Η παρέλαση του σχολείου μας στην παραλία της Αίγινας
Μπορεί ο καιρός να μην βοήθησε όμως η μέρα ήταν γιορτινή. Και τον τόνο της γιορτής έδωσε η συμμετοχή των σχολείων στις εορταστικές εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από το Δήμο Αίγινας, στο μνημείο πεσόντων στην πλατεία Εθνεγερσίας και στην παρέλαση που ακολούθησε στην παραλία της Αίγινας.
Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε είναι από το Aeginaportal.gr
Σινεμά για το Σαββατοκύριακο
Από το μαθητή της Α’ Γυμνασίου: Αγοραστό Ευθύμιο.
ΣΟΥΙΝΙ ΤΟΝΤ Ο ΦΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΛΙΤ (2007) ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ !!!!!!!!!
ΕΙΔΟΣ: ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ
ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗ ΜΕ ΟΣΚΑΡ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ: ΒΡΑΒΕΥΒΕΝΟ ΜΕ ΟΣΚΑΡ ΤΖΟΝΥ ΝΤΕΠ, ΕΛΕΝΑ ΜΠΟΝΑΜ ΚΑΡΤΕΡ, ΑΛΑΝ ΡΙΚΜΑΝ
ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΙΜ ΜΠΑΡΤΟΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Ο Μπένζαμιν Μπάρκερ, ένας φιλικός και ευτυχισμένος κουρέας που ζούσε μαζί με την γυναίκα του Λούσι, καταλαβαίνει πως ο δικαστής της περιοχής Τέρμπιν θέλει να σκοτώσει τον Μπένζαμιν Μπ. για την γυναίκα του Λούσι. Αποφασίζει να μην τον σκοτώσει και να τον κλίσει ισόβια στην φυλακή. Μετά από δεκαπέντε χρόνια, ο Μπένζαμιν Μπ. επιστρέφει στο Λονδίνο, αλλάζοντας το όνομά του σε Σουίνι Τόντ. Καταλαβαίνει πως η γυναίκα του πέθανε, οπότε θα ξαναπιάσει δουλειά κουρεύοντας, αλλά όχι για λεφτά, αλλά για καθαρή εκδίκηση…..
Η ΛΙΜΠΕΡΤΙΝ ( THE LIBERTINE ) (2011)
ΕΙΔΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΡΑΜΑ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ Ο ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΣΚΑΡ ΤΖΟΝΥ ΝΤΕΠ, ΣΑΜΑΝΘΑ ΜΟΡΤΟΝ, ΤΖΩΝ ΜΑΛΚΟΒΙΤΣ
ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΛΩΡΕΝΣ ΜΑΛΜΠΟΡ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 114 min.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ο όμορφος Κόμης του Ρότσεστερ Τζων Γουίλμοτ, μετά τον θάνατο του πατέρα του, αποφασίζει να ετοιμάσει ένα θεατρικό έργο. Συγκεντρώνει τους πιο ικανούς του συνεργάτες και ετοιμάζουν το θεατρικό τους έργο. Μετά από χιλιάδες πρόβες και προβολές, ο κόσμος έχει να πει πολύ καλά λόγια για τους ηθοποιούς και την παράσταση γενικά. Ο Βασιλιάς, αφού άκουσε τις καλύτερες κρητικές για το έργο, αποφασίζει να το δει. Όταν το είδε όμως δεν του άρεσε καθόλου και αποφασίζει να τιμωρήσει τον Τζων Γουίλμοτ, Κόμη του Ρότσεστερ. Μία ταινία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και με πολλά πολιτισμικά ατοιχεία της Αμερικής του 1865.
