Μαθητική Κυψέλη

O αγιασμός για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς

Οι Γερμανοί ξανάρχονται

Από τη Θεατρική ομάδα του Γυμνασίου Κυψέλης

Το εύρημα του σατυρικού εφιάλτη σκαρφίστηκε το ακτύπητο συγγραφικό ζευγάρι των Αλ. Σακελλάριου – Χρ. Γιαννακόπουλου για να καυτηριάσει τη φαγωμάρα και τη διχόνοια  των Ελλήνων μετά τον Εμφύλιο που ακολούθησε τη γερμανική κατοχή. Το κείμενο του 1948 που απετέλεσε και τη βάση της μεγάλης κινηματογραφικής επιτυχίας με πρωταγωνιστή το Βασίλη Λογοθετίδη παραμένει δραματικά επίκαιρο. Αυτό το έργο παρουσίασε η θεατρική ομάδα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας το τριήμερο 18 -19 -20 Μαΐου στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης η οποία και τις τρεις βραδιές ήταν κατάμεστη με αποκορύφωμα την παράσταση της Κυριακής, όπου οι μικροί ηθοποιοί έπαιξαν μπροστά σε ένα πολυπληθές κοινό που παρακολουθούσε όρθιο μέσα και έξω από την αίθουσα από τα ανοικτά παράθυρα και την πόρτα.

Οι μικροί πρωταγωνιστές με άνεση, απίστευτη ενέργεια και ζωντάνια έδωσαν το καλύτερό τους εαυτό κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες των καθηγητών Μπήτρου Γεώργιου και Αλυφαντή Καλλιρρόης. Τα σκηνικά της παράστασης διαμόρφωσε η κ. Ματούλα Ρούσσου, ενώ τους ρόλους απέδωσαν οι μαθητές: Μήνα Παύλου, Χριστίνα Καραγιάννη, Αρετή Γρυπαίου, Γεωργία Παπασεβαστού, Δάφνη Παπαγεωργίου, Μαρία Περτέση, Νίκος Καρβούνης, Άγγελος Στενάκης, Στέλιος Μπέσης, Μιχάλης Κάλαβρος, Δημήτρης Λεβεντόπουλος, Γιώργος Τζόκα, Νεκτάριος Μπόγρης, Γιώργος Γκρινέζος, Κική Ζωγράφου, Μαριάνθη Λαδά, Ηλίας Θωμάς, Ηρακλής Καραγιάννης, Σταύρος Τσοτσορός, Δημήτρης Μπέσης, Χρήστος Παπασεβαστός, Νεκταρία Μεθενίτη, Ναταλία Χλέστου, Αλέκος Δημητρόπουλος και Διονύσης Βλαχογιάννης.

Τα μηνύματα του έργου βασανίζουν σήμερα το μυαλό μας, στο μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων που τα παιδιακίστικα καμώματα των πολιτικών αρχηγών, τα καπρίτσια και η ασυνενοησία μας θυμίζουν τους Έλληνες  του 1948. Τελικά η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει ή οι Έλληνες δεν λένε να αλλάξουν;

Λίγα λόγια  για την υπόθεση:
Στην παλιά Αθήνα, λίγο  μετά τη Γερμανική Κατοχή  οι άνθρωποι προσπαθούν να γιατρέψουν τις πληγές που άφησε πίσω τους ο πόλεμος. Και η μεγαλύτερη πληγή είναι ο εμφύλιος, η φαγωμάρα  για τα πολιτικά, η ασυνεννοησία, ο διχασμός.

Είναι η εποχή  που στην Αθήνα υπάρχουν χαμόσπιτα  τα οποία ενώνει μια κοινή αυλή  με πηγάδι και πολλά λουλούδια στα παρτέρια. Εκεί οι νοικοκυρές μαγειρεύουν, πλένουν και απλώνουν τα ρούχα τους, κουτσομπολεύουν, ενώ οι άντρες διαβάζουν την εφημερίδα τους, πίνουν τον καφέ τους και το ουζάκι τους.  Η αυλή είναι ο τόπος συνάντησης, μια μικρή Βουλή που συζητάνε τα πολιτικά, τις εξελίξεις,  ο τόπος που αγαπάνε, ερωτεύονται αλλά και τσακώνονται με το ίδιο πάθος.

