21ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ

Κάθε παιδί που πιάνει για πρώτη φορά το μολύβι ή το πινέλο μπροστά σε ένα λευκό χαρτί έχει μπροστά του έναν μικρό… λευκό κόσμο.

Και μερικές φορές αυτός ο κόσμος μοιάζει τεράστιος.
«Τι να ζωγραφίσω;»
«Δεν ξέρω να ζωγραφίζω…»
«Δεν μπορώ να το κάνω όμορφο…»

Κι εκεί κάπου γνωρίσαμε τη μικρή ηρωίδα της «Τελείας».
Ένα κορίτσι που πίστευε πως δεν μπορούσε να ζωγραφίσει… μέχρι που η δασκάλα της τής είπε κάτι πολύ απλό:

«Κάνε μια τελεία.»

Και από μια μικρή τελεία… ξεκίνησαν όλα!

Μιλήσαμε για το θάρρος να δοκιμάζουμε, για τη χαρά της δημιουργίας και για εκείνη τη μαγική στιγμή που ένα παιδί ανακαλύπτει πως «Ναι! Μπορώ κι εγώ!»

Γνωρίσαμε και τη Γιαγιόι Κουσάμα, τη σπουδαία Γιαπωνέζα καλλιτέχνιδα των αμέτρητων βουλών, που έκανε τις τελείες τέχνη και μας έδειξε πως μια τόσο μικρή κουκκίδα μπορεί να γίνει… ένας ολόκληρος κόσμος.

Και μετά ήρθε η ώρα για τη δική μας πρώτη ζωγραφιά.

Όχι σπιτάκια.
Όχι ανθρωπάκια.
Όχι «να το κάνω όπως πρέπει».

Μόνο… τελείες!

Με χρώματα, μεγάλες και μικρές, κοντά και μακριά, πολλές ή λίγες.
Τελείες που δεν χρειαζόταν να μοιάζουν με τίποτα.

Γιατί εδώ, στο νηπιαγωγείο μας, θέλουμε πρώτα απ’ όλα να μάθουμε στα παιδιά πως η δημιουργία δεν έχει σωστό και λάθος.

Και πως η αξία μιας ζωγραφιάς δεν βρίσκεται στο πόσο «όμορφη» είναι στα μάτια των μεγάλων, αλλά στο πόσο ελεύθερα το παιδί τόλμησε να αφήσει το δικό του σημάδι πάνω στο χαρτί.

Έτσι, η πρώτη τους ζωγραφιά έφυγε σήμερα μαζί τους για το σπίτι.
Και πίσω της… κρύψαμε ένα μικρό μήνυμα για τις μαμάδες και τους μπαμπάδες.

Γιατί θέλουμε να είμαστε μια ομάδα.
Σχολείο και οικογένεια μαζί.
Να μεγαλώνουμε παιδιά που δεν φοβούνται το λάθος, δεν συγκρίνουν τη ζωγραφιά τους με του διπλανού και, κυρίως, δεν φοβούνται να πουν:

«Θα δοκιμάσω!»

Κι αν η πρώτη τους ζωγραφιά είναι μια τελεία;

Ακόμη καλύτερα.

Γιατί κάθε μεγάλο έργο κάπου πρέπει να ξεκινήσει.
Και το δικό μας… ξεκίνησε από μια μικρή, περήφανη τελεία.

Την επόμενη μέρα της συνάντησης με τους γονείς … η αγάπη είχε αφήσει σημάδια παντού.

Στις μεγάλες καρδιές  περίμεναν, οι μικρές καρδούλες με τις ευχές της μαμάς και του μπαμπά και εκείνο το μικρό σακουλάκι με το άρωμα του σπιτιού… για τις στιγμές που κάποιος θα νοσταλγήσει.

Επειδή όμως , ας το παραδεχτούμε,… δεν δυσκολεύονται να αποχωριστούν μόνο τα παιδιά κι επειδή  καμιά φορά δυσκολεύονται λίγο περισσότερο… οι μαμάδες γνωρίσαμε τον μικρό Τσέστερ και το «Φιλάκι στο Χεράκι».

Μάθαμε πως ένα φιλάκι μπορεί να ταξιδέψει μαζί μας στο σχολείο… αλλά μπορεί να μείνει και στο χεράκι της μαμάς, για εκείνες τις στιγμές που θα της λείψουμε.