Υπάρχει ακόμα λεβεντιά
Οι Αιγινήτες στον αγώνα του ’21
Από τα πρώτα βήματα του, ο επισκέπτης της Αίγινας θα αντικρίσει τα σημάδια από τη συμμετοχή των Αιγινητών στα γεγονότα της Επανάστασης του 1821. Μια σειρά από κτίρια, τα λεγόμενα Καποδιστριακά, όπως το Κυβερνείο, το Εϋνάρδειο, το Ορφανοτροφείο [Φυλακές], μαζί με τον Πύργο του Μαρκέλλου και τη Μεγάλη Εκκλησία [Μητρόπολη], πιστοποιούν το ρόλο που διεδραμάτισε η Αίγινα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την Επανάσταση. Ενώ αρχοντικά σπίτια , όπως του Κανάρη, του Σ. Τρικούπη, του Μαυροκορδάτου αποδεικνύουν περίτρανα τη συμβολή του νησιού στην ανοικοδόμηση και οργάνωση του ελεύθερου Ελληνικού κράτους. Την συμμετοχή της Αίγινας στο θέατρο των επιχειρήσεων εξασφάλισε η προνομιακή γεωγραφική θέση της στο κέντρο του Σαρωνικού κόλπου. Μια θέση που την κρατούσε σε απόσταση ασφαλείας από τις αντικρινές ακτές όπου διεξάγονταν οι πολεμικές επιχειρήσεις , αλλά και την καθιστούσε βάση ανεφοδιασμού και μεταφορών. Μετά από αιώνες αλλεπάλληλων κατακτήσεων ο 19ος αιώνας βρίσκει την Αίγινα να μετρά τις πληγές της από τις πειρατικές επιδρομές και τους κατοίκους της να κατοικούν φοβισμένοι στο λόφο της Παλιάς Χώρας. Στις αρχές του 19ου αι. μ.Χ. οι κάτοικοι του νησιού αρχίζουν δειλά – δειλά να εγκαταλείπουν την Παλαιά Χώρα και να εγκαθίστανται γύρω από το λιμάνι. Άρχισαν να κτίζονται τα πρώτα σπίτια και τα πρώτα μαγαζιά. Το 1806 τελειώνει η Μητρόπολη. Το 1820 η νέα πόλη είναι οργανωμένη. Γύρω στα 1824 αναφέρονται ότι υπάρχουν 120 σπίτια, ενώ η Τουρκική παρουσία είναι ελάχιστη. Τα Αιγινήτικα πλοία που οργώνουν το Αιγαίο αλλά και η μεγάλη επικοινωνία με τις απέναντι ακτές της Αττικής και της Πελοποννήσου βοηθούν στο να μεταδοθούν πολύ σύντομα οι ιδέες της Φιλικής Εταιρείας. Πολλοί Αιγινήτες μυούνται στα μυστικά της Εταιρείας με πρώτους τον Αναστάσιο Μούρτζη, το Μιχαήλ Οικονόμου Μούρτζη και τον οπλαρχηγό Κυριάκο Μούρτζη. Σύμφωνα με την παράδοση στην παλιά εκκλησία των Ταξιαρχών στην Παχειά Ράχη ορκίζονται οι φιλικοί και εκεί υψώνεται η σημαία της τοπικής επανάστασης. Ο ηγούμενος της Παναγίας Χρυσολεόντισσας, Κύριλλος Λαμπαδάριος, βρίσκεται ανάμεσα στους Φιλικούς και ευλογεί τη σημαία της Επανάστασης στην πόλη. Στις 18 Απριλίου η Αίγινα αναφέρεται ανάμεσα στις επαναστατημένες περιοχές. Πολύ σύντομα, στρατιωτικά σώματα από την Παχειά Ράχη και την Πέρδικα συμμετέχουν στις μάχες των πρώτων χρόνων. Πολιτικοί και στρατιωτικοί αρχηγοί της Αίγινας ήταν ο Σπύρος Μάρκελλος και ο Γεώργιος Λογιωτατίδης που πολέμησαν στα Δερβενάκια. Οπλαρχηγοί επικεφαλής του στρατού της Αίγινας ήταν ο Γεώργιος Τσελεπής [με το βαθμό του χιλίαρχου] και ο Κυριάκος Μούρτζης [υποχιλίαρχος]. Και οι δύο έπεσαν στη μάχη στον Ανάλατο [24 Απριλίου 1827]. Από το πρώτο έτος των πολεμικών επιχειρήσεων 85 Αιγινήτες συμμετέχουν στην πολιορκία της Ακροκορίνθου τον Απρίλιο και το Μάιο του 1821, μαζί με Αγκιστριώτες αγωνιστές στο πλευρό του Παπαφλέσσα. Στην Α΄ πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών τον Απρίλιο του 1821 συμμετέχουν 50 Αιγινήτες. Αμείωτη είναι και η συμβολή Αιγινητών στις επιχειρήσεις στα Δερβένια τα έτη 1821- 22 και 1825 –27, καθώς και στις μάχες της Αγίας Μαρίνας και της Στυλίδας πολεμώντας κάτω από τις διαταγές του Δ. Υψηλάντη. Στα Δερβενάκια εναντίον του Δράμαλη πασά πολεμούν 85 Αιγινήτες.
