, Θεοδώρα
- Το Μέγαρο Μουσικής, Ευαγγελία
- Κινηματογράφους, Ματέο
- Μουσεία, Νίκος
- Βιβλιοθήκες, κ. Μόρφω
Διαπιστώσαμε ότι όλα τα πλεονεκτήματα είναι εξίσου ελκυστικά!
Στη συνέχεια, προτείναμε ονόματα στην πόλη και στο χωριό. Για το χωριό, ο Νίκος πρότεινε «Το Ψαροχώρι» και ο Κωνσταντίνος «Ο Αστερίας». Ψηφίσαμε (10 και 7 οι ψήφοι αντίστοιχα) και επικράτησε «Το Ψαροχώρι»
Για την πόλη, ο Ματέο πρότεινε «Η Τρελόπολη» και η Ευαγγελία «Η Λουλουδόπολη». Ψηφίσαμε (9 και 6 αντίστοιχα) και επικράτησε «Η Τρελόπολη».
Τέλος, ψηφίσαμε για τη νέα πατρίδα των ηρώων μας. Επικράτησε «Το Ψαροχώρι» με 9 ψήφους έναντι της Τρελόπολης που πήρε 6 ψήφους!
- «Το καράβι των συναισθημάτων» Επιθυμώντας να μοιραστούμε τη δουλειά μας με τους γονείς, φτιάξαμε ο καθένας το καράβι του που εκτός από τα συναισθήματα περιέχει και την πορεία των δράσεών μας!
Αξιολόγηση του Προγράμματος
Στόχοι ήταν:
- να προσεγγίσουν τα παιδιά αφηρημένες έννοιες όπως η αγάπη, η λύπη, η αλαζονεία, η γνώση, ο πλούτος και ο χρόνος
- να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους
- να αφυπνιστεί η περιέργειά τους και να απελευθερωθεί η φαντασία τους
- να επικοινωνήσουν με σκέψεις και συναισθήματα
- να συνεργαστούν αρμονικά για τη δημιουργία ενός κοινού επιτεύγματος
- να εργαστούν ομαδικά, να παρουσιάσουν το έργο τους και να αυτοαξιολογηθούν ως ομάδα.
- να εκφράσουν τον εσωτερικό τους κόσμο μέσα από τα εικαστικά
- Να εκφραστούν μέσα από τη δραματική τέχνη και να συνεργαστούν για την παρουσίαση ενός έργου
Στην παραπάνω διδακτική πρακτική προσεγγίστηκαν όλες οι μαθησιακές περιοχές(Παιδί και Γλώσσα, Παιδί και Περιβάλλον, Παιδί και Μαθηματικά, Παιδί και Πληροφορική, Παιδί και Τέχνες).
Το πρόγραμμα κράτησε περίπου 2 εβδομάδες, με δεδομένο τον περιορισμένο χρόνο στο Ολοήμερο. Παρά τη δυσκολία της ώρας, τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με ενδιαφέρον και οι παραπάνω στόχοι επιτεύχθηκαν.
Μέσα από αναστοχασμούς, ανατροφοδοτήσεις, αλληλεπιδράσεις και κοινές δράσεις, δημιουργήθηκε ένα ζεστό κλίμα αποδοχής και συνεργασίας, σημαντική και κυρίαρχη προϋπόθεση για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε όλες τις μελλοντικές μαθησιακές προσεγγίσεις!
(Συναισθηματική Αγωγή, Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, Τεύχος 116)