Κι αφού το διαβάσαμε, τα παιδιά ζωγράφισαν το δικό τους «φιλάκι στο χεράκι».
Έκαναν το περίγραμμα της παλάμης τους, άφησαν πάνω της μια κατακόκκινη καρδούλα και μαζί της έγραψαν:

Στο μικρό μου το χεράκι
ζωγραφίζω ένα φιλάκι.
Κι έτσι όταν στο σχολείο θα λείπω,
εσύ θα κρατάς της καρδιάς μου τον χτύπο.

Το μικρό μας χεράκι έγινε μια μεγάλη αγκαλιά…
μπήκε πάνω σε ένα καλαμάκι και ταξίδεψε στο σπίτι.

Και πάνω του βάλαμε κι ένα μικρό μυστικό…
ένα QR code, για να μπορούν μαμά και παιδί να ξανακούσουν μαζί το παραμύθι στο σπίτι, όποτε χρειαστούν ένα ακόμη φιλάκι.

Γιατί ο αποχωρισμός γίνεται λίγο πιο εύκολος όταν η αγάπη βρίσκει τρόπους να μένει κοντά.

Κι εμείς θέλουμε τα παιδιά μας να φεύγουν από την αγκαλιά της μαμάς τους χωρίς φόβο…
με ένα φιλάκι στο χεράκι, μια καρδιά στην τσέπη
και τη σιγουριά πως η αγάπη δεν χωρίζεται ποτέ από την απόσταση.

Μετά από την πρωινή γνωριμία με τα μικρά μας αστεράκια  ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε και τους μεγάλους μας!

Το απόγευμα της πρώτης μας μέρας, το νηπιαγωγείο μας γέμισε ξανά… αυτή τη φορά με μαμάδες και μπαμπάδες.
Τους καλωσορίσαμε στην καινούρια μας παρέα και ανοίξαμε μαζί το πρώτο κεφάλαιο της χρονιάς.

Μιλήσαμε, γνωριστήκαμε, μοιραστήκαμε μικρές και μεγάλες πληροφορίες για την καθημερινότητα των παιδιών μας, για το ωράριο, το φαγητό, τα απαραίτητα της τσάντας, το Τμήμα Ένταξης, τα προγράμματά μας, τις συναντήσεις μας…
Όλα εκείνα τα μικρά «πρακτικά» που κάνουν τη σχολική ζωή πιο εύκολη και πιο όμορφη.

Κι όταν οι πληροφορίες τελείωσαν… αφήσαμε χώρο για κάτι πολύ πιο σημαντικό.
Για την αγάπη.

Ζητήσαμε από κάθε μαμά και κάθε μπαμπά πάνω σε μια καρδούλα, να  γράψει  μια ευχή για τη νέα χρονιά του παιδιού του.

Μα δεν σταματήσαμε εκεί…

Η καρδιά κρεμάστηκε από ένα μικρό διάφανο σακουλάκι.
Μέσα του… ένα βαμβάκι με το άρωμα της μαμάς ή του μπαμπά.

Γιατί μπορεί μέσα στη μέρα να υπάρξει μια μικρή στιγμή που το παιδί θα νοσταλγήσει.
Μια στιγμή που θα ψιθυρίσει από μέσα του «μου λείπει η μαμά μου» ή «μου λείπει ο μπαμπάς μου».

Και τότε θα ξέρει πως η αγάπη του είναι εδώ.
Μπορεί να την κρατήσει στα χεράκια του…
να πάρει μια μικρή μυρωδάτη ανάσα…
και να νιώσει πως η μαμά και ο μπαμπάς είναι πάντα λίγο πιο κοντά απ’ όσο νομίζει.

Γιατί στο νηπιαγωγείο μας δεν μαθαίνουμε μόνο γράμματα, αριθμούς και τραγούδια.

Μαθαίνουμε να αποχωριζόμαστε λίγο λίγο…
να νιώθουμε ασφάλεια…
να αγαπάμε…
να εμπιστευόμαστε…
και να μεγαλώνουμε έχοντας στην καρδιά μας ένα μικρό κομμάτι από το σπίτι.

Και κάπως έτσι ξεκίνησε η δική μας πρώτη συνάντηση με τους γονείς.

