25ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου

«O Μεγάλος δικτάτορας» (1940) είναι η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ήχου στις ταινίες. Είναι μια ανελέητη πολιτική σάτιρα για την άνοδο του Χίτλερ και του ναζισμού. Η ταινία απαγορεύτηκε από τους Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο, ενώ ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ. Η σκηνή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την υδρόγειο θεωρείται σήμερα μια από τις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας.

Ο Τσάπλιν είχε την ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας όταν ένας φίλος του επισήμανε τη φυσική ομοιότητά του με τον Χίτλερ. Όταν έμαθε για την εθνικιστική και ρατσιστική πολιτική του, εκμεταλλεύτηκε την ομοιότητά τους ως πηγή έμπνευσης για να του «επιτεθεί». Άρχισε να νιώθει όλο και πιο άβολα μιμούμενος τον Χίτλερ, όσο μάθαινε για τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1937, όταν ακόμα δεν υπήρχαν πολλοί που πίστευαν πως ο ναζισμός συνιστούσε απειλή, ενώ το φιλμ κυκλοφόρησε το 1940, λίγο πριν η Αμερική μπει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο Χίτλερ απαγόρευσε την προβολή της σε όλες τις κατεχόμενες χώρες. Περίεργος όμως ο ίδιος για το φιλμ, παρήγγειλε μια κόπια μέσω Πορτογαλίας. «Θα έδινα τα πάντα για να μάθω τι σκέφτηκε για την ταινία», δήλωνε ο Τσάπλιν. Αργότερα σημείωνε πως αν γνώριζε την αληθινή διάσταση της ναζιστικής θηριωδίας «δε θα μπορούσε να αστειευτεί με τη φονική της παράνοια». Στις 15 Οκτωβρίου του 1940 έγινε η πρεμιέρα της ταινίας.

Παίζουν: Τσάρλι Τσάπλιν, Πολέτ Γκοντάρ, Τζακ Οκι, Μπίλι Γκίλμπερτ, Ρέτζιναλντ Γκάρντινερ, κ.ά.

Υπόθεση

Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας εβραίος κουρέας (Τσάρλι Τσάπλιν) τραυματίζεται πολεμώντας για το φανταστικό έθνος της Τομανία και μένει χρόνια σε ένα νοσοκομείο βετεράνων. Όταν επιστρέφει σπίτι, πολλά έχουν αλλάξει: Ο Αντενόιντ Χίνκελ (επίσης, ο Τσάπλιν) έχει αποκτήσει απόλυτη δύναμη και έχει μετατρέψει την Τομανία σε μια αντισημιτική μηχανή πολέμου. Ενώ υπερασπίζεται το κουρείο του από μια επίθεση, ο κουρέας συναντά την όμορφη Χάνα (Πολέτ Γκοντάρ) και γίνεται ακούσια ο ήρωας του κινήματος αντίστασης που αναπτύσσεται στο γκέτο. Στο μεταξύ, ο Χίνκελ σχεδιάζει να κατακτήσει το γειτονικό έθνος του Ότσερλιχ και να γίνει Παγκόσμιος Αυτοκράτορας. Λόγω της ομοιότητάς τους, οι δυνάμεις της Τομανίας μπερδεύουν τον κουρέα με τον τυραννικό Χίνκελ, γεγονός που οδηγεί τον εβραίο κουρέα να απονείμει δικαιοσύνη απευθύνοντας στους πολίτες μία από τις πιο συγκινητικές ομιλίες που έχουν αποτυπωθεί σε φιλμ.

Απόσπασμα από την κλασική ταινία του Charlie Chaplin “The Great Dictator” – “Ο μεγάλος δικτάτορας”. Ο ήρωας που υποδύεται στην ταινία ο Τσάπλιν μοιάζει με τον Χίτλερ και παίρνει τη θέση του. Τότε ακούγεται μπροστά στο κοινό αυτή η ιστορική για τον κινηματογράφο ομιλία, όπου ο δημιουργός έμμεσα εκφράζει το όραμα του για την ανθρωπότητα.

Κλασικό, και δυστυχώς επίκαιρο όσο ποτέ.

