Ο Μαντίθεος από το Θορικό της Ακαμαντίδος φυλής κληρώθηκε βουλευτής και δοκιμάζεται. Η δοκιμασία των αρχόντων, αιρετών και κληρωτών αποτελούσε βασικό θεσμό για τη θεμελίωση και διασφάλιση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Αθήνα των κλασικών χρονών. Κάθε δηλ. Αθηναίος πολίτης, προκειμένου να ασκήσει οποιοδήποτε αξίωμα, έπρεπε μετά την εκλογή του να υποστεί μια υποχρεωτική εξέταση που στόχευε στο να διαπιστωθεί αν πληρούνταν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την ανάληψη των καθηκόντων του και αν ήταν άξιος του λειτουργήματος που είχε κληθεί να αναλάβει. Η δοκιμασία γινόταν αρχικά ενώπιον της Βουλής των πεντακοσίων· αργότερα όμως προστέθηκε και ένα δεύτερο στάδιο ενώπιον του δικαστηρίου της Ηλιαίας για όσους αποδοκίμαζε η Βουλή και ασκούσαν έφεση.

Ο μαθητής Ιωάννης Σάλτας από το Β 4 αποτύπωσε δημιουργικά σε ένα σκίτσο τη δοκιμασία του Μαντίθεου!

Η περίοδος του Δωδεκαημέρου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ελλάδα. Επομένως έχει δημιουργηθεί ένας ευρύς κύκλος διαφορετικών εθίμων ανά περιοχή της Ελλάδας. Το κέντρο όλων των εθίμων είναι το κοσμοσωτήριο γεγονός της Γεννήσεως του Θεανθρώπου.

Ξεκινώντας στη Θράκη, βρίσκουμε το έθιμο των χοιροσφάγιων, που ήταν κυρίως ανδρική υπόθεση. Ωστόσο και οι γυναίκες κατείχαν εξέχουσα θέση σε όλη αυτή την διαδικασία. Τα πάντα ξεκινούσαν τα χαράματα της παραμονής των Χριστουγέννων με τους άνδρες να σφάζουν το χοίρο και τις γυναίκες να κάνουν όλες τις απαραίτητες ετοιμασίες για το γιορτινό τραπέζι. Τα παιδιά την παραμονή των Χριστουγέννων ξεχύνονταν πρωί πρωί στο δρόμο με σκοπό να πουν τα τοπικά κάλαντα.

Στην Πελοπόννησο συναντάμε το ξεχωριστό έθιμο με τα λαλάγγια, τα οποία ήταν ζυμαρένια κυκλάκια τηγανιτά. Και σε εκείνη την περιοχή τα παιδιά κυρίως τα αγόρια έβγαιναν πρωί πρωί να πουν τα κάλαντα κρατώντας είτε τα πιατίνια είτε ένα στολισμένο καραβάκι. Σε κάθε σπίτι που πήγαιναν η νοικοκυρά τους έδινε διάφορα εδέσματα και ένα μικρό φιλοδώρημα.

Στα Μέγαρα υπάρχουν παρόμοια έθιμα με την μόνη διαφορά ότι το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς οι νοικοκυρές ετοίμαζαν ζυμάρι για τους λουκουμάδες με σκοπό να τους τηγανίσουν πρωί πρωί και μόλις επιστρέψει η οικογένεια από την εκκλησία να βρει το τραπέζι στρωμένο με όλα τα παραδοσιακά εδέσματα. Κατά την ημέρα της παραμονής των Θεοφανίων οι νέοι των Μεγάρων έβγαιναν και τραγουδούσαν τα Καλημέρια δηλαδή τα τοπικά κάλαντα των Θεοφανίων. Επιπλέον όλες αυτές τις γιορτινές ημέρες στα τραπέζια κατέχει εξέχουσα θέση η κεντητή κουλούρα με τον κεντητό σταυρό και τα καρύδια. Οι νοικοκυρές φρόντιζαν ιδιαίτερα εκείνο το ψωμί ζυμώνοντας το με ευωδιαστό νερό και άλλα μυρωδικά με σκοπό να του προσδώσουν ιδιαίτερο άρωμα και γεύση!