Σε μια τέτοια Αθηναϊκή αυλή ζει ο Θόδωρος, ένας φιλήσυχος νοικοκύρης που έχει αγανακτήσει από την εμφύλια φαγωμάρα που διαδέχθηκε την απελευθέρωση από τους Γερμανούς. Μια συνηθισμένη μέρα σαν όλες τις άλλες γυρίζει από τη δουλειά του και μέχρι να τηγανίσει η Ουρανία, η γυναίκα του,  τα σαβρίδια,  πέφτει για έναν μεσημεριανό υπνάκο και βλέπει στον ύπνο του, ότι οι Γερμανοί ξανάρχονται. Ένα ολοζώντανο όνειρο που θα εξελιχθεί σε εφιάλτη και θα τον ξαναγυρίσει στις μέρες που κρυφάκουγε το ραδιόφωνο που φύλαγαν στο πηγάδι. Στις μέρες της πείνας και της ανέχειας που κυριαρχούσε ο φόβος για τον Γερμανό κατακτητή. Μια τέτοια μέρα, Γερμανοί θα μπουκάρουν στην αυλή  και θα τον συλλάβουν μαζί με τους  άλλους άντρες που κατοικούν στα σπιτάκια  της αυλής……

αθλητική ημέρα στο Γυμνάσιο μας

Κάτω από τις μπασκέτες και δίπλα στο φιλέ του βόλεϋ πέρασαν την τελευταία ημέρα σχολικής ζωής οι μαθητές και οι μαθήτριες του 2ου Γυμνασίου Αίγινας – Κυψέλης, την Πέμπτη 17 Μαΐου. Η καθιερωμένη εδώ και χρόνια αθλητική ημέρα σφράγισε με τη ζωντάνια και τον αυθορμητισμό της μια γεμάτη σχολική χρονιά. Διεξήχθησαν αγώνες μπάσκετ και βόλεϊ ανάμεσα σε όλες τις τάξεις. Στο βόλεϊ νίκησε η ομάδα του Γ1 ενώ στο μπάσκετ η μεικτή ομάδα και από τα δύο τμήματα της Γ’ τάξης.

Υπεύθυνος για το πρόγραμμα της ημέρας ήταν ο γυμναστής του σχολείου κ. Κονιάρης Νίκος.

η εκδρομή μας στην επίδαυρο

Μονοήμερη εκπαιδευτική εκδρομή πραγματοποίησε το 2^ο Γυμνάσιο Αίγινας την Παρασκευή 11 Μαΐου στον αρχαιολογικό χώρο της Επιδαύρου. Ο καλός καιρός, η μεγάλη συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών και ο σημαντικός προορισμός ήταν οι τρεις παράγοντες που συνέβαλαν στην επιτυχία της εκδρομής. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στο κοίλο και την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου από το φιλόλογο καθηγητή του σχολείου κ. Λαγουρό Γεώργιο, να επισκεφθούν το Μουσείο και τον περιβάλλοντα χώρο του Ασκληπιείου. Στη συνέχεια οι εκδρομείς επισκέφθηκαν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λυγουριού. Ένα  άγνωστο για πολλούς αλλά ενδιαφέρον ιδιωτικό μουσείο με πλούσια  εκθέματα στα οποία περιλαμβάνονται πετρώματα κάθε είδους, όστρακα απολιθώματα από θαλάσσιους οργανισμούς, έντομα, ερπετά και μικρά είδη ζώων. Πριν την αναχώρηση από το λιμάνι των Μεθάνων για Αίγινα, το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσκεψη και γεύμα στο λιμάνι της Επιδαύρου.

Η εκδρομή αυτή πραγματοποιήθηκε επειδή τη συγκεκριμένη ημέρα υπήρχαν πρωινό και απογευματινό δρομολόγιο προς Μέθανα και Πόρο. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται η ανάγκη σύνδεσης των νησιωτικών περιοχών του Σαρωνικού κάτι που συμβάλει στην επικοινωνία και την ανάπτυξη του τόπου.

4 μέρες στη Θεσσαλονίκη

Τέσσερις μέρες ποτέ δεν είναι αρκετές για μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη. Η Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του 2^ου Γυμνασίου Αίγινας οργάνωσε  4ήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στη Θεσσαλονίκη από 30 Μαρτίου ως 2 Απριλίου, στα πλαίσια του προγράμματος της, την φετινή χρονιά που έχει ως θέμα  τα Κάστρα και τους Πύργους.

