Το ροζ και το γαλαζιο.
Η ΚΙΤΡΙΝΗ ΟΜΠΡΕΛΑ
Εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα και γεμάτα μηνύματα ενσυναίσθησης και ελπίδας, η «Ομπρέλα» ακολουθεί την ιστορία του Τζόζεφ, ενός αγοριού που ζει σε ορφανοτροφείο, και ονειρεύεται να έχει μία κίτρινη ομπρέλα.
το ροζ και το γαλάζιο. Εργαστήριο δραστηριοτήτων.
ΑΣΚΗΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΛΟΓΟΥ.
Ένα αγαπημένο τραγούδι των παιδιών ¨ο κόκορας¨ του Διονύση Σαββόπουλου, έγινε αφορμή να αναρωτηθούμε για το τι συμβαίνει στις κοινωνίες των ζώων, εκεί που δεν επικρατούν στερεότυπα και τους νόμους βάζει η ίδια η φύση.
Στο τέλος μεταφέραμε το τραγούδι, (αλλάζοντας τα πρόσωπα)στην κοινωνία των ανθρώπων.
ΖΩΑ ΣΕ ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ
Το ροζ και το γαλάζιο Εργαστήριο δεξιοτήτων. Δράσεις ενεργού πολίτη.
)Ποιοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι; Αδάμ και Εύα. Από το πλευρό του Αδάμ( ως Ίσος προς Ίσον, όχι από τα πόδια ή το κεφάλι.) Φτιάχνουμε με πυλό τους πρωτόπλαστους
2)Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του φύλου.Tι ξέρουν τα παιδιά; Καταγραφή.
3)Διαμορφώνουν τα στερεότυπα την άποψη μας;
Δίνουμε στα παιδιά έναν ροζ και έναν μπλε κύκλο και τους ζητάμε να φτιάξουν δύο ανθρωπάκια. Όλα τα μπλε έγιναν αγοράκια και τα ροζ κοριτσάκια. Γιατί;
Συζητάμε τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας μάγισσας και τους ζητάμε να τη ζωγραφίσουν .Έχουν όλοι την άποψη του στερεότυπου χωρίς να έχουν δει μάγισσα ποτέ.
4)Τι ρόλους αναλαμβάνουμε στο παιχνίδι μας;
Φύλλο εργασίας σωστό λάθος.
5)Αντρικοί και γυναικείοι ρόλοι στην σύγχρονη αλλά και την παλιά εποχή
Τι μπορούν να κάνουν καλά οι άνδρες , τι οι γυναίκες;
Φύλλο εργασίας σωστό λάθος
6)Ορίζουμε χώρους στην τάξη και τοποθετούμε ταμπέλες σωστό και λάθος.
Ζητάμε να μετακινηθούν σύμφωνα με τη γνώμη τους κάθε φορά που διαβάζουμε μία από τις παρακάτω καρτέλες.
α)μόνο τα κορίτσια φοράνε φούστα.
Β)μόνο τα κορίτσια έχουν μακριά μαλλιά.
Γ)μόνο τα κορίτσια κάνουν μπαλέτο.
Δ)οι άνδρες δεν κλαίνε.
Φύλλο εργασίας σωστό λάθος.
7)Δείχνουμε εικόνες με τσολιάδες και Σκοτσέζους. Διερευνούμε την ενδυμασία στην αρχαία Ελλάδα αλλά και στα χρόνια του Χρηστού. Φωτογραφίες του Τζιμπρίλ Αρρούν Σισέ (DjibrilArrunCissé,) Γάλλου πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή, με καταγωγή από την Ακτή Ελεφαντοστού, που προσήλθε στην τελετή βράβευσης ως καλύτερου ποδοσφαιριστή της χρονιάς με φούστα Ζαν-Πολ Γκοτιέ (Jean-PaulGaultier. Ινδιάνους με μακριά μαλλιά και το Σαμψών. Παρακολουθούμε ένα βίντεο με το Νουρέγιεφ.
