Μαθητική Κυψέλη

Παρουσίαση έργων στο μάθημα της Τεχνολογίας.

Με μεράκι και φαντασία δούλεψαν πολλά παιδιά στο μάθημα της Τεχνολογίας και παρουσίασαν την ατομική και συλλογική δουλειά  τους σήμερα Τετάρτη 11 Μαΐου, τελευταία ημέρα των μαθημάτων της φετινής σχολικής χρονιάς. Τα έργα των μαθητών και μαθητριών παρουσιάστηκαν σε ειδική παρουσίαση και η καθηγήτρια  του μαθήματος κ. Ιωαννίδου Κ. εξήγησε το σκεπτικό την πορεία  των εργασιών και επαίνεσε όλους όσους δούλεψαν μέχρι τέλος.

Την Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου Γκίκα επισκέφθηκε το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ ΄ τάξης του 2^ου Γυμνασίου Αίγινας είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την Παρασκευή 8 Απριλίου την Πινακοθήκη Νίκου Χατζηγυριάκου – Γκίκα στο κέντρο της Αθήνας. Συνοδευόμενοι από τρεις καθηγήτριες, τις κυρίες Πετρίτου Νεκταρία, Ρόδη Λεμονιά και Παπαδοπούλου Παναγιώτα περιηγήθηκαν καταρχήν ακολουθώντας την εκπαιδευτική διαδρομή από το Θησείο και το Μοναστηράκι μέχρι το Σύνταγμα που αναδεικνύει την Αθήνα ως «πόλη – Μωσαϊκό πολιτισμών».

Στη συνέχεια επισκέφθηκαν και ξεναγήθηκαν στις αίθουσες της Πινακοθήκης Ν.Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην οδό Κριεζώτου 3.

Συγκεκριμένα από το ισόγειο μέχρι τον τρίτο όροφο του κτιρίου εκτίθεται η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία της Ελλάδας, σε μια κρίσιμη εποχή, από το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και τη Μικρασιατική καταστροφή μέχρι τις παραμονές της Δικτατορίας του 1967, που αποτελεί ταυτόχρονα το κλίμα μέσα στο οποίο ο Ν.Χατζηκυριάκος – Γκίκας έζησε και διαμόρφωσε τις καλλιτεχνικές του αντιλήψεις.

Πρόκειται για την πρώτη στην Ελλάδα προσπάθεια να αποτυπωθεί συνθετικά η συνολική πνευματική δημιουργία, με την ανάδειξη της εσωτερικής διαλεκτικής σχέσης των ποικίλων εκφράσεων του ανθρωπίνου πνεύματος. Η καλλιτεχνική δημιουργία (ζωγραφική – γλυπτική – χαρακτική – μουσική – θέατρο – κινηματογράφος – φωτογραφία) συναντά την αρχιτεκτονική, την τέχνη του λόγου (πεζογραφία, ποίηση, φιλολογία, κριτική) αλλά και τον ιστορικό και φιλοσοφικό στοχασμό. Μέσα από έργα τέχνης, χειρόγραφα, εκδόσεις, φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα διακοσίων ενός καλλιτεχνών και πνευματικών ανθρώπων, ο επισκέπτης συμμετέχει σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο των ιδεών στην Ελλάδα του εικοστού αιώνα. Το εκτιθέμενο υλικό αποτυπώνει εύγλωττα τις ανησυχίες, τις αγωνίες και τα επιτεύγματα των ελλήνων δημιουργών, αναδεικνύοντας τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τον διάλογο τους με τους αντίστοιχους προβληματισμούς στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο. Κρίσιμη η τελευταία διάσταση, δεδομένου ότι σε αυτήν κυρίως την εποχή, με κομβική την παρουσία της Γενιάς του Τριάντα, εμπεδώθηκε η ανάγκη για μια διαρκή συνομιλία της Ελλάδας με την υπόλοιπη Ευρώπη.

(απόσπασμα από το ενημερωτικό φυλλάδιο της Πινακοθήκης)

Φωτογραφίες από τη μαθήτρια Γεωργία Μεθενίτη

Μονοπάτι 3: Παχεία Ράχη – Ελαιώνας – Μαραθώνας

     Με μεγάλο ενθουσιασμό σύσσωμη η Α΄και η Β΄ Γυμνασίου δήλωσε συμμετοχή στην περιβαλλοντική εξόρμηση στα μοναπάτια της Αίγινας την Παρασκευή 8 Απριλίου.

   Ευκαιρία μας έδωσε το πρόγραμμα που εκπονεί η ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του σχολείου που εργάζεται πάνω στο θέμα με τίτλο: “Στα μονοπάτια της Αίγινας”.