Απολαύστε ολόκληρη την ταινία…

[dailymotion xelwo6 nolink]

Είναι 27 Οκτωβρίου 1940. Ο Πέτρος είναι εννιά χρονών και είναι λυπημένος γιατί πέθανε το τριζόνι του. Η αδερφή του η Αντιγόνη θέλει να του δώσει το κουτί από το βραχιόλι της για να το θάψει. Ο Πέτρος θέλει να το βάλει στη χαραμάδα του δοκαριού. Δεν θα προλάβει. Ξημερώνει 28 Οκτωβρίου και ο Πέτρος ξυπνά από τις σειρήνες του πολέμου. Η ζωή του ανατρέπεται. Το σχολείο κλείνει, ο θείος Αγγελος φεύγει για τον πόλεμο, η μαμά του μετρά τα τρόφιμα στα ντουλάπια. Ο Πέτρος ζει τις πρώτες νίκες, την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, την κατοχή και την πείνα. Με τον Γιάννη και τον Σωτήρη διαδηλώνει, γράφει συνθήματα στους τοίχους, γνωρίζει τον Αχιλλέα και τη Δροσούλα, συμμετέχει στην αντίσταση. Κι εμείς παρακολουθούμε τον μεγάλο του αυτό περίπατο γεμάτο περιπέτειες, συναισθήματα, εμπειρίες και γνώσεις από τον Οκτώβριο του 1940 έως την απελευθέρωση της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944 που θα τον βρει στους δρόμους, «άντρα πια, δεκατριών χρονών»!

Πατήστε κλικ εδώ για να διαβάσετε και να ακούσετε ένα απόσπασμα από το βιβλίο.

Κάρολος ντε Γκολ (Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός της Γαλλικής αντίστασης κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο)

“Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας.”
(Από ομιλία του στο Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου)

Μορίς Σουμάν (Υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας 1969-1973, Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας 1974)

“Η Ελλάδα είναι το σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης. Ποτέ μια ήττα δεν υπήρξε τόσο τιμητική για κείνους που την υπέστησαν.”
(Από μήνυμα που απεύθυνε από το BBC του Λονδίνου στους υποδουλωμένους λαούς της Ευρώπης στις 28 Απριλίου 1941, ημέρα που ο Χίτλερ κατέλαβε την Αθήνα)

Ιωσήφ Στάλιν (Ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης από τό 1924 έως το 1953)

“Λυπάμαι γιατί γερνάω και δεν θα ζήσω επί μακρόν για να ευγνωμονώ τον Ελληνικό λαό, του οποίου η αντίσταση έκρινε τον 2ο  Παγκόσμιο Πόλεμο.”
(Από ομιλία του που μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας την 31η Ιανουαρίου 1943 μετά τη νίκη του Στάλινγκραντ και τη  συνθηκολόγηση του στρατάρχη Πάουλους)

Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός

“Επολεμήσατε άοπλοι και νικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, γιατί κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε”.

(Όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε κατά της Ε.Σ.Σ.Δ.)

Γκεόργκι Ζούκοφ (Στρατάρχης του Σοβιετικού Στρατού)

“Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό λαό, που καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες όλο τόν καιρό που θα μπορούσαν να μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία της Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα της Ελληνικής προσφοράς.”
(Απόσπασμα από τα απομνημονεύματά του για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο)

Μπενίτο Μουσολίνι (Πρωθυπουργός της Ιταλίας 1922-1945)
“Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξε ότι τίποτε δεν είναι ακλόνητο στα στρατιωτικά πράγματα και ότι πάντοτε μας περιμένουν εκπλήξεις.”
(Από λόγο που εκφώνησε στις 10/5/1941)

Αδόλφος Χίτλερ (Δικτάτορας της Ναζιστικής Γερμανίας 1933-1945)

“Για χάρη της ιστορικής αλήθειας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, από όλους τους αντιπάλους οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο.”
(Από λόγο που εκφώνησε στις 4 Μαίου 1941 στο Ράιχστανγκ)

Ο Χίτλερ, σε συνομιλία του στις 30 Μαρτίου 1944, στη γνωστή κινηματογραφίστρια φίλη του Leni Riefenstahl, δήλωσε ότι: «Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας υπήρξε καταστροφική για τη Γερμανία. Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα και δεν χρειάζονταν τη βοήθειά μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσουμε το Λένινγκραντ και τη Μόσχα, πριν μας πιάσει το ρωσικό ψύχος» (από το βιβλίο της Riefenstahl). Τα ίδια επανέλαβε και στην πολιτική του διαθήκη που υπαγόρευσε πριν από τον θάνατό του στις 30.4.1945.