8)Ακούμε το οι άνδρες δεν κλαίνε από λάχανα και χάχανα.
10)Παραμύθι Οι άνδρες κλαίνε.
Ο εικονογράφος και συγγραφέας JoanTuru ανατρέπει στερεότυπα σχετικά με το αντρικό φύλο μέσα από την ιστορία του μικρού Νιλ, ένα χαρούμενο παιδί που ανησυχεί ότι δεν ξέρει πώς να είναι άντρας… Πρόκειται για ένα βιβλίο γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, που βάζει τον ίδιο τον Νιλ να μιλάει για τις ανησυχίες των αγοριών που βιάζονται να γίνουν άντρες και νιώθουν μπερδεμένα ανάμεσα στα «πρέπει» που προβάλλονται γύρω τους και τα «θέλω» τους.
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΙΤΑ
το γάντι, Ουκρανικό παραμύθι.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΑΝΗ ΜΟΥ ΓΛΑΣΤΡΑ (για το εργαστήριο τα τραγούδια μοσχοβολούν)
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΑΝΟ.
Η Pepita ήταν μια νεαρή κοπέλα που ζούσε σε ένα χωριό στο Μεξικό. Όπως κάθε παραμονή Χριστουγέννων, έτσι και εκείνη τη χρονιά, όλοι στο χωριό συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία για τη λειτουργία. Κάθε οικογένεια θα έφερνε ένα δώρο για το μικρό Χριστό. Η Pepita δεν είχε τίποτα να φέρει, η οικογένειά της ήταν πολύ φτωχή. Ο ξάδερφος της, Pedro προσπάθησε να την παρηγορήσει, λέγοντάς της “Είμαι βέβαιος ότι ακόμη και το πιο ταπεινό δώρο, που δίνεται με αγάπη, θα είναι αποδεκτό στα μάτια του Θεού”.
Η Pepita ήταν αποφασισμένη να φέρει κάτι, έτσι βρήκε μερικά αγριολούλουδα κατά μήκος του δρόμου. Τα έκανε μια ανθοδέσμη, αλλά ντράπηκε να τα αφήσει μπροστά στη φάτνη. Αυτό ήταν όμως το μοναδικό δώρο που μπορούσε να προσφέρει. Η εκκλησία ήταν σχεδόν γεμάτη όταν έφτασε. Η Pepita έκρυψε με τα χέρια της την ανθοδέσμη, ελπίζοντας ότι οι άλλοι δεν θα την προσέξουν. Προχώρησε με δισταγμό προς τον διάδρομο, όμως θυμήθηκε τα λόγια του ξαδέλφου της. “Θεέ μου”, σκέφτηκε, “δεν είναι το καλύτερο δώρο, αλλά θα είναι το δώρο που θα προσφερθεί με την περισσότερη αγάπη.” Άρχισε να νιώθει καλύτερα και προχώρησε στον διάδρομο, κρατώντας την ανθοδέσμη με υπερηφάνεια. Μέχρι να φτάσει στο μπροστινό μέρος της εκκλησίας, τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα αγάπης, γονάτισε και έβαλε το μπουκέτο της μπροστά στη σκηνή της γέννησης.
Ξαφνικά, μέσα από το μπουκέτο με τα αγριολούλουδα ξεπετάχτηκαν ολόλαμπρα κόκκινα άνθη. Όλοι είπαν ότι επρόκειτο για ένα χριστουγεννιάτικο θαύμα. Από εκείνη την ημέρα, τα έντονα κόκκινα λουλούδια έγιναν γνωστά ως “Flores de Noche Buena” Λουλούδια της Άγιας Νύχτας. Δύο αιώνες πριν, τα λουλούδια αυτά έφερε από το Μεξικό στην Αμερική, ο πρέσβης της χώρας του, Joel Roberts Poinsett, που φέρουν πλέον το όνομά του.

















































