Είναι από τα παιδιά που συναντάς Σάββατο ή Κυριακή πρωί στο λιμάνι της Αίγινας, ντυμένα με την αθλητική φόρμα τους, να περιμένουν το πλοίο που θα τους μεταφέρει στον Πειραιά για τον επόμενο αγώνα ποδοσφαίρου. Χιονίσει – βρέξει, με φουρτούνα ή μπουνάτσα ταξιδεύουν γιατί έχουν αγώνα. Και ο αγώνας μπορεί να είναι στο Αιγάλεω, στη Ν. Σμύρνη, στον Κορυδαλό, στο Ρέντη, στη…. Σαλαμίνα.
Ο Αντώνης Χρυσοχόος μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου ασχολείται – όπως και πολλά άλλα παιδιά της ηλικίας του – με το ποδόσφαιρο. Ο ίδιος είναι Παναθηναϊκός. Ονειρεύεται, σχεδιάζει όπως κάθε νέο παιδί να πετύχει στον αθλητισμό τα καλύτερα. Προσπαθεί γι΄αυτό και αφιερώνει πολύ χρόνο μέσα στη βδομάδα.
Στη ηλεκτρονική μαθητική εφημερίδα του σχολείου του την ‘Μαθητική Κυψέλη” έδωσε μια μικρή συνέντευξη στο συμμαθητή του Γιάννη Πασχάλη, απ’ όπου πήραμε μερικά σημεία της όπως το γεγονός ότι ασχολείται τρία χρόνια με το ποδόσφαιρο.
Επίσης όσον αναφορά τις ατομικές διακρίσεις, το Νοέμβριο του 2013, είχε κληθεί στην μεικτή Πειραιά. Επίσης κάνει προπονήσεις με το ανδρικό τμήμα της ομάδας του και έχει συμμετάσχει σε 5 αγώνες της, καθώς είναι και ο μικρότερος παίκτης της 18αδας και γενικά του ανδρικού τμήματος.»
Όταν χάνει η ομάδα του , στενοχωριέται, αλλά πεισμώνει και προσπαθεί για το καλύτερο.
· Όταν βέβαια η ομάδα του νικά τότε συνεχίζει πιό εντατικά τις προπονήσεις και προσπαθεί στον επόμενο αγώνα να είναι καλύτερος.
Και για τις αθλητικές υποδομές της Αίγινας αναφέρει ότι το γήπεδο είναι σχετικά «άγριο» στο τρέξιμο και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τραυματίζονται πολύ παίχτες.
Μαζί με τον Δαμιανό τον Παναγιώτη, το Χρήστο, το Μανούσο και πολλά άλλα παιδιά, ο Αντώνης προσπαθεί για κάτι καλύτερο που είναι όχι μόνο οι νίκες της ομάδας τους αλλά και η πρόοδος του αθλητισμού στο νησί. Όλα αυτά τα παιδιά που στελεχώνουν τις ομάδες μπάσκετ – βόλεϋ – ποδοσφαίρου, του στίβου, του ναυτικού ομίλου δεν δίνουν απλά το παρόν σε αγώνες.
Με την παρουσία τους και με το δικό τους προσωπικό αγώνα δυναμώνουν το αίτημα για καλύτερες και σύγχρονες αθλητικές υποδομές στο νησί.
Γιατί ο αθλητισμός έχει μέλλον.
Ακολουθεί η συνέντευξη στο
Γιάννη Πασχάλη:Με ποιο άθλημα ασχολείσαι και πόσα χρόνια ασχολείσαι με αυτό το άθλημα ;
Αντώνης : ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο εδώ και 3 χρόνια (2012 – 2015)
• Έχεις ατομικές ή ομαδικές διακρίσεις στο άθλημα με το οποίο ασχολείσαι ;
Αντώνης : «Επίσης όσον αναφορά τις ατομικές διακρίσεις, το Νοέμβριο του 2013, είχα κληθεί στην μεικτή Πειραιά. Επίσης κάνω προπονήσεις με το ανδρικό τμήμα της ομάδας μου και έχω συμμετάσχει σε 5 αγώνες της, καθώς είμαι και ο μικρότερος παίκτης της 18αδας και γενικά του ανδρικού τμήματος.»
• Πως αισθάνεσαι όταν χάνει η ομάδα σου
Αντώνης : στενοχωριέμαι, αλλά πεισμώνω και προσπαθώ για το καλύτερο.
Πως αισθάνεσαι όταν η ομάδα σου νικά;
Αντώνης: Όταν βέβαια η ομάδα μου νικά τότε συνεχίζω πιό εντατικά τις προπονήσεις και προσπαθώ στον επόμενο αγώνα να είμαι καλύτερος.
• Υπάρχουν σωστές υποδομές στον τόπο σου για το άθλημα σου ;
Αντώνης : «Όχι, το γήπεδο είναι σχετικά «άγριο» στο τρέξιμο και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τραυματίζονται πολύ παίχτες.»
Οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου απ’ όπου και οι φωτογραφίες επισήμαναν τους μεγαλύτερους κινδύνους που ελλοχεύουν στους δρόμους της Αίγινας για τους οδηγούς, ενώ σε ερωτήσεις αν και πόσοι μαθητές έχουν οδηγήσει στις ηλικίες αυτές, το 90% των μαθητών απάντησε θετικά, αναφέροντας ότι τις περισσότερες φορές αυτό έγινε με μηχανάκια των γονέων τους.