Με πληροφορίες, χαμόγελα, καρδούλες…
και με μια μικρή μυρωδιά αγάπης που θα ταξιδεύει μαζί με τα παιδιά μας όλη τη χρονιά.

Γιατί κάθε παιδί χρειάζεται ένα χέρι να το κρατά…
κι ένα άρωμα να του θυμίζει πως κάποιος το περιμένει.

Ένα μικρό, πολύχρωμο αερόστατο περίμενε τα παιδιά στην πρώτη τους μέρα στο νηπιαγωγείο, γεμάτο χρώματα, χαμόγελα και… μια μικρή υπόσχεση για το ταξίδι που μόλις ξεκινούσε.

Για κάθε παιδί ετοιμάστηκε ένα μικρό δώρο καλωσορίσματος:
λίγη πλαστελίνη για τη φαντασία και μια μικρή καραμέλα για τη γλύκα.

Η πλαστελίνη έγινε το πρώτο κλειδί για έναν κόσμο χωρίς όρια.
Με χρώματα, σχήματα και μικρά δημιουργήματα, τα παιδιά θα μπορούν να πλάθουν ό,τι γεννά η φαντασία τους και να φτιάχνουν τον δικό τους μοναδικό κόσμο.

Και η καραμέλα… μια μικρή γλυκιά πινελιά στην αρχή μιας μεγάλης διαδρομής.
Γιατί μια σχολική χρονιά αξίζει να έχει μέσα της χαμόγελα, παιχνίδι, αγκαλιές, δημιουργία και πολλές μικρές στιγμές που μένουν στην καρδιά.

Έτσι, το αερόστατο της τάξης μας ξεκίνησε το ταξίδι του…

Με επιβάτες τα όνειρα των παιδιών,
με αποσκευές τη φαντασία,
και προορισμό έναν ολόκληρο κόσμο γεμάτο ανακαλύψεις!

Καλώς ήρθατε, μικροί μας ταξιδιώτες!
Το όμορφο ταξίδι της νέας σχολικής χρονιάς μόλις ξεκίνησε… ❤️

Κάθε Σεπτέμβρης κρύβει μέσα του μια μικρή μαγεία…

Οι πόρτες του νηπιαγωγείου ανοίγουν ξανά, οι τάξεις γεμίζουν χρώματα και παιχνίδια και το σχολείο περιμένει ανυπόμονα να ακούσει και πάλι παιδικές φωνές.

Με τον καθιερωμένο αγιασμό ξεκινήσαμε κι εμείς τη νέα σχολική χρονιά, με χαμόγελα, αισιοδοξία και την όμορφη προσμονή για όλα όσα θα ζήσουμε μαζί.

Γιατί το νηπιαγωγείο δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης.

Είναι ο τόπος όπου ένα παιδί μπορεί να ανακαλύψει τον κόσμο μέσα από το παιχνίδι, να κάνει τους πρώτους του φίλους, να δοκιμάσει, να δημιουργήσει, να γελάσει, να ονειρευτεί και — πάνω απ’ όλα — να νιώσει πως ανήκει.

Μπροστά μας ανοίγεται μια ολοκαίνουργια σελίδα.

Μια σελίδα που θα γεμίσει με ζωγραφιές, τραγούδια, παραμύθια, μικρές ανακαλύψεις, μεγάλες αγκαλιές και αμέτρητες στιγμές που θα γίνουν αναμνήσεις.

Κι αν η σχολική χρονιά είναι ένα παραμύθι, τότε τα παιδιά μας είναι οι μικροί πρωταγωνιστές του.

Εμείς θα είμαστε εκεί για να τους κρατάμε το χέρι, να τους ενθαρρύνουμε να δοκιμάζουν, να χαίρονται τις μικρές τους κατακτήσεις και να τους θυμίζουμε πως κάθε καινούργιο βήμα είναι και μια μικρή νίκη.

Το πρώτο κεφάλαιο γράφτηκε σήμερα.

Και το παραμύθι μας μόλις άρχισε…

Καλή σχολική χρονιά!
Με υγεία, χαμόγελα, φαντασία, αγάπη και πολλά πολλά όμορφα όνειρα!

Σχολικός λαχανόκηπος- δράση περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που συνδέεται με την υγιεινή διατροφή και τις διατροφικές συνήθειες