Στα δύσκολα χρόνια που ακολουθούν, 1824 – 1825, αγωνιστές από την Αίγινα συμμετέχουν σε εχθροπραξίες στο Μαραθώνα, στην Αθήνα και στην εκστρατεία στην Ύδρα με δύναμη 57 ανδρών. Κατά των Αιγυπτίων του Ιμπραήμ πασά πολεμούν 22 Αιγινήτες. Στα τελευταία χρόνια της Επανάστασης συναντούμε Αιγινήτες να πολεμούν στη Β΄ πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών τα έτη 1826 –27, στο Χαϊδάρι το 1826 με 59 άνδρες, στην Αττική, στη Καστέλα, στο Φάληρο. Σύμφωνα με την ιστορικό Γ. Κουλικούρδη η αριθμητική συμμετοχή των Αιγινητών αγγίζει τους 361 πολεμιστές εκ των οποίων αρκετοί κατείχαν και στρατιωτικούς βαθμούς. Ανάμεσα τους υπήρξαν 23 Μπουλουξήδες, 4 Σημαιοφόροι, 5 Αξιωματικοί, 2 υπαξιωματικοί, 16 υπαξιωματικοί β΄ τάξης. Τέλος από τους 361 αγωνιστές η Αίγινα θρήνησε 17 νεκρούς , ενώ υπήρξαν και 13 τραυματίες. Στους ναυτικούς αγώνες η Αίγινα με την έναρξη της Επανάστασης πρόσφερε τα πλοία της που σύμφωνα με τον ιστορικό Α. Λιγνό ανέρχονταν σε εξήντα οκτώ. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι κατά την διάρκεια της Επανάστασης η Αίγινα συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό άμαχου πληθυσμού και προσφύγων από νησιά που είχαν καταστρέψει οι Τούρκοι. Παράλληλα από την εγκατάσταση στο νησί της Αντικυβερνητικής Επιτροπής άρχισαν να έρχονται πλούσιες οικογένειες, στρατιωτικές και πνευματικές προσωπικότητες από όλη την Ελλάδα. Την εποχή που η Αίγινα είναι πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους, ο πληθυσμός της αγγίζει τις 100.000 κατοίκους, ανάμεσα στους οποίους και η δυναμική κοινότητα των Ψαριανών. Ο Ι. Καποδίστριας θέτει εδώ τις βάσεις της οργάνωσης του Ελληνικού Κράτους. Ιδρύει Ορφανοτροφείο για τα 600 ορφανά του πολέμου, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Τεχνικές Σχολές, Σχολή Ευελπίδων, Ωδείο, Αλληλοδιδακτικό Σχολείο, η πρώτη Εθνική Βιβλιοθήκη, Εθνικό Τυπογραφείο, Ωρυκτολογικό Μουσείο. Με την μεταφορά της έδρας της Κυβέρνησης στο Ναύπλιο, η Αίγινα παραμένει για μεγάλο διάστημα τόπος κατοικίας πολλών πνευματικών προσωπικοτήτων. Ανάμεσα τους ο Σ. Τρικούπης και ο Γεώργιος Φίνλεϋ που έγραψαν ο καθένας την «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης». Στις δεκαετίες που ακολουθούν η Αίγινα μπαίνει σε τροχιά παρακμής, παρασύροντας στη λήθη και τη λησμονιά τα μνημεία και τα κτίρια μιας ένδοξης περιόδου που σήμερα αναμένουν καρτερικά το ενδιαφέρον και τη φροντίδα μας που θα τα αναδείξουν σε χώρους ιστορικού ενδιαφέροντος για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Αίγινας
23 Μαρτίου: Η ώρα της Γης.
Στις 23 Μαρτίου στις 20:30 ανανεώνεται το γνωστό ετήσιο ραντεβού μας με την Ώρα της Γης. Η παγκόσμια συμμετοχική εκστρατεία ευαισθητοποίησης του WWF φέτος υιοθετεί το σκεπτικό «Θα το κάνω, αν το κάνεις». Η κεντρική ιδέα βασίζεται στην ιδέα προκλήσεων που ωφελούν το περιβάλλον, την κοινωνία αλλά και την ίδια την καθημερινότητα.
Αυτή τη φορά λοιπόν η περιβαλλοντική οργάνωση δε μας καλεί απλά να κλείσουμε τα φώτα αλλά να επιλέξουμε και μια δράση, στην οποία θα δεσμευτούμε για να στείλουμε το δικό μας μήνυμα ευαισθητοποίησης.