Σερ Άντονυ Ήντεν (Υπουργός Πολέμου και Εξωτερικών της Βρετανίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρετανίας 1955-1957)

“Άσχετα από ότι θα πουν οι ιστορικοί του μέλλοντος, εκείνο το οποίο μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάδα έδωσε αλησμόνητο μάθημα στον Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή της επανάστασης στη Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή κράτησε τους Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε τη χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων του Γερμανικού Επιτελείου και έτσι έφερε γενική μεταβολή στην όλη πορεία του πολέμου και νικήσαμε.”
(Από λόγο του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 24/09/1942.)

Ουίνστον Τσώρτσιλ (Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο)

“Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει το ελάχιστο εκείνων των πράξεων αυτοθυσίας των Ελλήνων, που ήταν καθοριστικός παράγοντας της νικηφόρας έκβασης του κοινού αγώνα των εθνών, κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, για την ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια.”
“Εάν δεν υπήρχε η ανδρεία των Ελλήνων και η γενναιοψυχία τους, η έκβαση του Β’ Παγκόσμιου πολέμου θα ήταν ακαθόριστη.”
(Από ομιλία του στο Αγγλικό κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941.)

“Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”
(Από λόγο που εκφώνησε από το BBC τις πρώτες ημέρες του Ελληνοιταλικού πολέμου.)

“Μαχόμενοι οι Έλληνες εναντίον του κοινού εχθρού θα μοιρασθούν μαζί μας τα αγαθά της ειρήνης.”
(Από λόγο που εκφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επιτέθηκε η Ιταλία κατά της Ελλάδας.)

Σέρ Χάρολντ Αλεξάντερ (Βρετανός Στρατάρχης κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο)

“Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η Ελλάδα ανέτρεψε το σύνολο των σχεδίων της Γερμανίας εξαναγκάζοντας αυτή να αναβάλει για έξι εβδομάδες την επίθεση κατά της Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποια θα ήταν η θέση της Σοβιετικής Ένωσης χωρίς την Ελλάδα.”
(Από ομιλία του στο Βρετανικό κοινοβούλιο στις 28 Οκτωβρίου 1941)

Γεώργιος ΣΤ^, (Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952)

“Ο μεγαλοπρεπής αγώνας της Ελλάδας, υπήρξε η πρώτη μεγάλη καμπή του Β’ Παγκοσμίου πολέμου.”
(Από λόγο του στο κοινοβούλιο τον Μάιο του 1945)

Φραγκλίνος Ρούσβελτ (Πρόεδρος των Η.Π.Α. 1932-1945)

“Στην Ελλάδα δόθηκε την 28η Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών για να αποφασίσει πόλεμο ή ειρήνη, αλλά και τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία να δινόταν, η απάντηση θα ήταν η ίδια.”
“Οι Έλληνες εδίδαξαν δια μέσου των αιώνων την αξιοπρέπεια. Όταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ο Ελληνικός λαός ετόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητο του γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας το υπερήφανο πνεύμα της ελευθερίας.”
(Από ραδιοφωνικό λόγο που εκφώνησε στις 10/6/1943)

“Ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού λαού κατά της επίθεσης της Γερμανίας, αφού τόσο παταγωδώς νίκησε τους Ιταλούς στην απόπειρά τους να εισβάλλουν στο ελληνικό έδαφος, γέμισε με ενθουσιασμό τις καρδιές του αμερικανικού λαού και κίνησε τη συμπάθειά του. Πριν από ένα και πλέον αιώνα, κατά τον πόλεμον της ελληνικής ανεξαρτησίας, το έθνος μας εξέφρασε την φλογερή του συμπάθεια για τους Έλληνες και ευχόταν για την ελληνική νίκη.”
(Δήλωσή του στο Ύπατο Συμβούλιο της Αχέπα στις 25/04/1941, που μεταδόθηκε ραδιοφωνικά από τον Λευκό Οίκο)

