Ήθη και έθιμα από τις Απόκριες εκ του νομού Αργολίδος.
Λαογραφική εργασία – 1968 – Περίοδος των Αποκρέω
“Καθ’ όλην την περίοδον των Αποκρέω και ιδιαιτέρως την πρώτην Κυριακήν και Καθαράν Δευτέρα εγένοντο τα εξής:
Παλαιότερον συμφωνούσαν οι γείτονες και εμαζεύοντο εις το σπίτι ενός εκ των συμμετεχόντων εις την συμφωνία γειτόνων και συνέτρωγον τα φαγητά των ευχόμενοι «καλές αποκριές». Τελειώνοντας το φαγητό άρχιζαν το τραγούδι δια του στόματος κυρίως, και δια του γραμμοφώνου ή και δια μουσικών οργάνων (κλαρίνο, φλογέρα, νταούλι κλπ).
Όλοι μαζί οι συντρώγοντες τραγουδούσαν και εχόρευον πιασμένοι χέρι – χέρι γύρω από το τραπέζι. Κατά την διάρκεια του τραγουδιού και του χορού καθ’ ένας κρυφά από τον άλλον εις ιδιαίτερον μέρος μεταμφιέζετο εις τον λεγόμενον «μασκαρά» και ο πρώτος εμφανισθείς «μασκαράς» έπιανε πρώτος το χορό.
Οι μεν γυναίκες ενεφανίζοντο με στολήν κυρίως βλαχοπούλας, οι δε άντρες με την στολή του Εύζωνα (τσολιά), του καουμπόϋς και άλλες στολές. Οι καουμπόϋς ντυμένοι, επάνω στο άλογο καβάλα, εγύριζον απογευματινές και βραδυνές ώρες τις γειτονιές και την κεντρική πλατεία ρίχνοντας στον αγέρα με πιστόλια και κουμπούρες.
Επίσης στις περισσότερες γειτονιές άναβαν φωτιές και γύρω – γύρω από τη φωτιά εχόρευαν οι μασκαράδες γείτονες και οι σταθμεύοντες καουμπόϋς κερνώντας αυτούς οι γείτονες «μεζέ και κρασί».
Τις φωτιές τις άναβον όχι δια να θερμανθούν αλλά δια να βλέπουν να χορεύουν.
Αυτά μου είπεν, ο προ τινών ετών, αποθανών Ι Μπόμπος ετών 81, εις μία τυχαίαν συζήτησίν μου επ’ αυτού του θέματος.
Σήμερον (Απρίλης 1968) δεν παρατηρείται τίποτα, παρά μόνον ο δια ραδιοφώνου χορός εις γειτονιές με ελάχιστους μασκαράδες και κυρίως μη μεταμφιεσμένα άτομα”.