«Ήδη από το 2012» επισημαίνει ο Γιώργος Βελλίδης, υπεύθυνος επικοινωνίας του WWF Ελλάς «η παγκόσμια εκστρατεία της Ώρας της Γης ξεπερνάει, χωρίς να ακυρώνει, τον συμβολισμό της και αφήνει απτή κληρονομιά σε πλανήτη και κοινωνία. Στην Ελλάδα, εστιάζουμε τη δυναμική της εκστρατείας σε τρεις «θεματικές δράσεις», οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τη βελτίωση της δύσκολης καθημερινότητας των πολιτών, την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης και βεβαίως την προστασία του πολύτιμου φυσικού μας περιβάλλοντος. Προκαλούμε λοιπόν τον κόσμο να δεσμευτεί για μία καλύτερη ζωή σε έναν ζωντανό πλανήτη!».
Ήδη, αρκετοί δήμοι της χώρας, όπως εξηγούν από το WWF Ελλάς συμμετέχουν, ενώ ηθοποιοί όπως ο Νίκος Ορφανός, έχουν καταχωρίσει τη δική τους δέσμευση στη διαδικτυακή πλατφόρμα της Ώρας της Γης . Εκεί, ο κάθε πολίτης μπορεί να καταθέσει τον δικό του προσωπικό τρόπο, με τον οποίο θα πείσει τους συμπολίτες του να ακολουθήσουν μία από τις τρεις θεματικές δράσεις για μία καλύτερη ζωή.
Έτσι λοιπόν τα τρία «αν το κάνεις» για τη χώρα μας είναι τα ακόλουθα:
• «αν πρασινίσεις το μπαλκόνι σου» (από ένα γλαστράκι δυόσμο, μέχρι ολοκληρωμένο μποστάνι)
• «αν χαρίσεις ένα αντικείμενο που δεν χρειάζεσαι»
•«αν χρησιμοποιείς ΜΜΜ, το ποδήλατο, ή τα πόδια για τις μετακινήσεις σου»
Με αυτόν τον μηχανισμό, εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο έγιναν ο καταλύτης για σημαντικότατες ή και μικρότερες αλλαγές προς όφελος του πλανήτη αλλά και της καθημερινότητάς τους. Χαρακτηριστικά, τον περασμένο Δεκέμβριο, το Εθνικό Κοινοβούλιο της Ρωσίας ψήφισε έναν πολυαναμενόμενο νόμο για την προστασία των θαλασσών από τη ρύπανση του πετρελαίου, υπό την πίεση 120.000 υπογραφών Ρώσων πολιτών που συγκεντρώθηκαν στο πλαίσιο της περσινής εκστρατείας της Ώρας της Γης.
Η ιστορία του χαρταετού.
Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι χαρταετοί επινοήθηκαν εκ παραλλήλου στην Κίνα και στη Μαλαισία και αυτή η νέα επινόηση διαδόθηκε σε όλη την Ασία από αυτές τις δυο χώρες. Υπάρχουν γραπτές αποδείξεις ότι οι χαρταετοί πετούσαν στον ουρανό της Κίνας από το 200 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν, ένας στρατηγός χρησιμοποιούσε τον χαρταετό κατά ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Κάποια εποχή έπρεπε να καταλάβει με τον στρατό του ένα παλάτι, αλλά συναντούσε δυσκολίες. Αποφάσισε λοιπόν να σκάψει ένα τούνελ, αλλά το βασικό του πρόβλημα ήταν να υπολογίσει το μήκος που έπρεπε να έχει ένα τέτοιο τούνελ. Σήκωσε λοιπόν στον αέρα έναν χαρταετό έχοντας την άκρη του νήματος στο σημείο που ξεκινούσε το τούνελ και τον χαρταετό τον ίδιο να υπερίπταται πάνω από το παλάτι. Με την χρήση απλών γεωμετρικών υπολογισμών μπόρεσε να υπολογίσει με ακρίβεια το μήκος του τούνελ. Στην Ευρώπη ο χαρταετός κάνει την εμφάνισή του όχι νωρίτερα από το 1400 μ.Χ. από Ευρωπαίους εξερευνητές που επέστρεψαν από την Ασία, όμως το θεωρούσαν απλά ένα αβλαβές παιδικό παιχνίδι. Στους αιώνες που ακολούθησαν, η άποψη αυτή άλλαξε δραματικά.