   Μετά  τα μονοπάτια από την Κυψέλη στον Άγιο Νεκτάριο, στον Άη Στάθη στο Μεσαγρό, στην Παλιαχώρα, στη Χρυσολεόντισσα και στον Μπουρδέχτη σειρά είχε τώρα το μονοπάτι 3 έτσι όπως οι δύο Σύλλογοι “Ανάβαση” και “Ενεργοί πολίτες” έχουν σηματοδοτήσει.

    Μετά από μία σύντομη περιήγηση στον οικισμό της Παχιοράχης, ακολουθήσαμε τη σήμανση και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε  το μονοπάτι μεθυσμένοι από τις ευωδιές  της Αιγινήτικης υπαίθρου. Φασκομηλιές, ρίγανη και θυμάρι  ευωδίαζαν την ατμόσφαιρα. Μετά από λίγα μέτρα άρχισαν να ξεπροβάλλουν τα σπίτια  του Μαραθώνα. Το σύντομο μονοπάτι μας οδήγησε σε 30΄λεπτά  στην απλωσιά  του αρχαίου Ελαιώνα με τις υπεραιωνόβιες ελιές και τα ξωκλήσια της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Κυριακής. Οι πέτρινες ποτίστρες των ζώων, η παλιά πέτρινη δεξαμενή, οι κουφάλες των δέντρων τράβηξαν την προσοχή των μαθητών.

   Μετά από μια σύντομη στάση ξεκινήσαμε και πάλι να περπατάμε στο μονοπάτι 3 που τώρα μας ξάφνιασε από το κακοτράχαλο έδαφος και τα δύσβατα και δύσκολα σημεία του. Σε  μία ώρα περίπου φτάσαμε στην δεύτερη παραλία  του Μαραθώνα έχοντας αφήσει πίσω μας ένα ακόμα μονοπάτι πολιτισμού.

   Μια Αίγινα άγνωστη στους πολλούς, απρόσιτη ή απόμακρη, μαγευτική και σαγηνευτική που αποκαλύπτει τις ομορφιές  της μόνο σε όσους  τη σέβονται και την αγαπούν πολύ.

Για άλλη μια φορά νιώσαμε πόσο λίγο γνωρίζουμε τον τόπο μας και δεν έχουμε εκτιμήσει και αξιοποιήσει τον πλούτο του.

   Για άλλη μια φορά θα πρέπει να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στους δύο συλλόγους για το μεγάλο και ουσιαστικό έργο που έχουν επιτελέσει.

Αν δεν είχαν καθαρίσει τα μονοπάτια και δεν είχαν κάνει σήμανση οι περιηγήσεις αυτές θα ήταν ακατόρθωτες.

Μονοπάτι 4: Χρυσολεόντισσα – Άγιος Λεόντιος – Παχιά Ράχη.

  Ναι είμαστε στην Αίγινα. Βρισκόμαστε στον “Μπουρδέχτη” (ομβριοδέχτη). Στο μικρό οροπέδιο μετά την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσολεόντισσας. Από το μοναστήρι ξεκινά το μονοπάτι που έχει λάβει το νούμερο “4” από τους υπέροχους ανθρώπους της “Ανάβασης” που ξεκίνησαν εδώ και χρόνια να καθαρίζουν τα παλιά μονοπάτια του νησιού με σκοπό να τα αναδείξουν ώστε να μη χαθούν και να αποτελέσουν εναλλακτικούς τρόπους περιπάτου πάνω στα βουνά και στο δάσος της Αίγινας.

   Αυτό το μονοπάτι ακολουθήσαμε την Κυριακή 3 Απριλίου με 20 παιδιά από την Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Ο καλός καιρός ήταν σύμμαχος καθώς και αρκετοί γονείς που μας διευκόλυναν στη μετακίνησή μας. Κάποια παιδιά θέλησαν να ανέβουν από τον Άγιο Νεκτάριο ως τη Χρυσολεόντισσα με τα πόδια. Και τα κατάφεραν.

   Το ανοιξιάτικο τοπίο με καταπράσινα τα λιγοστά λιβάδια και τις πλαγιές αιχμάλωτισε το βλέμμα μας.

   Στάση στο μοναστήρι για το απαραίτητο προσκύνημα και το παραδοσιακό λουκούμι και αμέσως το δισάκι στο ώμο για  το μονοπάτι. Σε λίγη ώρα βρισκόμασταν στο οροπέδιο του Αγίου Λεοντίου ή αλλιώς “μπουρδέχτη”. Οι Σουβάλες γεμάτες από νερό με πολλά κόκκινα ψαράκια μέσα.