Οι μαθητές επισκέφθηκαν την πρώτη ημέρα την περιοχή των Τεμπών και αργά το βράδυ την Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Την δεύτερη ημέρα (Σάββατο) το πρόγραμμα περιελάμβανε περιήγηση στο νομό Ημαθίας. Ο αρχαιολογικός χώρος της Βεργίνας εντυπωσίασε ιδιαίτερα τους μαθητές, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν από ξεναγό στους βασιλικούς τάφους και σε όλα τα εκθέματα  της «Μεγάλης Τούμπας» που  ανέσκαψε  ο Μανόλης Ανδρόνικος. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το Πάρκο του Αγίου Νικολάου  στη Νάουσα, τους καταρράκτες της Έδεσσας και τα Λουτρά  της Αριδαίας.

Την Τρίτη ημέρα (Κυριακή)  το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσκεψη στα κάστρα της Άνω πόλης της Θεσσαλονίκης, προσκύνημα στη Μονή Βλατάδων, ξενάγηση στην κρύπτη του Αγίου Δημητρίου, επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο και στον Λευκό Πύργο. Η ανάβαση στον Πύργο προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση. Το επιβλητικό αυτό κτίριο με την ελικοειδή, κοχλιωτή κλίμακα του, αποκαλύπτει έξι ορόφους στους επισκέπτες του, με ξύλινα πατώματα.  Ένα κτίριο το οποίο δεν κτίστηκε μόνο για τις αμυντικές ανάγκες της πόλης, και ήταν αναπόσπαστο μέρος της οχύρωσης και των τειχών της, αλλά ήταν με τέτοιο τρόπο διαρρυθμισμένο ώστε να μπορεί στο εσωτερικό του να διαμένει με ασφάλεια η φρουρά. Σήμερα ο πύργος έχει αποκατασταθεί και φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις. Αυτή τη στιγμή και σε όλους τους ορόφους φιλοξενείται διαδραστική έκθεση με θέμα τη ζωή  και  την ιστορία  της Θεσσαλονίκης. Η θέα από  τον εξώστη του Πύργου ήταν μαγευτική αλλά και συναρπαστική γιατί κατά μήκος της παραλιακής οδού διεξαγόταν ο Διεθνής Μαραθώνιος « Μέγας Αλέξανδρος» με πλήθος κόσμου να επευφημεί  τους αθλητές. Το μνημείο της Ροτόντα αλλά και η αψίδα  του Γαλέριου ήταν άλλα δύο σημεία  της πόλης  που γοήτευσαν τους μαθητές.

Η περιήγηση στους δρόμους του κέντρου της πόλης στην παραλιακή οδό και στις πλατείες της πόλης ηλέκτρισαν το ενδιαφέρον όλων. Μια  σύγχρονη πόλη με όμορφα και φιλόξενα καταστήματα, χαμογελαστούς ανθρώπους, εντυπωσιακές βιτρίνες, με λιχουδιές  και γεύσεις για όλα τα βαλάντια. Πλατεία Ναβαρίνου, Άθωνος, Λαδάδικα, Αριστοτέλους, Αγία Σοφία  αλλά και το Εμπορικό Κέντρο Cosmos έξω από την πόλη ήταν οι απαραίτητοι σταθμοί μας για  αναψυχή και τροφοδοσία.

Στο δρόμο της επιστροφής, την τελευταία ημέρα μας δόθηκε η ευκαιρία να  επισκεφθούμε το αρχαιολογικό πάρκο του Δίον στην Πιερία. Ένας χώρος απίστευτης φυσικής ομορφιάς με πλακόστρωτα καλντερίμια, γεφύρια και καταπράσινη φύση που αποκαλύπτει τα ιερά του Δία, της Θεάς Δήμητρας, Ίσιδας, το αρχαίο Θέατρο. Όλος ο χώρος είναι απόλυτα συνδεδεμένος με τη ζωή και την ιστορία του Βασιλιά  Φίλιππα αλλά και του Μ. Αλεξάνδρου ο οποίος από το σημείο αυτό ξεκίνησε τη μεγάλη του εκστρατεία στην Ασία. Τελευταία επίσκεψη η Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου Ολύμπου λίγο έξω από το Λιτόχωρο.

Η  φύση, η ιστορία, η ζωή, το κλίμα της Βόρειας Ελλάδας σε όλο της το μεγαλείο. Μπορεί  το ταξίδι να είναι μεγάλο, όμως η Ελλάδα σε αποζημιώνει με τον φυσικό, αρχαιολογικό, ιστορικό, λαογραφικό της πλούτο και τις εναλλαγές του τοπίου. Έναν πλούτο που την καθιστά μοναδική και αξιολάτρευτη.

