Σήμερα, το ελληνικό (22° Δ.Σ. Τρικάλων ) και το σερβικό σχολείο Njegos συναντήθηκαν σε μια κοινή διαδικτυακή γιορτή, τιμώντας μαζί την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Παρότι μας χώριζαν περίπου 600 χιλιόμετρα, η δύναμη της γλώσσας και της ποίησης ένωσε τις φωνές των μαθητών μας σε έναν κοινό παλμό. Στην αρχή οι δύο διευθυντές στα σερβικά αναφέρθηκαν στην σημασία του εορτασμού της ελληνικής γλώσσας, κατόπιν  οι μαθητές πήραν τον λόγο αφού πρώτα συστήθηκαν και διάβασαν ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών, αναδεικνύοντας τον πλούτο, τη μουσικότητα και τη διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας. Κάποια ποιήματα παρουσιάστηκαν και στις δύο γλώσσες, ελληνικά και σερβικά, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία αλληλοκατανόησης και πολιτισμικής ανταλλαγής. Η μετάφραση δεν ήταν απλώς μια γλωσσική άσκηση, ήταν μια πράξη προσέγγισης, ένας τρόπος να ανακαλύψουμε πώς οι ίδιες εικόνες και συναισθήματα ταξιδεύουν από γλώσσα σε γλώσσα. Μέσα από τις απαγγελίες, τα παιδιά έδειξαν πως η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο φορέας ιστορίας και παράδοσης, αλλά και ένας ζωντανός οργανισμός που εμπνέει, συγκινεί και ενώνει. Η συνεργασία των δύο σχολείων απέδειξε ότι η γλώσσα μπορεί να γίνει γέφυρα φιλίας, σεβασμού και δημιουργικότητας. Ακολούθησε η γιορτή με τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου που συντόνισε η δασκάλα Σωτηρία Μπακογιάννη, η οποία πρόβαλε βίντεο με λέξεις ελληνικές που μιλιούνται σε πολλές γλώσσες και έκλεισε την παρουσίαση με ένα υπέροχο τραγούδι “το τελευταίο ταγκό στην Αθήνα”. Η σημερινή ημέρα δεν ήταν απλώς μια γιορτή, ήταν μια υπενθύμιση ότι όταν οι μαθητές συναντιούνται, ανταλλάσσουν ιδέες και μοιράζονται πολιτισμό, τότε η εκπαίδευση αποκτά το βαθύτερο νόημά της. Από το σχολείο μας πήραν μέρος η Σίλια Αγραφιώτη, Έλενα Λιάνου, Δήμητρα Τσιρώνη, Μαρία Παπαζαφείρη και Ιωάννα Κύργια.

Ο Σέρβος διευθυντής Bojan Krstic του σχολείου Njegos δίνει συνέντευξη σε τοπικό κανάλι της πόλης Νις και αναφέρεται με θερμά λόγια για τις σχέσεις μεταξύ των σχολείων μας και των εκπαιδευτικών. Επειδή η αδελφοποίηση με το προηγούμενο σχολείο που ήμουν διευθυντής δεν υφίσταται, αναφέρει το 22° σαν το σχολείο που έχει αδελφοποιηθεί με το δικό τους. Μιλάει για τις επισκέψεις που έχουν κάνει στην Ελλάδα, στα Τρίκαλα, πώς πέρασαν με τα παιδιά εδώ όταν φιλοξενήθηκαν σε οικογένειες, λέει για τα Τρίκαλα ότι είναι όμορφη πόλη, τα Μετέωρα με την μεγάλη θρησκευτική ιστορία. Είπε για την δράση που θα κάνουμε την Δευτέρα από κοινού για να γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα ελληνικής γλώσσας και μεταξύ των μαθητών θα ακουστούν ποιήματα. Λέει ότι οι Σέρβοι μαθητές γνωρίζουν τον εθνικό μας ύμνο στα ελληνικά (το έχω διαπιστώσει) και εν συνεχεία μιλάει για τα μαθήματα ελληνικών από τον δάσκαλο που ήταν αποσπασμένος εκεί, όμως λόγω προβλημάτων υγείας έχουν διακοπεί. Αναφέρεται σε εμένα για την μεταξύ μας επικοινωνία ακόμη και το καλοκαίρι που έρχονται για διακοπές και γενικά για την συνεργασία που έχουμε και τις καλές διαπροσωπικές σχέσεις μας.