Κοντόπουλος Δημήτρης –  Β2

Την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου οι μαθητές της Β Λυκείου του σχολείου μας πραγματοποίησαμε επίσκεψη στο Θωρηκτό Αβέρωφ, με αφορμή τα εκπαιδευτικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουμε.

Η ξενάγησή μας στο πλοίο ξεκίνησε αφότου χωριστήκαμε σε δύο ομάδες. Ανεβαίνοντας στο κατάστρωμα του πλοίου, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου ήταν αυτό στο οποίο ξεναγηθήκαμε πρώτα. Πρόκειται για το μοναδικό πολεμικό πλοίο με ναό, όπου μάλιστα πάντοτε υπηρετούσε ιερέας, ο οποίος ήταν κανονικό μέλος του πληρώματος. Για κάποιους το εκκλησάκι αυτό ήταν που προστάτεψε το πλοίο και δεν έχασε καμία μάχη. Μάλιστα υπάρχουν καταγεγραμμένες μαρτυρίες που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα αυτά.

Αργότερα ξεναγηθήκαμε στο εσωτερικό του πλοίου όπου και ενημερωθήκαμε για την ιστορία του . Άνθρωπος καταλύτης για την ιστορία του πλοίου είναι ο Γεώργιος Αβέρωφ ο οποίος δίνοντας από τη διαθήκη του το ποσό των 8 εκατομμυρίων δραχμών (δηλαδή το 1/3 της προκαταβολής) βοήθησε σημαντικά στην απόκτηση του πλοίου. Η διαθήκη του Γεώργιου Αβέρωφ ορίζει ότι το 1/5 της περιουσίας του (20 μερίδια ) παραχωρείται για τη ναυπήγηση ισχυρού καταδρομικού πλοίου που θα φέρει το όνομα του. Το πλοίο δεν άργησε να πάρει το βάφτισμα του πυρός καθώς ήταν αυτό που με την έναρξη του Α’ Βαλκανικού πολέμου δίνοντας σημαντικές μάχες κατάφερε να διαλύσει τις προσδοκίες του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Συνέχισε όμως και τον Οκτώβριο του 1912 κλήθηκε να πετύχει έναν ιδιαίτερα δύσκολο συνδυασμό πολλαπλών στόχων. Η επιτυχία των στόχων αυτών είχε ως αποτέλεσμα το <<Γ. Αβέρωφ>> να αποκτήσει διαστάσεις συμβόλου στη λαϊκή μνήμη: ένας μύθος είχε πια γεννηθεί . Η ιστορία του πλοίο συνεχίζεται με τη συμμετοχή του και στους Παγκοσμίους πολέμους με το <<Γ. Αβέρωφ>> να βγαίνει νικητής.

Το πρώτο κατάστρωμα περιλαμβάνει εκθεσιακούς χώρους με αντικείμενα από την καθημερινή ζωή του πληρώματος αλλά και τα διαμερίσματα του ναυάρχου, του αξιωματικού αλλά και του υπάρχου του πλοίου. Για λόγους χρηστικότητας το Α’ κατάστρωμα χωρίστηκε σε τρία μέρη όπου ξεναγηθήκαμε σε κάθε ένα ξεχωριστά . Στο αριστερό τμήμα του εκθεσιακού χώρου βρίσκονται βιτρίνες με διάφορα αντικείμενα αλλά και οι σάκοι ανθράκευσης. Στο δεξιό τμήμα είναι το υπόφραγμα οπού εκτίθενται οι μπράντες (αιώρες)  αλλά και τραπέζια με σκεύη συσσιτίου. Ενώ τέλος, μέρος του κεντρικού εκθεσιακού χώρου αποτελεί και η έκθεση ζωγραφικής με θέμα τη ναυτική ζωή αλλά και το πλοίο.

Στο δεύτερο υπόστρωμα βρίσκονται τα δωμάτια των σημαιοφόρων, τα διαμερίσματα των αξιωματικών, μία αίθουσα παρουσιάσεων καθώς και οι αποθήκες τροφίμων του πλοίου.