Η εμπειρία  μιας τέτοιας εκδρομής στάθηκε πολύτιμη για τους μαθητές και τις μαθήτριες  που συμμετείχαν. Μπορεί η επιστροφή στην καθημερινότητα να μελαγχολεί όμως τα αναρίθμητα κουτιά με τσουρέκια που μεταφέρθηκαν στην Αίγινα θα γλυκαίνουν  τις μέρες που ακολουθούν και θα θυμίζουν την νύμφη του Θερμαϊκού.

Το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια

Ο  Ιωάννης  Καποδίστριας υπήρξε ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας. Ένας άνθρωπος με απίστευτα  αποθέματα δύναμης και αντοχής. Ένας διεθνούς επιπέδου διπλωμάτης και πολιτικός. Ένας πολιτικός που δε δέχτηκε ποτέ το μισθό του ως κυβερνήτης. Πιο σωστά ακόμα, έπαιρνε το μισθό του και αμέσως τον έδινε σε κάποια χήρα, σε κάποιο ορφανό.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας - πίνακας του Διονυσίου Τσόκου

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776. Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Παταβίας (Πάντοβα) της Ιταλίας. Το 1809 ο Καποδίστριας εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία της Ρωσίας, κατόπιν προσκλήσεως του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄, αφού τα προηγούμενα έτη είχε διατελέσει Διοικητής της Ιονίου Πολιτείας και Γραμματέας της Επικρατείας. Μετά από μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως και τι 1822. Το 1822 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Μένει εκεί έως το 1827.

Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη και έπειτα από διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση υποστήριξης στο  νεοσύστατο ελληνικό κράτος έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828. Μαζεύει πολλά χρήματα από δάνεια και προσφορές, ώστε όταν φθάνει στην Ελλάδα έχει ήδη έτοιμο το πρώτο ελληνικό δημόσιο ταμείο.

Ήθελε να κάνει την Ελλάδα ένα ισχυρό κράτος, γι’ αυτό και πήρε μέτρα αμέσως μόλις έφτασε από το εξωτερικό. Πίστευε πως η σωτηρία της Ελλάδας μόνο από τη θάλασσα μπορεί να έρθει και γι’ αυτό και οργάνωσε τον διαλυμένο ελληνικό εμπορικό στόλο. Πάταξε την πειρατεία στην οποία μετά μανίας είχαν αρχίσει να επιδίδονται οι ηρωικοί πυρπολητές του Αγώνα. Μετέτρεψε σε οργανωμένο στρατό τις μικρές και σκόρπιες αντάρτικες ομάδες, ίδρυσε τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων που υπάρχει ακόμα και σήμερα και που αρχικά λειτούργησε στο Ναύπλιο επί των ημερών του. Παράλληλα, συγκρότησε ομάδες καταδρομών  υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη για την εκδίωξη των τελευταίων Τούρκων στη Στερεά.

Επιπλέον, ίδρυσε Εθνική Τράπεζα, αλλά με το θάνατό του την κατήργησαν οι παρατραπεζίτες. Στα πλαίσια αυτά, έφτειαξε μία νέα εθνική νομισματική μονάδα, τον Φοίνικα, αντικαθιστώντας το τουρκικό γρόσι.

Γέμισε την Ελλάδα γεωργικές σχολές, γιατί πίστευε στην επιστημονική καλλιέργεια της γης, η οποία αποτελούσε νέα πηγή εσόδων για την ελληνική οικονομία. Πρώτος εισήγαγε στην Ελλάδα την καλλιέργεια της πατάτας, και από τότε αυτή έγινε μέρος της διατροφής του Έλληνα. Ενθάρρυνε την καλλιέργεια και την ανάπτυξη της μουριάς και έμαθε στους Έλληνες ότι ο μεταξοσκώληκας  είναι ένα έντομο που δόξασε την Κίνα (όπως και το Βυζάντιο).

Για να καταπολεμήσει την υπάρχουσα αταξία του εκκλησιαστικού βίου, τις καταχρήσεις ολίγων κληρικών και για να επιβάλλει τον περιορισμό του κλήρου στα εκκλησιαστικά έργα του, διόρισε μια επιτροπή αρχιερέων ενθαρρύνοντάς τους να λειτουργήσουν ως οργανωμένο θεσμικό σώμα.

