Στη συνέχεια ακολούθησε η αφήγηση του παραμυθιού: ο γεωργός και ο λύκος. Στόχος ήταν να μάθουν τα παιδιά να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και να κατανοούν ότι δεν υπάρχουν αρνητικά και θετικά συναισθήματα καθώς και ότι στον εκφοβισμό απαντάμε μιλώντας και ζητώντας βοήθεια. Η σιωπή δεν είναι η λύση. Σημαντικό λοιπόν είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να σκεφτούμε με τη λογική, γιατί έτσι θα νικήσουμε το φόβο και τον πανικό. Μετά την αφήγηση, συζητήσαμε με τα παιδιά για τους ήρωες του παραμυθιού και εντοπίσαμε τα σημεία που υπάρχουν τα συναισθήματα του φόβου, της λύπης, του θυμού, της χαράς και της ικανοποίησης. Χωριστήκαμε σε ομάδες και αναλάβαμε ρόλους από το παραμύθι. Ζωγραφίσαμε ό,τι μας άρεσε και μιλήσαμε για τη ζωγραφιά μας. Ταξινομήσαμε τα συναισθήματά μας σε κατηγορίες: σε αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα και σε αυτά που μας δυσκολεύουν. Παίξαμε με καρτέλες συναισθημάτων. Φτιάξαμε παζλ με τα δικά μας συναισθήματα. Ασχοληθήκαμε με το ρόλο που είχε ο λύκος στο παραμύθι. Θυμηθήκαμε λύκους από άλλα παραμύθια. Τους κατηγοριοποιήσαμε σε καλούς λύκους και σε κακούς. Τα παιδιά έγιναν λύκοι και περπάτησαν με βήματα μικρά -μεγάλα, αργά-γρήγορα, πηδούν, τρέχουν, ψάχνουν τροφή και νερό και φτιάχνουν τις δικές τους ιστορίες. Γίναμε λύκοι χαρούμενοι, λυπημένοι, φοβισμένοι και λύκοι που ελπίζουν. Φυσικά παίξαμε ομαδικά παιχνίδια με τους λύκους, ζωγραφίσαμε και περάσαμε όμορφα.



































