      Μια μικρή στάση  και ξανά  στο μονοπάτι.

    Ανακαλύπτοντας τη σήμανση διασχίσαμε το μικρό οροπέδιο που ήταν γεμάτο μανιτάρια, χαμηλούς θάμνους, αγριοκρεμμύδες και ανθισμένους ασπάλαθους. Στην άκρη του αντικρύσαμε το επιβλήτικο Όρος. Η θέα μαγευτική. Ο οικισμός της Πέρδικας, η Μονή, το Αγκίστρι, τα Μέθανα, η Επίδαυρος.

   Στο γυρισμό ταράξαμε την ησυχία μιας ομάδας από μικρές πέρδικες.

   Φθάνοντας στο μοναστήρι ένα μικρό κοπάδι από πρόβατα έβοσκε ανέμελα στην απλωσιά  των χωραφιών της μονής.

   Η ομορφιά  της ορεινής Αίγινας ανεπανάληπτη και μοναδική  ξαφνιάζει τον ανυποψίαστο επισκέπτη και βάζει σε κρίση  όλους μας.

   Άραγε πως μπορούμε να διαφυλάξουμε αυτόν τον τόπο και να τον προστατέψουμε από όλους εκείνους που οραματίζονται την πλαστική ανάπτυξη.

 Λυπούμαστε που ο Δήμος της Αίγινας εγγράφως μας ανακοίνωσε πως  δεν διαθέτει πλέον το μικρό λεωφορείο για τις μετακινήσεις των μαθητών του νησιού τα Σαββατοκύριακα. Κάτι που γινόταν στο παρελθόν με αποτέλεσμα να διευκολύνονται οι εκπαιδευτικές επισκέψεις και τα προγράμματα που εκπονούν οι μαθητές.

 Το εκκλησάκι του Αγίου Λεοντίου.

Η σουβάλα.

Μια γιορτή … πολλά μηνύματα

  2016. Και οι νεοέλληνες καλούνται να  θυμηθούν  τα πατρογονικά  βλέμματα  στα κάδρα των ηρώων. Τα πρόσωπα,  τις μορφές, τις πράξεις  εκείνων των μεγάλων  που είχαν τα κότσια τότε να πουν τα μεγάλα ΟΧΙ. Γιατί μόνο με τα ΟΧΙ  γράφεται η ιστορία, ελευθερώνονται οι λαοί, ανδρώνονται οι γενιές των ηρώων, αποκτάται η εθνική υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια.

  Σήμερα  στην εποχή της μεγαλύτερης  ηθικής και πνευματικής κρίσης  που βιώνει ο Ελληνισμός, καλούμεθα να αναμετρηθούμε με εκείνα  τα ανυπέρβλητα και απόλυτα μεγέθη της λεβεντιάς και της παλληκαροσύνης.

  Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με διλήμματα  υπαρξιακά, απέναντι σε αδιέξοδα και σταυροδρόμια. Διστακτικοί αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε  τη φωνή της λογικής, της παράδοσης, της συνέχισης του πολιτισμού και των αξιών του από τη μια και  τη φωνή του ωχ-αδελφισμού, της αδιαφορίας, της αδράνειας και της απάθειας.

  2016 –  2ο Γυμνάσιο Αίγινας  στην Κυψέλη.

  Η  σχολική καθιερωμένη γιορτή έχει τελειώσει. Τα καθάρια πρόσωπα των μαθητών και μαθητριών που συμμετείχαν και παρακολούθησαν  την εορτή είναι ακόμα μπροστά μας. Οι εικόνες, οι πίνακες  της επανάστασης, τα κείμενα,  οι ήχοι,  έχουν μοναδικά  φωλιάσει  στο νου μας.

   Μια  γιορτή όχι απλά από εκείνες τις παλιές, αλλά  με λόγο και άποψη. Ένα  πλήρες χρονικό της εποχής  του ξεσηκωμού, με παρόντα όλα  τα πρόσωπα με αναφορά σε όλα  τα γεγονότα. Άψογα προετοιμασμένη, σκηνοθετημένη, παρουσιασμένη  από δύο καθηγήτριες  τις: κ. Νεκταρία Πετρίτου, φιλόλογο και την κ. Αικατερίνη Τουμπέκη , γαλλικής φιλολογίας.

   Οι μαθητές και οι μαθήτριες χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς δίνοντας  στην εορτή έναν πανηγυρικό τόνο με πολύ κέφι και ζωντάνια μέσα από  το συρτό, τον κοφτό, το καλαματιανό, τον τσάμικο, το ζωναράδικο.