Στρατάρχης Κάιτελ (Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο)

«Η αναπάντεχη και ισχυρή αντίσταση των Ελλήνων επιβράδυνε κατά δύο και πλέον ζωτικούς μήνες την επίθεσή μας κατά της Ρωσίας. Αν δεν είχαμε τη μεγάλη αυτή καθυστέρηση, άλλη θα ήταν η έκβαση του πολέμου στο Ανατολικό Μέτωπο και γενικά του πολέμου και άλλοι θα ήταν σήμερα κατηγορούμενοι».

(Από δήλωσή του στη δίκη της Νυρεμβέργης)

Ο Χίτλερ, σε συνομιλία του στις 30 Μαρτίου 1944, τόσο στη γνωστή κινηματογραφίστρια φίλη του Leni Riefenstahl, ότι: «Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας υπήρξε καταστροφική για τη Γερμανία. Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα και δεν χρειάζονταν τη βοήθειάα μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσουμε το Λένινγκραντ και τη Μόσχα, πριν μας πιάσει το ρωσικό ψύχος» (από το βιβλίο της Riefenstahl). Τα ίδια επανέλαβε και στην πολιτική του διαθήκη που υπαγόρευσε προ του θανάτου του στις 30.4.1945.

Pierre Bourdan (Γάλλος δημοσιογράφος και πολιτικός)

«Με την πάροδο του χρόνου θα φανεί ότι μετά την απόφαση της Αγγλίας του 1940, ήταν η ανδρεία του Ελληνικού λαού, που συνέβαλε περισσότερο για να σωθεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο δημιουργημένος από τον ίδιο αυτό λαό πριν από 2.400 χρόνια. Πρέπει να το σκέπτονται αυτό όταν θα διαμορφώσουν την Ευρώπη. Κάθε αχαριστία στην Ελλάδα θα ισοδυναμούσε με προδοσία προς την Ευρώπη».

(Από συνέντευξή του στο BBC, το 1942)

Στις 10 Απριλίου 1941, μετά τη συνθηκολόγηση με τη Γερμανία παραδίδονται τα οχυρά Παλιουριώτες και Ρούπελ. Οι Γερμανοί εκφράζουν τον θαυμασμό τους στους Έλληνες στρατιώτες, δηλώνουν ότι αποτελεί τιμή και υπερηφάνεια το ότι είχαν σαν αντίπαλο έναν τέτοιο στρατό και ζητούν από τον Ελληνα διοικητή να επιθεωρήση τον Γερμανικό στρατό ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης! Η Γερμανική σημαία υψώνεται μόνο μετά την πλήρη αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού.

“Ενας Γερμανός αξιωματικός της αεροπορίας δήλωσε στον διοικητή της ομάδας μεραρχιών Ανατολικής Μακεδονίας αντιστράτηγο Δέδε ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν ο πρώτος στρατός στον οποίο τα στούκας δεν προκάλεσαν πανικό. “Οι στρατιώτες σας’’ είπε, ’’αντί να φεύγουν αλλόφρονες, όπως έκαναν στη Γαλλία και την Πολωνία, μας πυροβολούσαν από τις θέσεις τους.’’

[Πηγή:Ανθολόγιον Πατριδογνωσίας, Μενελάου Παγουλάτου]

Γιατί μόνο εμείς, αντίθετα από τους βαρβάρους,

δεν μετράμε ποτέ το πλήθος του εχθρού στη μάχη. 

(Αισχύλος δραματικός ποιητής  525 π.Χ – 456 π.Χ.)

