23ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Όλα ξεκίνησαν από μία τελεία. Η αφόρμηση ένα μικρό μας μαθητή που ένιωθε ότι δεν ξέρει να ζωγραφίζει.

Η «τελεία» ήταν ιδανική για το ξεκίνημα της ζωγραφικής μας χρονιάς και του ταξιδιού μας στην τέχνη.

Φτιάξαμε τις δικές μας τελείες και τις μεταμορφώσαμε.

Την επόμενη μέρα ένας φάκελος μας περίμενε, ένας φάκελος από μία χώρα μακρινή και μία άγνωστη κυρία που την λένε Γιαγιόι Κουσάμα.

Έχασε τις πολύτιμες τελίτσες της (ξέχασε το παράθυρο ανοιχτό) κι αυτές πέταξαν μακριά. Λέτε να έφτασαν ως το σχολείο μας; Στο κυνήγι θησαυρού βρήκαμε τις τελίτσες και τις χρησιμοποιήσαμε για να στολίσουμε το δωμάτιο που νομίζουμε ότι ανήκει στη Γιαγιόι Κουσάμα.

Κάποιες τελίτσες κόλλησαν πάνω μας κι εμείς σε δύο ομάδες προσπαθήσαμε να πιάσουμε όσες περισσότερες μπορούσαμε.

Μάθαμε πολλά πράγματα για τη Γιαγιόι, τις κολοκύθες και τα πελώρια δωμάτια με τις τελείες.

Είδαμε στον υπολογιστή την κυρία Βλεφαρίδου του Ιδρύματος Στάυρος Νιάρχος και μάθαμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε τις τελείες μας.

Κάποιες έφτασαν και ως την κατάλευκη χιονισμένη Ρωσία.

Εκεί τις βρήκε ο Β. Καντίνσκι που έψαχνε να βρει χρώμα και χαρά μέσα στο άσπρο. Ευτυχισμένος που βρήκε τις πολύχρωμες τελίτσες της Γιαγιόι τις χρησιμοποίησε στολίζοντας τους πίνακές του κι εμείς μαζί του μάθαμε τι σημαίνει ομόκεντρος κύκλος.

Επόμενος σταθμός η Ολλανδία. Αφορμή ένα γράμμα-παράκληση από τον Βίνσεντ. Είχε χάσει το κίτρινο καπέλο του και ήταν πολύ λυπημένος. Αναρωτηθήκαμε πως θα μπορούσαμε να τον βοηθήσουμε; Τα παιδιά ανέλαβαν αποστολή να φτιάξουν στο σπίτι τους από ένα κίτρινο καπέλο και να το στείλουν στον Βίνσεντ.

 

Τα έφεραν στο σχολείο, τα δοκίμασαν και ψήφισαν ποιο θα επέλεγαν να του  στείλουν.

Περιηγήθηκαν και στα υπόλοιπα έργα του κι αυτά που τους τράβηξαν περισσότερο το ενδιαφέρον ήταν το «Κίτρινο δωμάτιο» και τα «Ηλιοτρόπια». Συνέλλεξαν όλα τα κίτρινα αντικείμενα της τάξης και έφτιαξαν ομαδικά τους πίνακες με τα χρυσάνθεμα και το κίτρινο δωμάτιο.

Ο τρίτος φάκελος περιείχε σκόρπια κομμάτια ενός πίνακα του Π. Κλεε. Η δική μας αποστολή ήταν να προσπαθήσει κάθε παιδί να ανασυνθέσει όπως νομίζει,  τον πίνακα χωρίς καν να τον έχει δει.

Όλες οι ιδέες ήταν υπέροχες, κάποιες πλησίασαν τους πραγματικούς και η δραστηριότητα αυτή προκάλεσε γέλια.

 

Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι πίνακες όπως αποτυπώνονται από τον καλλιτέχνη και χωρίς να ανακοινωθεί ο τίτλος του καθ’ ένα προσπάθησαν τα παιδιά να δώσουν τους δικούς τους τίτλους. Κάποιοι πλησίασαν στον πραγματικό, π.χ. «Το μάτι».

           

Στη συνέχεια τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε Κλεε και με την τεχνική του κολάζ  και κέθε παιδί συνέθεσε το δικό του πρόσωπο.

Απόκριες και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει  «Το τραπέζι της καθαράς Δευτέρας» του Σπ. Βασιλείου. Κοιτώντας τον πίνακα προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τι φαγητά περιέχει, σε ποια πόλη βρίσκεται, πόσα άτομα τα γεύονται.

Χωρίστηκαν σε ομάδες , φαγητού, χαρταετου, τραπεζιού ζωγράφισαν και ανασύνθεσαν τον πίνακα.

Τελειώνοντας το ταξίδι μας στην Τέχνη  και με αφορμή τον εχορμό της Άνοιξης, περιηγηθήκαμε σε πίνακες ζωγραφικής με θέμα την «Άνοιξη», όπως «Η Αλληγορία της Άνοιξης» του Σ. Μποτιτσέλι ο οποίος ψηφίστηκε ομόφωνα και ως ο πιο ωραίος πίνακας.

Το κάθε παιδί ζωγράφισε το δικό του πίνακα, αλλά έφτιαξαν και μία ομαδική εργασία και το συνέθεσαν ως πάζλ. Τέλος έδωσαν ζωή στους ήρωες που απεικονίζονται και το μετουσίωσαν σε θεατρικό έργο.