Τον 18ο αιώνα άρχισε να φαίνεται χρήσιμος σαν επιστημονικό όργανο. Το 1749 ο Σκωτσέζος μετεωρολόγος Alexander Wilson χρησιμοποίησε χαρταετούς για να ανυψώσει θερμόμετρα μέχρι το ύψος των 3000 ποδών για να καταγράψει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε μεγάλο υψόμετρο. Και μετά τρία χρόνια αργότερα, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πλέον σε όλους πείραμα με τον χαρταετό για να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτε άλλο παρά στατικός ηλεκτρισμός. Ο σερ George Cayley πειραματίστηκε με χαρταετό κατά τα έτη 1799 – 1809 στην προσπάθειά του να κατασκευάσει μια μηχανή που θα είναι ικανή να μεταφέρει ανθρώπους στον αέρα.
Το 1853 με τα πειράματά του πέτυχε να πετάξει το πρώτο ανεμοπλάνο ικανό να σηκώσει το βάρος ενός από τους υπηρέτες του σε μια πτήση που κράτησε περίπου 40 δευτερόλεπτα. Στα 1833 ένας βρετανός μετεωρολόγος, ο E.D. Archibald άρχισε να χρησιμοποιεί χαρταετούς για να ανυψώνει ανεμόμετρα, για να καταγράφει την ταχύτητα των ανέμων σε διάφορα υψόμετρα. Έκτοτε, χιλιάδες χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν για την ανύψωση στους ουρανούς μετεωρολογικών οργάνων για την συλλογή πληθώρας δεδομένων, που βοήθησαν στην πρόγνωση του καιρού. Ήδη από το 1887 ο Archibald άρχισε να τραβάει αεροφωτογραφίες με την χρήση χαρταετών, μια πρακτική που ακόμα και σήμερα εφαρμόζεται. Η χρήση των χαρταετών στην αεροφωτογράφηση είναι μια φτηνή μέθοδος φωτογράφησης καιρικών φαινομένων, ή και ακόμα τοποθεσιών, όπως υφάλους, λείψανα ναυαγίων κλπ. Με το τέλος του 19ου αιώνα οι χαρταετοί εθεωρούντο σαν ένα σοβαρό επιστημονικό εργαλείο και άρχισαν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη μηχανικών πτητικών μηχανών βαρύτερων του αέρα. Σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική εκτελούσαν πειράματα με σκοπό να βρεθεί η ιδανική πτητική μηχανή, αλλά μόνο οι αδελφοί Ράιτ το πέτυχαν. Κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων οι χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν σαν συσκευές παρατήρησης. Το πεδίο οράσεως των γερμανικών υποβρυχίων στο επίπεδο της θάλασσας περιοριζόταν στα 8 χιλιόμετρα, όμως όταν ανύψωναν έναν παρατηρητή στα 400 πόδια, τότε το πεδίο οράσεως αύξανε στα 40 χιλιόμετρα. Οι χαρταετοί προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ξανά στην δεκαετία του 1950 και 1960, όταν ο Francis Rogallo δημιούργησε έναν απόλυτα ευέλικτο χαρταετό χωρίς την χρήση άκαμπτων δοκών. Αντί για δοκούς, αυτό το είδος χαρταετού χρησιμοποιεί τον αέρα να τον κρατά ανοικτό και να διατηρεί το σχήμα του. Το «φτερό του Rogallo» δεν χρησιμοποιείται πλέον σαν χαρταετός, έχει βρει πληθώρα εφαρμογών από τον αμερικανικό στρατό και είναι η βάση κατασκευής για ανεμόπτερα, ή υπέρ-ελαφρά αεροσκάφη.