Γερμανοί αλεξιπτωτιστές και αεροπλάνα πάνω από την Κρήτη, Μάιος 1941

Ελλάδα: 217 ημέρες [Από 28/10/1940-1/6/1941 κατάληψη της Κρήτης]

Νορβηγία: 61 ημέρες
Γαλλία: 43 ημέρες
Πολωνία: 30 ημέρες
Βέλγιο: 18 ημέρες
Ολλανδία: 4 ημέρες
Γιουγκοσλαβία: 3 ημέρες
Δανία: 0 ημέρες  Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων. Ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ.
Τσεχοσλοβακία: 0 ημέρες
Λουξεμβούργο: 0 ημέρες

Έχοντας την αίσθηση ότι ελάχιστοι από μας γνωρίζουν τη θλιβερή ιστορία του Μάθιου (Ματθαίου) Πόταγα, νομίζω ότι αξίζει να γίνει αναφορά στο όνομα του πρώτου αντιστασιακού ήρωα της γερμανικής Κατοχής. Μολονότι η κοινή γνώμη θεωρεί τον Μανώλη Γλέζο ως τον πρώτο αντιστασιακό, ο ίδιος ο κ. Γλέζος σε συνεντεύξεις που έχει δώσει, επιμένει να αρνείται αυτόν τον τίτλο, διευκρινίζοντας ότι επάξια ανήκει στον Μάθιο Πόταγα.

Θα παραθέσω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Μανώλη Γλέζου «Εθνική Αντίσταση 1940 -1945», Εκδόσεις Στοχαστής, 2006:

«Το μεσημέρι της 2ας Μαΐου 1941, ο 17χρονος μαθητής της Ε΄ Γυμνασίου του Βαρβακείου από τη Βυτίνα, Μάθιος Πόταγας, πετάχτηκε άοπλος στη μέση του δρόμου, ύψωσε το χέρι και φώναξε στη φάλαγγα των αρμάτων μάχης των ναζί που έφτασαν στη γέφυρα Κουτρουμπή, στο δημόσιο δρόμο, που περνούσε έξω από τη Βυτίνα: «Σταθείτε. Δεν θα μας σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος. Αλλά η Ελλάδα ολόκληρη ακολουθεί». Έκπληκτος ο διοικητής της φάλαγγας, ρώτησε το διερμηνέα, τι λέει αυτό το παιδί. Όταν ο διερμηνέας του εξήγησε, ο διοικητής με το αυτόματό του σκότωσε τον Πόταγα. Αλλά δεν έφτανε στο ναζί αξιωματικό μόνον ο θάνατος. Διέταξε τους στρατιώτες του και με έναν ογκόλιθο συνέθλιψαν το κεφάλι του νέου που τόλμησε να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στο Γ^, Ράιχ και τον στρατό του…».

Σύμφωνα εξ άλλου με τη μαρτυρία του Χρήστου Κουτσούγερα, (arcadians.gr), το γεγονός διαδραματίστηκε ως εξής:

«Ένα παιδί 18 χρονών στη Βυτίνα ο Ματθαίος Πόταγας συγχρόνως σχεδόν, λες και είχαν συνεννοηθεί με τον Σάντα και τον Γλέζο που κατεβάσανε την σημαία από την Ακρόπολη, αυτό το παιδί των 18 χρόνων στην Βυτίνα δεν μπορούσε να συμβιβαστεί στην ιδέα ότι η πατρίδα υποδουλώθηκε, ότι θα ζει σκλάβος. Και κατάμονος, χωρίς να είναι οργανωμένος πουθενά, ούτε είχε παρέα, πήρε το πιστόλι του πατέρα του το γέμισε και πήγε στην θέση Κουτρουμπή αφού έμαθε ότι θα περάσουν οι Γερμανοί, σε ένα βράχο στην στροφή του δρόμου και όρθιος ο Ματθαίος Πόταγας μόλις ήρθαν οι Γερμανοί άδειασε το πιστόλι στα σιδερένια αυτοκίνητα των Γερμανών. Τι να έκανε δηλαδή. Σταματήσανε οι Γερμανοί, κάνουν μία κυκλική κίνηση, το πιάσανε το παιδί και του λιώσανε το κεφάλι στο σημείο εκείνο που διάλεξε να στήσει την ενέδρα. Αυτό έκανε ο Ματθαίος Πόταγας».

Συντάκτης άρθρου: Χριστιάννα Λούπα

[ΠΗΓΗ] 

http://www.palmografos.com