Πρόκειται για μία ενδιαφέρουσα επίσκεψη η οποία σίγουρα μας άφησε τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις. Ευχαριστούμε θερμά τις υπεύθυνες καθηγήτριες της εκδρομής Αφροδίτη Σάλτα και Κουλιέρη Βασιλική αλλά και τους συνοδούς καθηγητές.

Κολοβού Σοφία Β’2

Φιλία, μία λέξη, μία έννοια με χίλια συναισθήματα. Η φιλική σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων ή περισσότερων θα πρέπει να θεωρείται αυτοσκοπός. Άραγε αν δεν είχαμε αυτό το ένα άτομο που ορίζουμε τη λέξη φίλος με την έννοια αυτού του ανθρώπου που σκεφτόμαστε θα ήμασταν οι ίδιοι ; Θα ήμασταν διαφορετικοί; Σίγουρα ο άνθρωπος που επιλέγεις για φίλο σου επιδρά και συμβάλει χαρακτηριστικά στον χαρακτήρα σου. Φίλοι είναι αυτοί που σε κάνουν να νιώθεις ο εαυτός σου. Είναι αυτοί που βρίσκονται δίπλα σου στα καλά και τα κακά, τα εύκολα και τα δύσκολα και σε στηρίζουν όπως καλύτερα μπορούν με κάθε λεπτομέρεια. Μέσα από τη φιλία, οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους, ωριμάζουν και γεμίζουν εμπειρίες. Στις μέρες μας βέβαια, ίσως είναι πιο δύσκολο το να βρεις την αληθινή φιλία. Διότι όπως και κάθε σχέση κοινωνική, ερωτική, πρωτίστως φιλική, απαιτεί θυσίες, προθυμία, επένδυση χρόνου, ειλικρίνεια, πίστη, στοργή, αποδοχή και ανιδιοτέλεια. Ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων φαίνεται να δυσκολεύεται στο να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, με αποτέλεσμα η σχέση να παραμείνει επιφανειακή και να μην αναπτύσσεται όπως πρέπει, ενώ παράλληλα αποτρέπεται η σύναψη μιας αληθινής φιλίας, στερώντας στους άλλους ανθρώπους την ευκαιρία να γνωρίσουν τον πραγματικό εαυτό.
Όλοι χρειάζονται έναν φίλο αληθινό, με το να εκφράζεται με ειλικρίνεια αλλά με σεβασμό, να είναι πιστός και πρωτίστως να αγαπάει τον εαυτό του έτσι ώστε να αγαπήσει κι εσένα.

Κατερίνα Τζωρτζάτου – Μπεθάνη Αναστασία Β 3

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ” ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ”, ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022 ΚΑΙ ΩΡΑ 19:00, ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΥΔΑΚΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΩΝ.

Κατά κοινή ομολογία, η γυναίκα σε παρελθούσες εποχές και στο πλαίσιο μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας, ήταν υποδουλωμένη και αποκλεισμένη. Τα δικαιώματά της ήταν ανύπαρκτα, γεγονός που επιβεβαιώνει την εικόνα της αντικειμενοποίησης και χειραγώγησης του μισού πληθυσμού της γης.

Αργά αλλά σταθερά, η γυναίκα διεκδίκησε τη βελτίωση της θέσης της στην κοινωνία και κυρίως στο θέμα της ισότητας, δηλαδή στην ισότιμη αντιμετώπιση, την ουσιαστική και τυπική αναγνώριση ίσων δικαιωμάτων και τη δημιουργία ίσων ευκαιριών για ανάπτυξη.