Το ενδιαφέρον για τους χαρταετούς έχει αναζωπυρωθεί τελευταία, εξ αιτίας κυρίως της ανάπτυξης των “αθλητικών χαρταετών”. Αυτού του είδους οι χαρταετοί συχνά χρησιμοποιούν δύο κορδόνια, με τα οποία μπορεί κανείς να τους πλοηγήσει στον αέρα με ταχύτητες που μερικές φορές φτάνουν και τα 100 χμ την ώρα. Αυτού του είδους οι χαρταετοί δεν είναι νέοι, παλαιότερες μορφές έχουν αναπτυχθεί στην Ασία. Φτιαγμένοι από λεπτό χαρτί και ξύλο μπαμπού, χρησιμοποιούν μόνο ένα κορδόνι αντί για δύο, αυτοί οι χαρταετοί μπορούν να κάνουν μανούβρες μόνο με την αυξομείωση της έντασης στο κορδόνι. Τραβώντας το κορδόνι, λυγίζουν οι άκρες του αετού και αυξάνεται η ευστάθειά του, ενώ αφήνοντας το κορδόνι ο χαρταετός γίνεται επίπεδος, χάνοντας σε ευστάθεια. Ο έλεγχος σε αυτούς τους χαρταετούς εξαρτάται κύρια στην εμπειρία του χειριστή του. Στην Ασία οι χειριστές αγωνίζονται να καταφέρουν να καταρρίψουν τους αντίπαλους χαρταετούς, χρησιμοποιώντας κορδόνια που μπορούν να κόψουν τα κορδόνια των άλλων. Οι χαρταετοί με πολλαπλά κορδόνια δεν είναι νέοι στην Ευρώπη. Στα 1826 ο George Pocock χρησιμοποίησε χαρταετούς με τέσσερα κορδόνια για να σύρει καρότσια στη αγγλική ύπαιθρο με ταχύτητα 30χμ την ώρα. Το κορδόνια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των χαρταετών όπως περίπου τα πανιά των καραβιών. Στην δεκαετία του 1960 οι χαρταετοί με δύο κορδόνια άρχισαν να γίνονται περισσότερο δημοφιλείς στην αγορά, ειδικότερα όταν ο Peter Powell λανσάρισε τον Stunt Kite. Μετά την παρουσίαση αυτού του χαρταετού, παρουσιάστηκαν αρκετές βελτιστοποιήσεις. Μια από αυτές αφορά την παρουσίαση του αετού σχήματος δέλτα. Ο αετός τύπου δέλτα, είναι ανεμόπτερο που χρησιμοποιεί υλικά που αρχικά χρησιμοποιήθηκαν από την βιομηχανία του διαστήματος. Υλικά όπως το κεβλαρ έχουν μεγάλες αντοχές στις τάσεις, ενώ παράλληλα έχουν πολύ μικρό βάρος.
Αποκριές στην παλιά Αίγινα
Από τη μαθήτρια Ελένη Νιάτση.
Να κι ένας Ντηνιακός πέντε τρίχες είχε αυτός Ντηνιακέ μου πολυγένη από πούθε κατεβαίνεις; Απ’ την πόλη κατεβαίνω και στη Βενετιά πηγαίνω Πάω να ψωνίσω χτένια που με φάγανε τα χτένια.
(παραδοσιακό αποκριάτικο τραγούδι της Αίγινας από το αρχείο της Μέλπω – Μερλιέ, Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας) Το παραπάνω είναι ένα κωμικό τραγούδι της Αίγινας. Τις αποκριές (όπως και σε όλη την Ελλάδα) γίνονταν πολλά γλέντια στο νησί μας. Οι μασκαράδες, οι ονομαστοί μουσούδοι ήταν άνθρωποι αλλόκοτα ντυμένοι με παλιόρουχα, μουντζούρες στο πρόσωπο, κρεμασμένα τσουβάλια στην πλάτη, που προκαλούσαν το γέλιο στους μεγάλους και τον τρόμο στα παιδιά. Όλοι οι νοικοκυραίοι τους περίμεναν να τους επισκεφτούν, να τους κεράσουν ένα ποτήρι κρασί και με τα καμώματά τους να γελάσουν με τη ψυχή τους. Τα αποκριάτικα τραγούδια τα τραγουδούσαν και τα χόρευαν από την Κυριακή του «Τελώνη και του Φαρισαίου», ως την Καθαρή Δευτέρα. Τότε άρχιζε και επίσημα η νηστεία για το Πάσχα. Όλη αυτή η περίοδος – γνωστή ως Τριώδιο – οι Αιγινήτες έπιναν και γλεντούσαν. Την Τσικνοπέμπτη τα μαγκάλια και οι φουφούδες άναβαν σε όλη τη γειτονιά και με τα κρεατικά που ψήνονταν μοσχοβολούσε η γειτονιά μέχρι αργά το βράδυ. Την Κυριακή της Κρεατοφάγου η σπιτική γάλισα ή γάλος (γνωστή γαλοπούλα και το αρσενικό της) ή η κότα για τις φτωχότερες οικογένειες πρωταγωνιστούσαν στο τραπέζι. Την Τυρνοβδομάδα το κρέας «έφευγε» από τις