   Είναι παρήγορο να γίνονται ακόμα  τέτοιες γιορτές. Είναι ελπιδοφόρο  οι μαθητές και οι μαθήτριες να συμμετέχουν. Είναι συγκινητικό που υπάρχουν γονείς  που παρακολουθούν – αφιερώνοντας χρόνο από τη δουλειά τους – για να καμαρώσουν και να εμψυχώσουν τα παιδιά  τους.

   Τους ευχαριστούμε όλους που έδωσαν το παρόν τους όπως και τον πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που χαιρέτισε  την  γιορτή.

Χρόνια πολλά  σε όλους.

Η “Ζωζώ” του σχολείου

   Η σκηνή αποδείχτηκε μικρή για να χωρέσει το ταλέντο και την πληθωρικότητα  της Ζωζούς.

Ο λόγος για την αειθαλή αρτίστρα που σήμερα στα πλαίσια  της αποκριάτικης περιοδείας στο Σαρωνικό στάθμευσε δι’ ολίγον στην Αίγινα και αποζημίωσε τους θαυμαστές της. Η σκηνή και η αίθουσα σείστηκε από τα ζωηρά χειροκροτήματα, τις επευφημίες ενώ ένα σύννεφο από φτερά και πούπουλα έλουσαν τους θαυμαστές της. Στο τέλος μοίρασε αυτόγραφα και γεύτηκε ένα hot-dog  που ευγενικά της πρόσφεραν οι οικοδεσπότες. Ένα μόνο…. είναι βλέπετε και η σιλουέτα.

    Να  ζήσεις Ζωζώ – Μαριαλένα.

Παιδικά παιχνίδια – χορός – χαρταετοί και hot-dog στο 2ο Γυμνάσιο.

  Είναι καθιερωμένο την τελευταία ημέρα του σχολείου πριν την Καθαρά Δευτέρα να  γιορτάζουμε στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας με έναν διαφορετικό τρόπο, ώστε να μην ξεχνάμε όχι μόνο την παράδοση αλλά  και ότι είμαστε ακόμα …. παιδιά.

  Παιχνίδια όπως η σκυταλοδρομία, η τσουβαλοδρομία, η διελκυστίνδα, η πατατοδρομία (αυγοδρομία) με κουτάλια στο στόμα δεν παίζονται από τα σημερινά παιδιά. Εμείς είχαμε  την ευκαιρία  να τα αναβιώσουμε  στο προαύλιο του σχολείου με μεγάλη συμμετοχή παιδιών.

      Κατόπιν κληρώθηκαν έξι χαρταετοί  προσφορά  του Δεκαπενταμελούς συμβουλίου.

    Ακολούθησε  στην αίθουσα  εκδηλώσεων διαγωνισμός μεταμφιεσμένων. Από κάθε τάξη – δια βοής- ψηφίστηκαν  οι τρεις καλύτεροι. Τη μεγαλύτερη συμμετοχή είχε η Β’  Γυμνασίου κι εκεί τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Διαγωνίστηκαν οι : ο  Μητσάρας, η γατούλα,  η χήρα, η χαβανέζες, η ιμο, το φρικιό, ο dj, ο κρητικός, ο πολεμιστής, η Ζωζώ, η ποντικίνα, ο μάγκας, ο τζιχάντ, ο παλιάτσος, ο αστυνομικός του  FBI, η Ινδιάνα, οι δίδυμοι κ. αλ.

    Οι τρείς πρώτοι ήταν ο πολεμιστής, η Ζωζώ  και ο Κρητικός. Νικήτρια ασφαλώς με διαφορά  στήθους η Ζωζώ  που παρουσίασε  το σχετικό της πρόγραμμα αμέσως μετά.
Ακολούθησε  χορός και ένας πλούσιος μπουφές  από  το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων με αναψυκτικά και  hot – dog.
Ευχαριστούμε το Σύλλογο  Γονέων και Κηδεμόνων, την κ. Φωφώ του Κυλικείου μας, το Δεκαπενταμελές συμβούλιο  για την προετοιμασία και την οργάνωση.

Και  του χρόνου.

Πορτοκάλια στα σχολεία της Αίγινας.

  Οι αγρότες της Ηλείας προσέφεραν τη μεγάλη ποσότητα πορτοκαλιών που μεταφέρθηκε στην Αίγινα και ο Δήμος άρχισε ήδη τη διανομή στα σχολεία του νησιού. Σειρά σήμερα είχαν τα σχολεία της Κυψέλης.