Σήμερα εκπαιδευτικοί και μαθητές γιόρτασαν με ξεχωριστό τρόπο τα 61α γενέθλια του Διευθυντή. Το πρωί στην προσευχή αφού γίναν οι σχετικές με την λειτουργία του σχολείου ανακοινώσεις, ο Διευθυντής ανακοίνωσε ότι έχει γενέθλια και ότι έχει φροντίσει όλοι να πάρουν το γλυκό κέρασμα, ευχαριστώντας τον Θεό που έχει υγεία και χαίρεται την ζωή κοντά στην αγαπημένους του μαθητές και εκπαιδευτικούς. Η ανακοίνωση ότι σε λίγο θα κάνουμε έναν περίπατο στο Αθλητικό Πάρκο χαροποίησε τα παιδιά που περίμεναν καιρό να παίξουν στις αθλητικές εγκαταστάσεις. Στην ηχητική του σχολείου ακούστηκε το τραγούδι επιτυχία “είπες” που αρέσει πολύ στον Διευθυντή. Ακολούθησαν τραγούδια ποπ και ντίσκο περασμένων δεκαετιών. Οι εκπαιδευτικοί είχαν φροντίσει με μυστικότητα να ετοιμάσουν την τούρτα γενεθλίων και τραγουδώντας το γνωστό τραγούδι έσβησε τα κεράκια. Σε όλους προσφέρθηκαν cheese cake και σοκοφρέτες που λατρεύουν τα παιδιά. Οι μαθήτριες της ΣΤ τάξης είχαν ετοιμάσει άλλη μια έκπληξη με την δική τους τούρτα διασκεδάζοντας με τον αριθμό 16 στα κεράκια. Η εκδρομή πραγματοποιήθηκε, έληξε όμως γρήγορα εξαιτίας μια ασθενούς βροχόπτωσης. Όπως όμως ο Διευθυντής είχε υποσχεθεί σήμερα η ημέρα κύλησε με χαρά, τραγούδι, χορό και βιντεοπροβολές στις τάξεις .

Σήμερα ανήμερα της εορτής των Τριών Ιεραρχών, μαθητές, δασκάλες και διευθυντής του σχολείου μας βρεθήκαμε όλοι μαζί στον Ιερό Ναό με τις δύο σημαίες την ελληνική και των Τριών Ιεραρχών, για να τιμήσουμε τους προστάτες της Παιδείας. Με σεβασμό και κατάνυξη συμμετείχαμε στη θεία λειτουργία, θυμίζοντας στους μαθητές τις αξίες της αγάπης, της γνώσης και της προσφοράς που δίδαξαν οι Τρεις Μεγάλοι Πατέρες. Μετά το πέρας της ακολουθίας, ο δραστήριος Σύλλογος Γονέων πρόσφερε τη βασιλόπιτα των μαθητών, συνεχίζοντας μια όμορφη παράδοση που ενώνει τη σχολική μας κοινότητα. Το φλουρί πέτυχε η μαθήτρια της Γ’ τάξης Χρύσα Φέφη που αντιστοιχεί σε μια δωροεπιταγή. Η ζεστή αυτή στιγμή γέμισε χαμόγελα τα παιδιά και ενίσχυσε το πνεύμα συνεργασίας και ενότητας που χαρακτηρίζει το σχολείο μας.