Όμως το μεγάλο του πάθος ήταν η παιδεία, παρά τα όσα διέδιδαν οι αντίπαλοί του. Φιλοδοξούσε να κάνει το νησί μας, το νησί της Αίγινας, κάτι σαν νησίδα της παιδείας. Έδωσε εντολή στον Αντρέα Μουστοξύδη που ήταν ένα είδος  υπουργού Παιδείας να οργανώσει στην Αίγινα ένα σχολείο – ορφανοτροφείο για τα ορφανά του πολέμου, που σε ελάχιστο χρόνο έγινε ένα υποδειγματικό εκπαιδευτικό ίδρυμα. Συγκέντρωσε εκεί τους δασκάλους του γένους τόσο  από την Ελλάδα, όσο και  από τον ελληνισμό της διασποράς και τους άφησε να παραθερίζουν συζητώντας αδιάκοπα για το μέλλον της παιδείας.

Αν και δημιούργησε ελληνικό και γαλλικό τυπογραφείο στην Αίγινα, πραγματοποίησε διώξεις εναντίον του Τύπου. Κριτική του ασκήθηκε και για την τοποθέτηση των δύο αδελφών του Βιάρου και Αυγουστίνου στις δύο θέσεις, αυτές του αρχιναυάρχου  και  αρχιστράτηγου αντίστοιχα. Κάποιοι ιστορικοί φτάνουν στο σημείο να θεωρούν ότι αυτές οι επιλογές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πτώση του Κυβερνήτη.

Ο πρώτος εθνικός διχασμός είναι πραγματικότητα το 1831. Οι πιο ισχυρές, και από οικονομικής και από πολιτικής απόψεως οικογένειες που υπάρχουν στην Ελλάδα και πριν και κατά και μετά την Επανάσταση, ήταν αυτοί των Κουντουριωτών και Μιαούληδων της Ύδρας, κι ήταν αυτοί που οργάνωσαν την αντιπολίτευση κατά του Κυβερνήτη. Ανακηρύσσουν την Ύδρα αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος. Όμως πριν την ανταρσία της Ύδρας, στο λιμάνι της Μάνης οι άρχοντες της περιοχής υψώνουν την επαναστατική σημαία. Μάλιστα, καταρτίζουν και επαναστατική επιτροπή και ξεκινούν να ελευθερώσουν την Καλαμάτα απ τους… Έλληνες. Ο Καποδίστριας έθεσε υπό επιτήρηση όσους άρχοντες ζούσαν στο Ναύπλιο. Τότε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ζήτησε να πάει στη Μάνη, για να κατευνάσει τα πνεύματα και, επειδή ο Καποδίστριας δεν το επέτρεψε, το έσκασε. Συνελήφθη και κλείστηκε στην Ακροναυπλία.

Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 1831 σε ηλικία 55 ετών, στην πόρτα της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα του Ναυπλίου από τον αδελφό του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Κωνσταντίνο, και τον γυιο του, Γεώργιο. Πυροβολούν και οι δύο μαζί, αλλά ο Γεώργιος αστοχεί και τον καρφώνει στην καρδιά ο Κωνσταντίνος. Ο Κυβερνήτης είναι νεκρός. Και μαζί του η Ελλάδα που ονειρεύτηκε.

Ο Καποδίστριας απέτυχε να ολοκληρώσει το όραμά του, γιατί οι Έλληνες  δεν ήθελαν να έχουν ένα δημοκρατικό  κράτος. Δημοκρατία έλεγαν  και εννοούσαν την ευχέρεια του καθενός επιτήδειου να κάνει ό,τι θέλει (πειρατείες, ληστείες συνωμοσίες  κλπ) εις βάρος του εξαθλιωμένου λαού. Ούτε και σήμερα θέλουν να έχουν ένα τέτοιο κράτος. Ένα κράτος που να υπολογίζει όχι πρώτα τα συμφέροντα των ιδίων των δυνατών, αλλά τα συμφέροντα του λαού. Να σέβονται και να υπολογίζουν τις αποφάσεις και τις επιθυμίες του.  Τις συνέπειες τις γνωρίζουμε και τις πληρώνουμε ακόμα.

Ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ένας πολύ τίμιος άνδρας. Μακάρι η Ελλάδα να είχε ανάμεσα στα μέλη του σημερινού Κοινοβουλίου πολλούς ανθρώπους σαν και αυτόν.

της Βέρας Καλαντζή

Είμαστε όλοι Έλληνες

“WE ARE ALL GREEKS!”