Οι παρελθούσες αντιλήψεις ήθελαν τη γυναίκα να είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για το σπίτι και να ασχολείται με τη φροντίδα του. Η προσφορά της στον τομέα αυτό, παρότι είναι αδιαμφισβήτητη, δεν εκτιμάται από το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού, ενώ, συχνά, αποτελεί τη «μαγιά» για τη συντήρηση της ανισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα. Αυτό που όλοι οφείλουμε να προωθήσουμε είναι η πραγματική ισότητα και μέσα στο σπίτι. Προς την κατεύθυνση αυτή η παιδεία και η επιμελημένη αγωγή μπορούν να προσφέρουν τη λύση. Το μέλλον της γυναίκας και του άνδρα επιβάλλει ισότιμο καταμερισμό ευθυνών και αγαστή συνεργασία.

Όμως για να πραγματοποιηθούν όλα αυτά πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια. Πάντως στο ελληνικό σπίτι ακόμα δεν υφίσταται ισότητα. Σπάνια μοιράζονται δουλειές, σπανιότερα δέχεται ο σύντροφος να μας υποκαταστήσει σε εκφάνσεις του «θεσμοθετημένου» ρόλου μας στην οικογένεια.

Διδάσκουμε το αγόρι ότι «η φροντίδα των παιδιών είναι αρμοδιότητα της γυναίκας». Λέμε στην κόρη μας να είναι αδύνατη σαν κλαδάκι, γιατί «οι παχουλές δεν έχουν πέραση». Τη δουλειά μας τη χάνουμε πρώτες, κι ας είναι οι απολαβές μας χαμηλότερες, τα προσόντα μας περισσότερα και η απόδοσή μας καλύτερη. Τι σημασία έχουν όλα αυτά όταν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν είναι ευνοϊκή; Ενοχλεί η εγκυμοσύνη. Ενοχλεί ο θηλασμός. Και η ηλικία του παιδιού σημαίνει μειωμένο ωράριο. Όταν έρχεται η ώρα των περικοπών δεν υπάρχει κανένας δισταγμός για το ποιος θα απολυθεί πρώτος. Όπως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιος θα ανέβει γρηγορότερα τα σκαλοπάτια της υπηρεσιακής εξέλιξης.

Και όσες αποφάσισαν να μορφωθούν, να εργαστούν, να κάνουν «όνομα» στη δουλειά τους, να καλλιεργήσουν τον εαυτό τους και να χαρούν το πνεύμα της ελευθερίας τους, να διαθέτουν το σώμα τους κατά τις δικές τους αρχές, γυρίζουν το βράδυ και ξεκλειδώνουν την πόρτα στο σπίτι τους, διαπιστώνοντας ότι αν χτυπήσει το τηλέφωνό τους είναι από το γραφείο ή από τη μητέρα τους. Γιατί το τίμημα της επιτυχημένης, καλλιεργημένης και έξυπνης γυναίκας λέγεται μοναξιά. Ηθελημένη ή όχι.

Παρασκευή Τσίγκρη Γ4

Μια ηλιόλουστη μέρα του Οκτώβρη επιλέξαμε να επισκεφτεί το σχολείο μας την Ακρόπολη, την Αρχαία Αγορά και το Ιστορικό Μουσείο στο κέντρο της Αθήνας. Με σύμμαχο τον λαμπερό ήλιο απολαύσαμε τα αρχαία μνημεία και ολοκληρώσαμε την εκπαιδευτική μας επίσκεψη στα στενά του Θησείου με βόλτα και καφεδάκι! Μπορεί να αργήσαμε να ανεβάσουμε τις φωτογραφίες από αυτή την επίσκεψη στο blog γιατί μας πιέζει αμείλικτα ο χρόνος και η ύλη που πρέπει να τιθασεύσουμε, έστω και αργά όμως, απολαύστε αρχαιοελληνική λάμψη!

,

Την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2022 η ομάδα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης του σχολείου μας συμμετείχε σε μία πολύ ενδιαφέρουσα δράση στη γειτονική Ελευσίνα! Βρεθήκαμε στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΕΠΕ) της πόλης όπου ενημερωθήκαμε για το πιο σημαντικό ίσως  ζήτημα της εποχής μας, την κλιματική αλλαγή!