κουζίνες. Οι καυτές μακαρονάδες με το μπόλικο σπιτικό βούτυρο και τυρί, οι γαλόπιτες, τα ρυζόγαλα, οι τυρόπιτες είχαν την τιμητική τους. Αυτά μέχρι να έρθει η Καθαρά Δευτέρα. Οι Αιγινήτες εκείνη την ημέρα μετακόμιζαν στη θάλασσα. Λαγάνες, ελιές, κρεμμύδια, βολβοί, κριθινές κουλούρες και η «ταμιτσάνα» με το κρασί, συνόδευε το γεύμα της ημέρας. Ο παραδοσιακός χαρταετός φτιαγμένος από λαδόκολες που κολλούσαν με ψαρόκολλα (μείγμα νερού και αλευριού) πάνω σε ξύλα ή καλάμια, έκαναν τους μικρούς να ξεφαντώνουν. Οι τσακωμοί για το ποιος είχε τα καλύτερα ζύγια, την πιο μακριά ουρά και τα πιο όμορφα «σκουλαρίκια» στο αετό του, ήταν μεγαλειώδεις. Αργά το βράδυ γυρνούσαν στα σπίτια τους, το γλέντι όμως συνεχιζόταν. Οι πεταλίδες και τα καβουράκια που είχαν συλλεχθεί από τη θάλασσα, γίνονταν σπουδαίος μεζές στις ξυλόσομπες και βέβαια το κρασί έρεε άφθονο…. Οι ταχινόσουπες, ο σιμιγδαλένιος χαλβάς, τα γιαπράκια, οι λαχανίδες ήταν μέρος της βασικής διατροφής μέχρι το Πάσχα. Απλά χρόνια, απλοί άνθρωποι, μεγάλη παράδοση, ήθη και έθιμα όμορφα που προσπαθούν να μην τα ξεχάσουν οι μεγάλοι αλλά να τα γνωρίσουμε και να τα συνεχίσουμε εμείς τα παιδιά.
Ο σεφ ο γέρος και ο εμίρης
Ταινίες για το τριήμερο που έρχεται
Από το γνωστό σινεφίλ του σχολείου μας, Θέμη Αγοραστό, λάβαμε τις παρακάτω προτάσεις για σινεμά μέσα στο τριήμερο. Εννοείται για όσους βρεθούν σε Αθήνα – Πειραιά αυτό το τριήμερο, γιατί στην Αίγινα σινεμά μόνο το καλοκαίρι.
J. EDGAR {ΤΖ. ΕΝΤΝΚΑΡ ΧΟΥΒΕΡ} (2012) Η ΤΑΙΝΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΦΘΙΝΟΠΟΡΟ ΛΟΓΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ !!!!!!
ΕΙΔΟΣ : ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ : ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΝΤΙ ΚΑΠΡΙΟ, ΑΡΜΙ ΧΑΜΜΕΡ, ΝΑΟΜΙ ΓΟΥΟΤΣ ΚΑΙ ΤΖΟΥΝΤΙ ΝΤΕΝΣ
ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΛΙΝ ΕΣΤΓΟΥΝΤ
ΒΡΑΒΕΙΑ : ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗ ΜΕ ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Η ταινία μας περιγράφει την ζωή του πολυσυζητημένου και διάσημου Τζων Έντγκαρ Χούβερ ο οποίος ήταν πρόεδρος του F.B.I για περισσότερο από 50 χρόνια. Είχε κερδίσει αποκλειστικά την συμπάθεια των ανθρώπων και μαθηματικά την αγάπη τους. Λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ο Τζων Έντγκαρ Χούβερ, έπιασε τον μεγαλύτερο γκάνγκστερ της εποχής του, τον Τζων Ντίλιντζερ……… Ο ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
THE LOST SYMBOL {ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ} ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 2013!!!!!!!!!
ΕΙΔΟΣ : ΘΡΙΛΕΡ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΡΟΝ ΧΑΟΥΑΡΝΤ
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ : ΤΟΜ ΧΑΝΚΣ, ΑΛΑΝ ΡΙΚΜΑΝ, ΚΑΘΡΙΝ – ΖΕΤΑ ΤΖΟΟΥΝΣ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ BESTSELLER { THE LOST SYMBOL } ΤΟΥ ΝΤΑΝ ΜΠΡΑΟΥΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ : Μετά από τις πολυαγαπημένες ταινίες Ο Κώδικας Ντα Βίντσι και Οι Πεφωτισμένοι { THE ILLUMINATI } έρχεται μία ταινία βασισμένη στο μυστήριο της πίστης. Ο Καθηγητής Θρησκευτικής Εικονολογίας Ρόμπερτ Λάνγκντον, καλείται να λύσει ακόμη ένα μυστήριο. Πόλη της έρευνάς του φέτος θα είναι η Washington. Στην πορεία όμως της έρευνάς του, καταλαβαίνει πως η ζωή του κινδυνεύει…………
Πλανήτης ΓΗ, Νέο Δελχί, το σχολείο του σήμερα.