18 Φεβρουαρίου 2012, Σάββατο: Ήταν πάνω από 2.000 στο Παρίσι. Ήταν μερικές εκατοντάδες στο βροχερό Λονδίνο και στο παγωμένο Βερολίνο επίσης. Πραγματοποίησαν πορεία ακόμη και στην παγωμένη Ισλανδία. Μαζεύτηκαν στο Άμστερνταμ και την Κοπεγχάγη, αλλά και τη Λευκωσία. Αργότερα συναντήθηκαν στην Νέα Υόρκη. Όλοι αυτοί οι διαδηλωτές πλημμύρισαν τους δρόμους των πολιτειών τους ως ένδειξη συμπαράστασης στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, κάτω από την ομπρέλα του συνθήματος «Είμαστε όλοι Έλληνες», φράση που αποδίδεται στον Άγγλο ποιητή Πέρσυ Σέλλεϋ από τον πρόλογο του ποιήματος «HELLAS», όπου σημειώνει πώς οι νόμοι, οι επιστήμες και οι τέχνες του σύγχρονου κόσμου έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα. Στις μέρες μας όμως το σύνθημα αφορά την σύγχρονη Ελλάδα και τα προβλήματά της που είναι και προβλήματα όλου του κόσμου.

Παρίσι: Περισσότερα από χίλια άτομα, όλων των ηλικιών, πλημμύρισαν την πλατεία του Τροκαντερό στο Παρίσι, με συνθήματα συμπαράστασης προς την Ελλάδα. Η ατμόσφαιρα ήταν μαχητική και ενθουσιώδης χωρίς βιαιότητες. Και όταν αντήχησε η ελληνική μουσική, αυθόρμητα το πλήθος πιάστηκε στο χορό. «Είμαστε όλοι Ελληνες ξεμαδημένοι!» «Προσοχή, αύριο θα γίνει και εδώ Αθήνα», «Σήμερα η Ελλάδα, αύριο εσύ», «Κάτω το ΔΝΤ», «Αλληλεγγύη για την Ελλάδα και ενάντια στις Τράπεζες», «Όχι σε Μέρκελ και Σαρκοζί που στραγγαλίζουν τους λαούς», «Αυτοί που σπέρνουν τη μιζέρια θα εισπράξουν τον θυμό» ήταν πολλά από τα συνθήματα που μπορούσε κάποιος να διαβάσει στα πανό της συγκέντρωσης.

Από τη συγκέντρωση στο Παρίσι

Κύπρος: Το συμβολικό «παρών» της στις διεθνείς συγκεντρώσεις αλληλεγγύης προς την Ελλάδα έδωσε η Κύπρος. «Είμαστε όλοι Έλληνες», «Συμπαράσταση στην Ελλάδα», «Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό», έγραφαν στα πλακάτ τους οι διαδηλωτές.

Πορεία στην παγωμένη Ισλανδία: Ακόμη και στην μακρινή Ισλανδία μέλη και φίλοι του κινήματος «Είμαστε όλοι Έλληνες» συγκεντρώθηκαν σε κεντρικά σημεία του Ρέικιαβικ προκειμένου να διαδηλώσουν.

Γερμανία: Συγκέντρωση στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής κίνησης «Είμαστε όλοι Έλληνες» πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο. Δεκάδες Ελλήνων, αλλά και Γερμανών, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Wittenberg, έξω από το ελληνικό Προξενείο. Στη διάρκεια της συγκέντρωσης ακούστηκαν τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Γερμανοί και Έλληνες χόρεψαν συρτάκι μπροστά από το ελληνικό προξενείο θέλοντας έτσι να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στους Έλληνες και τα σκληρά μέτρα που επιβάλλονται στη χώρα.

Συγκέντρωση και στην πλατεία Συντάγματος, Αθήνα: Διαδηλωτές όλων των ηλικιών συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος από νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου απαντώντας στο παγκόσμιο ραντεβού που έχουν δώσει πολίτες όλου του κόσμου ως ένδειξη αλληλεγγύης στην πατρίδα μας. Τους ευχαριστούμε όλους!!!

της Βασιλικής Κλειδωνιάρη

Αφιέρωμα στον Σαρωνικό μας!

Συνέντευξη με τον παίκτη Δημήτρη Ανταλή

Ο «Σαρωνικός» είναι ο αθλητικός και ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αίγινας. Ιδρύθηκε το 1930 και τη σεζόν 2008-09 αναδείχθηκε πρωταθλητής στον 9ο όμιλο της Δ’ Εθνικής Κατηγορίας και έτσι βρέθηκε στην Γ’ Εθνική. Τερμάτισε όμως στην 16η θέση, η οποία οδήγησε στον υποβιβασμό στην Δ’ Εθνική. Το χρώμα της στολής είναι μπλε με άσπρο.