Το πρωινό μας ήταν γεμάτο προσμονή, η αυλή του σχολείου μεταμορφώθηκε σε μια μικρή γιορτή. Ο καλλιτέχνης του θεάτρου σκιών Κοσμάς Παναγιώκας, άνθρωπος με σπάνιο ταλέντο και αγάπη για την παράδοση, έστησε το λευκό του πανί και άναψε τα φώτα που έδιναν ζωή στις φιγούρες. Μόλις ο Καραγκιόζης έκανε την πρώτη του εμφάνιση, τα παιδιά ξέσπασαν σε γέλια. Ήταν σαν να άνοιξε μια πόρτα σε έναν κόσμο όπου η φαντασία και η χαρά έχουν τον πρώτο λόγο. Με δεξιοτεχνία και χιούμορ, ο Κοσμάς χειριζόταν τις φιγούρες, αλλάζοντας φωνές, ρυθμούς και κινήσεις, κάνοντας κάθε σκηνή να μοιάζει με μικρό θαύμα. Τα παιδιά παρακολουθούσαν με μάτια ορθάνοιχτα, ενθουσιασμένα από τα καμώματα του Καραγκιόζη, που πότε σκόνταφτε, πότε πείραζε τον Χατζηαβάτη, και πότε έβρισκε έναν απίθανο τρόπο να ξεμπλέξει από τις περιπέτειές του, σημειωτέον ότι σήμερα ήταν μαζί μας ως “θεατής” και ένα λευκό σκυλάκι, που ακολούθησε τα παιδιά ως το σχολείο. Η αίθουσα γέμισε γέλια, χειροκροτήματα και μια ζεστή ενέργεια που μόνο το θέατρο σκιών μπορεί να δημιουργήσει. Στο τέλος, τα παιδιά σηκώθηκαν όρθια και χειροκρότησαν με ενθουσιασμό τον Κοσμά, αναγνωρίζοντας όχι μόνο το ταλέντο του, αλλά και τη χαρά που τους χάρισε. Ήταν μια παράσταση που δεν θα μείνει απλώς στη μνήμη τους, έγινε εμπειρία, μια στιγμή που θύμισε σε όλους πως η παράδοση, όταν συναντά την τέχνη και την αγάπη για τα παιδιά, μπορεί να γίνει μαγική.

Ένα μικρό, γλυκό κουτάβι με κατάλευκο τρίχωμα εμφανίστηκε το πρωινό στην αυλή του σχολείου, ακολουθώντας δειλά τα παιδιά καθώς εκείνα έμπαιναν γελώντας στις τάξεις τους. Τα μάτια του έλαμπαν από καλοσύνη και μια αθώα περιέργεια, ενώ η ουρά του κουνιόταν διστακτικά, σαν να ζητούσε μια θέση σε αυτόν τον μικρό κόσμο που ανακάλυπτε. Τα παιδιά το αγκάλιασαν αμέσως με ενθουσιασμό, όμως το κουτάβι δεν έκανε φασαρία στεκόταν ήρεμο, παρατηρούσε, και έδειχνε να νιώθει ασφαλές ανάμεσα στις παιδικές φωνές. Σαν να ήξερε πως κάπου εκεί υπήρχε το νέο του σπίτι. Όταν ο Διευθυντής το είδε, χαμογέλασε. Η γαλήνη που απέπνεε το μικρό ζώο ταίριαζε απόλυτα με τον ήρεμο και σταθερό χαρακτήρα που έψαχνε. Πλησίασε, το χάιδεψε απαλά στο κεφάλι και το κουτάβι κουλουριάστηκε στα πόδια του σαν να τον είχε ήδη διαλέξει. Έτσι, χωρίς πολλές λέξεις η απόφαση πάρθηκε. Ο Διευθυντής το υιοθέτησε, προσφέροντάς του το σπίτι και την αγάπη που τόσο ήσυχα αναζητούσε. Από σήμερα το λευκό κουτάβι έγινε μέλος της σχολικής οικογένειας, σύμβολο τρυφερότητας και ηρεμίας που μας έκανε όλους να χαμογελούμε λίγο περισσότερο.