   Η αντιπροσωπεία του Δήμου με επικεφαλής την αντιπρόεδρο τςη ΚΕΔΑ και γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Καίτη Σαλπέα, συνοδευόμενη από την κ. Σ. Χατζίνα και τον οδηγό κ. Δ.Κομματά έφεραν από το χώρο του Λεουσείου Ιδρύματος όπου έχουν αποθηκευτεί προσωρινά,  στο 2ο Γυμνάσιο πολλά χάρτινα τελάρα με ζουμερά πορτοκάλια. Αντιστοιχούν τρεις σακκούλες (διχτάκια) πορτοκάλια για κάθε παιδί. Ήδη από σήμερα το μεσημέρι άρχισε τμηματικά η διανομή

“Το δώρο της βροχής” στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

Γνωρίζετε ότι υπάρχει το “γκρι” και το “μαύρο” νερό;
Γνωρίζετε  ότι πριν από μερικούς μήνες το νερό που πίνουμε ήταν στον Ατλαντικό;
Γνωρίζετε ότι πίνουμε το ίδιο νερό που έπιναν πριν εκατομμύρια χρόνια οι δεινόσαυροι;
Γνωρίζετε  ότι η ποσότητα του νερού παραμένει η ίδια πάντα;
Γνωρίζετε από που προήλθε η ονομασία “νερό”;
Γνωρίζετε ότι υπάρχει παντού νερό γύρω μας, δίπλα μας και μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες;

    Αυτά και άλλα πολλά θέματα απασχόλησαν  τους μαθητές  της Β΄ τάξης  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας κατά  τη διάρκεια τρίωρη βιωματικής δράσης που παρακολούθησαν την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου. Το θέμα παραουσίασε ο εκπαιδευτικός κ. Βασίλης Ψαλιδάς συνεργάτης της Υπευθύνου Συμβούλου της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης κ. Β.Κιούπη. Και  οι δύο επισκέφθηκαν το σχολείο μας και έδωσαν στους μαθητές την ευκαιρία αυτής της μοναδικής εμπειρίας.

   Ιδιαίτερα έγινε πολύ συζήτηση για τον υδρολογικό κύκλο, για την αποταμίευση νερού με μακέτα κυκλαδίτικου σπιτιού, για  την επαναχρησιμοποίηση του γκρί και του μαύρου νερού που βγαίνει από το σπίτι μας, για  τους παλαιούς τρόπους αποθήκευσης νερού όπως οι στέρνες οι σουβάλες, τα κανάτια.
Οι μαθητές κατέθεσαν τις εμπερίες  τους  από τις επισκέψεις σε σουβάλες  της Αίγινας, στους χειμάρρους και στα μικρά ποταμάκια  της Αίγινας.
Και όλα αυτά μέσα από  το παιχνίδι.
Από τις όμορφες στιγμές  του σχολείου.
Ευχαριστούμε και τους δύο εκπαιδευτικούς.

Στα μονοπάτια της Παλιαχώρας.

   Ποιός θα βρει  τη γενναιοδωρία να ευχαριστήσει δημοσίως την “Ανάβαση” και τους “Ενεργούς πολίτες” για το σημαντικό και ουσιαστικό έργο του καθαρισμού και της σήμανσης των μονοπατιών της Αίγινας.

   Είχαμε την ευκαιρία να δούμε σήμερα με τα μάτια μας  το έργο αυτό σκαρφαλώνοντας στα  σοκάκια, τα καλντερίμια, τα σκαλοπάτια, τα μονοπάτια της μεσσαιωνικής καστροπολιτείας με μέλη της ομάδας της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Σκοπός της ανάβασης η περιήγηση στα πέτρινα μονοπάτια που πριν από  200 χρόνια έσφιζαν από ζωή, η καταγραφή τους και η επίσκεψη στα  ερειπωμένα κτίσματα και τα απομεινάρια  των εκκλησιών που περιμένουν στωικά … κάποιον συντηρητή.

   Πρόκειται για  τη διαδρομή με το νούμερο “7”. Είναι η περιμετρική διαδρομή από το Σταυρό ως το Κάστρο, την Επισκοπή και επιστροφή πάλι στο Σταυρό.

   Παραδόξως συναντήσαμε όλες  τις αναστηλωμένες  εκκλησίες ανοιχτές όπως του Αγίου Γεωργίου του Καθολικού της Αγίας Κυριακής, την Επισκοπή κ.αλ. Δυστυχώς από  την προηγούμενη επίσκεψή μας οι φθορές που έχουν σημειωθεί στα κτίσματα είναι μεγάλες και σημαντικές.