Ακολουθεί συνέντευξη με τον δεκαεξάχρονο παίκτη της ομάδας του Σαρωνικού, Δημήτρη Ανταλή. Ο Δημήτρης πριν δύο χρόνια ξεκίνησε τη συνεργασία του με την ομάδα, ενώ παλαιότερα έπαιζε στους Μυρμιδόνες, μία εξίσου καλή ομάδα με έδρα την Αίγινα.

Ποια τα αισθήματα και η στάση σου ως προς την ομάδα;

Τα αισθήματα που νιώθω για την ομάδα και εκείνης για εμένα είναι αμοιβαία. Έχω δεθεί με την ομάδα και αυτή μαζί μου. Μου συμπεριφέρονται πολύ καλά και δεν υπάρχει λόγος να μη νιώθω ωραία. Όπως όλοι οι συμπαίκτες μου, παρόλο που βρίσκονται λιγότερο από έναν χρόνο σ’ αυτήν, έχουν δεθεί με την ομάδα και την αγαπάνε.

Πώς και πότε αποφάσισες να συμμετάσχεις σε αυτήν;

Από μικρός μου άρεσε το ποδόσφαιρο και δεν το κοίταζα απλά σαν χόμπι. Αγωνιζόμουν στον Μυρμιδόνα και πριν από ένα χρόνο περίπου μου έγινε πρόταση από τον Σαρωνικό να συνεχίσω εκεί και χωρίς να το πολυσκεφτώ δέχτηκα την πρόταση και αγωνίστηκα πρώτη φορά στη Δ’ Εθνική σημειώνοντας πολλές συμμετοχές.

Σε ποια θέση παίζεις και σε ποια θέση θα σου άρεσε να παίξεις;

Παίζω αριστερό μπακ και χαφ. Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη θέση που να μου αρέσει, αλλά προτιμώ να παίζω χαφ. Παίζω όπου με χρειαστεί ο προπονητής μου. Δεν έχω πρόβλημα είτε μου πει να παίζω τερματοφύλακας, είτε επιθετικός, είτε αμυντικός ή κάτι άλλο. Έχει χρειαστεί πολλές φορές να αλλάξω θέση στο παρελθόν.

Πώς είναι η συνεργασία μεταξύ σας; Υπάρχει ανταγωνισμός;

Ανταγωνισμός υπάρχει σίγουρα, αλλά στα πλαίσια του ποδοσφαίρου. Έξω από την προπόνηση, είμαστε μια οικογένεια που δύσκολα βρίσκεις σε αυτές τις κατηγορίες. Το καλό είναι ότι όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ακόμα και οι καινούργιοι παίχτες που πιο παλιά είχαν υπάρξει συμπαίκτες με πολλούς από την ομάδα. Ανταγωνισμός υπάρχει στο ότι πρέπει να κερδίσεις μια θέση στην ομάδα και να παίζεις, αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπάρχουν κόντρες, ούτε αντιπαλότητες. Η συνεργασία μας είναι άψογη. Οι μεγαλύτεροι βοηθάνε τους μικρότερους, έτσι ώστε να γίνουν καλύτεροι. Ο ένας βοηθάει τον άλλο και πάνω από όλα βάζουμε την ομάδα.

Πώς αντιμετωπίζετε τις νίκες σας και πώς τις ήττες σας;

Παραμένουμε ομάδα. Στις χαρές και τις λύπες παραμένουμε ενωμένοι. Κάθε νίκη είναι σημαντική για να πετύχουμε τον στόχο μας που είναι οι 3 πρώτες θέσεις. Όσο πιο ψηλά φτάσουμε, τόσο το καλύτερο. Στις νίκες πανηγυρίζουμε και είμαστε όλοι χαρούμενοι. Στις ήττες απλά είμαστε στεναχωρημένοι και προσπαθούμε να βρούμε τα λάθη μας, ώστε στο επόμενο παιχνίδι να παίξουμε καλύτερα και να κερδίσουμε. Συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο. Δεν τα βάζουμε εύκολα κάτω. Κάθε παιχνίδι είναι δύσκολο και προσπαθούμε να το κατακτήσουμε. Πετυχαίνουμε μια νίκη, την ξεχνάμε και κοιτάμε το επόμενο παιχνίδι. Έχουμε μια ήττα, κοιτάμε τι φταίει, το δουλεύουμε, το ξεχνάμε και συνεχίζουμε. Το κάθε παιχνίδι το κοιτάμε ξεχωριστά και αφήνουμε τα αποτελέσματά του πίσω μας.