Η δασκάλα της γυμναστικής Ιωάννα Καρατζούνη με τις μαθήτριες της ΣΤ τάξης στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής επιδόθηκαν σε ασκήσεις ενόργανης γυμναστικής και έδωσαν έτσι μια άλλη διάσταση στο συγκεκριμένο διδακτικό αντικείμενο. Τα κορίτσια έχουν την πλαστικότητα στο σώμα και έκαναν τέλεια τις ασκήσεις στα στρώματα. Ακολουθώντας το αρχαίο ρητό “νους υγιής εν σώματι υγιεί” απολαμβάνουν το μάθημα της γυμναστικής και δίνουν το παράδειγμα και στα μικρότερα κορίτσια του σχολείου μας.

Σε μια πολύ καλή βραδιά με μουσική, τραγούδια και χορό κόψαμε την βασιλόπιτα ως σύλλογος διδασκόντων του σχολείου σε ευχάριστο και ενωτικό κλίμα. Με τις μελωδικές φωνές της Ρίτσας Πέτσα και του Άρη Φαλιάγκα τραγουδήσαμε, χορέψαμε και απολαύσαμε τον σολίστα του μπουζουκιού Νίκο Λίνο. Η μεγάλη στιγμή της βραδιάς ήταν η δασκάλα της μουσικής Κωνσταντία Λάσκου που είπε το αγαπημένο της τραγούδι και απέσπασε το ζεστό χειροκρότημα και τον θαυμασμό όλων των παριστάμενων. Όταν ήρθε η ώρα της κοπής ο Διευθυντής είπε λίγα λόγια από μικροφώνου και ευχήθηκε σε όλους καλή χρονιά γεμάτη υγεία με συνεργασία, σύμπνοια και συμπόρευση. Το φλουρί έπεσε στον ίδιο που αντιστοιχεί σε μία τσάντα για λάπτοπ. Όλοι οι εκπαιδευτικοί διασκέδασαν με την ψυχή τους, άφησαν για λίγο το μάθημα και χάρηκαν την ωραία βραδιά.

Για την ονομαστική γιορτή του Διευθυντή, οι εκπαιδευτικοί του πρόσφεραν δώρα με την αγάπη τους. Απευθυνόμενος στον σύλλογο διδασκόντων και στον καθένα ξεχωριστά ευχαρίστησε με συγκίνηση για την ευγενική χειρονομία και αναφέρθηκε στην σχέση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ των μελών:

“Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη για τη συνεργασία, την ανοιχτή επικοινωνία και το εξαιρετικό κλίμα που έχουμε καλλιεργήσει όλοι μαζί στο σχολείο μας. Η καθημερινή σας προσπάθεια, η διάθεση για συνεννόηση και η αφοσίωση στο κοινό μας έργο δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο τόσο εμείς όσο και οι μαθητές μας μπορούμε να απολαύσουμε τους καρπούς της προσπάθειας. Η θετική αυτή κουλτούρα δεν μένει μόνο μέσα στους τοίχους του σχολείου,  αντανακλάται ξεκάθαρα στην πρόοδο και την επίδοση των μαθητών μας. Η επιτυχία τους αποτελεί τον πιο αδιάψευστο δείκτη της ποιότητας της δουλειάς μας και της δύναμης της ομάδας μας. Σας ευχαριστώ θερμά για τη συνέπεια, τον επαγγελματισμό και το ήθος που επιδεικνύετε καθημερινά. Είμαι πραγματικά περήφανος που συνεργάζομαι με έναν σύλλογο που λειτουργεί με τόσο υψηλό αίσθημα ευθύνης και συλλογικότητας. Κάνατε την ονομαστική μου εορτή ξεχωριστή και μου δώσατε πολύ μεγάλη χαρά που με σκεφτήκατε. Πάντα να είστε καλά, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και να έχετε αρμονία στην ζωή και γαλήνη στις οικογένειές σας!’.