Ένας αθέατος ήρωας του καιρού, μαζεύει κάθε μέρα τα παιδιά μιας παραγκούπολης και τα μαθαίνει γράμματα, κάτω από μια γέφυρα στην Ινδία.
Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του metro, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα. Γύρω στα 70 παιδιά, από τις γειτονικές παραγκουπόλεις, παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει εκεί ένας αφανής ήρωας: Ο 40χρονος Rajesh Kumar Sharma.
Πατέρας τριών παιδιών και ο ίδιος ο Sharma, υποχρεώθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων να παρατήσει το Κολλέγιο όπου σπούδαζε. Και όπως παρατήρησε για τι ίδιο ακριβώς συνέβαινε με πολλά παιδιά στην περιοχή. Δεν πήγαιναν σχολείο, γιατί οι οικογένειές τους δεν το άντεχαν οικονομικά.
«Όποτε περνούσα από την περιοχή, έβλεπα παιδιά να χασομεράνε από εδώ κι από ‘κει, σπαταλώντας το χρόνο τους» είπε ο ίδιος, εξηγώντας πώς ξεκίνησε το όλο εγχείρημα. Σκέφτηκε λοιπόν να δημιουργήσει ένα δωρεάν σχολείο. Και επειδή δεν είχε καν την οικονομική δυνατότητα να χτίσει – ή έστω να νοικιάσει – ένα μέρος για να κάνει μάθημα, έβαψε δύο τοίχους μαύρους για να τους χρησιμοποιήσει σαν πίνακα της τάξης και άρχισε να διδάσκει κάτω από μια γέφυρα.
Παράλληλα, προσπάθησε να πείσει τους εργάτες και τους αγρότες της περιοχής, να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, αντί να δουλεύουν για να συμπληρώσουν το οικογενειακό εισόδημα. Και πράγματι. Σύντομα, άρχισαν να καταφθάνουν στο «υπαίθριο σχολείο» παιδιά που υπό άλλες συνθήκες θα δούλευαν από εδώ και από κει, χωρίς να έχουν την παραμικρή τύχη να ξεφύγουν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα της φτώχειας.
Στο σχολείο τα μαθήματα ξεκινάνε από τα βασικά. Στόχος είναι να προετοιμαστούν τα παιδιά, για να συνεχίσουν σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Όταν ξεκίνησε πέρσι το εγχείρημα, είχε 140 μαθητές. Τώρα, τουλάχιστον τους μισούς από αυτούς, όπως λέει ο ίδιος, κατάφερε να τους βάλει σε κανονικά σχολεία.
Για να καταφέρει να κρατήσει το «σχολείο» του σε λειτουργία, ο Sharma, αφήνει για δυο ώρες την δουλειά του σε ένα εμπορικό κατάστημα στο Shakarpur, όπου τον αναπληρώνει ο αδερφός του και πάει να διδάξει. «Έρχονται εδώ κάθε μέρα και καταφέρνουμε να είμαστε μπροστά στην ύλη από άλλα σχολεία», λέει ο ίδιος. Μάλιστα επιτρέπει και σε μικρότερα παιδιά να καθήσουν στις τάξεις και να παρακολουθήσουν.
Πλέον ο «καλός σαμαρείτης της εκπαίδευσης» δεν είναι μόνος. Τον βοηθάει και ο Laxmi Chandra, ένας μεταπτυχιακός φοιτητής. «Δεν παίρνω καν απουσίες», λέει ο Chandra. «Στα παιδιά αρέσει να έρχονται εδώ, γιατί δεν υπάρχουν οι περιορισμοί των κανονικών σχολείων και θέλουμε να το κρατήσουμε έτσι»
Ο εμπνευστής του σχολείου της γέφυρας, θεωρεί ότι το μεγαλύτερό του επίτευγμα, είναι η αλλαγή νοοτροπίας στους γονείς. Οτι δηλαδή τους έπεισε να επενδύσουν στη μόρφωση των παιδιών τους, γιατί έτσι μπορούν να τους προσφέρουν μια καλύτερη μοίρα.
«Ο δάσκαλός μας, μας λέει πως για να αντιμετωπίσεις τη φτώχεια, πρέπει να ανοίγεις το μυαλό σου και αυτό γίνεται μόνο με τη μόρφωση», είπε στην τοπική εφημερίδα ένας 15χρονος μαθητής του Sharma.