Η δράση μας ξεκίνησε από την αίθουσα του ΚΕΠΕ, όπου παρακολουθήσαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τα αίτια που την προξενούν καθώς και τις συνέπειες που αυτή έχει στη ζωή των ανθρώπων. Πραγματικά, όλοι σοκαριστήκαμε από το γεγονός της ραγδαίας μεταβολής του κλίματος του πλανήτη τα τελευταία χρόνια και αναλογιστήκαμε το πόσο μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει ο καθένας μας για αυτή την κατάσταση. Το πιο αποτρόπαιο από όλα όσα ακούσαμε ήταν αυτό της τεράστιας αλλαγής που θα επέλθει στην θερμοκρασία του πλανήτη μας η οποία τα προσεχή χρόνια αναμένεται από τους περιβαλλοντολόγους να αυξηθεί κατακόρυφα. Τέλος, πληροφορηθήκαμε για όλα όσα μπορούμε να κάνουμε εμείς για να βοηθήσουμε τον πλανήτη μειώνοντας το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα, όπως το να κάνουμε ανακύκλωση και να χρησιμοποιούμε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).

Στη συνέχεια αφού ξεκουραστήκαμε λίγο, ξεκινήσαμε μία πεζή περιήγηση στην πόλη της Ελευσίνας με αφορμή την ανακήρυξη της ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Περιπλανηθήκαμε στην πόλη, θαυμάσαμε τον αρχαιολογικό χώρο και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου όπως επίσης και το φυσικό της περιβάλλον, μαθαίνοντας για φυτά του μεσογειακού κλίματος τα οποία υπάρχουν στην περιοχή. Με όλες αυτές τις γνώσεις καθώς και τις πανέμορφες εικόνες που αντικρίσαμε πήραμε σιγά-σιγά τον δρόμο της επιστροφής.

Πραγματικά περάσαμε μία πολύ όμορφη ημέρα ανακαλύπτοντας και μαθαίνοντας πράγματα που άμεσα σχετίζονται με την καθημερινή μας ζωή. Ευχόμαστε η δράση αυτή να αποτέλεσε αφύπνιση για όλους μας και να μας υπενθύμισε πως δεν έχουμε ένα δεύτερο πλανήτη!

Ευχαριστούμε θερμά το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την άρτια διοργανωμένη δράση καθώς και τις υπεύθυνες καθηγήτριες του προγράμματος κυρίες Σάλτα Αφροδίτη και Κουλιέρη Βασιλική που κανόνισαν για εμάς αυτή την όμορφη και εποικοδομητική ημέρα!

Για την περιβαλλοντική ομάδα του 2^ου ΓΕ.Λ Μεγάρων,  Ανδριανός Ξυδιάς

• Συγγραφέας : Romy Hausman
• Εκδοτικός οίκος : Μεταίχμιο
• Μετάφραση : Δέσποινα Κανελλοπούλου
• Σελίδες: 410

________________________________

Ένα καλογραμμένο βιβλίο τρόμου-αστυνομικής λογοτεχνίας, το οποίο εστιάζει σε ένα φρικιαστικό παρελθόν της ζωής μιας οικογένειας μέσα σε μια καλύβα. Εκεί όπου εκείνος καθορίζει την μέρα και την νύχτα, ήταν ο Θεός στον κόσμο που είχε δημιουργήσει. Τι θα συμβεί όμως όταν η γυναίκα φύγει από εκείνη την καλύβα; Τι κι αν εκείνος ο άνδρας έψαχνε για μια μητέρα για τα παιδιά του; Ποια εικόνα κρύβεται πίσω από αυτά τα διάσπαρτα κομμάτια του παζλ που η Λένα μαζί με την αστυνομία θα βάλουν να ενώσουν;

Ήταν ένα σχετικά καλό βιβλίο που κερδίζει την βαθμολογία των 6.5/10

Η πλοκή κυλά σε καλό ρυθμό και είναι  καλοδουλεμένη. Επίσης υπήρξε σημαντική ανατροπή που αύξησε το ενδιαφέρον μου, το οποίο και έμεινε ως το τέλος αμείωτο. Δεν άφησε κανένα κενό και το τέλος του έμεινε στο μυαλό μου ως ένα ερωτηματικό, αν και τολμώ να πω πως δεν με ξετρέλανε.