Σου έχει συμβεί κάποιο ατύχημα κατά τη διάρκεια του αγώνα;

Δυστυχώς, μου έχει συμβεί και μάλιστα πρόσφατα σε αγώνα ποδοσφαίρου της μικτής νέων Πειραιά ενάντια στην αντίστοιχη της Αθήνας. Όλα πήγαιναν καλά, όταν σε μια φάση έρχομαι κοντά με τον αντίπαλο και πέφτουμε κάτω. Ενώ ήμασταν πεσμένοι και οι δύο, εκείνος σηκώθηκε και με κλότσησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το πρόσωπο μου στο έδαφος και να σπάσω τη μύτη μου. Στην αρχή με είδε ο γιατρός και έκρινε ότι έχω απλά ένα μικρό χτύπημα και έτσι συνέχισα κανονικά τον αγώνα. Όμως, στην επόμενη φάση ξαναχτύπησα στο ίδιο σημείο και άρχισα να ζαλίζομαι. Με είδε ο γιατρός και επιβεβαίωσε ότι έσπασε η μύτη μου. Όταν φτάσαμε στο 2ο ημίχρονο, βγήκα αλλαγή και πήγα κατευθείαν στο νοσοκομείο γιατί ήταν σοβαρό το χτύπημα και χρειάστηκαν 3 ώρες χειρουργείο. Ευτυχώς, δεν μου έχει συμβεί κάποιο άλλο σοβαρό ατύχημα.

Παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σου το ποδόσφαιρο; Γιατί ναί, γιατί όχι;

Από μικρή ηλικία μού άρεσε το ποδόσφαιρο και καθώς περνούσε ο καιρός το κοίταζα όλο και πιο επαγγελματικά. Το ποδόσφαιρο παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή μου, αφού θέλω να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και να παίξω σε μεγάλες ομάδες. Είναι δύσκολο και απαιτεί πολλές θυσίες για να γίνεις ποδοσφαιριστής, αλλά αν το θες πραγματικά αξίζει ο κόπος. Το ποδόσφαιρο πρέπει να το θες και να σου αρέσει και να μην το βλέπεις σαν αγγαρεία. Θέλει πολύ δουλειά και μεγάλη σοβαρότητα. Εγώ δουλεύω καθημερινά όσο πιο καλά μπορώ, ώστε να πετύχω το στόχο μου που είναι να παίξω μπάλα σε μεγάλες ομάδες της Α’ Εθνικής. Τα βήματα πρέπει να γίνονται σιγά σιγά και σταθερά. Προς το παρόν όμως κοιτάω να παίξω καλά στην ομάδα όπου είμαι και κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερος, ώσπου να φτάσω στο επίπεδο που επιθυμώ.

Τι συμβουλές θα έδινες στους μικρότερους που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο;

Θα τους συμβούλευα, αν θέλουν να δουν επαγγελματικά το ποδόσφαιρο, να είναι σοβαροί και να το κάνουν με θέληση και πάθος. Πρέπει να κάνουν πολλές θυσίες, να έχουν το κεφάλι κάτω και να μην παίρνουν τα μυαλά τους αέρα με το παραμικρό. Να μην τα παρατήσουν όταν δουν τα δύσκολα και να παλέψουν μέχρι το τέλος.

Τη συνέντευξη πραγματοποίησε η μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου

Βασιλική Κλειδωνιάρη

Συλλογή τροφίμων

Στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες οι χριστιανοί πλούσιοι και φτωχοί συγκεντρώνονταν σε κοινά δείπνα, τις λεγόμενες αγάπες.

Στις μέρες μας τα δείπνα δεν είναι πια κοινά, δεν είναι πια πλούσιοι και οι φτωχοί στο ίδιο τραπέζι, γιατί η επικοινωνία έχει χαθεί και αυτοί που έχουν δεν μοιράζονται το πλούσιο δείπνο τους με τους φτωχούς. Δυστυχώς, λόγω κρίσης, οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι……

Γι’ αυτό κι εμείς το 2^ο Γυμνάσιο Αίγινας, θέλοντας να δείξουμε την αγάπη μας στις άπορες οικογένειες του νησιού μας, συμβάλαμε με το δικό μας τρόπο, να υπάρχει έστω και κάτι απλό στο δείπνο των συμπολιτών μας. Για το σκοπό αυτό συγκεντρώσαμε τρόφιμα μακράς διάρκειας (γάλα, ζυμαρικά, όσπρια κ.ά.) και τα προσφέραμε στις άπορες οικογένειες λίγο πριν τις μέρες των Χριστουγέννων. Τις ημέρες που γεννήθηκε ο Θεός… Για να μη χαθεί η αγάπη και η ελπίδα…

Ορσαλία Χάλαρη