Από τον πόλεμο στα όνειρα της ειρήνης . 28η Οκτωβρίου – Μια διαδρομή γνώσης, έκφρασης και μνήμης
Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, προσεγγίσαμε τον πόλεμο και την ειρήνη μέσα από την ιστορία, την τέχνη, τη λογοτεχνία και τη μουσική. Αναζητήσαμε το νόημα της ιστορικής μνήμης, αλλά και όσα κάνουν την ειρήνη πολύτιμη για κάθε άνθρωπο και, κυρίως, για κάθε παιδί.
Παρατηρήσαμε και συζητήσαμε έργα του Πάμπλο Πικάσο, τη Γκερνίκα και το Παιδί με το περιστέρι. Συγκρίναμε τα χρώματα και τη θεματολογία τους και εκφράσαμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας μπροστά στις εικόνες που αφηγούνται διαφορετικές όψεις του κόσμου.
Μέσα από τα βιβλία Ο μικρός στρατιώτης του Paul Verrept και Πατάτες, πατάτες της Αννίτα Λόμπελ, προσεγγίσαμε το παράλογο του πολέμου, τις δυσκολίες που φέρνει στη ζωή των ανθρώπων και την ανάγκη των παιδιών να μεγαλώνουν σε έναν κόσμο ασφάλειας και ελευθερίας.
Μιλήσαμε για το ιστορικό «Όχι», για τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και για τη δύναμη της αντίστασης.
Ιδιαίτερη αναφορά κάναμε στις γυναίκες της Ηπείρου, τις Ηπειρώτισσες, που μέσα στις δύσκολες συνθήκες του πολέμου μετέφεραν τρόφιμα, πολεμοφόδια και εφόδια στα βουνά, βοηθώντας τον ελληνικό στρατό.
Η προσφορά τους αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας και μας θυμίζει πως ο αγώνας δεν δόθηκε μόνο στο μέτωπο, αλλά και από ανθρώπους που στήριξαν με θάρρος και αυταπάρνηση όσους πολεμούσαν.
Στη συνέχεια αναρωτηθήκαμε τι μπορεί, άραγε, να σκέφτεται και να ονειρεύεται ένας στρατιώτης τις ώρες που βρίσκεται μακριά από το σπίτι του;
Τα παιδιά αποτύπωσαν στις ζωγραφιές τους τις δικές τους σκέψεις και φαντασίες. Μέσα από τις εικόνες τους, αναζητήσαμε όσα μπορεί να επιθυμεί ένας άνθρωπος που βρίσκεται στον πόλεμο: την επιστροφή στο σπίτι, την καθημερινότητα, την ομορφιά της ζωής και όλα εκείνα που ο πόλεμος διακόπτει ή στερεί.
Όπως επίσης αναρωτηθήκαμε αν τα πολεμικά αεροπλάνα μπορούσαν να μεταφέρουν κάτι άλλο αντί για βόμβες, τι θα θέλαμε να σκορπίζουν πάνω από τα σπίτια των ανθρώπων;
Η φαντασία των παιδιών έδωσε τη δική της απάντηση!
Τα αεροπλάνα γέμισαν τον ουρανό με καρδιές, λουλούδια και μηνύματα αγάπης. Πάνω από τα σπίτια δεν ταξίδευε πια η καταστροφή, αλλά η ειρήνη, η ελπίδα και η χαρά.
Οι ιδέες των παιδιών ενώθηκαν σε μια εικαστική δημιουργία, γεμάτη χρώματα και σύμβολα ενός κόσμου διαφορετικού από εκείνον του πολέμου.
Όλο αυτό το ταξίδι στην εποχή του ΄40 αλλά και η έμφαση στην σπουδαιότητα της Ειρήνης
ντύθηκε μουσικά από το τραγούδι Αν όλα τα παιδιά της γης σε στίχους του Γιάννη Ρίτσου και μουσική Μίμη Πλέσσα και το Imagine του Τζον Λένον.
Μέσα από τη μουσική, ταξιδέψαμε στην ιδέα ενός κόσμου χωρίς πολέμους και διακρίσεις, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ζουν μαζί με σεβασμό και αλληλεγγύη.
Δημιουργήσαμε επίσης μια κοινή αφίσα με το σύμβολο της ειρήνης, δίνοντας το δικό μας μήνυμα για έναν κόσμο πιο ανθρώπινο.
Η διαδρομή μας ολοκληρώθηκε με την εορταστική εκδήλωση του νηπιαγωγείου μας. Τα παιδιά συμμετείχαν στη γιορτή απαγγέλλοντας ποιήματα και τιμώντας με τον δικό τους τρόπο την επέτειο του 1940.
Τα αγόρια φόρεσαν καπέλα στρατιώτη και τα κορίτσια καπέλα νοσοκόμας, ανακαλώντας διαφορετικές πλευρές της εποχής και τους ανθρώπους που βρέθηκαν κοντά στους στρατιώτες και στους τραυματίες.
Στη συνέχεια, κρατώντας τις ελληνικές σημαίες που είχαν δημιουργήσει τα ίδια, τα παιδιά πραγματοποίησαν τη δική τους παρέλαση στον αύλειο χώρο του νηπιαγωγείου μας, τιμώντας την ιστορική επέτειο με χαρά και συγκίνηση.
Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου αποτελεί μια ευκαιρία να θυμόμαστε την ιστορία, να αναγνωρίζουμε την προσφορά όσων αγωνίστηκαν και να αναρωτιόμαστε για τον κόσμο που θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.
Έναν κόσμο όπου τα αεροπλάνα δεν θα σκορπούν τον φόβο, αλλά θα μεταφέρουν αγάπη. Όπου κάθε παιδί θα έχει ένα σπίτι, θα μπορεί να ονειρεύεται, να παίζει και να μεγαλώνει με ασφάλεια και ελευθερία.
Γιατί η ειρήνη δεν είναι μόνο μια λέξη ή ένα σύμβολο. Είναι το δικαίωμα κάθε παιδιού να ζει, να ελπίζει και να ονειρεύεται.
*«Οι δραστηριότητες “Τι ονειρεύεται ο στρατιώτης” και “Τα αεροπλάνα της Ειρήνης” εμπνεύστηκαν από ιδέες εκπαιδευτικών που έχουν δημοσιευτεί σε ιστολόγια νηπιαγωγείων, μεταξύ των οποίων το “Μαγικό Καπέλο” και το ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου Νέας Φιλαδέλφειας Θεσσαλονίκης.»