Η γραφή της συγγραφέως ήταν άρτια και κατανοητή στον αναγνώστη. Είχε πλούσιες περιγραφές, μα ελάχιστους διαλόγους. Κατ’ εμε δεν ήταν αρκετοί ώστε να με μεταφέρουν στο σκηνικό. Δεν με κούρασε καθόλου έτσι ώστε το ταξίδι μέσα από τις σελίδες να είναι ευχάριστο. Ωστόσο δεν μου άρεσε το γεγονός πως υπήρξαν συχνές εναλλαγές οπτικής γωνίας ανάλογα με τον χαρακτήρα, ενώ στη μετάβαση η αφήγηση κοβόταν πολλές φορές απότομα.

Οι χαρακτήρες δεν ήταν αρκετά ολοκληρωμένοι, έστω όχι τόσο ώστε να δεθώ μαζί τους και να τους θεωρήσω ανθρώπινους. Αν και οι εναλλαγές της οπτικής του κάθε χαρακτήρα ήταν συχνές, η συγγραφέας δεν μου πέρασε όλα τα συναισθήματα δυνατά και δεν με βοήθησε να κατανοήσω την προσωπικότητά τους. Με λίγα λόγια δεν υπήρχε ταύτιση ούτε και κατανόηση.

Αν μου άφησε κάποιο ηθικό δίδαγμα, αυτό είναι η γνώση του πότε πρέπει να μπαίνω σε ξένα χωράφια και πότε όχι.

Κίμων Σβίγκος Γ4

Στο πλαίσιο της θεματικής  «Τα φύλα στη λογοτεχνία» στη Λογοτεχνία της Α΄ Λυκείου δουλεύτηκε το  κείμενο «Εξ αγχιστείας» του Θανάση Βαλτινού, στο οποίο γίνεται αναφορά στον θεσμό της προίκας. Πληροφορίες για τον παρωχημένο πλέον αυτόν θεσμό συγκέντρωσε η μαθήτρια Σοφία Παπανικόλα.

Προίκα είναι ένας θεσμός κατά τον οποίο η οικογένεια μιας κοπέλας που επρόκειτο να παντρευτεί, της παραχωρούσε περιουσιακά στοιχεία. Ο θεσμός υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και αποτελούσε τη συμβολή της γυναίκας στον κοινό βίο του ζευγαριού. Οι συνήθεις λόγοι για τους οποίους επιβάλλονταν ήταν αρχικά οικονομικοί και στη συνέχεια κοινωνικοί. Πέρα από τα φυσικά προσόντα της νύφης, αιτία γάμου αποτελούσε το μέγεθος της προίκας που είχε η κοπέλα. Η προίκα ήταν ένα συμβόλαιο, έγγραφο και ενυπόγραφο, το οποίο επιβεβαιωνόταν από το προικοσύμφωνο. Ήταν μια ενέργεια στην οποία το συναίσθημα είχε ανύπαρκτο ρόλο στη διαδικασία λήψης της απόφασης. Οι γονείς κάθε κοπέλας προσπαθούσαν από τα μικρά χρόνια της, μέχρι τη στιγμή που θα τη ζητούσε κάποιος να συγκεντρώσουν όσο περισσότερη προίκα μπορούσαν για να την παντρέψουν. Συνήθως η προίκα αποτελούνταν από ρούχα, αλλά οι πιο εύποροι έδιναν κοσμήματα, κτήματα, ζώα καθώς και κατοικίες. Στην ουσία η προίκα ήταν μια αποζημίωση στον άντρα, καθώς εξασφάλιζε την ελάφρυνση της οικογένειας σε πολλούς τομείς από τα βάρη της. Τέλος, η προίκα ήταν ένα σύμβολο μέσα από το οποίο μπορούσε κανείς να διακρίνει την οικονομική κατάσταση και το κοινωνικό κύρος κάθε οικογένειας.

Σοφία Παπανικόλα Α3